ဒုုိင္ယာရီအပုုိင္းအစေလးမ်ား ( ၁၃ ) လက္ေတြ႔အားထုုတ္ျခင္းဟာ အေျဖ

မိမိကလည္း သူမ၏အေမးကိုုအျပဳံးျဖင့္ လက္ခံလုုိက္သည္။

ေမးခြန္း…၄။ နိဗၺာန္ဆုုိတဲ့သေဘာတရားကိုု ထင္ရွားေအာင္ ေျပာေပးပါ။

ေျဖ….၄။ ဒီေမးခြန္းဟာ လူအမ်ားေမးေနက် ေမးခြန္းျဖစ္တယ္။ ပညာရွင္မ်ားစြာကလဲ ထင္ရွားေအာင္ ေျဖထားၾကျပီးျဖစ္တယ္။ ငါ့အျမင္အရ ေျပာရရင္ နိဗၺာန္ကုုိထင္ရွားေအာင္ နားလည္ခ်င္ရင္ေတာ့ မင္းကိုုယ္တုုိင္ရဲ့ ဥာဏ္ဟာလဲ ထင္ရွားေနမွျဖစ္မယ္။ ၾကည္လင္ေနမွ ရွင္းလင္းေနမွျဖစ္မယ္။ ဘယ္ေလာက္အထိ ၾကည္လင္ ရွင္းလင္းေနရမလဲဆုုိရင္ အနိမ့္ဆုုံးအဆင့္အေနနဲ႔ မင္းရဲ့ယုုံမွားသံသယေတြ
 ( ဝိစိကိစ ၦာ / doubt ) နဲ႔ေမွာက္မွားလြဲေခ်ာ္တဲ့အျမင္ ( မိစ ၦာဒိ႒ိ / wrong vision ) ေတြကုုိ ခြ်င္းခ်က္မရွိ လုုံးဝျဖတ္ေတာက္ႏုုိင္လုုိက္တဲ့အထိ ရွင္းလင္းၾကည္လင္ေနရမွာျဖစ္တယ္။ အဲဒီသေဘာတရားႏွစ္ခုုဟာ မင္းရဲ့ဥာဏ္မွာ တြယ္ကပ္ေနဆဲဆုုိရင္ မင္း အျပည့္အဝ နားလည္ႏုုိင္မွာမဟုုတ္ဘူး။ ငါလဲပဲ ထင္ထင္ရွားရွား ( အျပည့္အဝ ) နားလည္ေအာင္ ၾကိဴးစားေနဆဲအဆင့္ပဲ ရွိေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါေလ့လာထားသမွ်ထဲက လုုိရင္းကုုိေျပာျပမယ္။

( ၁ ) နိဗၺာန္ဆုုိတာ ဒီဘဝေသဆုုံးျပီး ေနာက္ဘဝေရာက္မွခံစားရတဲ့ စည္းစိမ္မ်ိဴးမဟုုတ္ဘူး။ နည္းမွန္လမ္းမွန္နဲ႔ တကယ္က်င့္သုုံးရင္ ဒီလက္ရွိဘဝမွာပဲ လက္ေတြ ႔ မ်က္ေတြ ႔ ခံစားလုုိ႔ရတဲ့ သေဘာတရားျဖစ္တယ္။ သုုိ႔ေသာ္ ဥာဏ္နဲ႔မွသာ ခံစား ( သိႏုုိင္ ) ႏုုိင္တဲ့ အရာျဖစ္တယ္။ အဲဒီဥာဏ္က ေသာတာပတၱိမဂ္ဥာဏ္ ဖုုိလ္ဥာဏ္ (stream-winner’s Enlightenment ) ျဖစ္တယ္။ မိန္းေမာေတြေဝျပီးခံစားရဲ့ေဝဒနာမ်ိဴးမဟုုတ္ဘူး၊ ဥာဏ္နဲ႔ၾကည္ၾကည္လင္လင္ သိျပီးေတာ့မွ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း တက္တက္ၾကြၾကြ သိရ ခံစားရတဲ့ တရားအရသာျဖစ္တယ္။

( ၂ ) နိဗၺာန္ဟာ အေကာင္းနဲ႔အဆုုိး အမွားန႔ဲအမွန္ ရွိျခင္းနဲ႔မရိွျခင္းဆုုိတဲ့ အယူအဆေတြမွလြန္ေျမာက္သြားတဲ့သေဘာတရားျဖစ္တယ္။ တနည္းေျပာရရင္ ယုုတၱိေဗဒနဲ႔ဆင္ျခင္တုုံတရားရဲ့နယ္ပယ္ထဲမွာမရွိဘူး။ လြန္ေျမာက္သြားျပီ။ အဲဒါကုုိ ပါဠိေတာ္မွာ ဘုုရားရွင္ကုုိယ္ေတာ္တုုိင္ “ အတကၠာဝစေရာ ” “ It’s beyond logic and reasoning “ လုုိ႔ ေဟာေတာ္မူထားတယ္။

( ၃ ) အရိယာပုုဂၢိဳလ္ေတြသာ ထင္ထင္ရွားရွား ( တုုိက္ရုုိက္/ မ်က္ေမွာက္ ) သိျမင္ႏုုိင္တယ္။ ဒါကုုိ “ ပ႑ိတေဝဒနိေယာ ” “ It’s realized by the noble wise “ လုု႔ိ ဘုုရားရွင္ေဟာေတာ္မူတယ္။

