အႏႈိင္းမဲ့အျဖည့္ခံ ယေသာဓရာ ( ၁၅ ) နိဂံုးပုိင္း

ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားႏွင့္ တပည့္ေတာ္မတုိ႔၏ထင္ရွားေသာ ဗ်ာဒိတ္မုိင္းေၾကာင္းကုိ ျပန္ေျပာင္းေလွ်ာက္ထားရပါလွ်င္ လြန္ခဲ့ေသာ ေလးအသေခ်ၤႏွင့္ ကမၻာတစ္သိန္းထက္ဝယ္ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္ ပြင့္ထြန္းေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက ရမၼာဝတီျပည္သူ ျပည္သားမ်ားက ဘုရားရွင္ႏွင့္ သံဃာေတာ္မ်ား ဆြမ္းစားၾကြလာဘုိ႔အေရး လမ္းကုိသုတ္သင္ျပင္ဆင္ ခင္းက်င္းၾကပါတယ္။ အဲဒီအခမ္းအနားမွာ အရွင္ဘုရားလည္း ပါဝင္ခဲ့သလုိ တပည့္ေတာ္မလဲ ပါဝင္ခဲ့ပါတယ္။  အဲဒီတုန္းက တပည့္ေတာ္မဟာ သုမိတၱာမည္ေသာ အမ်ိဴးသမီးျဖစ္ခဲ့၍ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္ သုေမဓာမည္ေသာ ရွင္ရေသ့ျဖစ္ခဲ့ပါ၏။ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္ၾကြလာေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ၾကာပန္းရွစ္ခုိင္ကုိ ဘုရားရွင္အားလႈရန္ယူလာေသာအခါ ပရိသတ္အလယ္တြင္ တင့္တယ္ သပၸါယ္ ခန္႔ျငားလွေသာ အရွင္ရေသ့ကုိ တပည့္ေတာ္မ အထင္အရွားဖူးေတြ႔ခဲ့ရပါပီ။ ထုိစဥ္အခါ ေရွးေရွးဘဝမ်ားစြာက အတူတကြခ်စ္ခဲ့ၾကင္နာခဲ့ၾကရေသာ ခ်စ္ေမတၱာစြမ္းေၾကာင့္ ရွင္ရေသ့၏ တင့္တယ္ေသာ ဥပဓိရုပ္ရည္သည္ တပည့္္ေတာ္မ၏ စိတ္ထားႏွင့္ ႏွလုံးသားကုိ စြဲေဆာင္သြားခဲ့ပါပီ။ ရွင္ရေသ့ကုိ ဖူးေတြ႔ရျခင္းေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္မ၏ ရင္တြင္းတြင္လည္း ဤဘဝအသက္ရွင္ရျခင္းသည္ အက်ိဴးရွိေလစြဟု ထင္မွတ္ေအာက္ေမ့ခဲ့ပါ၏။ ထုိ႔ျပင္ တပည့္ေတာ္မ၏ ၾကည္ညုိစိတ္ႏွင့္ ခ်စ္ေမတၱာစိတ္မ်ားသည္ ရွင္ရေသ့အေပၚတြင္ တက္ၾကြစြာယုိဖိတ္ျဖစ္ေပၚလာေသာေၾကာင့္ ၾကာပန္းငါးခုိင္ကုိ ရွင္ရေသ့အားလႈျပီးလွ်င္ က်န္သုံးခုိင္ကုိ တပည့္ေတာ္မကုိယ္တုိင္ကုိင္ေဆာင္လွ်က္ ရွင္ရေသ့၏သမၼာသေမၺာဓိဥာဏ္အတြက္ ပါရမီေတာ္တုိ႔ကုိ ကူညီျဖည့္ဆည္းရင္း အတူတကြဘဝဆက္တုိင္းေပါင္းဆုံရပါေစသားဟု ခြင့္မေတာင္းမိဘဲ ဆုပန္ခဲ့ပါ၏။

       ရွင္ရေသ့ႏွင့္တပည့္ေတာ္မတုိ႔ၾကာပန္းတုိ႔ကုိ အတူတူလႈၾကေသာအခါ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္သည္ အရွင္ဘုရားႏွင့္တပည့္ေတာ္မတုိ႔အတြက္ ဤသို႔ေသာဗ်ာဒိတ္စကားေတာ္ကုိ မိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့ပါ၏။ ရေသ့ျမတ္ ဤရႈမျငီးအလွျဖင့္ခ်စ္စရာအတိျပီးေသာ သတုိ႔သမီးငယ္သည္ ကုိယ္ႏႈတ္စိတ္တုိ႔၏ လုပ္ရပ္ျဖစ္ရပ္ဟူေသာ သုံးထပ္ေသာကံတုိ႔၌ သင္ႏွင့္ထပ္တူျဖစ္လတ့ံ။ ထုိ႔ျပင္ ဤသတုိ႔သမီးသည္ ျမင္ရသူလူအေပါင္း၏ ရႈ၍မျငီး ၾကည့္၍မဝေသာ ခ်စ္ဖြယ္ရာရုပ္အဆင္းအဂၤါႏွင့္ျပည့္စုံသူျဖစ္ျပီးလွ်င္ သူတစ္ပါးတုိ႔အား ႏွလုံးစိတ္ဝမ္းေပ်ာ္ရႊင္ေအးခ်မ္းမႈကုိလဲ တုိးပြါးေစႏုိင္သူျဖစ္လတ့ံ။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္တုိ႔၏ တရားေတာ္တုိ႔၌ ႏွလုံးေပ်ာ္ပုိက္ကာ က်င့္ႏုိင္သူျဖစ္ျပီးလွ်င္ ဘုန္းတန္ခုိးရွိန္ေစာ္ အာႏုေဘာ္ၾကီးသူျဖစ္လတံ့။ အရွင္သခင္၏ဘ႑ာကုိ အစဥ္မျပတ္ ေစာင့္ေရွာက္သကဲ့သို႔ ကုသုိလ္တရားမွန္သမွ်တုိ႔၌လည္း အစဥ္အျမဲေစာင့္ေရွာက္ထိန္းသိ္မ္းသူျဖစ္လတံ့။ ဘုရားျဖစ္ရန္ပါရမီဆယ္ပါးကုိ ျဖည့္က်င့္ေတာ့မည္ျဖစ္ေသာသင့္အား
ေဖါက္ျပန္ျခင္းမရွိဘဲ အစဥ္အျမဲေစာင့္ေရွာက္လွ်က္ ပါရမီတုိ႔ကုိ ကူညီျဖည့္ဆည္းသူျဖစ္ေပလတ့ံ။
ျခေသၤ့သည္ ေႏွာင္အိမ္ခ်ိဳင့္ကိုဖ်က္ဆီး၍ လြတ္ေျမာက္ရာကုိသြားသကဲ့သုိ႔ ( သင္ဘုရားျဖစ္ေသာအခါ ) ကိေလသာတုိ႔ကုိ ဖ်က္ဆီး၍ သံသရာမွလြတ္ေျမာက္ရာ သာဝကေဗာဓိဥာဏ္ ( နိဗၺာန္ ) သုိ႔ ေရာက္လတံ့ဟု မ်ားျပားလွေသာ ရမၼာဝတီျပည္သူျပည္သားတုိ႔၏ေရွ႔ေမွာက္၌ ဗ်ာဒိတ္စကားကို မိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့ပါ၏။

     တပည့္ေတာ္မသည္ ထုိဗ်ာဒိတ္စကားေတာ္ကိုၾကားရေသာအခါ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားႏွင့္လက္တြဲ၍ ပါရမီလုပ္ငန္းတုိ႔ကုိ က်င့္ေဆာင္ခြင့္ ျဖည့္ဆည္းခြင့္ကုိရျပီဟု ေတြးေတာမိ၍လည္း အလြန္အမင္းဝမ္းေျမာက္ၾကည္ႏူးခဲ့ရပါ၏။ ထုိဝမ္းေျမာက္ၾကည္ႏူးမႈသည္ ယခုအခါ ေဖၚျပ၍မရႏုိင္ေလာက္သည့္ အထြဋ္အထိတ္သုိ႔ေရာက္ခဲ့ပါျပီ။ ထုိသုိ႔ဝမ္းေျမာက္ခဲ့သည့္အေလ်ာက္လည္း ဗ်ာဒိတ္စကားေတာ္အတုိင္း ကံသုံးရပ္တုိ႔ျဖင့္ ျဖည့္က်င့္ခဲ့ပါသည္ဘုရား။ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္ကုိလည္း အလြန္အမင္းၾကည္ညုိခဲ့ပါ၏။ ထုိကဲ့သုိ႔ဘုရားရွင္ကုိၾကည္ညုိ၍ သာသနာေတာ္အဆုံးအမတုိင္း
ေနထုိင္က်င္လည္ကာ ျဖည့္ဆည္းခဲ့ရေသာ ကုသုိလ္စြမ္းတုိ႔ေၾကာင့္ လူ႔ျပည္နတ္ျပည္တုိ႔၌ မေရတြက္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ခ်မ္းသာသုခကိုခံစားခဲ့ရပါသည္ဘုရား။ အရွင္ဘုရားႏွင့္ သံသရာတြင္ေပါင္းဆုံမိသည့္အတြက္ ဤကဲ့သုိ႔ေသာ ခ်မ္းသာသုခမ်ိဴးကုိရရွိခဲ့ပါသည္ဘုရား။ ထုိကဲ့သုိ႔ပူးတြဲ၍ ဆည္းပူးခဲ့ရေသာ ကုသိုလ္ကံအရွိန္တုိ႔ေၾကာင့္ ဘဝဆက္တုိင္း ခ်မ္းသာသုခကုိခံစားခဲ့ရေသာ္လဲ ေလာက၏နိယာမျဖစ္ေသာ ေလာကဓံတရားတုိ႔ကုိေတာ့ ေရွာင္လႊဲ၍မရႏုိင္ေသာေၾကာင့္ အတုိင္းမသိေသာ အႏႈိင္းဆမဲ့ေသာ ဒုကၡမ်ားစြာကုိလဲ ခံစားခဲ့ရပါ၏။ ထုိသုိ႔ခံစားရေသာ္လည္း ေဖါက္ျပန္ယိမ္းယုိင္ျခင္း အလ်ဥ္းမရွိခဲ့ပါ။ ဘဝသံသရာဝယ္ ပါရမီေတာ္တုိ႔ုိကို ကူညီျဖည့္ဆည္းရင္း ေနာက္ဆုံးျဖစ္ေသာ ယခုဘဝတြင္ သာကီဝင္မင္းမ်ိဴး၌ မင္းသမီးျဖစ္ခဲ့ပါ၏။

             တပည့္ေတာ္မသည္ ေနာက္ဆုံးျဖစ္ေသာ ယခုဘဝဝယ္ ရုပ္အဆင္းအားျဖင့္လည္း ရႈ၍မျငီးခ်စ္၍မဝ တင့္တယ္လွပသူျဖစ္ရပါ၏။ စည္းစိမ္ဥစၥာအားျဖင့္လည္း လုိအပ္သည့္အရာဟူ၍ မရွိေလာက္ေအာင္ပင္ ျပည့္စုံသူျဖစ္ရပါ၏။ အျခံအရံအလုပ္အေကြ်းတုိ႔လည္း မ်ားျပားလွပါ၏။ သီလတရားကုိလဲ အေလးအျမတ္ထားကာ ေစာင့္ထိန္းပါ၏။ ကုိယ္အဂၤါအစိတ္အပုိင္းမ်ားလည္း တင့္တယ္စြာျပည့္စုံၾက၍ လူအေပါင္းတုိ႔၏ ေလးစားရုိေသပူေဇာ္မႈကုိ ခံယူရသူျဖစ္ရပါ၏။ ေလာကဓံဆုိးမ်ားႏွင့္ၾကံဳရေသာအခါတြင္လည္း စိ္တ္ဆင္းရဲျခင္းမျဖစ္ပါ။ လုံျခံဳျပည့္ဝ ေအးခ်မ္းေသာဘဝျဖင့္ေနထုိင္ရပါသည္ဘုရား။ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား မိမိတုိင္းျပည္ျဖစ္ေသာ ကပိလဝတၳဳသုိ႔ ျပန္လည္ၾကြေရာက္စဥ္အခါတုန္းက နန္းေတာ္တြင္းဝယ္ သာကီဝင္မင္းမ်ိဴးတုိ႔၏ ေရွ႔ေမွာက္၌ တပည့္္ေတာ္မ၏ဂုဏ္ေက်းဇူးတုိ႔ကုိ ဤသုိ႔ဖြင့္ထုတ္မိန္႔ၾကားေတာ္မူသည္ကုိ ၾကားေယာင္ေနမိပါေသးသည္ဘုရား။ အရွင္ဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္မွာ ဤရႈ၍မျငီးအ့ံခ်ီးေလာက္သည့္ ခ်စ္ဇနီးျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ ယေသာဓရာသည္
ေက်းဇူးအထူးကုိ ျပဳလည္းျပဳတတ္၍ သိလည္းသိတတ္သူျဖစ္ေပ၏။ အမ်ိဴးမ်ိဴးေသာဆင္းရဲ အမ်ိဴးမ်ိဴးေသာ ခ်မ္းသာတုိ႔၌ စိတ္ေဖါက္ျပန္ျခင္း ယိမ္းယုိင္ျခင္းအလ်ဥ္းမရွိဘဲ ခုိင္ၾကည္တည့္မတ္ေသာ စိတ္ထားရွိသည့္ မိန္းမျမတ္ျဖစ္ေပ၏။ ကုသုိလ္အက်ိဴးစီးပြါးတုိးပြါးသည့္စကားကုိသာ ေျပာၾကားတတ္သူျဖစ္ေပ၏။ ေကာင္းမႈကုသုိလ္မွန္သမွ်ကုိလည္း အစဥ္အျမဲေစာင့္ေရွာက္တတ္ေသာ မိန္းမျမတ္ျဖစ္ေပ၏တကား။ ဤသည့္စကားတုိ႔မွာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား ကပိလဝတ္နန္းေတာ္တြင္းဝယ္ သာကီဝင္မင္းမ်ိဴးတုိ႔၏ ေရွ႔ေမွာက္၌ တပည့္ေတာ္မသည္ သံသရာ၏ေကာင္းမႈကုိ အစဥ္ေစာင့္ေရွာက္ ထိန္းသိမ္းက်င့္ၾကံ ျဖည့္ဆည္းခဲ့သူျဖစ္ေၾကာင္းကုိ ထင္ရွားေအာင္ တပည့္ေတာ္မ၏ ဂုဏ္တုိ႔ကုိ ခ်ီးမြမ္းမိန္႔ၾကားခဲ့ေသာ စကားေတာ္မ်ားျဖစ္ပါသည္ဘုရား။ တပည့္ေတာ္မ ဆက္လက္ေလွ်ာက္ထားသည္ကို နားၾကားေတာ္မူေစခ်င္ပါသည္ဘုရား။

