ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလုံး ဓမၼအသိဥာဏ္တုိးပြါး၍ ေအးခ်မ္းၾကပါေစ~~~

Monday, October 27, 2014

မင္းက်င့္တရား (၁၀) ပါး


ဒကာၾကီး ဦးေဇာ္ဝင္း၏ တတိယေမးခြန္းကုုိေျဖဆုုိေပးလုုိက္ပါသည္။

မင္းက်င့္တရား (၁၀) ပါး

 ေရွးေရွးေသာအခါကာလဝယ္ သက္ဦးဆံပုုိင္ဘုုရင္မ်ားကစုုိးမုုိးအုုပ္ခ်ဳပ္စဥ္ အုပ္ခ်ဳပ္သူမင္းတုုိ႔က်င့္သုုံးလုုိက္နာရမည့္ စည္းကမ္းဥပေဒမ်ားကုုိ 
မင္းက်င့္တရားဟုုေခၚဆုုိခဲ့ၾကသည္။ ယေန႔ေခတ္အရ “အစုုိးရက်င့္ဝတ္” ဟုုဘာသာျပန္ရေသာ္ အဆင္ေျပႏုုိင္သည္။ မွန္၏။ အဖြဲ ႔အစည္းတုုိင္းသည္သက္ဆုုိင္သည့္က်င့္ဝတ္တရားတုု႔ိကုုိ က်င့္ေဆာင္မွသာလွ်င္ ထုုိအဖြဲ ႔အစည္းအတြင္းမွာေရာ ထုုိအဖြဲ ႔အစည္းႏွင့္သက္ဆုုိင္သူ
အားလုုံးမွာပါ က်င့္ဝတ္တုုိ႔၏ေကာင္းက်ိဴးကုုိ သာတူညီမွ်ျပဳံးေပ်ာ္စြာခံစားႏုုိင္ၾကေပမည္။ 
လူမႈေရးအဖြဲ ႔အစည္းမွအစ ဆြမ္းေလာင္းအသင္းအပါအဝင္ 
ဘာသာေရးအဖြဲ ႔အစည္း၊ ႏုုိင္ငံေရးအဖြဲ ႔အစည္းစသည့္အဖြဲ ႔အစည္းမ်ိဴးစုုံတြင္ 
သက္ဆုုိင္ရာစည္းမ်ဥ္းမ်ားရွိရသကဲ့သုုိ႔ အစုုိးရအဖြဲ ႔အစည္းသည္လည္း 
သက္ဆုုိင္ရာစဥ္းမ်ဥ္းမ်ား က်င့္ထုုံးမ်ား က်င့္ဝတ္မ်ား ဥပေဒမ်ားရွိရသည္သာျဖစ္သည္။ ႏုုိင္ငံတႏုုိင္ငံတြင္အစုုိးရအဖြဲ႔၏ အဆုုိပါစည္းမ်ဥ္းမ်ားသည္ အေရးအၾကီးဆုုံးပင္ျဖစ္သည္။