( ၄ ) မင္းရင္ထဲက ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟစတဲ့ အညစ္အေၾကးေတြ 50% ေလ်ာ့က်သြားရင္ မင္းနိဗၺာန္ကုုိ 50% ခံစားလုုိ႔ရပီ။ နားလည္ပီ။ နာမ္တရားရဲ့အညစ္အေၾကးေတြအားလုုံး 100% သန္႔စင္သြားတဲ့အခါ မင္းကုုိယ္တုုိင္ 100% နိဗၺာန္ကုုိ သိျမင္ႏုုိင္ပီ။ ဒါဟာ လက္ေတြ႔က်တဲ့ အေျဖပါပဲ။

( ၅ ) ငါတုုိ႔ဟာ အရိယာပုုဂၢိဳလ္ေတြ မျဖစ္ႏုုိင္ေသးခင္မွာ ေၾကာင္းက်ိဴးဆင္ျခင္ျပီးသိတဲ့ ေထာက္ဆ ( မွန္းဆ ) နားလည္မႈနဲ႔ေတာ့ သိလုုိ႔ရတယ္။ မင္းကုုိယ္တုုိင္ မဂၢင္ရွစ္ပါးကုုိ လက္ေတြ႔က်က် က်င့္ျပီးရင္ ငါရွင္းျပတာထက္ မင္းပုုိနားလည္လာမွာပါ။ မင္းကုုိယ္တုုိင္ မဂၢင္လမ္းစဥ္ကုုိေလွ်ာက္လွမ္းတာဟာ မင္းကုုိယ္တုုိင္အေျဖကုုိရွာျခင္းပါပဲ။ ငါေျဖတာထက္ မင္းကုုိယ္တုုိင္ေျဖႏုုိင္ဘုုိ႔သာ ၾကိဴးစားေစခ်င္ပါတယ္။ တကယ္လက္ေတြ႔အားထုုတ္ျခင္းဟာ လက္ေတြ႔အေျဖပါပဲ။

သူမသည္လည္း ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းျဖင့္ လက္ခံသြားေလသတတ္။

သုုိ႔ႏွင့္ထုုိေန႔ သင္တန္းျပီးဆုုံးခဲ့ေလေသာေၾကာင့္ မိမိတည္းခုုိရမည့္ Hotel Arthur သုုိ႔ Mrs Laura Porccedu ႏွင့္ အေဖၚတစ္ေယာက္က လုုိက္ပုုိ႔ၾကေလသည္။
 ( ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္ )

ဒုုိင္ယာရီအပုုိင္းအစေလးမ်ား ( ၁၂ ) ေမးပါရေစ

     ပထမဦးဆုုံးေမးခြန္းေမးေသာ အမ်ိဴးသားကပင္ ဆက္လက္၍ ဤသုုိ႔ေမးျပန္သည္။

ေမးခြန္းး ၃။ အဆင္းအာရုံတစ္ခုုကုုိ ျမင္တဲ့အခါမွာ မ်က္စိက ျမင္တာမဟုုတ္၊ စိတ္ကသာ ျမင္ႏုုိင္တာဆုုိတဲ့ရွင္းျပခ်က္ကုုိ နားလည္တည္။ လက္ခံပါတယ္။ အဲဒီလုုိ စိတ္ကျမင္ႏုုိင္ဘုုိ႔အတြက္ အေၾကာင္းေလးခ်က္က ျပည့္စုုံစြာေထာက္ပံ့ႏုုိင္မွသာ စိတ္ကျမင္ႏုုိင္တယ္လုုိ႔ဆုုိတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခါတေလမွာ အေၾကာင္းေလးခ်က္ မျပည့္စုုံဘဲနဲ႔လဲ စိတ္ကျမင္ႏုုိင္ပါတယ္။ ဥပမာ လုုံးဝအေမွာင္ၾကီးထဲမွာ အလင္းေရာင္မရွိဘဲ မ်က္စိမွိတ္ထားရင္ေတာင္ စိတ္ဟာ အဆင္းအာရုုံေတြကုုိ ျမင္ရတတ္ပါတယ္။ အဲဒါေရာ ဘယ္လုုိလဲ ?

  မွတ္ခ်က္။ ။ ( ဤေနရာ၌ စာဖတ္သူမ်ား သိသာေစရန္ မိမိပုုိ႔ခ်ခဲ့သည္မ်ားကုုိ အနည္းငယ္ျဖည့္စြက္တင္ျပပါမည္။ ) ျမင္သိစိတ္ ျဖစ္ေပၚဘုု႔ိအတြက္ 

၁။ မ်က္ၾကည္လႊာအားေကာင္းရမယ္။ ( စကၡပသာဒ/ eye-sensitivity )

၂။ အလင္းေရာင္ရွိရမယ္။ ( အာေလာက/ light )

၃။ အဆင္းရူပါရုုံရွိရမယ္။ ( ရူပါရမၼဏ/ visible object )

၄။ သတိျပဳမႈ / ႏွလုုံးသြင္းမႈရွိရမယ္။ ( မနသိကာရ / attention ) 