     ၾကီးစြာေသာလုံ႔လရွိေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေရွးလြန္ေလျပီးေသာကမၻာမ်ားစြာဝယ္ ကုေဋတစ္သိန္းရွစ္ဆယ့္ငါးဆူေသာဘုရားရွင္တုိ႔သည္ ပြင့္ထြန္းေပၚေပါက္ခဲ့ၾကပါကုန္၏။ နတ္ထက္နတ္ျဖစ္၍ ျမတ္သထက္ျမတ္ေတာ္မူၾကကုန္ေသာ ထုိထုိမ်ားျပားလွေသာ ဘုရားရွင္တုိ႔၏အထံေတာ္၌ မ်ားျပားလွေသာအလႈကုိ ျဖစ္ေစခဲ့ပါပီ။ ေျမာက္မ်ားလွစြာေသာ ဆုေတာင္းျခင္းတုိ႔ကုိလဲ ျပဳခဲ့ပါပီ။ ထုိထုိေလွ်ာက္ဆုိခဲ့ျပီးေသာ ဘုရားရွင္တုိ႔၏ အထံေတာ္၌သာ အလႈဒါနျပဳ၍ဆုေတာင္းခဲ့သည္ မဟုတ္ပါ။ အျခားတစ္ပါးေသာ ေျခာက္ဆယ့္ေလးကုေဋေသာ ပေစၥကဗုဒၶါတုိ႔သည္လည္း ပြင့္ထြန္းေတာ္မူခဲ့ၾကကုန္ျပီးလွ်င္ ထုိထုိေသာပေစၥကဗုဒၶါတုိ႔၏ အထံေတာ္၌
ေတာင္းဆုျပဳခဲ့သည္မွာလည္း မ်ားျပားလွပါ၏။ ထုိ႔ျပင္ကိေလသာအာသေဝါကင္းကုန္ျပီးေသာ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္တုိ႔ကား မေရမတြက္ႏုိင္ေအာင္ပင္ ေပၚေပါက္ခဲ့ၾကပါကုန္၏။ ထုိထုိေပၚေပါက္ခဲ့ၾကေသာ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္တုိ႔၏ အထံေတာ္၌လည္း ေျမာက္မ်ားလွစြာ ေတာင္းဆုျပဳခဲ့ပါ၏။

       နတ္ထက္နတ္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား တပည့္ေတာ္မဆက္လက္ေလွ်ာက္ထားသည္တုိ႔ကုိ နာၾကားေတာ္မူေစခ်င္ပါ၏ဘုရား။ တရားေတာ္ကုိ ေကာင္းစြာက်င့္ျပီးကုန္ေသာ ဘုရားရွင္တုိ႔၏အထံ၌လည္းေကာင္း၊ တရားကုိအျမဲမျပတ္အခါခပ္သိမ္းက်င့္ေလ့ရွိကုန္ေသာ သူေတာ္စင္ပုဂၢိဳလ္မြန္တုိ႔၏ အထံ၌လည္းေကာင္း၊ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္၍ တရားကုိက်င့္ေသာသူသည္ ပစၥုဳပၸန္တမလြန္ ႏွစ္တန္ေသာဘဝတုိ႔၌ ခ်မ္းသာစြာေနရအိပ္ရ က်င္လည္ရပါ၏။ တပည့္ေတာ္မသည္ ပါရမီေတာ္တု႔ိကုိ ကူညီျဖည့္ဆည္းေပးျပီးေသာ ယခုဘဝတြင္ သံသရာကိုျငီးေငြ႔၍ အျခံအရံတစ္ေထာင္ႏွင့္အတူ အိမ္ရာမေထာင္ ရဟန္းေဘာင္သုိ႔ေၾကာင့္ၾကမဲ့စြာ အေႏွာက္အယွက္ကင္းေဝးခ်မ္းသာစြာ ဝင္ေရာက္ခဲ့ပါ၏။ ရဟန္းေဘာင္သုိ႔ဝင္ေရာက္ျပီး၍ ရက္သတၱႏွစ္ပတ္မျပည့္မီမွာပင္ ကိေလသာကုန္ခန္း ရဟႏၱာအျဖစ္သုိ႔ေရာက္ခဲ့ပါပီ။ လူမ်ားစြာတု႔ိသည္ ဆြမ္းသကၤန္းေက်ာင္းေဆးဟူေသာ ပစၥည္းေလးပါးတုိ႔ကုိ သမုဒၵရာလႈိင္းတံပုိးကဲ့သုိ႔ အရွိ္န္အဟုန္ၾကီးမားစြာ ေျမာက္မ်ားစြာ
ပုိ႔ေဆာင္ၾကပါကုန္၏။ တပည့္ေတာ္မသည္ ယခုအခါ ကိေလသာအာသေဝါတုိ႔ကုိ ရႈိ႔ျမိဳက္ေလာင္ကြ်မ္းေစျပီးျဖစ္ပါသျဖင့္ အေအးျမဆုံးေသာအရသာတုိ႔တြင္ အျမတ္ဆုံးေအးျမမႈရသကုိ ခံစားရပါပီ။ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား၏ အဆုံးအမေတာ္တုိ႔ကုိလည္း လုိက္နာက်င့္သုံးျပီးပါပီ။

      မ်ားျပားလွေသာဘဝသံသရာတြင္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားႏွင့္အတူ ဆင္းရဲဒုကၡအဖံုဖုံ ခ်မ္းသာသုခအစုံစုံကုိ
ေက်နပ္ၾကည္ႏူးစြာခံစားျပီးလွ်င္ ယခုအခါဧတဒဂ္ငါးတန္ရေသာ ရဟႏၱာေထရီမအျဖစ္သို႔ေရာက္လွ်က္ အထြဋ္ျမတ္ဆုံးေသာ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကုိ သံုးေဆာင္ခံစားႏုိင္ပါပီ။ ျမင့္ျမတ္ၾကီးက်ယ္လွေသာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား၏ ေကာင္းမႈကုသုိလ္အက်ိဴးငွာ
အစဥ္အျမဲျဖည့္ဆည္းခဲ့ရေသာ တပည့္ေတာ္မသည္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားကဲ့သို႔ေသာ အႏႈိင္းမဲ့သည့္ အေဆြခင္ပြန္းေကာင္းကုိ ဘဝပရမၸရ ဘဝအဆက္ဆက္ရရွိခဲ့ပါ၏။ ေနာက္ဆုံးဘဝျဖစ္ေသာ ယခုအခါတြင္ ေရာက္သင့္ေရာက္ထုိက္ေသာ
ကံစိတ္ဥတုအာဟာရတည္းဟူေသာ အေၾကာင္းတရားေလးပါးတုိ႔ ျပဳျပင္စီရင္ျခင္း အလ်ဥ္းမရွိေသာ နိဗၺာန္သုိ႔ေရာက္ရပါပီ။ မ်က္ေမွာက္ျပဳႏုိင္ပါပီ။ နတ္တကာတုိ႔ထက္ နတ္ျဖစ္၍ အျမတ္တကာတုိ႔ထက္ ျမတ္ေတာ္မူေသာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား ယခုအခါ တပည့္ေတာ္မအား အတိ္တ္ကံအားလုံးတုိ႔သည္ ကုန္ပါပီ။ ပစၥဳပၸန္ကံမွန္သမွ်လည္း ခ်ဳပ္ဆုံးပါပီ။ အနာဂတ္ကံဟူသမွ်လည္း ပ်က္ဆီးခ်ဳပ္ျငိမ္းပါပီ။ မၾကာျမင့္မီပင္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ့ပါမည္။ စကၡဳငါးပါးႏွင့္ျပည့္စုံေတာ္မူေသာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား၏
ေျခေတာ္အစုံတုိ႔ကုိ ဂုဏ္ေတာ္အနႏၱကုိ အာရုံျပဳလွ်က္ ဦးခုိက္ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါသည္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ၾကီးဘုရား။ 

        တပည့္ေတာ္မ ဒီလုိႏႈတ္ဆက္တဲ့အခါမွာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားက တပည့္ေတာ္မကုိ ပရိသတ္အလည္မွာ သိသာထင္ရွားေအာင္ တန္ခုိးျပခုိင္းေတာ္မူပါတယ္။ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ့မည့္ဆဲဆဲျဖစ္တဲ့ တပည့္ေတာ္မဟာ အရွင္ဘုရား မိန္႔ၾကားေတာ္မူသည့္အတုိင္း အမ်ိဴးမ်ိဴးေသာတန္ခုိးတုိ႔ကုိ အံ့မခန္းေလာက္ေအာင္ ၾကီးက်ယ္မ်ားျပားလွေသာ ရဟႏၱာစုံညီ ပရိသတ္ေရွ႔မွာျပခဲ့ပါတယ္။ ရႈျမင္ၾကရတ့ဲ ပရိသတ္ၾကီးဟာ အံ့ၾသဘနန္းျဖစ္ပီးေတာ့ ခ်ီးမြန္းခန္းထုတ္ၾကတာလဲ ဝက္ဝက္ကြဲမွ်ပါပဲ။ သံသရာဝဋ္အတြင္းမွ အျပီးအျပတ္ထြက္ခြါပီးေတာ့ နိဗၺာန္ေရႊျပည္ၾကီးကုိ ဆုိက္ေရာက္ရေတာ့မယ့္ ခုလုိခ်ိန္မွာ တပည့္ေတာ္မနဲ႔ အရွင္ဘုရားတုိ႔ရဲ့ သံသရာတြင္း ျဖည့္ဆည္းခဲ့ရတဲ့ လုပ္ရပ္ ျဖစ္ရပ္မ်ားကုိ အက်ဥ္းခ်ဴပ္ပီးေတာ့ ေျပာျပရင္း ႏႈတ္ဆက္ခြင့္ရလုိ႔ ဓမၼပီတိျဖစ္ရပါတယ္။ ေနာက္ပီးေတာ့ အဘိညာဥ္ ငါးပါးလုံးကုိကြ်မ္းက်င္ႏုိင္နင္းတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ မဟာဘိညာပတၱဆုိတဲ့ ဧတဒဂ္ဘြဲ႔ထူးကုိရရွိကာ ဒီဘြဲ႔ထူးေတာ္နဲ႔ညီမွ်တဲ့ တန္ခုိးေတာ္အမ်ိဴးမ်ိဴးတုိ႔ကုိ ျပသခြင့္ရတာဟာလဲ ေနာင္လာေနာက္သား အမ်ိဴးသမီးေတြအတြက္ စံနမူနာျဖစ္ေစပါလိမ့္မယ္။ အႏႈိင္းမဲ့ ဥာဏ္ေတာ္ ကံေတာ္ တန္ခုိးေတာ္တုိ႔ႏွင့္ျပည့္စုံေတာ္မူေသာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား ယခုအခါ တပည့္ေတာ္မသည္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားကုိ ေနာက္တစ္ဖန္ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မဆုံေတာ့တဲ့
ႏႈတ္ဆက္ျခင္းျဖင့္ ရွိခုိးဦးခုိက္လွ်က္ အျပီးအပုိင္ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါပီ။  သံသရာဝဋ္ဒုကၡေတြကုိလဲ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါပီ။ ယခုၾကြေရာက္ စုေဝးေတာ္မူၾကတဲ့ အသေရတင့္တယ္ေတာ္မူၾကတဲ့ အမ်ိဴးသားရဟန္းေရာ အမ်ိဴးသမီးရဟန္းမေတြပါ ပါဝင္တဲ့ မဟာသံဃာကုိလဲ ေနာက္ဆုံးအေနျဖင့္ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါပီ။ အရွင္ျမတ္တုိ႔အားလုံးလဲ ေဘးကင္းရန္ရွင္းစြာ သံသရာကုိႏႈတ္ဆက္၍ ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူႏုိင္ၾကပါေစသား အရွင္ျမတ္တုိ႔ဘုရား။