အစုုိးရအဖြဲ ႔အစည္းမ်ားလုုိက္နာက်င့္သုုံးရမည့္ က်င့္ဝတ္တရားတုုိ႔ကုုိ သက္ဆုုိင္ရာႏုုိင္ငံ၏ အေျခခံဥပေဒတြင္ထည့္သြင္းျပ႒ာန္း၍ က်င့္သုုံးၾကသည္။ သုုိ႔ေသာ္ တခါတရံ 
အခ်ိဳ ႔ေသာႏုုိင္ငံမ်ားတြင္ အုုပ္ခ်ဳပ္ခံျပည္သူလူထုုအတြက္ လုုံေလာက္ေသာအကာအကြယ္ကုုိ
မေပးထားဘဲ အုုပ္ခ်ဳပ္သူလူတန္းစားတစ္ခုုတည္းအတြက္သာ အကာအကြယ္ႏွင့္ၾကီးပြါးေရးကုုိ အေလးေပးကာေရးဆြဲထားေသာ အေျခခံဥပေဒမ်ားလည္းရွိတတ္ေလသည္။ အကယ္၍ 
ထုုိအတုုိင္းရွိခဲ့လွ်င္ ထုုိတုုိင္းျပည္သည္ မည္သည့္အခါမွ်တုုိးတက္၍ ေအးခ်မ္းမည္မဟုုတ္ဘဲ နယ္ပယ္အသီးသီးတြင္ ဆုုတ္ယုတ္ပ်က္စီးကာ ရတက္မီးပြါးေနရေသာႏုုိင္ငံသာျဖစ္ေနေပမည္။ အေၾကာင္းမွာ အစုုိးရအဖြဲ ႔အစည္း၏ “အစုုိးရက်င့္ဝတ္ သုိ႔မဟုုတ္ မင္းက်င့္တရား” သည္ 
လူမႈအဖြဲ ႔အစည္းၾကီးတခုုလုုံးႏွင့္ႏုုိင္ငံတခုုလုုံးအတြက္ အေရးအၾကီးဆုုံးေသာ ဥပေဒျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ ျမတ္ဗုုဒၶသည္ အစုုိးရက်င့္ဝတ္တရားတုုိ႔ကုုိ သုုတၱန္မွာလည္းေဟာခဲ့သည္။ ဇာတကမ်ားတြင္လည္းေဟာေတာ္မူခဲ့သည္။ 
ထုုိထုုိေဟာေတာ္မူခဲ့ေသာ အစုုိးရႏွင့္သက္ဆုုိင္သည့္က်င့္ဝတ္မ်ားအနက္မွ ဤေနရာတြင္ေမးထားေသာမင္းက်င့္တရား (၁၀) ပါးကုုိသာေျဖဆုုိပါမည္။


     အစုုိးရက်င့္ဝတ္

ဒါနံ သီလံ ပရိစၥာဂံ၊ အဇၨဝံ မဒၵဝံ တပံ။
အေကၠာဓံ အဝိဟိ ံသဥၥ၊ ခႏ ၱီစ အဝိေရာဓနံ။ (ေတသကုုဏဇာတ္)
ေတသကုုဏဇာတ္ေတာ္တြင္ မင္းက်င့္တရားဆယ္ပါးကုုိ ျမတ္ဗုုဒၶရွင္ေတာ္မွ အထက္ပါအတုုိင္းေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ အထက္ပါ ဂါထာကုုိ ပြင့္လင္းျမင္သာေစရန္မွ် အက်ဥ္းခ်ဳပ္၍ရွင္းလင္းပါမည္။