အဲဒီအေၾကာင္းေလးခ်က္ျပည့္စုုံမွသာ ျမင္ႏုုိင္တယ္။ ျမင္တဲ့အခါမွာလည္း မ်က္စိက ျမင္တာမဟုုတ္ဘူး။ စိတ္ကျမင္တာ။ ဆုုိလုုိတာက အဲဒီအေၾကာင္းေလးခ်က္က ျပည့္စုုံစြာေထာက္ပံ့ေပးႏုုိင္မွသာ စိတ္ကျမင္ႏုုိ္င္တာ။ တခါတေလမွာ နံပါတ္ ၁၊ ၂၊ ၃၊ အခ်က္သုုံးခ်က္လုုံးျပည့္စုုံေနတာေတာင္ သတိမျပဳမိရင္ ဂရုုမစုုိက္မိရင္ မျမင္ႏုုိင္ဘူး။ ( ျမန္မာစကားတြင္လည္း “ သတိမမူေတာ့ ဂူမျမင္၊ သတိမူေတာ့ ျမဴေတာင္ျမင္ ” ဆုုိတဲ့ စကားပုုံပင္ရွိ၏။ ထုုိ႔ျပင္ အာရုုံတစ္ခုုခုုအတြက္ နစ္ေမ်ာေနသည့္အခါ မိမိေရွ ႔မွ လူတစ္ေယာက္ျဖတ္သန္းသြားသည္ကုုိပင္ မျမင္လုုိက္မိေခ်။ နံပါတ္ ၄ အခ်က္ျဖစ္သည့္ မနသိကာရ အဂၤါခြ်တ္ယြင္းျခင္းေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ ေမးခြန္းရွင္သည္ ဤသင္ၾကားခ်က္ကုုိ အေျခခံ၍ ဤေမးခြန္းကုုိ ေမးျခင္းျဖစ္သည္။

   ေျဖ….။ မင္းတုုိ႔ုကုုိ ရွင္းျပခဲ့တဲ့ ျမင္ႏုုိင္ဘုုိ႔အေၾကာင္းေလးခ်က္ကုုိ ၁။ မ်က္စိ၊ ၂။ နား၊ ၃။ ႏွာေခါင္း၊ ၄။ လွ်ာ၊ ၅။ ကုုိယ္ခႏၶာလုုိ႔ေခၚတဲ့ တံခါးငါးေပါက္မွာ အာရုုံေတြနဲ႔ ဝင္ေရာက္ထိေတြ႔လုုိ႔ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ စိတ္ျဖစ္စဥ္ ( The five-Door Process ) ပဥၥဒြါရဝီထိအရ ရွင္းျပခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ခုု မင္းေမးတဲ့ ေမးခြန္းက ခုုရွင္းျပခဲ့တဲ့ ပဥၥဒြါရဝီထိ / The five-door process နဲ႔မပတ္သက္ဘူး။ ေနာက္ဆက္လက္သင္ျပမယ့္ စိတ္တံခါးေပါက္မွာအာရုုံနဲ႔တုုိက္ရုုိက္ထိေတြ႔လာတဲ့ စိတ္ျဖစ္စဥ္ မေနာဒြါရဝီထိ / The Mind-Door Process အရ အာရုုံကုုိ ျမင္လာတဲ့စိတ္ပဲ။ ဒီ The mind-door process မွာ အေၾကာင္းေလးခ်က္ျပည့္စုုံဘုုိ႔မလုုိဘူး။ စိတ္တစ္ခုုအေပၚမွာပဲ မူတည္တယ္။ ဘယ္ေလာက္ပဲ အေမွာင္ထဲက်ေရာက္ေနပါေစ သမာဓိအားေကာင္းေလ ျမင္ႏုုိင္စြမ္းအားကပုုိေကာင္းေလပါပဲ။ ဒီအေၾကာင္း ဒီမွာ ဒီေလာက္ပဲေျပာမယ္။ သက္ဆုုိင္ရာအခန္းေရာက္မွ ေျပာျပတာ ပုုိလုုိ႔ဆီေလ်ာ္မယ္။ 

ေမးခြန္းရွင္ကား အပုုိစကားမဆုုိေတာ့ဘဲ ႏႈတ္ဆိတ္သြားေလေတာ့သည္။

ထုုိစဥ္ အမ်ိဴးသမီးတစ္ေယာက္မွ ( သူမနာမည္ကုုိလည္း မမွတ္မိ ) ေမးပါရေစဟုုဆုုိကာ လက္ေထာင္ျပလာသည္။ ( ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။ )