                                                 ပီးပါပီ။

      သံသရာမွာ ပါရမီေတြအတူတူျဖည့္ခဲ့ၾကရင္း ေလာကေကာင္းက်ိဴးကုိ သယ္ပုိးေတာ္မူခဲ့ၾကတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္နဲ႔ ယေသာဓရာတုိ႔ရဲ့ ျဖစ္စဥ္ျဖစ္ရပ္မ်ားကုိ စံနမူနာယူ၍ ေလာကမွာ ရွိရွိသမွ် အမ်ိဴးသား အမ်ိဴးသမီးအားလုံး မိမိတုိ႔
ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ၾကေသာသူမ်ားႏွင့္ ဘဝဆက္တုိင္းေပါင္းဖက္ၾကရ၍ မိမိတုိ႔ဘဝရဲ့ ေကာင္းက်ိဴး ေလာကရဲ့ေကာင္းက်ိဴးကုိ
ျမတ္ဗုဒၶကုိယ္ေတာ္တုိင္ က်င့္ၾကံျဖည့္ဆည္းကာ မိန္႔မွာေတာ္မူခဲ့သည့္အတုိင္း က်င့္ၾကံျဖည့္ဆည္းႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔
ေမတၱာအာသီသ ျဖန္႔ေဝလုိက္ပါတယ္။

                ေဒါက္တာ အရွင္ပညာသာမိ။

               က်မ္းကုိးစားရင္း

     ၁။ နုိင္ငံေတာ္ ဗုဒၶသာသနမဟာ ဗုဒၶဝင္
     ၂။ စႏၵကိႏၷရီဇာတ္ေတာ္ႏွင့္ ေဝႆႏၱရာဇာတ္ေတာ္
     ၃။ ေထရီအပါဒါန္ ျမန္မာျပန္
     ၄။ သင္ဆရာ ျမင္ဆရာ ၾကားဆရာမ်ား။

အႏႈိင္းမဲ့ အျဖည့္ခံ ယေသာဓရာ ( ၁၄ )

ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားေဟာၾကားေတာ္မူတဲ့တရားေတာ္ေတြဟာ အလြန္ပဲေလးနက္လြန္းလွပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ထိနက္နဲသလဲဆုိရင္ ယုန္သူငယ္တစ္ေကာင္ဟာ မဟာသမုဒၵရာရဲ့အလယ္ေခါင္မွာ ေအာက္ေျခကုိေရာက္ေအာင္ မေထာက္တည္ႏုိင္သလုိ ပါရမီနဲလွတဲ့ သာမန္လူေတြအေနနဲ႔ေတာ့ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားရ့ဲတရားေတာ္ေတြကုိ နားလည္ႏုိင္ ခံစားႏုိင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ အလြန္႔အလြန္လဲ သိျမင္ႏုိင္ခဲလွပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္မကုိယ္တုိင္လဲ ခုလုိလက္ေတြ႔ ဥာဏ္ေတြ႔ ခံစားသိျမင္လာမွသာ အလြန္သိျမင္ႏုိင္ခဲေသာ တရားေတာ္ေတြျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ထင္ရွားရွားပဲ သိျမင္ နားလည္လာခဲ့ရပါတယ္။ ေနာက္ပီးေတာ့လဲ ယခင္က မရွင္းလင္း မၾကည္လင္ခဲ့ရတဲ့ အရာရာေတြရဲ့ အေျဖဟာ ပီျပင္ၾကည္လင္လာခဲ့ပါပီ။ ေနာက္ပီးေတာ့ေလ ရွင္ေတာ္ဘုရားရဲ့ တရားေတာ္ေတြဟာ အေတြးအေခၚပညာရပ္ေတြလဲ မဟုတ္ပါဘူး။ တကယ္လုိ႔သာ ရွင္ေတာ္ဘုရားရဲ့ ဓမၼေတြဟာ အေတြးအေခၚပညာရပ္ေတြသာျဖစ္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ အရွင္ဘုရားဟာ အေတြးအေခၚပညာရွင္တစ္ေယာက္မွ်သာျဖစ္မွာပါ၊ ဒီထက္မပုိပါဘူး။ အႏႈိင္းမဲ့ သဗၺညဳတဥာဏ္ရွင္လဲ မဟုတ္ႏုိင္ပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ ရွင္ေတာ္ဘုရားရဲ့တရားေတာ္ေတြဟာ အေတြးအေခၚေတြရဲ့ နယ္ပယ္ကုိေက်ာ္လြန္သြားတဲ့ ထုိးထြင္းသိဥာဏ္နဲ႔ေတြ႔ရွိထားတဲ့ တရားေတာ္ေတြပါလားဆုိတာလဲ သိျမင္တတ္ပါပီ။ ေတြးေခၚလုိ႔ေဟာစတမ္း ေျပာစတမ္းဆုိရင္ ဒီေလာက္အဆင္းရဲခံပီးက်င့္စရာမလုိပါဘူးေလ။ နန္းေတာ္ထဲမွာ ကာမဂုဏ္ေတြခံစားရင္း စာေပေတြသင္ကာ
ေလာကီပညာေတြေလ့လာရင္လဲ ေတြးေခၚတတ္တာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အေတြးေခၚနယ္ပယ္ကုိေက်ာ္လြန္သြားတဲ့ ထုိ္္းထြင္းဥာဏ္နဲ႔ေတြ႔သိထားတဲ့တရားေတာ္ေတြပါလုိ႔ တပည့္ေတာ္ေျပာရဲတာပါ။ စာေပေတြကုိေလ့လာလုိ႔သိရတဲ့အသိနဲ႔ နည္းမွန္လမ္းမွန္က်င့္လုိ႔ သိရတဲ့အသိဟာ ကြာျခားလြန္းလွပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ေလ ပညာရွင္ သူေတာ္စင္ေတြသာ သိျမင္ႏုိင္တဲ့တရားေတြပါ။ အေၾကာင္းကေတာ့ သိမ္ေမြ႔လြန္းလုိ႔ပါပဲ။

    တပည့္ေတာ္မဟာ ကိေလသာမွန္သမွ် တစ္စမက်န္ ပယ္လွန္သုတ္သင္ပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ အျခားသူေတြထက္ ထူးကဲတဲ့ အတိတ္သိဥာဏ္ေတာ္ကုိ ရရွိပုိင္ဆုိင္္ခဲ့ရပါတယ္။ ကုိယ္တုိင္သိတဲ့ ဒီအတိတ္သိဥာဏ္ေတာ္နဲ႔ ဆင္ျခင္လုိ္က္တဲ့အခါမွာ လြန္ခဲ့တဲ့ ကမၻာတစ္သိန္းအထက္ကာလမွာ ပဒုမုတၱရျမတ္စြာဘုရားရွင္အထံေတာ္သုိ႔အေရာက္သြားပီး ပါရမီကုသုိလ္ေတြအားထုတ္ရင္း မဟာဘိညာပတၱဆုိတဲ့ ၾကီးက်ယ္ေသာ အဘိဥာဏ္ပညာမွာ နံပါတ္တစ္ ျဖစ္လုိပါေၾကာင္း ဆုေတာင္းခဲ့ပါတယ္။ ဒီဆုေတာင္းဟာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားရဲ့ လက္ထက္မွာ ျပည့္ဝခဲ့ပါပီ။ သာဝတၳိျပည္ ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္မွာ သီတင္းသုံးေတာ္မူစဥ္အခါကေပါ့။ မ်ားျပားစုံလင္လွတဲ့ ပရိသတ္ေတြရဲ့အလယ္မွာ ဒီဆုကုိ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားေပးအပ္ခဲ့တာပါ။ ဒါကလဲ ပါရမီေတြအတူတူ
လက္တြဲျဖည့္ခဲ့ရလုိ႔ သနား စာနာတဲ့အေနနဲ႔ေပးတာမဟုတ္ဘဲ တပည့္ေတာ္မရဲ့ တကယ္စြမ္းႏုိင္တဲ့ ကုိယ္ပုိင္အရည္အခ်င္းေၾကာင့္
ေပးအပ္ခဲ့တဲ့ အခြင့္ထူး ဆုထူး ဘြဲ႔ထူးပါ။ တကယ္ေတာ့ အခြင့္ထူး ဘြဲ႔ထူးေတြဆုိတာ သက္ဆုိင္ရာ အရည္အခ်င္းရွိသူေတြကုိ ေပးအပ္မွသာ ေလာကၾကီးအတြက္ ေကာင္းက်ိဴးျဖစ္ထြန္းမွာပါ။  ရွင္ေတာ္ဘုရားေပးအပ္ခဲ့တဲ့ ဆုတုိင္းဘြ႔ဲတုိင္းဟာ အဂတိကင္းလြန္းလွပါတယ္။ ဆုိင္ရာအရည္အခ်င္းမရွိဘဲနဲ႔ ဆုိင္ရာဂုဏ္ထူးဘြဲ႔ထူးကုိ ဘယ္သူ႔ကုိမွ ဘာေၾကာင့္မွ မေပးခဲ့ဘူးဆုိတာ အေသအခ်ာပါပဲ။ သက္ဆုိင္ရာအရည္အခ်င္းအားေလ်ာ္စြာ သင့္ေတာ္တဲ့ ရားထူး ဂုဏ္ထူးေတြနဲ႔ ခ်ီးေျမွာက္ပီး ေလာကကုိျမွင့္တင္ေပးခဲ့တာ၊ ေနာင္လာေနာက္သားေတြ သူေတာ္ေကာင္းတရားေတြမွာ အားက်အတုယူႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ဦးေဆာင္ညြန္ျပ ေဟာၾကားေပးခဲ့တာေတြဟာ ဘာသာေရးသမုိင္းမွာေတာ့ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားဟာ ပထမဆုံး အဦးဆုံး ေဖၚေဆာင္ခဲ့သူပါ။ ေနာက္ပီးေတာ့ သာသနာေတာ္မွာ အလြန္အားကုိးရပီးေတာ့ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားကုိလဲ ၾကည္ညုိၾကတဲ့ ေသာတာပန္အရိယာ ဗိမၺိသာရဘုရင္ၾကီးနဲ႔ ပေသနဒီေကာသလဘုရင္ၾကီးတုိ႔ဟာ ဘယ္လုိ ဧတဒဂ္ဆုမွမရခဲ့ၾကပါဘူး။ ေလာကမွာ ဓမၼနည္း အဓမၼနည္းေတြ အမ်ိဴးမ်ိဴးနဲ႔ ထိပ္တန္းေနရာေတြရေနၾကေသာ္လဲ သာသနာေတာ္နဲ႔ပတ္သက္လာရင္ ဆုိင္ရာအရည္အေသြးမရွိဘဲနဲ႔ ဘယ္လုိမွ ထိပ္တန္းကုိလဲ မေရာက္ႏုိင္သလုိ
ထိပ္တန္းဘြဲ႔ထူးေတြကုိလဲ မရႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္မ ရရွိခဲ့တဲ့ မဟာဘိညာပတၱဧတဒဂ္ဘြဲ႔ထူးၾကီးအတြက္
ေလးေလးနက္နက္ ဓမၼပီတိျဖစ္ရပါတယ္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား။

   ေနာက္ပီးေတာ့ တပည့္ေတာ္မအတြက္ ေပးအပ္ခဲ့တဲ့ မဟာဘိညာပတၱဆုိတဲ့ဘြဲ႔ထူးၾကီးဟာ အလြန္ၾကီးျမင့္လွပါတယ္။ ၾကီးျမင့္သည့္အေလ်ာက္လဲ တပည့္ေတာ္မဟာ တင္ပလႅင္ေခြထုိင္ရင္း ဆင္ျခင္စိတ္တစ္မ်ိဴးတည္းျဖင့္ တစ္အသေခ်ၤႏွင့္
ကမၻာတစ္သိန္းကာလအတြင္းမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမွ် အရာရာကုိ ခေရေစ့တြင္းက် ျပန္လည္သိျမင္ႏုိင္ပါတယ္။
ဒီဆုကုိ သာသနာေတာ္မွာ လက္ဝဲရံလက္ယာရံ အဂၢသာဝက မေထရ္ျမတ္ၾကီးႏွစ္ပါးရယ္ အရွင္ဗာကုလမေထရ္ရယ္ တပည့္ေတာ္မရယ္လုိ႔ ေလးဦးသာပုိင္ဆုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ပညာအရာဧတဒဂ္ရေတာ္မူတဲ့ လက္ယာေတာ္ရံ အဂၢသာဝကမေထရ္ျမတ္ၾကီး အရွင္သာရိပုတၱရာလဲ ရေတာ္မူပီး အရွင္ျမတ္ၾကီးနဲ႔ တန္းတူညီတဲ့ ဒီဘြဲ႔ထူးကုိရယူပုိင္ဆုိင္ရတဲ့အတြက္ အထူးပဲ ေက်နပ္ဝမ္းသာမိပါတယ္။ အႏႈိင္းမဲ့ဥာဏ္ေတာ္ရွင္ ဘုရားသခင္ကေပးအပ္တဲ့ အလြန္ျမင့္မားတဲ့ ဒီဘြဲ႔ထူးကုိ ဒီကမၻာမွာ အမ်ိဴးသမီးေတြထဲက တပည့္္ေတာ္မဟာ ပထမဆံုးရရွိခဲ့သူပါ။ တကယ္ေတာ့ ဒီဆုကုိ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားထံမွာ ေတာင္းခဲ့တာလဲမဟုတ္သလုိ ပါရမီေတြကုိ အတူတူကူညီျဖည့္ဆည္းေပးရလုိ႔လဲ ဒီဆုကုိမေတာင္းဆုိခဲ့ပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ ဒီဆုကို ပဒုမုတၱရဘုရားရွင္ထံမွာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားမပါဘဲ တပည့္ေတာ္မ တစ္ေယာက္ထဲ ကုသုိလ္ျပဳရင္းေတာင္းခဲ့တာပါ။ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားနဲ႔ပတ္သက္လာရင္ ဘာတစ္ခုကုိမွ မေတာင္းဆုိခဲ့ဘဲ အျမဲအျဖည့္ခံသက္သက္နဲ႔ ရပ္တည္ခဲ့သူပါ။