၁။ ဒါနံ၊ ေပးကမ္းလႈဒါန္းရမည္။ မွန္၏။ ျမင့္ျမတ္သည့္သူေတာ္စင္ အလႈခံပုုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္မရွိဆင္းရဲေသာျပည္သူမ်ားအား လုုိအပ္သည့္ေနရာမ်ားတြင္ေထာက္ပ့ံ
ေပးရျခင္းသည္ အစုုိးရတုုိ႔၏ အဓိကလုုပ္ေဆာင္ရမည့္တာဝန္ျဖစ္သည္။ ဤေနရာ၌ 
လႈဒါန္းသည္ဆုုိရာဝယ္ ဘ႑ာေငြမ်ားကုုိ စုုိက္ထုုတ္ေထာက္ပံ့ေပးျခင္းသက္သက္ကုုိသာ
ဆုုိလုုိသည္မဟုုတ္၊ ရဟန္းရွင္လူျပည္သူအမ်ားေကာင္းက်ိဴးျဖစ္ေစမည့္အရာမွန္သမွ်အတြက္ လာဘ္လာဘကုုိမငဲ့ကြက္ဘဲ လက္မွတ္ေလးတစ္ခ်က္မွ်ေရးျခစ္ေပးျခင္းသည္လည္း ေထာက္ပံ့လႈဒါန္းျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ မိမိ၏ကုုိယ္ပုုိင္ေငြေၾကးအက်ိဴးအျမတ္အတြက္
ေလာဘရမၼက္တက္၍ အေပးအယူသေဘာျဖင့္ လက္မွတ္ထုုိးေပးျခင္းျဖစ္လွ်င္ 
ဒါနမဟုုတ္သည့္အျပင္ သူခုုိးစာရင္းပင္ဝင္သြားျပန္သည္ကုုိ အေလးအနက္သတိျပဳသင့္သည္။ 
ဤကဲ့သုုိ႔ လက္မွတ္ထုုိး၍စီးပြါးရွာၾကသူမ်ား သုုိ႔မဟုုတ္ လက္မွတ္ထုုိး၍ ခုုိးယူၾကသူမ်ားအုုပ္ခ်ဳပ္ေသာတုုိင္းျပည္ျဖစ္လွ်င္ မည္သည့္ဘာသာကုုိကုုိးကြယ္သည္ျဖစ္ေစ၊ မည္သည့္လူမ်ိဴးပင္ျဖစ္ေစ၊ မည္သည့္အရပ္ေဒသပင္ျဖစ္ေစ၊ (အာရွ ဥေရာပ အေမရိကစသည္ ျဖစ္ခ်င္သည့္ေဒသျဖစ္ပါေစ) မည္သည့္ေခတ္ကာလတြင္ျဖစ္ေစ ထုုိတုုိင္းျပည္ရွိ ျပည္သူျပည္သားအမ်ားစုသည္ မတရားအဓမၼျမစ္ၾကီးမ်ားမွ စနစ္ဆုုိးလႈိင္းတံပုုိးမ်ား၏ ဆုုိးရြားစြာရုုိက္ခတ္မႈေၾကာင့္ ေသာကပင္လယ္ျပင္တြင္ ေထာက္တည္ရာ ကာကြယ္ရာမရွိဘဲ ေမ်ာပါေနၾကရေပမည္။ လုုံျခံဳမႈမရွိဘဲအျမဲတန္း ေအာက္က်ေနာက္က်ဘဝတုုိ႔ျဖင့္သာ 
ရွင္သန္ၾကရေပမည္။ ထုုိ႔ျပင္ အာဏာမွန္သမွ်ကုုိ တဦးတည္းပုုိင္ခ်ဳပ္ကုုိင္မထားဘဲ ျပည္သူတဦးခ်င္းစီ၏အခြင့္အေရးႏွင့္လြတ္လပ္မႈကုုိ တရားမွ်တစြာ
လုုိက္ေလ်ာေပးျခင္းသည္လည္း စစ္မွန္ေသာဒါနပင္ျဖစ္သည္ကုုိ 
အထူးသတိထားက်င့္သုုံးသင့္သည္။

၂။ သီလံ၊ အနည္းဆုုံးငါးပါးသီလလုုံျခံဳရမည္။ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူအမ်ားကုုိ လုုိလွ်င္တမ်ိဴး 
မလုုိလွ်င္တမ်ိဴး တရားဥပေဒမဲ့ေသာဆႏၵာဂတိလုုပ္ရပ္မ်ိဴးျဖင့္ သတ္ျဖတ္ျခင္း၊ ညွင္းဆဲျခင္း၊ အက်ဥ္းခ်ျခင္းတုုိ႔မွေရွာင္ၾကည္ရမည္။ ျပည္သူပုုိင္ တုုိင္းျပည္ပုုိင္ပစၥည္းမ်ားကုုိ အာဏာသုုံးကာ မတရားေသာနည္းလမ္းမ်ိဴးစုုံျဖင့္လွည့္စားယူေဆာင္ျခင္း၊ ေခါင္းပုုံျဖတ္ျခင္းမ်ားကုုိေရွာင္ၾကဥ္ရမည္။ ကာေမသုုကုုိလည္းေရွာင္ၾကဥ္ရမည္။ မုုသားေျပာဆုုိျခင္းမွလည္း ေရွာင္ၾကဥ္ရမည္။ မုုသားဆုုိရာဝယ္ပါးစပ္ကလိမ္ေျပာမွမုုသားမဟုုတ္၊ မိမိျဖစ္ခ်င္ေသာ ရလုုိေသာေလာဘအတြက္ မတရားလိမ္လည္လုုိေသာစိတ္ထားျဖင့္ ဥပေဒျပ႒ာန္း၍လုုပ္ကုုိင္ေဆာင္ရြက္ျခင္းသည္လည္း မုုသာဝါဒပင္ျဖစ္သည္ကုုိ နားလည္ကာသတိျပဳေရွာင္ၾကဥ္ရမည္။  အရက္ေသစာေသာက္စားမူးယစ္၍တုုိင္းေရးျပည္ရာ စီမံခန္႔ခြဲျခင္းကုုိ ေရွာင္ၾကဥ္ရမည္။