ဒုုိင္ယာရီအပုုိင္းအစေလးမ်ား ( ၁၁ ) သားေလးမ်ား တီတီတာတာေျပာတတ္ျပီ

 ယေန႔ ( ၂၀.၀၉ .၂၀၁၄ ) အဘိဓမၼာအသိဥာဏ္သားေလးကုုိ စတင္ေမြးဖြားျပီးသည့္အခါ မိမိ အေတာ္ကေလးပင္ပန္းသြားသည္။ ပါးစပ္မွ စကားလုုံးထပ္မံမထြက္ခ်င္ေတာ့ေလာက္သည္အထိ ႏြမ္းနယ္မႈကုုိခံစားလုုိက္ရသည္။ အေၾကာင္းမွာ ေန႔လည္ ( ၂ ) နာရီမွ စတင္ခဲ့ရာ ညေန ( ၅ ) နာရီ ထုုိးခါနီးမွျပီးဆုုံးခဲ့ေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ ၾကားထဲတြင္ Tea break ( ၁၀ ) မိနစ္ခန္႔နားသည္မွလြဲ၍ ဆက္တုုိက္သင္ၾကားလုုိက္သည္။ ထုုိ႔ျပင္ အေၾကာင္းအရာ ( ဘာသာရပ္ ) ကလည္း ေလးနက္သည့္နည္းတူ အဂၤလိပ္ ေဝါဟာရ အသုုံးအႏႈန္းကုုိလည္း အဓိပၺါယ္သက္ေရာက္မႈမေထြျပားေစရန္ႏွင့္တိက်မႈျဖစ္ေစရန္ သတိထားအားစုုိက္ရေသာေၾကာင့္လည္းျဖစ္သည္။ သုုိ႔ေသာ္ သူတုုိ႔၏ ေလးေလးနက္နက္စိတ္ဝင္စားမႈႏွင့္ရွင္းျပခ်က္မ်ားကုုိ ေက်နပ္မႈတုုိ႔ေၾကာင့္ ပင္ပန္းရက်ိဴးနပ္သည့္နည္းတူ မိမိလည္း ေက်နပ္မႈကုုိခံစားရသည္။ ပ်င္းရိျခင္းအလ်ဥ္းမရွိဘဲ ဓမၼအသိကုုိအားခဲေနၾကေသာ သူတုုိ႔ကုုိခ်ီးက်ဴးမိသည္။ ဤပထမေန႔တြင္ အဘိဓမၼာ၏သမုုိင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္၊ ျမန္မာျပည္၏ အဘိဓမၼာေလ့လာမႈ အေျခအေနႏွင့္အဆင့္အတန္း၊ ယခုုသင္ျပမည့္ သျဂိဳဟ္ကုုိမ႑ိဳင္ျပဳေသာစာအုုပ္မ်ားအေၾကာင္း၊ ပညတ္ႏွင့္ပရမတ္တုုိ႔၏ သေဘာတရားမ်ား၊ ပရမတၳတရားေလးပါးတုုိ႔၏ အသီးသီးေသာသေဘာတရားမ်ားကုုိ ဥာဏ္စြမ္းမီသမွ် စိတ္အားသန္သန္ျဖင့္ ရွင္းျပလုုိက္သည္။

  မိမိက သင္တန္းမစမီတြင္ ေမးခြန္းမ်ားကုုိ စိတ္တုုိင္းက်ေမးႏုုိင္ေၾကာင္း၊ သင္တန္းခ်ိန္ျပီးဆုုံးသည္အထိ မေစာင့္ဘဲ ရွင္းျပဆဲကာလတြင္လည္း ျဖတ္ေတာက္၍ ေမးႏုုိင္ေၾကာင္း၊ မင္းတုုိ႔နဲ႔ငါနဲ႔ၾကားမွာ ဘာအတားအဆီးမွမရွိဘဲရင္းႏွီးမႈျဖစ္ေစရန္ Break the ice ေရခဲတုုံးၾကီးခြဲထားလုုိက္ျပီျဖစ္ေၾကာင္း ၾကိဳတင္၍ဖိတ္ေခၚေျပာျပထားလုုိက္သည္။ ထုုိဖိတ္ေခၚခ်က္ေၾကာင့္ သူတုုိ႔လည္း လြတ္လပ္ေပါ့ပါးသြားၾကဟန္ရွိသည္။ သုုိ႔ေသာ္ ပထမေန႔သင္ၾကားေနစဥ္အတြင္းဝယ္ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ်ၾကားျဖတ္ရပ္တန႔္၍ မေမးၾကေပ။ ညေနျပီးဆုုံးေသာအခါတြင္ကား လြတ္လပ္ပြင့္လင္းစြာေမးၾကေတာ့သည္။ အမ်ိဴးသားတစ္ေယာက္က ေမးလုုိပါေၾကာင္းခြင့္ေတာင္းလာသည္။ ( ေမးသူ၏ နာမည္ကုုိမမွတ္မိ )

   ေမးခြန္းးး ၁။ ပရမတၳတရားေလးပါးတရားေတြဟာ ေျပာင္းလဲျခင္းမရွိဘူး၊ ဖန္တီးလုုိ႔လည္းမရဘူး၊ ေဖာက္ျပန္ျခင္းလည္းမရွိဘူးလုုိ္႔ဆုုိတယ္။ ဒီေလးပါးထဲက စိတ္ဟာ ေျပာင္းလဲတယ္လုုိ႔ထင္တယ္။ ဥပမာ ရဟႏ ၱာျဖစ္လုုိ႔ နိဗၺာန္ကုုိမ်က္ေမွာက္ျပဳသြားတဲ့အခါ ေလာဘစိတ္ေတြဟာ ေျပာင္းလဲသြားတာပဲမလား? ထုုိ႔အတူ အျခားေသာ ေဒါသ ေမာဟစတဲ့ စိတ္ေစတသိက္ေတြဟာလဲ နိဗၺာန္ကုုိသိလာတဲ့အခါ ေျပာင္းလဲသြားတာမဟုုတ္ဘူးလား?