      တပည့္ေတာ္မဟာ ယခုအခါ အာသေဝါကုန္းခန္းလု႔ိ ရဟႏၱာေထရီမၾကီးျဖစ္ခဲ့ပီ။ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား အသိမွတ္ျပဳေတာ္မူတဲ့ မဟာဘိညာပတၱ ဧတဒဂ္ဘြဲ႔ထူးၾကီးကုိလဲ ရရွိပုိင္ဆုိင္ခဲ့ပီ။ ေလာကုတၱရာခ်မ္းသာအစစ္ျဖစ္တဲ့ ကိေလသာမွ လြတ္ေျမာက္မႈ
ခ်မ္းသာကုိလဲ ျပည့္ဝစြာခံစားႏုိင္ပါပီ။ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားရဲ့ သာသနာေတာ္မွာ အလြန္ဂုဏ္ရွိန္တင့္တဲ့ ရဟႏၱာေထရီမၾကီး
အျဖစ္နဲ႔လဲ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေနထုိင္ခဲ့ပါပီ။ မဟာဘိညာပတၱ ဧတဒဂ္ပုိင္ရွင္ ဘဒၵကဥၨနာရဟႏၱာေထရီမၾကီးအျဖစ္ေရာက္လာေတာ့ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားနဲ႔အတူ  ျဖည့္ဆည္းခံဘဝနဲ႔ ေပးဆပ္ခဲ့ရတာေတြဟာ ထုိက္တန္လုိက္တာ၊ ေပးဆပ္ရက်ိဴးနပ္လုိက္တာလုိ႔
ေက်နပ္စိတ္ေတြ ဆင္ျခင္တုိင္းျဖစ္ရပါတယ္။ အေၾကာင္းက တပည့္ေတာ္မကုိယ္တုိင္လဲ ဒီအႏႈိင္းမဲ့တဲ့ လြတ္ေျမာက္မႈရဲ့ အရသာကုိ ဥာဏ္ေတြ႔လက္ေတြ႔ ခံစားႏုိင္သလုိ အသေခ်ၤ အနႏၱမ်ားလွစြာေသာ သတၱဝါေတြလဲ လြတ္ေျမာက္မႈအရသာကုိ ခံစားႏုိင္ၾကလုိ႔ပါ။ အမွန္စင္စစ္ေတာ့ လြတ္ေျမာက္ခ်မ္းသာဆုိတာ ထုိထြင္းသိဥာဏ္နဲ႔ ဓမၼအရသာကုိ  ခံစားတတ္လာတာ ခံစားႏုိင္လာတာပါပဲ။ ကိေလသာအေႏွာင္အဖြဲ႔ထဲမွာ က်င္လည္ခဲ့စဥ္တုန္းက အလြန္ေကာင္းတဲ့ အရသာတစ္ခုခုကုိ ခံစားရပီဆုိရင္ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူ ခင္တဲ့သူ နီးစပ္သူေတြကုိသာ ကြက္ကြက္ေလး ေဝငွခ်င္ခဲ့တာပါ။ ကုိယ္နဲ႔မနီးစပ္သူေတြ မခ်စ္ခင္သူေတြ စတဲ့  အျခားသူေတြကုိ ေဝငွဘုိ႔ဝန္ေလးခဲ့မိတယ္။ ခုေတာ့ သတၱဝါအားလုံးကုိ ဘဝရဲ့အရာရာအားလုံး ေဝငွႏုိင္ပါပီ။ ဒီလုိ ဓမၼရဲ့အရသာကုိ ထုိးထြင္းသိဥာဏ္နဲ႔ ခံစားႏုိင္တာ၊ သတၱဝါေတြအားလုံးကုိ အရင္ကထက္ပုိလု႔ိ ေကာင္းက်ိဴးေတြေဝငွႏုိင္တာေတြဟာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားရဲ့ ေက်းဇူးေၾကာင့္ပါ။ ဒီေတာ့မွပဲ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားၾကိဴးစားတာဟာ ေလာကတၳစရိယဆုိတဲ့ အသားအေရာင္၊ ခ်မ္းသာဆင္းရဲ၊ အနိမ္႔အျမင့္၊ ပညာရွိ ပညာမဲ့၊ ဘာသာအယူဝါဒ၊ အျဖဴအမည္းစသည္ကုိ ဘာတစ္ခုမွ  မခြဲျခားဘဲ  ေလာကသားအားလုံးရဲ့ ေကာင္းက်ိဴးခ်မ္းသာအတြက္ဆုိတာကုိ လုံးလုံးလ်ားလ်ား နားလည္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။

        ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား တပည့္ေတာ္မသည္ ရဟႏၱာေထရီမၾကီးဘဝနဲ႔ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ နီးပါးမွ် သီတင္းသုံးေနထုိင္ရင္း သာသနာေတာ္အတြက္ေရာ ေလာကအတြက္ပါ စြမ္းႏုိင္သည့္ဘက္မွ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါပီ။ တပည့္ေတာ္မလဲ အသက္အရြယ္ အုိမင္း၍ ပရိနိဗၺာန္ စံခ်ိန္ေရာက္ပါပီ။ ဒါေၾကာင့္ သံသရာမွာ အတူက်င္လည္ခဲ့ရစဥ္ ေပးဆပ္ျဖည့္ဆည္းခဲ့ရသမွ်ေသာ အရာရာအတြက္ ပရိသတ္စုံညီအလည္မွာ ေလွ်ာက္ၾကားရင္း ႏႈတ္ဆက္ခ်င္ပါတယ္။ ႏႈတ္ဆက္စကား
ေလွ်ာက္ထားခြင့္ေပးေတာ္မူပါဘုရား။ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား တပည့္ေတာ္မကား အရွင္ဘုရား၏ ၾကင္ယာသက္ထား ဇနီးမယားျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ ယေသာဓရာပင္ျဖစ္ပါ၏။ အရွင္ျမတ္ဘုရား၏ ေျခေတာ္အစုံတုိ႔ကုိ ဖူးေျမွာ္ဦးခုိက္၍ ႏႈတ္ဆက္လုိပါ၏။ တပည့္ေတာ္မသည္ အရွင္ျမတ္ဘုရား၏ အထံေတာ္ဝယ္ အျမင့္ျမတ္ဆုံးေသာ အဘိဥာဏ္ငါးပါးလုံးကုိ ထုိးထြင္းသိျမင္ ရရွိခဲ့ပါပီ။ ကိေလသာအာသေဝါကုန္ခန္း၍ အျမင့္ျမတ္ဆုံးေသာ ရဟႏၱာေထရီမၾကီးအျဖစ္သုိ႔လည္း ေရာက္ရွိခဲ့ပါပီ။ ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ ဘဝသစ္မွာလဲ ျပန္လည္၍ ျဖစ္ဘြယ္ရာမရွိေတာ့ပါ။ အရွင္ျမတ္ဘုရား၏ ေျခေတာ္ရင္းမွာပင္ အလြန္ရႏုိင္ခဲလွေသာ ပဋိသမၻိဒါေလးပါးကုိလဲ ထုိးထြင္းသိျမင္ရအပ္ခဲ့ပါပီ။ 

     ရဟန္းျမတ္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေရွးေရွးေသာဘုရားရွင္တုိ႔၏ အထံေတာ္ဝယ္ အရွင္ဘုရားႏွင့္အတူတကြ တပည့္ေတာ္မတုိ႔ေပါင္းဆုံမိၾကျပီးလွ်င္ ရွင္ေတာ္ဘုရားအတြက္ ဆုေတာင္းေပးခဲ့ရသည္မွာလည္း မ်ားျပားလွပါ၏။ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားအက်ိဴးငွာ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈမ်ားစြာကုိ တပည့္ေတာ္မဆည္းပူးခဲ့ပါပီ။  ထုိကုသုိလ္ေကာင္းမႈတုိ႔ကုိ
ေအာက္ေမ့ေတာ္မူပါအရွင္ျမတ္ၾကီးဘုရား။ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား တပည့္ေတာ္မသည္ မျပဳက်င့္သင့္ မျပဳက်င့္ထုိက္ေသာ အရာမွန္သမွ်ကုိ ေရွာင္ၾကဥ္ဖယ္ခြါတားျမစ္လွ်က္ အရွင္ဘုရားအက်ိဴးအတြက္ အသက္ကုိပင္ ေက်နပ္စြာစြန္႔လႊတ္ခဲ့ဖူးပါပီ။ ရဟန္းျမတ္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္အက်ိဴးငွာ ဘဝေပါင္း ကုေဋတစ္ေထာင္မက သူတပါး၏ သားမယားအျဖစ္ တပည့္္ေတာ္မကုိလႈခဲ့ပါ၏။ တပည့္ေတာ္မသည္ ထုိသုိ႔ျဖစ္ရျခင္းအတြက္ အနဲငယ္မွ်ျငိဳျငင္ေဖာက္ျပန္ျခင္း မျဖစ္္ခဲ့ပါဘုရား။ ထုိ႔ျပင္ ဘဝေပါင္း ကုေဋတစ္ေထာင္မက တပည့္ေတာ္မကုိ သူတစ္ပါး၏အစားအစာအလုိ႔ငွာလဲ လႈခဲ့ပါ၏။ အရွင္ဘုရားအတြက္ အသက္ကုိစြန္႔လႊတ္ခဲ့ရသည္မွာလည္း ဘဝေပါင္း ကုေဋတစ္ေထာင္မကပါ။ တပည့္ေတာ္မ၏ ကုိယ္အဂၤါအဆင္တန္ဆာမ်ားႏွင့္ အဝတ္အစားမ်ားစေသာ ပုိင္ဆုိင္မႈအရာရာကုိလည္းမလွ်ုိဴ႔ဝွက္ခဲ့ပါ။

          ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားအက်ိဴးငွာ လယ္ယာစပါး စီးပြါးဥစၥာႏွင့္ ျမိဳ႔ရႊာတုိ႔ကုိလည္းေကာင္း၊ ရင္ႏွစ္သည္းခ်ာ သားသမီးရတနာတုိ႔ကုိလည္းေကာင္း စြန္႔လႊတ္ခဲ့ဖူးပါပီ။ အရွင္ဘုရားအက်ိဴးငွာ စြန္႔လႊတ္ခဲ့ရကုန္ေသာ ဆင္ျမင္းကြ်ဲႏြား စီးပြါးဥစၥာႏွင့္ ေက်းကြ်န္မတုိ႔သည္လည္း မေရတြက္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ မ်ားခဲ့ပါပီ။ အလႈအတန္းျပဳလုပ္ရန္ တုိင္ပင္ေသာအခါတုိင္း တစ္ၾကိမ္တစ္ခါမွ် ေဖါက္ျပန္ကန္႔ကြက္ျခင္း မျပဳခဲ့ဘဲ ၾကည္ျဖဴစြာပင္ သေဘာတူခဲ့ပါ၏။ အရွင္ဘုရား၏အက်ိဴးကုိ ေဆာင္ရြက္ရင္း ခ်မ္းသာသည့္အခါ ေက်နပ္ဝမ္းေျမာက္ခဲ့ရသလုိ ဆင္းရဲမႈကုိ ၾကံဳေတြ႔ရေသာအခါတြင္လည္း စိ္တ္မခ်မ္းေျမ့မႈမျဖစ္ခဲ့ပါ။ ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရေသာ ဘဝ၏အနိမ့္အျမင့္ ေလာကဓံမ်ားကုိ တစ္သားတည္း တစ္စိိတ္တည္း မေျပာင္းလဲဘဲ
ေက်နပ္ခံစားေပးဆပ္ခဲ့ပါ၏။ အရွင္ဘုရားသည္ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ရရွိေရးကုိ အေလးေပး၍ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့သူပါ။ ထုိသုိ႔ေလွ်ာက္လွမ္းစဥ္ အမ်ိဴးမ်ိဴးေသာ ခ်မ္းသာဆင္းရဲတုိ႔ကုိ ရင္ဆုိင္ျဖတ္သန္းျပီးလွ်င္ အရွင္ဘုရားသည္ ေလာကသုံးပါး၏ အထြဋ္အထိတ္ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ရွင္အျဖစ္သုိ႔ ယခုအခါေရာက္ေတာ္မူပါပီ။ ျဗဟၼေဒဝျမတ္စြာဘုရားမွအစျပဳ၍
ေရွးေရွးေသာဘုရားရွင္တုိ႔၏အထံေတာ္ဝယ္ အရွင္ဘုရားႏွင့္တပည့္ေတာ္တုိ႔ ဆုံစည္းခဲ့ရေသာဘဝမ်ား မ်ားျပားခဲ့ပါပီ။ ထုိသုိ႔ဆုံစည္းခဲ့ရတုိင္း အရွင္ဘုရားအတြက္ ဆုေတာင္းေပးရျခင္းမ်ားလည္း  သခ်ၤာျပ၍ရႏုိင္မည္မထင္ေတာ့ပါ။ အမွန္စင္စစ္ တပည့္ေတာ္မသည္ ဘုရားျဖစ္ေၾကာင္းတရားတုိ႔ကုိ ရွာေဖြခဲ့ေသာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား၏ အလုပ္အေကြ်းမွ်သာျဖစ္ပါ၏ အရွင္ဘုရား။ ( ဆက္လက္ေဖၚျပပါမယ္ )