၃။ ပရိစၥာဂံ၊ တုုိင္းျပည္အတြက္ အသက္ကုုိပင္ပဓာနမထားဘဲမိမိ၏စည္းစိမ္ႏွင့္တကြ
ေက်ာ္ၾကားမႈတုုိ႔ကုုိစြန္႔လႊတ္ႏုုိင္ရမည္။ ဝန္ထမ္းမ်ားကုုိ ေလာက္ငေအာင္လစာေပးရမည္။ ဝန္ထမ္းမ်ားကုုိလစာေလာက္ငေအာင္မေပးလွ်င္ အဂတိတရားမ်ားကုုိဖိတ္ေခၚသည့္သေဘာ
သက္ေရာက္သည္။ ကုိယ္က်င့္တရားပ်က္ျပားမႈသုုိ႔ ဦးတည္သြားေစႏုုိင္သည္။ မွန္၏။ 
ဝန္ထမ္းမ်ားအား လုုံေလာက္ေသာလစာကုုိေပးထားေသာႏုုိင္ငံမ်ားတြင္ အဂတိတရားမ်ား၊ ကိုုယ္က်င့္တရားျခစားမႈမ်ား ကင္းရွင္းသည္ကုုိ သုုိ႔မဟုုတ္ နည္းပါးသည္ကုုိ 
ယေန႔ေခတ္တြင္လက္ေတြ႔  ေတြ႔ျမင္ႏုုိင္သည္။ (စာဖတ္သူသိျပီးသားျဖစ္သျဖင့္ သာဓကႏုုိင္ငံမ်ားကုုိေဖၚမျပေတာ့ပါ)

၄။ အဇၨဝံ၊ ရုုိးသားေျဖာင့္မတ္ရမည္။ တုုိင္းျပည္တာဝန္ကုုိထမ္းေဆာင္ရာဝယ္ 
“အထက္ဖားေအာက္ဖိ” သုုိ႔မဟုုတ္ “အေပၚေၾကာက္ ေအာက္နင္း” သေဘာထား
ကင္းလြတ္စြာျဖင့္ ရုုိးသားေျဖာင့္မတ္စြာထမ္းေဆာင္ရမည္။ ျပည္သူကုုိ ေကာက္က်စ္ေသာစိတ္ထားျဖင့္မလွည့္စားရ။

၅။ မဒၵဝံ၊ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔ရမည္။ အမ်ားျပည္သူႏွင့္ဆက္ဆံသည့္အခါ အမူအရာႏွင့္အေျပာအဆုုိႏူးည့ံသိမ္ေမြ ႔ရမည္။ အာဏာအထက္စီးျဖင့္ ရုုိင္းျပစြာဆက္ဆံျပဳမူေျပာဆုုိျခင္းအလ်င္းမျပဳရ။ မွန္၏။ “မင္းတုုိ႔စကား မုုိးၾကိဴးသြား” 
ဟူသကဲ့သုုိ႔ အုုပ္ခ်ဳပ္သူတုုိ႔၏ စကားသည္ျပည္သူမ်ားအေပၚတြင္ ၾကီးမားစြာရုုိက္ခတ္၏။ 
အုုပ္ခ်ဳပ္သူတုုိ႔၏ ရုုိင္းျပၾကမ္းတမ္းေသာ ျပဳမူေျပာဆုုိဆက္ဆံမႈမ်ားသည္ မုုိးၾကိဴးပစ္သကဲ့သုုိ႔ ျပည္သူကုုိအထိနာေစသည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ မုုိးၾကိဴးမျဖစ္ေစဘဲ အားကုုိးယုုံၾကည္ထုုိက္သူျဖစ္ေအာင္ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ ႔ရမည္။