  အေျဖးးးး၁။ ရဟႏ ၱာျဖစ္လုုိ႔ နိဗၺာန္ကုုိမ်က္ေမွာက္ျပဳႏုုိင္သြားတဲ့အခါမွာ ေလာဘစတဲ့စိတ္ ေစတသိက္ပရမတ္တရားေတြဟာ ေျပာင္းလဲသြားတာမဟုုတ္ပါဘူး။ အဲဒီတရားေတြကုုိ အျမစ္ျပတ္ ပယ္သတ္ႏုုိင္လုုိက္တာသာျဖစ္တယ္။ စိတ္ရဲ့အညစ္အေၾကးမွန္သမွ် ဘာမွမက်န္ေတာ့ေအာင္ သုုတ္သင္ပစ္လိုုက္တာျဖစ္တယ္။ အဲဒါဟာ ေျပာင္းလဲျခင္းမဟုုတ္ဘူး။ ကုုန္ဆုုံးျပတ္ေတာက္သြားတာသာျဖစ္တယ္။ မေဖာက္ျပန္ မေျပာင္းလဲဘူးလုုိ႔ ေျပာခဲ့တဲ့ေနရာမွာ ေနရာေဒသ အခ်ိန္ကာလ ဘုုံဌာန ပုုဂၢိဳလ္အေပၚမူတည္ျပီးေျပာင္းလဲျခင္းမရွိဘူး၊ ပရမတၳတရားတုုိ႔ရဲ့ သေဘာလကၡဏာဟာ သူ႔သဘာဝအတုုိင္းပဲ ခုုိင္ျမဲတယ္လုုိ႔ဆုုိလုုိတာျဖစ္တယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ေလာဘရဲ့သေဘာတရားဟာ လုုိခ်င္တပ္မက္ျခင္းသေဘာတရားျဖစ္တယ္။ အဲဒီလုုိခ်င္တပ္မက္ျခင္းသေဘာတရားမွ လုုံးဝေျပာင္းမသြားဘူး။ ဘယ္သူ႔သႏ ၱာန္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ႏုုိင္ငံမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ဘုုံမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာေၾကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေလာဘမွန္ရင္ လုုိခ်င္ျခင္းသေဘာတရားသာျဖစ္တယ္။ အဲဒီသေဘာတရားမွ လုုံးဝေျပာင္းမသြားဘူး။ ေလာဘမွန္ရင္ လုုိခ်င္တဲ့သေဘာတရားသာျဖစ္တယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ေခြးတစ္ေကာင္ဟာ အစားေကာင္းတစ္ခုုကုုိစားလုုိတယ္ဆုုိရင္ အဲဒါဟာ ေလာဘျဖစ္တယ္။ အဲဒီေလာဘဟာ အာရွကေခြးမွာျဖစ္လဲ ေလာဘဲပဲ၊ ဥေရာပကေခြးမွာျဖစ္လဲ ေလာဘပဲ၊ အေမရိကားကေခြးမွာျဖစ္လဲေလာဘပဲ။ အဲလုုိ ေနရာေဒသေၾကာင့္လဲ ေျပာင္းမသြားဘူး။

နံက္ခင္းမွာလုုိခ်င္တပ္မက္လဲ ေလာဘပဲ၊ ေန႔လည္ခင္းျဖစ္လဲ ေလာဘပဲ။ ညေနခင္း ညခင္း ဘယ္အခ်ိန္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေလာဘဟာ လုုိခ်င္ျခင္းပဲ။ ေရွးေခတ္ကလုုိခ်င္ရင္လဲ ေလာဘ၊ ခုုေခတ္ျဖစ္လဲ ေလာဘ၊ ေနာင္ျဖစ္လဲ ေလာဘသာျဖစ္တယ္။ အဲဒီလုုိ အခ်ိန္ကာလေတြေၾကာင့္လဲ ေလာဘမွန္ရင္ လုုိခ်င္ျခင္းသေဘာမွ ေျပာင္းမသြားဘူး။ အပါယ္ဘုုံမွာျဖစ္လဲ ေလာဘမွန္ရင္ လုုိခ်င္ျခင္းပဲ၊ လူ႔ျပည္ နတ္ျပည္ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဘုုံမွာျဖစ္ပါေစ ေလာဘမွန္ရင္ လုုိခ်င္ျခင္းသေဘာမွေျပာင္းမသြားဘူး။ ထုုိ႔အတူ တိရစ ၦာန္တစ္ေကာင္ကလုုိခ်င္ရင္လဲ ေလာဘပဲ။ ဘုုန္းၾကီးကလုုိခ်င္ရင္လဲ ေလာဘ၊ သမၼတ၊ နတ္ ျဗာဟၼာေတြကလုုိခ်င္ရင္လဲ ေလာဘပဲ၊ ပုုဂၢိဳလ္ေရးအေၾကာင္းျပဳပီးေတာ့လဲ ေလာဘရဲ့သေဘာမွလုုံးဝေျပာင္းသြားတာမဟုုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ နိဗၺာန္ကုုိမ်က္ေမွာက္ျပဳသြားတဲ့ ရဟႏ ၱာဟာ ေလာဘစိတ္ေျပာင္းလဲသြားတာမဟုုတ္ဘူး၊ ေလာဘကုုိ အျမစ္ျပတ္ ပယ္သတ္ သုုတ္သင္ ရွင္းလင္းပစ္လုုိက္တာသာျဖစ္တယ္။

အထက္ပါ အေျဖကုုိ နားေထာင္ျပီးေသာအခါ ေဘးနားတြင္ရွိေသာ Mikko ဟူေသာ ဒကာတစ္ေယာက္က ဤသုုိ႔ ထပ္မံ၍ ေမးလာျပန္သည္။

ေမးခြန္းးး၂။ ေျပာင္းလဲလုုိ႔ မရဘူးဆုုိတာၾကီးကုုိ ေျပာင္းလဲပစ္ခ်င္တယ္။ အဲဒါ ဘယ္လုုိေျပာင္းရမလဲ?