အႏႈိင္းမဲ့ အျဖည့္ခံ ယေသာဓရာ ( ၁၃ )

ေမာင္ေတာ္ဘုရားသီတင္းသုံးေတာ္မူတဲ့ ေဝသာလီျပည္ကိုေရာက္ေတာ့ ႏွမေတာ္ရဲ့စိတ္ထဲမွာ ေက်နပ္အားရလုိက္တာ။ အေၾကာင္းက ဖြ႔ံျဖိဴးတုိးတက္ပီး စည္ပင္ဝေျပာလွတဲ့ ေဝသာလီျပည္မွာ အုပ္ခ်ဳပ္သူလူတန္းစားေတြ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ခံလူတန္းစားေတြ၊ အယူဝါဒမတူၾကတဲ့ ဘာသာကြဲေတြ၊ ေငြရွင္ေၾကးရွင္ေတြ၊ အသိပညာရွင္ အတတ္ပညာရွင္ေတြမွအစ လူ႔ဘုံစခန္းမွာ ၾကင္လည္ေနၾကတဲ့ အလႊာစုံမွ လူသားအားလုံးဟာ ေမာင္ေတာ္ဘုရားသီးတင္းသုံးေတာ္မူတဲ့ ေက်ာင္းေတာ္ကုိလာေရာက္ပီးေတာ့ တရားနာၾက၊ ပူေဇာ္ၾကတာေတြဟာ အံ့မခန္းထူးဆန္းတဲ့ျဖစ္ရပ္မုိ႔ပါ။ ပုိလုိ႔ထူးျခားတာက လူတန္းစားအလႊာစုံမွ စရုိက္အစုံနဲ႔ အုံခဲျပည့္က်ပ္ေနတဲ့ လူထုၾကီးဟာ ေက်ာင္းေတာ္ဝင္းထဲမွာ ျငိမ္သက္ ေအးခ်မ္းစြာ အတူယွဥ္တြဲ သြားလာလႈပ္ရွားေနၾကတဲ့အခ်က္ပါပဲ။ ဒီထက္ပုိလုိ႔ထူးျခားတာက ေမာင္ေတာ္ဘုရားရဲ့ တရားတစ္ပုဒ္ သုိ႔မဟုတ္ စကားတစ္ခြန္းေလာက္မွ်နာၾကားပီးရင္ သူတုိ႔ရဲ့မ်က္ႏွာေတြ အမူအရာေတြ ေျပာဆုိပုံေတြ ေန႔စဥ္ဘဝမွာ သြားလာလႈပ္ရွားပုံေတြဟာ ေအးခ်မ္း ယဥ္ေက်းပီးျမင့္ျမတ္တဲ့အသြင္နဲ႔ အထက္တန္းအဆင့္ကုိေရာက္သြားၾကတဲ့အခ်က္ပါပဲ။ ဒီေတာ့မွပဲ ေမာင္ေတာ္ရဲ့ေလာကမွလြတ္ေျမာက္ေရးလမ္းစဥ္ဆုိတာ ေန႔စဥ္လူေနမႈဘဝမွာ အသိရယ္ သတိရယ္ အက်င့္ရယ္ တစ္ထပ္တည္းက်ေအာင္ မိမိရဲ့အတြင္းအဇၩတၱကုိ ေအာင္ႏုိင္ေရးအတြက္ ဦးစြာၾကိဴးစားရတာပါလားဆုိတာ ပုထုဇဥ္အေတြးနဲ႔ သုံးသပ္ေနမိပါတယ္။ ႏွမေတာ္ကုိယ္တုိင္ကေတာ့ လက္ေတြ႔က်က်နားမလည္ႏုိ္င္ေသးပါဘူး။ ႏုိင္ငံေတာ္အုပ္ခ်ဳပ္မႈစံနစ္ကလဲ သက္ဦးဆံပုိင္ ဘုရင္စံနစ္မဟုတ္ဘဲ ကမၻာ့ရဲ့ပထမဦးဆုံးေသာ ဒီမိုကေရစီစံနစ္ကုိက်င့္သုံးတဲ့ ႏုိင္ငံျဖစ္ေနတာဟာလဲ အ့ံၾသစရာအခ်က္တစ္ခုပါပဲ။

      သူမ်ားႏုိင္ငံနဲ႔အျခားသူမ်ားအေၾကာင္းကုိအခ်ိန္အၾကာၾကီးစဥ္းစားသုံးသပ္မေနေတာ့ပါဘူး။ မၾကာခင္မွာပဲ ႏွမေတာ္ရယ္၊ ညီမေလး ဇနပဒကလ်ာဏီရယ္ ႏွစ္ေယာက္အတူတူ မိေထြးေတာ္ၾကီး အထံမွာ ရဟန္းျပဳခဲ့ၾကပါေတာ့တယ္။ ရဟန္းမဘဝေရာက္လာေတာ့ အေနအထုိင္ကၾကပ္လုိက္တာေလ။ အရာရာကုိေအာင့္အီးခ်ဳပ္တည္းရတာေတြက မ်ားလြန္းေတာ့ ရဟန္းဘဝဆုိတာ အက်ဥ္းစံဘဝတစ္မ်ိဴးပါလားလုိ႔ေတာင္ ခံစားမိပါတယ္။ နန္းေတာ္ထဲမွာ ေနခဲ့စဥ္တုန္းကဘဝနဲ႔ ရဟန္းမဘဝကြာျခားလုိက္ပါဘိ ေမာင္ေတာ္ဘုရားရယ္။ မုိးနဲ႔ေျမမက မုိးနဲ႔အဝီစိေလာက္ေတာင္ကြာျခားလြန္းတယ္ထင္ပါရဲ့။ နန္းေတာ္ထဲမွာ နန္းတြင္းဟင္းလ်ာက ႏူးညံ့သင္းပ်ံ႔ပီးအရသာျပည့္ဝတယ္။ ထမင္းမဆာတဲ့သူေတာင္ ဆာေလာင္လာေအာင္ စားခ်င္စိတ္ကုိႏႈိးဆြေပးႏုိင္တဲ့ အနံ႔အရသာျပည့္စုံလွပါတယ္။  ရဟန္းမဘဝနဲ႔ဆြမ္းခံလုိ႔ရတဲ့ဟင္းလ်ာကေတာ့ ဆာေလာင္လြန္းလုိ႔စားခ်င္ေနတဲ့ ဆႏၵေတြေတာင္ ေပ်ာက္သြားေတာ့မတတ္ပါပဲ။ အိပ္ရာေနရာေတြ၊ အေဆာက္အဦးၾကီးေတြ၊ အဝတ္အစားေတြ အသုံးအေဆာင္ေတြစတဲ့ အရာရာဟာ ကြာခ်င္တုိင္းကြာေနေတာ့တာပါပဲ။ ရဟန္းမဘဝေရာက္ေတာ့မွပဲ
ေရႊနန္းေတာ္ရဲ့ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာအရာရာကုိ စြန္႔ခြါပီးေတာ့  ထမင္းမစား ဟင္းမစားဘဲ ေျခာက္ႏွစ္ၾကာၾကာ ဒုကၠရစရိယာကုိ က်င့္ႏုိင္ခဲ့တဲ့ ေမာင္ေတာ္ဘုရားရဲ့ သတၱိကုိ အရမ္းပဲအ့ံၾသေလးစားမိပါေတာ့တယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ေလာကသားေတြအားလုံးကုိ လြတ္ေျမာက္ပီးခ်မ္းသာျပည့္ဝတဲ့အသိဥာဏ္ကုိ ေပးဘုိ႔အတြက္ အသက္ကုိေတာင္မငဲ့ကြက္ဘဲ က်င့္ႏုိင္ရဲ စြန္႔ႏုိင္ရဲ အနစ္နာခံႏုိင္ရဲတဲ့ သတၱိကုိေတာ့ ေလးစားၾကည္ညုိလုိ႔မဆုံးႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။

       ႏွမေတာ္ရဲ့ဘဝဟာ အစားအစာ အဝတ္အစား အေနအထုိင္မွအစ အရာရာအားလုံးေျပာင္းလဲခဲ့ရလုိ႔ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာမွာ ခက္ခဲပင္ပန္းမႈရွိေသာ္လဲ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာမွာေတာ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔သက္သာရာရလာခဲ့ပါပီ။ ေမာင္ေတာ္ဘုရားေဟာၾကားတဲ့ အမ်ိဴးမ်ိဴးေသာ တရားေတာ္ေတြကုိ ေန႔စဥ္နာၾကားခြင့္ရလုိ႔ ေအးခ်မ္းမႈေလးေတြလဲ စတင္လုိ႔ခံစားလာရပါပီ။ ဒီထက္ အစြန္းလဲမထြက္ ေဘးထြက္ဆုိးက်ိဴးလဲကင္းပီး အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္ကုိအေျခခံတဲ့ ဝိပႆနာတရားကုိလဲ က်င့္သုံးခြင့္ရတာေၾကာင့္ သမာဓိေလးရလုိ႔ စိတ္တည္ျငိမ္မႈရဲ့ ေအးခ်မ္းျခင္းရသကုိလဲ တစ္စြန္းတစ္စခံစားႏုိင္ခဲ့ပါပီ။ ဒီေတာ့မွပဲ သာသနာေတာ္မွာ ရဟန္းမဘဝနဲ႔ေနရတာ စိတ္ေက်နပ္မႈေလး စတင္လုိ႔ရခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ပီးေတာ့ တရားေတာ္ကုိ အျမဲမျပတ္နာၾကားခ်င္တဲ့စိတ္ေတြ၊ တရားကုိ ဆက္လက္အားထုတ္ခ်င္စိတ္ေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ပုိလုိ႔ထက္သန္လာပါေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ေလ ေမာင္ေတာ္ဘုရား ညႊန္ၾကားျပသေတာ္မူတဲ့အတုိင္း ထက္ထက္သန္သန္ပဲ ဆက္လက္အားထုတ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ စိတ္တည္ျငိမ္မႈသမာဓိလဲ ပုိလုိ႔ရင့္က်က္လာခဲ့ပါတယ္။ ကိေလသာေတြ အခုိက္အတန္႔ကင္းေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သမာဓိစြမ္းအားေလးနဲ႔ ေအးခ်မ္းတဲ့ရသကုိ ခံစားရတာလဲ စိတ္ေရာကုိယ္ေရာ ေပါ့ပါးသြက္လက္လုိ႔ေနပါေတာ့တယ္။

     အေစာကထင္ခဲ့မိတာက တရားက်င့္တယ္ဆိုတာ အရာရာမွာ ဖင့္ေႏွးေလးကန္တဲ့အမူရာနဲ႔ ထုိင္းထုိင္းမႈိင္းမႈိင္းေနထုိင္ရတာပဲလုိ႔ အလြယ္ေတြးခဲ့မိပါတယ္။ ခုေတာ့ေလ သမာဓိရဲ့အရွိန္နဲ႔ခံစားရတဲ့ ေအးခ်မ္းမႈရသေလးဟာ သြက္လက္တက္ၾကြေနပါတယ္။ ဒီတက္ၾကြမႈဟာ ပ်ာယာခတ္ေနတဲ့ စိတ္အေနမ်ိဴးလဲမဟုတ္သလုိ ျဖစ္ခ်င္စိတ္ လုပ္ခ်င္စိတ္ေတြ မ်ားပီး ဆႏၵေစာေနတဲ့ အမူအရာလဲမဟုတ္္ပါဘူး။ သဘာဝရဲ့အရာရာကုိ သဘာဝအတုိင္း လက္ေတြ႔က်က် သြက္သြက္လက္လက္ ထက္ထက္ျမက္ျမက္ သိျမင္ခံစားတတ္လာတာပါ။ ဒီခံစားမႈမွာ သမာဓိကုိအေျခခံတဲ့ အသိဥာဏ္ပါလာေတာ့ ပုိလုိ႔ျငိမ္ပီး ျငိမ္းေအးေနေတာ့တာပါပဲ။ ခႏၶာကုိယ္တစ္ခုလုံးဟာ ေပါ့ပါးသြက္လက္ အိစက္ေနသလုိခံစားေနရပါေတာ့တယ္။ ခႏၶာကုိယ္နဲ႔ ထိလုိက္မိတဲ့အရာတုိင္းဟာ ႏူးည့ံမႈေတြခ်ည္းျဖစ္ေနသလုိ စိတ္နဲ႔သိလိုက္မိတဲ့အရာတုိင္းဟာလဲ သြက္လက္ ထက္ျမက္ ေလးနက္ လင္းလက္ေနပါေတာ့တယ္။  ဒီအေျခအေန ဒီအရသာဟာ နန္းေတာ္ထဲက ဘယ္လုိအရာနဲ႔မွႏႈိင္းစာလုိ႔မရေအာင္ ျမင့္မားလြန္းလွပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ ေမာင္ေတာ္ေဟာၾကားတဲ့တရားေတာ္ကုိ
ဧဟိပႆိက ( လာလွည့္ က်င့္ၾကည့္လွည့္ ) ဆုိတဲ့ ဂုဏ္ေတာ္နဲ႔ဝိေသသနႏုိင္ျပဳခဲ့တာေပါ့။ ဒီသမာဓိေလးေတာင္ နန္းေတာ္ထဲကအရာရာထက္ သာလြန္ေနတယ္ဆုိရင္ ေမာင္ေတာ္ဘုရားေဟာၾကားေနတဲ့ တရားထူးတရားျမတ္
ေလာကုတၱရာတရားေတြဆုိတာ ျဗဟၼာမင္းစည္းစိမ္ထက္ေတာင္သာတယ္ဆုိိတာ ဟုတ္ႏုိင္ေလာက္ပါရဲ့လုိ႔ မွန္းဆပီး
ယုံၾကည္တတ္လာခဲ့ပါပီ။