၆။ တပံ၊ မိမိကုုိယ္ကုုိထိန္းခ်ဳပ္၍ တစုုိက္မတ္မတ္ရုုိးသားေသာဘဝျဖင့္ေနထုုိင္ရမည္။ စည္းစိမ္ဥစၥာျဖင့္ဖ်ားေယာင္းမႈေနာက္သုုိ႔မလုုိက္ရ။ မွန္၏။ အာဏာရွိသူေနာက္သုုိ႔အခြင့္အေရးသမားလုုိက္တတ္သည္မွာ သဘာဝျဖစ္သည္။ 
အခြင့္ေရးသမားတုုိ႔၏ စည္းစိမ္ဥစၥာျဖင့္ျဖစ္ေစ အျခားနည္းျဖင့္ျဖစ္ေစ ဖ်ားေယာင္းေသာ္လည္း ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိထိန္းခ်ဳပ္ႏုုိင္ေသာ အတၱသမၼာပဏိဓိမဂၤလာျဖစ္ေအာင္ က်င့္ေဆာင္ရမည္။

၇။ အေကၠာဓံ၊ လက္ေအာက္ငယ္သားမ်ားႏွင့္တကြျပည္သူအေပၚ ေဒါသအမ်က္မထြက္ရ။ 
မွန္၏။ ေဒါသၾကီးေသာသူသည္ အမ်ားျပည္သူကုုိအစုုိးရသူျဖစ္ဖုုိ႔မဆုုိထားႏွင့္ သူတစ္ဦးတည္းအတြက္ပင္ၾကီးပြါးေရးလုုပ္ငန္းမ်ားေဆာင္ရြက္ဖုုိ႔ အခက္အခဲရွိသည္။ 
အကယ္၍ ေဒါသၾကီးသူသာအစုုိးရသူျဖစ္လွ်င္ တုုိင္းသူျပည္သားမ်ားသည္ လူရာမဝင္ဆ့ံေသာမိဘ၏လက္ေအာက္တြင္ေနရသကဲ့သုုိ႔ ကမ ၻာ့အလယ္တြင္ 
မ်က္ႏွာငယ္ရေပမည္။

၈။ အဝိဟိ ံသ၊ တုုိင္းသူျပည္သားမ်ားကုုိ အၾကမ္းမဖက္ရ၊ မညွင္းဆဲ မႏွိပ္စက္ရ။ ထုုိ႔ျပင္ တုုိင္းသူျပည္သားအခ်င္းခ်င္း ျဖစ္ေနသည့္စစ္ပြဲမ်ားကုုိရပ္တန္႔ျခင္း သုု႔ိမဟုုတ္ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းမ်ားကုုိေဆာင္ရြက္ရမည့္အျပင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကုုိလည္း ျမွင့္တင္ရမည္။ 
မွန္၏။ တုုိင္းသူျပည္သားအခ်င္းခ်င္းရန္ျဖစ္ေနၾကလွ်င္ သုု႔ိမဟုုတ္ ရက္စက္စြာညွင္းဆဲ
တုုိက္ခုုိက္ေနၾကလွ်င္ ထုုိတုုိင္းျပည္သည္ လုုံးဝမတုုိးတက္၊ မေအးခ်မ္းႏုုိင္ေခ်။ 
ယေန႔ဖြ႔ံျဖိဴးျပီးႏုိင္ငံမ်ားသည္ လက္နက္ကုုိင္၍ အႏုုိင္က်င့္တုုိက္ခုုိက္မႈမ်ိဴးႏွင့္ႏွိပ္စက္ျခင္းမ်ိဴး လုုံးဝမရွိသည္ကုုိေတြ႔ျမင္ႏုုိင္သည္။ အကယ္၍ တုုိက္ခုုိက္သည္ဆုုိလွ်င္လည္း ႏွလုုံးရည္တုုိက္ပြဲသာ အခ်င္းခ်င္းဆင္ႏႊဲၾကသည္ကုုိေတြ႔ျမင္ႏုုိင္သည္။