ေျဖ၊းးး၂။ ေျပာင္းလဲလုုိ႔မရပါဘူးဆုုိမွ မင္းကဘာေၾကာင့္ေျပာင္းလဲခ်င္တာလဲ၊ အဲဒါကုုိ အျပတ္ရွင္းလင္းသုုတ္သင္ပစ္မွရမယ္။ အဲဒီလုုိ ရွင္းလင္းျပီးရင္ မင္းရဲ့ ေျပာင္းလဲပစ္ခ်င္တဲ့စိတ္လဲ မရွိေတာ့ဘူး။ ျဖစ္ေပၚမလာေတာ့ဘူး။ ဘာမွမရွိေတာ့တဲ့အခါ ေျပာင္းလဲစရာလဲ မလုုိေတာ့ဘူး။ Mikko ကား ျပဳံးလွ်က္ႏႈတ္ဆိတ္သြားေလသည္။ နက္ရႈိင္းက်ယ္ေျပာလွေသာ ျမတ္ဗုုဒၶအဘိဓမၼာသမုုဒၵရာ၏ အေၾကာင္းကုုိ တီတီတာတာ မပီကလာ ခ်စ္စရာေလးမ်ား ေျပာတတ္ၾကေလျပီ။ မၾကာမီပင္ သူတုုိ႔ေဆာ့ကစားႏုုိင္ၾကလိမ့္မည္ထင္သည္။ ( ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္ )

ဒုုိင္ယာရီအပုုိင္းအစေလးမ်ား ( ၁၀ ) အဘိဓမၼာသားေလး ေမြးျပီ

    ေန႔လည္ခင္း အဘိဓမၼာသင္တန္းအခ်ိန္သည္ ( ၂ ) နာရီထုုိးမွစတင္မည္ျဖစ္သျဖင့္ ဆြမ္းစားျပီးေသာအခါ အခ်ိန္ပုုိေနေလသည္။ အခ်ိန္ကုုိ အက်ိဴးရွိေအာင္ အသုုံးျပဳလုုိသျဖင့္ မိမိကပင္စတင္၍ “ မင္းတုုိ႔က ငါေျပာတာကုုိ နားေထာင္ေနၾကတဲ့ အခ်ိန္မ်ားတယ္၊ ငါလဲ မင္းတုုိ႔ေျပာတာကုုိ နားေထာင္ခ်င္တယ္ ” ဟုု ေျပာလုုိက္ေသာအခါ “ ငါတုုိ႔မွာ ေျပာစရာအထူးမရွိဘူး ” တဲ့။ “ ဒါဆုုိရင္ မင္းတုုိ႔ ဘာသာေရးအေတြ႔အၾကံဳေတြကုုိ ေျပာျပေပးပါ ” ဟုု ေတာင္းဆုုိလုုိက္ေသာအခါ တစ္ဦးခ်င္းစီေျပာျပၾကသည္။ သူတုုိ႔၏ေျပာျပခ်က္မ်ားအရ ဤသုုိ႔ ျခံဳငုုံ၍ေကာက္ခ်က္စြဲကာ သိနားလည္ခြင့္ရခဲ့သည္။ “ သူတုုိ႔အားလုုံးသည္ မိရုုိးဖလာအရ ခရစ္ယာန္ဘာသာဝင္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ အခ်ိဳ ႔က ေက်ာင္းသားဘဝတြင္ စိတ္ပညာႏွင့္ဒႆနစာေပမ်ားကိုုေလ့လာရင္း ဗုုဒၶတရားကုုိျမည္းစမ္းၾကည့္မိရာမွ စိတ္ဝင္စားလာခဲ့သည္။ အခ်ိဳ ႔က မူရင္းခရစ္ယာန္ဘာသာကုုိ မယုံၾကည္ေတာ့ေသာေၾကာင့္ လက္ေတြ႔က်သည့္သေဘာတရားအသစ္ကုုိ ရွာေဖြရင္း ဗုုဒၶတရားေတာ္ႏွင့္ထိေတြ႔ခြင့္ရခဲ့ျခင္းမွစတင္ကာ စိတ္ဝင္စားမႈပုုိလာခဲ့သည္။ အခ်ိဳ ႔က ဖင္းလူမ်ိဴး ဗုုဒၶဘာသာဘုုန္းၾကီး မဟာပေညာႏွင့္ရင္းႏွီးျခင္းမွစတင္ကာ ဗုုဒၶဘာသာကုုိစိတ္ဝင္စားလာခဲ့ၾကသည္။ ဗုုဒၶတရားေတာ္ကုုိ စိတ္ဝင္စားၾကျခင္း၏ ေနာက္ခံအေၾကာင္းတရားမွာ မတူညီၾကေသာ္လည္း ေနာက္ခံဘာသာေရးကား ခရစ္ယာန္ဘာသာဝင္မ်ားအျဖစ္အတူတူပင္ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ ပုုိ၍ ထပ္တူျဖစ္လာသည့္အရာမွာ ဝိပႆနာကုုိအားထုုတ္ျဖစ္ၾကရင္း တရားေတာ္၏အရသာကုုိ လက္ေတြ႔က်က်သိခြင့္ရလာေသာေၾကာင့္ ဗုုဒၶဘာသာဝင္စစ္စစ္မ်ားျဖစ္လာၾကျခင္းပင္ျဖစ္သည္။