    ရဟန္းမဘဝနဲ႔ဆြမ္းခံလုိ႔ရတဲ့ ဆန္ၾကမ္းၾကမ္းဆြမ္းနဲ႔ ဆီမရႊန္းတဲ့ဟင္းႏြမ္းႏြမ္းေတြကုိ အသိ သတိ ဥာဏ္နဲ႔ယွဥ္ပီးေတာ့ စားတတ္လာခဲ့ပါပီ။ တဏွာအာသာေတြနဲ႔ အရသာခံပီး မစားခ်င္ေတာ့ဘူး။ အဲဒီတဏွာအာသာေတြနဲ႔ အရသာခံပီးစားတာထက္ အသိရယ္ သတိရယ္ ဥာဏ္ရယ္ ဒီသုံးခုကုိေပါင္းစပ္ပီးစားတတ္ေတာ့မွ အာဟာရေတြရဲ့ တကယ့္အရသာစစ္စစ္ကုိ လက္ေတြ႔က်က် ခံစားတတ္ သိျမင္တတ္ခဲ့ပါပီ။  နန္းေတာ္ထဲက ထိပ္တန္းအစားအစာေတြကုိ ျပန္လည္တမ္းတစိတ္ေတြလဲ မရွိေတာ့ေလာက္ေအာင္ နဲသထက္နဲလုိ႔လာပါပီ။ နန္းေတာ္တြင္းမွာ အလြန္ႏူးညံ့တဲ့ ပုိးထည္ေတြကုိမွ သုံးေဆာင္ခဲ့ရေသာ္လဲ ခုေတာ့ သုႆာန္တစမွ ေကာက္ယူလုိ႔ရလာတဲ့ အဝတ္ကုိေလွ်ာ္ဖြတ္၊ ခ်ဳပ္စပ္ပီးဝတ္ရတဲ့ အက်င့္ရဲ့ ေလးနက္္ျမင့္ျမတ္မႈကုိလဲ သေဘာေပါက္ခဲ့ပီ။ စားဝတ္ေနေရးနဲ႔ ပတ္သက္ပီးေတာ့ ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကုိမွ အပုိတာဝန္မတက္ေစဘဲနဲ႔ ရင္တြင္းက အလုိဆႏၵဆုိးေတြကုိ ပယ္သတ္လွ်က္ ေအးခ်မ္းလြတ္ေျမာက္ေအာင္ က်င့္ရတဲ့တရားဟာ ျမင့္ျမတ္လုိက္ပါဘိ။
ျငိမ္းေအးလုိက္ပါဘိ။ တရားေတာ္ရဲ့အရသာကုိ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း တုိးတုိးပီး ေလးေလးနက္နက္ခံစားတတ္လာေတာ့
ေမာင္ေတာ္ဘုရားကုိ ပုိလုိ႔ပုိလုိ႔ၾကည္ညိုလုိ္က္တာ၊ ေက်းဇူးတင္လုိက္တာ။ ဒီစၾကာဝဠာမွာ ဒီအရသာကုိေပးႏုိင္တာ ေမာင္ေတာ္ဘုရား တစ္ပါးတည္းပဲရွိပါေသးတယ္။ အားလုံးကုိလဲ ဒီအရသာကုိ ခံစားေစခ်င္လုိက္တာေလ။

       တစ္ရက္ထက္တစ္ရက္ ပုိလုိ႔တုိးတက္လာရတဲ့ စိတ္ပုိင္းေအးခ်မ္းမႈဟာ အလြန္ျမင့္တဲ့အေနထားကုိေရာက္လာခဲ့ပါပီ။ တရားေတာ္ရဲ့ အရသာကုိခံစားတတ္လာေတာ့ နန္းေတာ္တြင္းမွာစံျမန္းခဲ့တုန္းက စြန္႔ခြါထြက္ေျပးသြားခဲ့တဲ့ ေမာင္ေတာ္ဘုရားကုိ အားမလုိအားမရျဖစ္မိတာေတြ၊ လြဲခဲ့မိတဲ့အထင္ေတြ စိတ္ထဲကေန ေမာင္ေတာ္ဘုရားကုိ စိတ္ထင္တုိင္း ေဝဘန္ခဲ့မိတာေတြဟာ အလုိလုိေပ်ာက္ဆုံးကုန္ပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ပီးေတာ့ ေမာင္ေတာ္ဘုရားဟာ ရက္စက္တတ္သူမဟုတ္ေပမယ့္ မေခၚမေျပာဘဲ ေနႏုိင္ရက္သူၾကီးရယ္လုိ႔ထင္မွားခဲ့မိတာေတြဟာလဲ ခုေတာ့မရွိေတာ့ပါဘူး။ မ်က္စိလည္ေျပခဲ့ပါပီ။
ေမာင္ေတာ္ဘုရား ဇာတိဌာနီ မိမိတုိင္းျပည္ကိုျပန္လာေတာ့ ရက္သတၱႏွစ္ပတ္ေလာက္ပဲေနထုိင္သြားခဲ့တာကုိ
အားမလုိအားမရ မခ်ိတင္ကဲ ခံစားခဲ့ရပါတယ္။ ေမာင္ေတာ္ဘုရားရဲ့ မ်က္ႏွာေတာ္ကုိ ဖူေျမွာ္လုိ႔မဝ အားမရခဲ့တာကုိး။ ဒါေၾကာင့္ မသိမုိက္မဲစြာ စိတ္အလုိမျပည့္ဝတုိင္း အထင္လြဲပီး စိတ္ထဲကျပစ္မွားခဲ့မိတဲ့ အရာရာအတြက္ ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူပါဘုရား လုိ႔ ေတာင္းပန္ခြင့္ေလးေပးပါလား ေမာင္ေတာ္ဘုရားရယ္။ ခုေတာ့ေလ ေမာင္ေတာ္ဘုရားရဲ့ သာသနာေဘာင္ဆုိတဲ့ အိမ္ျခံဝင္းအတြင္းမွာ ဓမၼဆုိတဲ့ သစ္ရိပ္ဝါးရိပ္ကုိ ခုိလႈံရတာဟာ ျမင့္ျမတ္ေအးခ်မ္းလွပါတယ္။ ဒီရဟန္းမဘဝ ဒီအေျခ ဒီအက်င့္ ဒီဓမၼအရသာေတြနဲ႔ ေန႔စဥ္ထုံမႊမ္းေနရတာဟာ  မဝႏုိင္ေလာက္ေအာင္ပါပဲ။ မဝႏုိင္ဘူးဆုိလုိ႔ အာသာငမ္းငမ္းတမ္းတတဲ့ အလုိရမက္မဟုတ္္ပါဘူး။ တရားေတာ္ရဲ့ ေအးျငိမ္းမႈရသဟာ ဝသြားပီ ဆုံးသြားပီ ပီးသြားပီဆုိတာမရွိဘဲ
ဓမၼကုိခံစားႏုိင္တဲ့ ဥာဏ္ရည္ျမင့္သေလာက္ ခံစားႏုိင္တာ က်ယ္ျပန္႔တာ ျမင့္ျမတ္လြန္းတာကိုဆုိလုိတာပါ။

   ရဟန္းျပဳပီးလုိ႔ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ေမာင္ေတာ္ဘုရားသင္ၾကားတဲ့အတုိင္း က်င့္ၾကံလုိက္တဲ့အတြက္ ေလာဘ ေဒါသ ေမဟစတဲ့ ကိေလသာဆုိးေတြ အားလုံးကုိအျမစ္ျပတ္ သုတ္သင္ႏုိင္ခဲ့ပါပီ။ ဘဝရဲ့ အရာရာဟာ အရင္နဲ႔ဘာတစ္ခုကုိမွ်
ႏုိင္းစာလုိ႔မရေလာက္ေအာင္ ေျပာင္းလဲခဲ့ပါပီ။ အရင္ကေတာ့ ေမာင္ေတာ္ဆုိတဲ့စကားလုံးကုိသာ သုံးရမွ ေက်နပ္အားရခဲ့တာေလ။ တစ္သံသရာလုံး ေခၚေဝၚသုံးႏႈန္းလာခဲ့တဲ့ ေမာင္ေတာ္ဆုိတဲ့စကားလုံးကုိ ခုေတာ့ ေက်ေက်နပ္နပ္စြန္႔ႏုိင္ခဲ့ပါပီ။ ေမာင္ေတာ္ဆုိတဲ့ အသုံးအႏႈန္းအစား ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားဆုိတဲ့ အသုံးအႏႈန္းက တပည့္ေတာ္မရဲ့ ရင္ထဲ ဥာဏ္ထဲမွာ အလုိလုိဝင္ေရာက္လာခဲ့ပါပီ။ ေမာင္ေတာ္ဆုိတဲ့စကားလုံးဟာ အပီးအပုိင္ပ်က္သုဥ္းသြားေတာ့ ႏွမေတာ္ဆုိတဲ့ နာမ္စားအသုံးဟာလဲ ေပ်ာက္ဆုံးသြားခဲ့ပါပီ။ တပည့္ေတာ္ ဆုိတဲ့ ေဝါဟာရကုိသာ အလုိလုိသုံးမိလာပါပီ။ တစ္ခ်ိန္က ေမ်ာ္မွန္းတမ္းတခဲ့တဲ့ စၾကာဝေတးဘုရင္ၾကီး သိဒၶတၳရဲ့ ၾကင္ယာသက္ထား ဇနီးမယားအျဖစ္ကုိလဲ ဘယ္ေတာ့မွမလုိခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ စၾကာဝေတးဘုရင္ၾကီးရဲ့ ဇနီမယားဘဝဟာ ေလာကသံသရာမွလြတ္ေျမာက္တဲ့
ရဟန္းမဘဝေလာက္ မခ်မ္းသာဘူး မေအးခ်မ္းဘူး မျမင့္ျမတ္ဘူးဆုိတာကုိ ခုေတာ့ လက္ေတြ႔က်က်သိျမင္ခဲ့ပါပီ။ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားဟာ ေလာကသုံးပါးရဲ့ အႏႈိင္းမဲ့ေက်းဇူးရွင္ၾကီးပါလားဆုိတာ အလုိလုိခံစားတတ္ သိျမင္တတ္ခဲ့ပါပီ။ ပါရမီေတြျဖည့္စဥ္ကာလမွာ အသက္ပါမက်န္ ဘဝရဲ့အရာရာကုိစြန္႔ပီးရွာေဖြခဲ့တဲ့အရာဟာ ဒီအသိ ဒီဥာဏ္ ဒီလြတ္ေျမာက္မႈ၊ ဒီဓမၼ ဒီအရသာပါလားဆုိတာလဲ သဲသဲကြဲကြဲ နားလည္ခဲ့ပါပီ။ ေနာက္ပီးေတာ့ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားရဲ့ ဓမၼေတြဟာ အံ့မခန္းဖြယ္ရာ ဂုဏ္ပုဒ္ေတြနဲ႔လဲ ျပည့္စုံေနပါေသးတယ္။ ( ဆက္လက္ေဖၚျပပါမယ္ )

အႏႈိင္းမဲ့အျဖည့္ခံ ယေသာဓရာ ( ၁၂ )

ေမာင္ေတာ္ဟာ ဘုရားျဖစ္ပီးေတာ့ ဗရာဏသီျပည္ကုိ အရင္ၾကြသြားခဲ့တယ္ေနာ္။ ဗာရာဏသီေရႊျပည္ေတာ္မွာ ထိပ္တန္းလက္ေရြးစင္ သံဃာေတာ္အပါး ( ၆၀ ) ကုိအရင္စုစည္းပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ရာဇျဂိဴဟ္ျပည္ကုိ ၾကြသြားျပန္တယ္။ တတိယအေနနဲ႔မွ ဖခမည္းေတာ္ဘုရင္ၾကီးရဲ့ ပင့္ဖိတ္ခ်က္အရ ကုိယ့္တုိင္းျပည္ကုိ ျပန္လာခဲ့တယ္။ ေမာင္ေတာ္ေမြးရပ္ဌာနီ ကုိယ္႔တုိင္းျပည္ကုိ ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဘုရားျဖစ္ပီးလုိ႔ တစ္ႏွစ္တင္းတင္းျပည့္တဲ့ေန႔ေပါ့။ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃ ခုႏွစ္ ကဆုန္လျပည့္ေန႔မွာ ဘုရားျဖစ္ပီးေတာ့ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၄ ခုႏွစ္ ကဆုန္လျပည့္ေန႔မွာ တုိင္းျပည္ကုိျပန္ေရာက္ခဲ့တာေလ။
ေရာက္တဲ့ ေန႔မွာပဲ ေဝႆႏၱရာဇာတ္ေတာ္ၾကီးကုိ အက်ယ္တဝင့္ေဟာၾကားတဲ့အခါမွာ ႏွမေတာ္ေလ ေက်နပ္လုိက္တာ။ မဒၵီမိဖုရားဘဝနဲ႔ ေဝႆႏၱရာလုိ ပညာရွင္သူေတာ္စင္ ရွင္ဘုရင္တစ္ေယာက္ကုိ ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့ရတာေတြကို အေသးစိတ္ ခေရေစ႔တြင္းက် ျပန္သိရလုိ႔ ေက်နပ္လုိက္တာ ေမာင္ေတာ္ဘုရားရယ္။ ေမာင္ေတာ္ဘုရားရဲ့ အႏႈိင္းမဲ့စြဲေဆာင္အားေတြပါပီး ေလးနက္မွန္ကန္ ေျဖာင့္မတ္တဲ့ တရားစကားေတြကုိ နာၾကားၾကရေတာ့ နန္းတြင္းသူ/သားမ်ားေရာ ျပည္သူျပည္သားအားလုံးကေရာ အလြန္တရာကုိ ေက်နပ္ၾကတယ္။ ဒါေတာင္ မာန္မာနၾကီးလြန္းတဲ့ အခ်ိဳ႔ေဆြေတာ္ မ်ိဴးေတာ္ေတြကုိ ေပါကၡရဝႆမုိးရြာသြန္းပီးေတာ့ တန္ခုိးအရွိန္အဝါသုံးပီး မာနကုိ ခ်ိဴးပစ္ခဲ့ရေသးတယ္။