၉။ ခႏ ၱီ၊ သည္းခံရမည္။ တုုိင္းျပည္အတြက္လုုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္ရာဝယ္ ေတြ႔ၾကံဳလာရေသာအခက္
အခဲမ်ား၊ အၾကပ္အတည္းမ်ားကုုိသည္းခံရမည့္အျပင္ ျပည္သူအမ်ားကအထင္အျမင္လြဲမွား၍ စြပ္စြဲေျပာဆုုိလာလွ်င္လည္း သည္းခံရမည္။

၁၀။ အဝိေရာဓနံ၊ ရဟန္းရွင္လူျပည္သူႏွင့္တကြအမတ္မ်ား၏ဆႏၵႏွင့္မဆန္႔က်င္ရ၊ တုုိင္းသူျပည္သားအမ်ားစုု၏ဆႏၵႏွင့္အတူ ညီညြတ္မွ်တစြာ တုုိင္းျပည္အက်ိဴးကုုိ သယ္ပုုိးရမည္။ 
အကယ္၍ အနည္းစုု၏ဆႏၵႏွင့္သာအေကာင္အထည္ေဖၚလွ်င္ တုုိင္းသူျပည္သားအမ်ားစုုအတြက္မျဖစ္ႏုုိ္င္ေတာ့ေခ်။ အမ်ားစုု၏ဆႏၵႏွင့္မဆန္႔က်င္ဘဲအေကာင္အထည္ေဖၚမွသာ တုုိင္းျပည္အက်ိဴးသယ္ပုုိးသည္ဟုု ေခၚႏုုိင္သည္။ ဤနံပါတ္ (၁၀) က်င့္ဝတ္သည္ ယေန႔ေခတ္ဒီမုုိကေရစီ၏
လမ္းစဥ္လည္းျဖစ္သလုုိအႏွစ္သာရလည္းျဖစ္သည္။

အထက္ပါ အစုုိးရက်င့္ဝတ္တရားဆယ္ခ်က္ႏွင့္အညီအုပ္ခ်ဳပ္ေသာတုုိင္းျပည္သည္ 
သုုိ႔မဟုုတ္ ကုုိးခ်က္၊ ရွစ္ခ်က္၊ ခုုနစ္ခ်က္ေလာက္မွ်ျဖင့္အညီအုုပ္ခ်ဳပ္ေသာတုုိင္းျပည္သည္ 
မည္သည့္လူမ်ိဴး မည္သည့္ဘာသာဝင္ မည္သည့္ေခတ္ မည္သည့္ကမ ၻာတြင္ျဖစ္ေစ အထက္တန္းတြင္ေရာက္ေနမည္မွာ ေသခ်ာလွေတာ့သည္။ အဆုုိပါ အစုုိးရက်င့္ဝတ္တရားမ်ား မည္သည့္ႏုုိင္ငံတြင္ အျပည့္အစုုံရွိႏုုိင္သည္ သုုိ႔မဟုုတ္ မည္သည့္ႏုုိင္ငံတြင္ အကင္းမဲ့ဆုုံးျဖစ္သည္ 
သုုိ႔မဟုုတ္ မည္သည့္ႏုုိင္ငံတြင္ အမ်ားစုုက်င့္သုုံးသည္ သုုိ႔မဟုုတ္ မည္သည့္ႏုုိင္ငံတြင္ အနည္းစုုက်င့္သုုံးသည္ကုုိမူ အသင္စာဖတ္သူကိုုယ္တုုိင္သာ စဥ္းစားပါေလာ့။ ႏုုိင္ငံေတာ္အေျခခံဥပေဒမ်ားတြင္ ဤအစုုိးရက်င့္ဝတ္တရား ဆယ္ပါးလုုံးပါဝင္ေအာင္ ေရးစြဲျပ႒ာန္းကာက်င့္သုုံးႏုုိင္ၾကလွ်င္မူကား……..။  က်င့္သုုံးႏုုိင္ၾကပါေစဟုု
 ေမတၱာပုုိ႔သလုုိက္ပါသည္။
ဒကာၾကီး ဦးေဇာ္ဝင္း၏ တတိယေမးခြန္းကုုိဤမွ်ျဖင့္အဆုုံးသတ္လုုိက္ပါသည္။

  ေဒါက္တာအရွင္ပညာသာမိ {ဘုန္းသူရိန္}

***ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား၏အမွာစကား***