  သူတုုိ႔၏ ဗုုဒၶဘာသာအဆင့္မွာ အျခားမည္သူတစ္ဦးေယာက္ကမွ် အျခားဘာသာအျဖစ္သုုိ႔ကူးေျပာင္းေစရန္ ဆြဲေဆာင္၍ မရႏုုိင္ေတာ့သည့္အေျခအေနပင္ျဖစ္သည္ ဟုု မိမိနားလည္မိသည္။ အေၾကာင္းမွာ သူတုုိ႔သည္ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္၏ စည္းရုုံးေဟာေျပာမႈေၾကာင့္မွ်မဟုုတ္ဘဲ သူတုုိ႔၏ကုုိယ္ပုုိင္အသိအျမင္ကုုိအေျခခံ၍ အေျခာက္ အေျမွာက္ကင္းကင္းျဖင့္ လြတ္လပ္စြာ သတၱိရွိရွိ ျဖစ္လာခဲ့ရေသာ ဗုုဒၶဘာသာမ်ားျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ သုုိ႔ေသာ္ သူတုုိ႔သည္ ေထရဝါဒဗုုဒၶဘာသာမ်ားေတာ့မဟုုတ္ၾကပါ။ အခ်ိဳ ႔က ဇင္ဗုုဒၶဘာသာဝင္၊ အခ်ိဳ ႔က တိဘက္တန္းဗုုဒၶဘာသာဝင္၊ အခ်ိဳ ႔ကား ဝဇိရယာနဗုုဒၶဘာသာဝင္မ်ားျဖစ္ေနၾကေလသည္။ မတူညီေသာ ဂုုိဏ္းဂဏဝင္မ်ားအခ်င္းခ်င္း စုုေပါင္း၍ အသင္းအဖြဲ႔တည္ေထာင္ကာ သာသနာေရးအတြက္ ေဆာက္ရြက္ေနၾကသည္မွာ မိမိအဖုုိ႔ အတုုယူစရာပင္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဂုုိဏ္းဂဏနာမည္ပညတ္မ်ားကုုိ အေလးမထားဘဲ အႏွစ္အသားက်သည့္ လမ္းစဥ္ကုုိအတူတြဲ၍ေလွ်ာက္ႏုုိင္ၾကေသာ သူတုုိ႔၏ ရင့္က်က္မႈကုုိ တိတ္တခုုိးအားက်ရင္း မိမိ၏မရင့္က်က္မႈကုုိ တိတ္တခုုိးျဖင့္ ရွက္စႏုုိးခံစားမိသေယာင္ေယာင္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထုုိ႔ျပင္ သူတုု႔ိအေနႏွင့္ ေထရဝါဒအဘိဓမၼာကုုိ ထိေတြ႔ခြင့္ရသည္မွာ ယခုုအၾကိမ္သည္ ပထမဆုုံးအၾကိမ္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ ေရႊျပည္တြင္ရွိေသာ ေထရဝါဒဂုုိဏ္းေပါင္း ( ၉ ) ဂုုိဏ္းသည္ ပိဋကတ္သုုံးပုုံႏွင့္တကြယုုံၾကည္မႈပုုံသဏၭာန္မွအစအရာရာ အတူတူျဖစ္ပါလွ်က္ ဂုုိဏ္းဂဏနာမည္ပညတ္ေလးမွ်ျဖင့္ သေဘာထားကြဲကာ အစြဲၾကီးစြဲေနၾကသည္မွာ သတိျပဳစရာအခ်က္ပင္ျဖစ္သည္။ မဟာစည္စြဲ မုုိးကုုတ္စြဲစေသာအစြဲမ်ားျဖင့္ ကြဲေနၾကသည္မွာလည္း “ အျမင္မေတာ္ ဆင္ေတာ္ႏွင့္ခေလာက္ပင္ ” ျဖစ္သည္။

   ေနာက္တစ္ခုုထပ္၍သိရသည္မွာ ဥေရာပတြင္ဘာသာေရးအရ လုုံးဝေျပာင္းလဲမႈၾကီးျဖစ္ေနသည္၊ လက္ထပ္ထိမ္းျမားျခင္းႏွင့္အသုုဘခ်ေရးအတြက္ မိရုုိးဖလာအရ ခရစ္ယာန္ဘုုရားရွိခုုိးေက်ာင္းတြင္ အသင္းဝင္ထားေသာ္လည္း ဘုုရားေက်ာင္းတက္သူလည္း အလြန္ရွားပါးလာသည္၊ အခ်ိဳ ႔ဆုုိလွ်င္ အသင္းဝင္ပင္ မလုုပ္ၾကေတာ့ဘူးတဲ့။ ထုုိ႔ျပင္ ဥေရာပႏုုိင္ငံမ်ားတြင္ ဗုုဒၶဘာသာဌာနမ်ားတုုိးပြါးလာေနသည္၊ သုုိ႔ေသာ္ မ်ိဴးဆက္သစ္အမ်ားစိတ္ဝင္စားလာၾကသည္မွာ ဗုုဒၶဘာသာတစ္ခုုတည္းေတာ့မဟုုတ္၊ ဟိႏၵဴဘာသာကုုိလည္း စိတ္ဝင္စားၾကသလုုိ အျခားဝါဒသစ္တစ္ခုုကုုိလည္း ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကေၾကာင္း သူတုုိ႔ေျပာျပခ်က္မ်ားအရသိခြင့္ရခဲ့သည္။ ဤတြင္ မိမိက ဤသုိ႔ေကာက္ခ်က္စြဲမိသည္။ “ စီးပြါးေရးကုုမၼဏီၾကီးမ်ားသည္ ေငြေၾကးအက်ိဴးအျမတ္အတြက္ ေစ်းကြက္ရွာေနၾကသည္။ ယွဥ္ျပိဳင္ကာထုုိးေဖာက္ေနၾကသည္။ Customers မ်ား၏ ဝယ္လုုိအား သုုံးႏုုိင္အား ႏုုိင္ငံေရးအေျခအေန တရားဥပေဒစုုိးမုုိးမႈစသည္ျဖင့္ စသည္ျဖင့္ တြက္ခ်က္ ေမွ်ာ္ၾကည့္ကာ စီးပြါးရွာၾကသည္။ ထုုိ႔အတူပင္ သာသနာေတာ္ျပန္႔ပြါးေရးအတြက္လည္းၾကည့္ၾကရသည္ပင္။ ဘုုရားအေလာင္းေတာ္ကုုိယ္တုုိင္သည္ပင္ လူ႔ျပည္ဝယ္ပဋိသေႏၶမေနမီ ကာလ ဒီပ ေဒသ ကုုလ မာတုုအာယုုပရိေစ ၦဒ ဟူေသာ ၾကည့္ျခင္းၾကီးငါးပါးကုုိ ၾကည့္ခဲ့ရသည္မဟုုတ္ပါေလာ။ ဘာသာေရးအရ ေျပာင္းလဲလာေနေသာ ဥေရာပသည္ ဗုုဒၶဘာသာအတြက္ ေစ်းကြက္ၾကီးႏွင့္တူလွေတာ့သည္။ သူတုုိ႔သည္ ဘာသာေရးကြက္လပ္ၾကီးျဖစ္ေနၾကသည္။ Dhamma customers မ်ားက ျမတ္ဗုုဒၶ၏ဓမၼမ်ားကုုိ စားသုုံးရန္ငံ့လင့္ေနၾကဟန္ရွိသည္ဟုု ယူဆမိသည္။ ဗုုဒၶဓမၼမ်ားကုုိ ကာလ ေဒသ ယဥ္ေက်းမႈ အေျခအေန ႏုုိင္ငံေရးစနစ္တုုိ႔ႏွင့္ဆီေလ်ာ္ေအာင္ တင္သြင္းၾကဘုုိ႔ အခ်ိန္က်ေရာက္ေနျပီဟုုနားလည္မိသည္။ လူမႈေလာကအက်ိဴးႏွင့္ သာသနာေတာ္အက်ိဴးကုုိ ေမွ်ာ္ကုုိး၍ သင့္ေတာ္ေသာနည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ စုုေပါင္းလုုပ္ေဆာင္ႏုုိင္ၾကရန္ clear vision, deep thought and courageous mission တုုိ႔လိုုအပ္ေနသည္ ” ဟုု နားလည္မိသည္။