   ႏွမေတာ္ရဲ့ တုိက္ခန္းကိုေရာက္လာျပန္ေတာ့ စႏၵကိႏၷရီဇာတ္ေတာ္ကုိေဟာေတာ္မူေတာ့လဲ ထပ္ပီးေက်နပ္ရျပန္ပါတယ္။ ဒီဘဝမွာ ႏွမေတာ္ရဲ့ အျပဳစုအယုယနဲ႔ အခ်စ္ေတြကုိ ပစ္ခြါခဲ့ေပမယ့္ ႏွမေတာ္ရဲ့ အခ်စ္ေတြကို လက္ခံခဲ့တဲ့ ဘဝေတြလဲ ရွိပါလားဆုိတာ သိရလုိ႔ေပါ့။ ေနာက္ပီးေတာ့ ေမာင္ေတာ္ျပန္ခါနီး ကဆုန္လကုန္ေလာက္မွာ ဓမၼပါလဇာတ္ေတာ္ၾကီးကုိေဟာျပန္ေတာ့လဲ ၾကားနာလုိ႔ ေကာင္းလုိက္တာ။ ၾကားနာလုိ႔ မဝႏုိင္ေအာင္ပါပဲ။ ကုိယ့္တုိင္းကုိယ့္ျပည္ကုိ ျပန္လာစဥ္ ရက္သတၱနွစ္ပတ္ေလာက္အတြင္းမွာ သံသရာသမုိင္းလဲတြင္ခဲ့ပီးေတာ့ အားလုံးကုိလဲ တရားထူးေတြရေစခဲ့တဲ့ ဇာတ္ေတာ္ၾကီးေတြကုိ အခ်က္က်က် တရားရေအာင္ စြဲေဆာင္ ေဟာသြားခဲ့တယ္ေနာ္။ ဒီေတာ့မွပဲ သမုိင္းစစ္သမုိင္းမွန္ဆုိတာ ပစၥကၡမွာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ က်င့္သုံးႏုိင္ဘုိ႔ သခၤန္းစာေတြလဲေပးသလုိ အနာဂတ္အတြက္ လင္းလက္တဲ့ အေျခေနေတြကုိလဲ ဖန္တီးေပးႏုိင္ပါလားဆုိတာ ေကာက္ခ်က္စြဲႏုိင္ခဲ့တာေပါ့။ တကယ္ေတာ့ အတိတ္သံသရာဆုိတာဟာ ဘဝသမုိင္းေတြပဲမလား။ အတိတ္သံသရာက ဘဝသမုိင္းေတြကို တကယ္မသိၾကလုိ႔ မတတ္ၾကလုိ႔သာ သတၱဝါေတြဟာ မုိက္မဲေနၾကတာပဲေလ။ အခ်ိဳ႔ေသာ ပညာတတ္ေတြ ဒႆနဆရာေတြကေတာ့ သမုိင္းနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ေျပာၾကတယ္။ သမိုင္းဆိုတာ သမိုင္းသက္သက္မွ်
သာပါပဲ ပရမတၳမဟုတ္သလို ျဖစ္ရပ္မွန္အကုန္အစင္လည္းမဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ သမုိင္းကုိအျပည့္အဝယုံၾကည္မႈမပါတဲ့ ဒီဝါက်ကုိ ဘာေၾကာင့္မ်ားေျပာၾကပါလိမ့္ဆုိတာ ေမာင္ေတာ္ရွင္းျပတဲ့ ဇာတ္ေတာ္ေတြကုိ နာၾကားပီးမွ ႏႈိင္းယွဥ္တတ္လာတယ္။ နားလည္တတ္လာတယ္။ ေက်းဇုူးအထူးပါပဲေမာင္ေတာ္ရယ္။        တကယ္ေတာ့ ေလာကသမုိင္းေတြဆုိတာ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟစတဲ့ သဘာဝတရားဆုိးေတြမကင္းေသးဘဲ  အားသာတဲ့သူေတြ ႏုိင္တဲ့သူေတြက ေရးခဲ့ၾကတာဆုိေတာ့ အားလုံးမွန္မွာလဲ မဟုတ္သလုိ အျပည့္အဝလဲ
သန္႔စင္ႏုိင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ေမာင္ေတာ္ရွင္းျပခဲ့တဲ့ အတိတ္သံသရာထဲက ဘဝသမုိင္းေတြကေတာ့ ပညတ္အေၾကာင္းေတြ ျဖစ္ရပ္အေၾကာင္းေတြ ပရမတ္အေၾကာင္းေတြ ဘဝအေၾကာင္းေတြကုိ ကေမၻကမၻာခ်ီပီး အႏႈိင္းမဲ့တဲ့ အတိတ္သိဥာဏ္ေတာ္နဲ႔ တိက်ျပတ္သားစြာေဟာျပခဲ့တာမုိ႔ ေလာကသားေတြအတြက္ အက်ိဴးရွိလုိက္တာ ေမာင္ေတာ္ရယ္။
ျပည့္စုံသန္႔စင္လုိက္ပါဘိ။ ဒါေပမယ့္ေလ ကုိယ့္တုိင္းျပည္ျပန္ေရာက္တုန္းမွာ တစ္ဝါတေလေတာင္မဆုိေတာ့ဘဲ ရက္သတၱႏွစ္ပတ္ေလာက္ေလးေနပီး ျပန္သြားတာကိုေတာ့ မေက်မနပ္ျဖစ္မိတယ္။

    ေနာက္ပီးေတာ့ေလ နန္းညြန္႔နန္းလ်ာျဖစ္တဲ့ နႏၵမင္းသားကုိလဲ ေရာက္ပီးလုိ႔ ႏွစ္ရက္ေျမာက္ေန႔မွာ ရဟန္းျပဳေပးလုိက္ေတာ့ တုိင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ိဴးအတြက္ ရတက္မေအးျဖစ္ခဲ့ရပါေသးတယ္။ ဒီထက္ပုိဆုိးျပန္တာက ေနာက္ဆုံးနန္းညြန္႔နန္းလ်ာအျဖစ္ အသိမွတ္ျပဳထားတဲ့ မင္းေလာင္းေလး၊ ခ်စ္မဝႏုိင္တဲ့ သားေတာ္ေလး ရာဟုလာကုိလဲ ေရာက္ပီးလုိ႔ ခုနစ္ရက္ေျမာက္ေန႔မွာ ကုိရင္ဝတ္ေပးလုိက္ေတာ့ နန္းေတာ္ရဲ့အသဲ၊ သက်မ်ိဴးေတြရဲ့ သူရဲေကာင္း၊ တုိင္းျပည္ရဲ့ ဥေသွ်ာင္ေလးေတြဟာ
ေမာင္ေတာ္ေနာက္ပါကုန္ၾကပီ။ ေမာင္ေတာ္ျပန္ေရာက္လာလုိ႔ အားရွိပီလုိ႔ထင္ခဲ့မိတာ။ ခုေတာ့ အားမတက္ဘဲ အားပ်က္ခဲ့ရတဲ့အထိေတာင္ ခံစားရမိပါရဲ့။ ဒါနဲ႔တင္ရပ္မသြားခဲ့ဘူးေလ။ တုိင္းျပည္မွာ အဓိကက်တဲ့ မႈးၾကီးမတ္ၾကီးေတြ၊ ဝန္ၾကီးဝန္ငယ္ေတြ၊ စစ္သည္ေတာ္ေတြစတဲ့ ရဲစြမ္းသတၱိေရာ အရည္အခ်င္းပါျပည့္ဝၾကတဲ့ ထိပ္ပုိင္းကလူၾကီးေတြကလဲ ေမာင္ေတာ္ေနာက္ကုိ လုိက္သြားၾကပီ။  တုိင္းျပည္နဲ႔လူမ်ိဴးကုိဦးေဆာင္ ေမာင္းႏွင္ၾကမယ့္ လူေတြကလဲ နဲကုန္ပီ။ ေနာက္ပီးေတာ့ ေမာင္ေတာ္အရင္းျဖစ္တဲ့ ေဒဝဒတ္မင္းသားလဲ ေမာင္ေတာ္ေနာက္ကုိပါသြားခဲ့ပီ။
အႏုရုဒၶါမင္းသား၊ ဘဒၵိယမင္းသားစတဲ့ လူစြမ္းလူေတာ္ေတြလဲ မရွိၾကေတာ့ဘူး။ ေမာင္ေတာ္ျပန္လာေတာ့မွပဲ တုိင္းျပည္ဟာ အားအင္ေတြခ်ည့္နဲ႔ခဲ့ရေတာ့တယ္။ ဖခမည္းေတာ္ဘုရင္ၾကီးက အနာဂါမ္အရိယာၾကီးျဖစ္သြားခဲ့ပီ။ မိေထြးေတာ္ၾကီးမဟာပဇာပတိေဂါတမီက ေသာတာပန္တည္ခဲ့ပီ။ ဒီေတာ့ သူတုိ႔မွာေတာ့ အရာရာအတြက္ လြတ္ေျမာက္ေအးျငိမ္းတဲ့ တရားအရသာကုိ ခံစားႏုိင္ၾကပီမုိ႔ တရားနဲ႔ေျဖဆည္ႏုိင္ၾကပီေပါ့။ တရားေတာ္ရဲ့ လြတ္ေျမာက္မႈအရသာကုိ နားလည္ခံစားႏုိင္သြားၾကပီကုိး။  ႏွမေတာ္အဘုိ႔မွာေတာ့ အားမလုိအားမရ ဝမ္းလဲသာ ဝမ္းလဲနဲ မခ်ိတင္ကဲခံစားေနဆဲပါပဲ။ ဒါေပမယ့္  အံ႔ၾသမိတဲ့အခ်က္တစ္ခုက ဘယ္လုိရာထူးေတြ ေငြေၾကးေတြ စည္းစိမ္ေတြ အာဏာေတြ အေပ်ာ္အပါးေတြမွမပါဘဲနဲ႔ ဘဝရဲ့ပုိင္ဆုိင္မႈအရာရာကုိ စြန္႔လႊတ္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ေျပာင္ေျမာက္တဲ့ ေမာင္ေတာ္ရဲ့ စည္းရုံးေရးစြမ္းအားကုိေပါ့။ အမ်ိဴးမ်ိဴးအဖုံဖုံ ကြဲျပားေနတဲ့ လူတန္းစားအလႊာစုံကို တစ္တန္းစားတည္းျဖစ္ေစပီးေတာ့ အေအးခ်မ္းဆုံး အထက္တန္းအက်ဆုံး
သံဃအဖြဲ႔အစည္းၾကီးကုိ ခုိင္ခုိင္မာမာတည္ေထာင္ႏုိင္ခဲ့တာကုိလဲ ထပ္ဆင့္လုိ႔ အလြန္အ့ံၾသမိပါရဲ့။ ဒီလုိအဖြဲ႔အစည္းဟာ ဒီကမၻာမွာပထမဆုံးအဖြဲ႔အစည္းၾကီးပါပဲ။ ဘယ္လုိေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ ဒီေလာက္ျမင့္ျမတ္ ေအးခ်မ္းတည္ျငိမ္တဲ့အဖြဲ႔အစည္းမ်ိဴး မတည္ေထာင္ခဲ့ၾကေသးပါဘူး။