  ဟယ္ဆင္ကီျမိဳ႔တြင္ပင္ ဗုုဒၶဘာသာအဖြဲ႔အစည္းေပါင္း ( ၄ ) ဖြဲ႔ရွိေလသည္။ မိမိကုုိဖိတ္ၾကားသည့္အဖြဲ႔မွာ Bodhidhamma Association ျဖစ္ျပီးလွ်င္ အဖြဲ႔သည္ ( ေရႊျပည္ၾကီးလြတ္လပ္ေရးမရမီ ) ( ၁၉ ၄၇ ) ခုုႏွစ္ကပင္ တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ဖင္လန္ႏုုိင္ငံ၏ ပထမဦးဆုုံးေသာ အဖြဲ႔ျဖစ္ေၾကာင္းကုုိလည္း ဖိတ္စာတြင္ထည့္သြင္းေဖၚျပေပးခဲ့သည္။ ဤသုုိ႔ သူတုုိ႔ေျပာျပသည္မ်ားကုုိနားေထာင္ျပီးေသာအခါ မိမိအေၾကာင္းကုုိ ေျပာျပဘုု႔ိအလွည့္က်ေရာက္လာသျဖင့္ မိမိ၏ ဘဝအစိတ္အပုုိင္းအခ်ိဳ ႔ႏွင့္ ခံယူခ်က္မ်ား၊ သာသနာေရးအျမင္မ်ားကုုိ အက်ဥ္းခ်ဳပ္၍ ေျပာျပလုုိက္သည္။ သုုိ႔စဥ္ ေန႔လည္ ( ၂ ) နာရီအခ်ိန္သုုိ႔ေရာက္ရွိလာခဲ့သျဖင့္ ရင့္မာေနေသာ အဘိဓမၼာကုုိယ္ဝန္ကုုိသားဖြားေပးရေတာ့သည္။ သင္တန္းစလွ်င္စခ်င္း မ်က္ေတာင္မခတ္ဘဲ စူးစုုိက္သည့္မ်က္လုုံးမ်ားျဖင့္ စုုျပဳံ၍ မိမိ၏ေမြးျမဴျပဳစုုကုုိ ေလးေလးနက္နက္ခံယူၾကသည္။ မိမိကလည္း သတိၾကီးစြာထား၍ ျပဳစုုသင္ၾကားေပးလုုိက္သည္။ သေႏၶသားေလးကား ေမြးေလျပီ။ ေက်နပ္စရာ ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ သားငယ္ေလးပင္ျဖစ္သည္။ ပုုိ၍ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းသည္မွာ သူတုုိ႔၏မ်က္ႏွာမ်ားကား စူးရွဝင္းပေနၾကျခင္းပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။ အဘိဓမၼာအသိဥာဏ္တည္းဟူေသာ သားကေလးသည္ မငိုု မေအာ္ပါဘဲ ၾကည္လင္ဝင္းပစြာျဖင့္ ဦးေခါင္းတည္းဟူေသာ မိခင္ဝမ္းမွ ထြက္က်လာခဲ့ေလျပီ။ မိခင္ေလာင္းတုုိ႔၏ ဓမၼတည္းဟူေသာက်မၼာေရးလိုုက္စားမႈ၊ ဥာဏတည္းဟူေသာအာဟာရျပည့္ဝမႈတုုိ႔ေၾကာင့္ျဖစ္မည္ထင္သည္။ ( ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္ )