   ေမာင္ေတာ္တုိင္းျပည္က ျပန္မၾကြခင္ေလးမွာ မိေထြးေတာ္ၾကီးက ဘိကၡဳနီမ (အမ်ိဴးသမီးရဟန္း )
ျဖစ္ခ်င္ေၾကာင္းေလွ်ာက္ထားေတာ့ ေမာင္ေတာ္ဘုရားက ခြင့္မျပဳခဲ့ဘူး။ ရဟန္းျပဳခ်င္စိတ္မရွိတဲ့ နန္းညြန္႔နန္းလ်ာ နႏၵမင္းသားနဲ႔ သားေတာ္ေလးေတြကုိေတာ့ ရဟန္းျပဳေပး ရွင္ျပဳေပးတယ္။ ေမာင္ေတာ္ရဲ့လုပ္ရပ္ေတြဟာ
ပညာရွင္သူေတာ္စင္ေတြအေနနဲ႔ လက္ခံႏုိင္စရာျဖစ္ေပမယ့္ ႏွမေတာ္လုိ ပုထုဇဥ္မိန္းမသားအေနနဲ႔ေတာ့ လက္မခံႏုိင္စရာေတြခ်ည္းပါပဲ။ တကယ္ေတာ့လဲ ဒါေတြက ခံစားသိနဲ႔ေျပာျပေနတာပါေမာင္ေတာ္ရယ္။ ဒါေပမယ့္ ဦးေႏွာက္ရဲ့ဆင္ျခင္သိနဲ႔ သိေနတာက ေမာင္ေတာ္ဟာ မိမိအတြက္ေရာ ေလာကအတြက္ေရာ ေကာင္းက်ိဴးမဲ့ေစတဲ့ လုပ္ရပ္ကုိ ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ဘူးဆိုတာပါပဲ၊ အႏႈိင္းမဲ့ဘုရားရွင္ မျဖစ္ခင္ကေတာင္ ေလာကေကာင္းက်ိဴးကို ၾကီးက်ယ္စြာ သယ္ပုိးႏုိင္ခဲ့တဲ့ ေမာင္ေတာ္ဟာ ဘုရားျဖစ္လာတဲ့အခါမွာေတာ့ အထူးေျပာစရာမလုိ၊ ခြ်င္းခ်က္မရွိေအာင္
ေဆာင္ရြက္ႏုိင္မယ္ဆုိတာကုိလဲ ႏွမေတာ္ အေသအခ်ာ သုံးသပ္စဥ္းစားနားလည္မိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏွလုံးသားနဲ႔ ပစၥကၡရင္တြင္းခံစားအသိက လက္မခံႏုိ္င္ေသာ္လဲ သံသရာမွာ ပါရမီေတြျဖည့္ခဲ့ရတဲ့အစြမ္းေတြေၾကာင့္ မူလေမြးရာပါ ဗီဇအသိနဲ႔ ဆင္ျခင္သိက အားလုံးကုိ နားလည္ေနခဲ့တယ္ေလ။ ေမာင့္ဝမ္းထဲမွာ အူဘယ္ႏွစ္ေခြရွိတယ္ဆုိတာသိသလုိ ေမာင္ေတာ္ရဲ့ စိတ္ဓာတ္နဲ႔လုပ္ရပ္္ကုိလဲ အပ္က်မတ္က်သိေနခဲ့ပါတယ္။

      ေမာင္ေတာ္ဘုရားျဖစ္ပီးလုိ႔ ငါးဝါေျမာက္ ေမာင္ဘုရားရဲ့ သက္ေတာ္ ေလးဆယ္မွာေပါ့။ ေဝသာလီတုိင္းျပည္ မဟာဝုန္ေတာ ကူဋာဂါရေက်ာင္းတုိက္ၾကီးမွာ သံဃာေတာ္မ်ားစြာ ျခံရံပီးသီတင္းသုံးစဥ္ကေပါ့။ အလြန္ေက်းဇူးၾကီးမားလွတဲ့ မိေထြးေတာ္ၾကီး မဟာပဇာပတိေဂါတမီဟာ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ပဲ ေခါင္းရိတ္၊ သကၤန္းဝတ္ပီးေတာ့ နန္းတြင္းသူ ေမာင္းမိႆံငါးရာကုိ ဦးေဆာင္ကာ အမ်ိဴးသမီးရဟန္းျဖစ္ဘုိ႔အေရးေတာင္းဆုိဘုိ႔ ေမာင္ေတာ္ဘုရားရိွရာကုိ သြားခဲ့ပါတယ္။ ႏွမေတာ္နဲ႔ ဇနပဒကလ်ာဏီတုိ႔က မလုိက္ပါခဲ့ၾကဘူးေလ။ အမွန္ကုိေျပာရရင္ အမ်ိဴးသမီးရဟန္းမလဲ မျဖစ္ခ်င္ဘူး။ တရားလဲ အားမထုတ္ခ်င္ဘူး။ နိဗၺာန္လဲမေရာက္ခ်င္ပါဘူး။ တုိင္းျပည္မွာ ေမာင္ေတာ္ဘုရားရဲ့ မိဖုရားေခါင္ၾကီးအျဖစ္နဲ႔ပဲ ေနခ်င္ခဲ့ တမ္းတခဲ့တာေလ။
ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ တူေတာ္ေလးျဖစ္တဲ့ အရွင္အာနႏၵာရဲ့အကူအညီနဲ႔ မိေထြးေတာ္ၾကီးနဲ႔တကြနန္းတြင္းသူ ငါးရာဟာ အမ်ိဴးသမီး ရဟန္းျပဳခြင့္ရခဲ့ၾကပါတယ္။ ဘိကၡဳနီမအျဖစ္ကုိရခဲ့ၾကပါတယ္။  ဒါဟာ မွားယြင္းေနတဲ့ ကမၻာ့အစဥ္အလာေဟာင္းတစ္ခုကို
ေခ်ဖ်က္ပီးေတာ့ မွန္ကန္ေကာင္းျမတ္တဲ့အစဥ္အလာသစ္တစ္ခုကုိ ေမာင္ေတာ္ဖန္တီးလုိက္တာပါပဲ။
အမ်ိဴးသမီးေတြရဲ့ဘဝနဲ႔ အခန္းက႑ကုိ အစဥ္အျမဲႏွိမ့္ခ်ဆက္ဆံခဲ့တဲ့ ကမၻာ့အစဥ္အလာေဟာင္း စံနစ္ဆုိးၾကီးကို ပယ္ဖ်က္ပီးေတာ့ အမ်ိဴးသမီးေတြကုိ လူနတ္ျဗဟၼာေတြရဲ့ကုိးကြယ္ခံ လူတန္းစားအျဖစ္ ေမာင္ေတာ္ျမွင့္တင္လုိက္တာပါပဲ။ အမ်ိဴးသမီးေတြမွာလဲ ဒီလုိအရည္အေသြးေတြရွိတယ္ဆုိတာကုိ ေမာင္ေတာ္ကလက္ေတြ႔ေဖၚေဆာင္ျပလုိက္တာပါပဲ။ အမ်ိဴးသမီးအခြင့္အေရးကုိ ကုိးကြယ္ခံလူတန္းစားျဖစ္တဲ့အထိ ျမွင့္တင္ေပးတာဟာ ဒီဘဒၵကမၻာမွာ ကကုသန္ဘုရားရွင္ ေကာဏာဂုံဘုရားရွင္ ကႆပဘုရားရွင္နဲ႔ ေမာင္ေတာ္ဘုရားရယ္ဆုိပီး ေလးဦးပဲ ရွိပါေသးတယ္။ အျခားဘယ္ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ကမွ အမ်ိဴးသမီးေတြကုိ ဒီလုိအခြင့္အေရးမ်ိဴးမေပးခဲ့ပါဘူး။ ေမာင္ေတာ္ဘုရားျဖစ္လာတာဟာ အမ်ိဴးသမီးေတြအတြက္ အလြန္ကံေကာင္းျခင္းလက္ေဆာင္တစ္ခုကို ထုိက္ထုိက္တန္တန္ရလုိက္တာပါပဲ။ ေက်းဇူးၾကီးမားလွပါဘိ ေမာင္ေတာ္ဘုရားရယ္။
ေနာက္ပီးေတာ့ အခြင့္အေရးဆုိတာေတြဟာ အရည္အေသြးရွိမွ ေပးလုိ႔ရတယ္ဆုိတာကုိလဲ ေမာင္ေတာ္ရဲ့  လုပ္ရပ္ေတြကုိၾကည့္ပီး သုံးသပ္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။

  နန္းေတာ္တြင္းမွာ ဖခမည္းေတာ္ဘုရင္ၾကီးကလဲ ပလႅင္ေတာ္ေပၚမွာပဲ ရဟႏၱာျဖစ္ပီးေတာ့ ပရိနိဗၺာန္ျပဳသြားပီ။ သားေတာ္ေလးလဲ တရားထူးေတြရေနပီ။။ ေမာင္ေတာ္ငယ္ေလး နႏၵမင္းသားလဲ ရဟန္းဝတ္သြားလုိ႔ ရဟႏၱာျဖစ္ေနပီ။ မိေထြးေတာ္ၾကီးလဲ ရဟန္းျပဳသြားပီ။ ရဟန္းျပဳပီးတဲ့ေနာက္ သံခိတၱသုတ္ကို နာၾကားေတာ္မူရင္းနဲ႔ ရဟႏၱာေထရီမၾကီးျဖစ္လုိ႔
ေလာကရဲ့အရသာအားလုံးထက္ေက်ာ္လြန္ပီး လြတ္ေျမာက္တဲ့ ေအးခ်မ္းမႈရသကုိခံစားေနရပီ။ နွမေတာ္အဘုိ႔မွာေတာ့ နန္းေတာ္တြင္းမွာ ပုိလု႔ိသာ အထီးက်န္လာခဲ့ရပါပီ။ ေပ်ာ္စရာအခ်ိန္ဆုိလုိ႔ တစ္စကၠန္႔ေလးေတာင္မရွိေတာ့သလုိ အေျခြအရံေတြကလဲ နဲကုန္ပီ။ သုံးေဆာင္ေနရတဲ့ အသုံးေဆာင္တုိင္းဟာ မေႏြးေထြး မအိစက္ေတာ့ရုံမွ်မက စက္ဆုပ္စရာလုိ႔ေတာင္ခံစားလာခဲ့ရတဲ့အထိပါပဲေလ။ မိေထြးေတာ္ရဲ့ အကူညီကုိယူပီး ရဟန္းမိန္းမျပဳရုံမွတပါး အျခားေရြးခ်ယ္စရာလဲ မရိွေတာ့ပါဘူး။

      ေနာက္ပီးေတာ့ေလ ေမာင္ေတာ္န႔ဲႏွမေတာ္တုိ႔အေၾကာင္း ဒီလုိလဲစဥ္းစားမိပါတယ္။ ပါရမီစတင္ျဖည့္ဘုိ႔ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကုိ
ခံယူတုန္းကလဲ ေမာင္ေတာ္ကစပီး လက္မကမ္းခဲ့ဘူး မေခၚခဲ့ဘူးေနာ္။ ႏွမေတာ္ကုိယ္တုိင္ကသာ ပူးေပါင္းခဲ့ရတာပါ။ ခုလဲ ဘုရားျဖစ္ပီးလုိ႔ ေနာက္ဆုံးပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ့မယ့္ ဘဝမွာလဲ ေမာင္ေတာ္ေနာက္လုိက္ပီး ရဟန္းျပဳဘု႔ိ မေခၚခဲ့ဘူးေနာ္။ ပါရမီေတြရဲ့အစမွာလဲ မေခၚခဲ့သလုိ သံသရာရဲ့ အဆုံးတစ္ေန႔မွာလဲမေခၚခဲ့ပါဘူး။ ေနႏုိင္ရက္လုိက္တာ ေမာင္ေတာ္ရယ္။ ရက္စက္တာမဟုတ္ေပမယ့္ ေနႏုိင္ရက္တာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။ ေဒါသမျဖစ္ေပမယ့္ မခ်ိတင္ကဲေတာ့ခံစားရပါတယ္။ စၾကာဝဠာအတြက္ အလုပ္လုပ္ေနရသူမုိ႔ ႏွမေတာ္အတြက္ ခြ်င္းခ်က္ေတာ့ရွိမွာပဲလုိ႔လဲ စဥ္းစား နားလည္မိပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ ေမာင္ေတာ္ေနာက္ကိုလုိက္ရင္ အက်ိဴးမယုတ္ဘူးဆုိတာရယ္ လုံျခံဳမႈေတြ ေအးခ်မ္းမႈေတြ
ျပည့္ဝမႈေတြစတဲ့ ေကာင္းက်ိဴးေတြအျပည့္အဝရမယ္ ဆုိတာရယ္ေတာ့ အေသအခ်ာယုံၾကည္ေနပီးသားပါ။
သာမန္ေလာကီလူသားဘဝေတြတုန္းကေတာင္မွ ႏွမေတာ္ရဲ့ ဘဝကုိ လုံျခဳံမႈ ေအးခ်မ္းမႈ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ အျပည့္အဝရေအာင္ ေဆာင္ၾကဥ္းႏုိင္ခဲ့တာပဲေလ။ ခုလုိ ေလာကသုံးပါးရဲ့ ေခါင္းေဆာင္ အႏႈိင္းမဲ့ ဘုရားသခင္ျဖစ္လာပီဆုိေတာ့ ႏွမေတာ္အတြက္ တစ္စက္ကေလးမွ ပူပင္စရာအေၾကာင္းမရွိေတာ့ပါဘူး။ ေမာင္ေတာ္ရဲ့ ထီးရိပ္ နန္းရိပ္ ေလာကီရိပ္ကို ခုိလႈံဘုိ႔ မေမွ်ာ္လင့္မတမ္းတေတာ့ပါဘူး။ ျမင့္ျမတ္စင္ၾကယ္မႈေတြနဲ႔ စစ္မွန္တဲ့ လြတ္ေျမာက္မႈရသကုိေပးႏုိင္တဲ့ ေမာင္ေတာ္ရဲ့ဓမၼအရိပ္ သာသနာအရိပ္ ေလာကုတၱရာအရိပ္ကုိပဲ ခုိလႈံပါေတာ့မယ္။ ဒါေၾကာင့္ေလ ေမာင္ေတာ္လဲရွိတဲ့ မိေထြးေတာ္ၾကီးလဲ ရွိေနတဲ့ ေဝသာလီျပည္ကို ႏွမေတာ္ရဟန္းျပဳဘုိ႔လုိက္ခဲ့ပါပီ။ ရဟန္းျပဳပါေတာ့မယ္။ ရဟန္းျပဳခြင့္ေပးပါေတာ့၊ ဓမၼအရိပ္ကုိ ခုိလႈံခြင့္ေလး ေပးပါေတာ့၊ ဓမၼလက္နဲ႔ကမ္းလုိ႔ၾကိဴေပးပါေတာ့
ေမာင္ေတာ္ဘုရားရယ္။ ( ဆက္လက္ေဖၚျပပါမယ္ )