ဗုဒၶဘာသာ ဇစ္ျမစ္ ( ၁၅ ) ဒါနပါရမီ

ဒါနပါရမီဟူသည္ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔၏ ျမင့္ျမတ္ေသာ ကရုဏာ ေမတၱာစေသာ စိတ္ထား ႏွလုံးသားတုိ႔ျဖင့္ စြန္႔လႊတ္ေပးဆပ္လႈဒါန္း၍ျဖည့္ဆည္းရေသာ ပါရမီျဖစ္ေၾကာင္း ဗုဒၶဘာသာဝင္ သူေတာ္စင္မ်ား အားလုံး သိၾကသည္ပင္ျဖစ္၏။ သုိ႔ဆုိလွ်င္ ၁။ မည္သည့္အရာမ်ားကုိစြန္႔လႊတ္သနည္း၊ ၂။ မည္သည့္ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ စြန္႔လႊတ္သနည္း၊ ၃။ မည္သုိ႔ေသာအေၾကာင္းေၾကာင့္ စြန္႔လႊတ္သနည္း၊ ၄။ မည္သူ႔အတြက္ စြန႔္လႊတ္ေပးဆပ္သနည္း စသည္ျဖင့္ စဥ္းစားဘု႔ိလုိ၏။ နားလည္ဘုိ႔လည္းလုိ၏။ စြန္ ့လႊတ္သည့္အရာမ်ားမွာ
   ၁။ ဓနပရိစၥာဂ၊ တုိင္းျပည္အပါအဝင္ ပုိင္ဆုိင္သည့္ စည္းစိမ္ ဥစၥာ ပစၥည္းမွန္သမွ် အားလုံးကုိ စြန္႔လႊတ္ျခင္း
   ၂။ ပုတၱပရိစၥာဂ၊ မိမိ၏ ရင္ႏွစ္ ေသြးသားအစစ္ျဖစ္သည့္ သားႏွင့္သမီးတုိ႔ကုိ စြန္႔လႊတ္ျခင္း
   ၃။ ဘရိယပရိစၥာဂ၊ သစၥာရိွျခင္း ေမတၱာျပည့္ဝျခင္း စိတ္ဓါတ္ခုိင္မာျခင္းစေသာ စိတ္ပုိင္းအရည္အေသြးမ်ားေရာ တင့္တယ္ေခ်ာေမာလွပျခင္းဟူေသာ ရုပ္ပုိင္းအရည္အေသြးမ်ားပါ ျပည့္စုံေသာ ဇနီးမယားကုိ စြန္႔လႊတ္ျခင္း
  ၄။ အဂၤပရိစၥာဂ၊ မ်က္စိ နား ႏွာ အသဲ အဆုပ္ စေသာ ခႏၶာကုိယ္အဂၤါအစိတ္အပုိင္းတုိ႔ကုိ စြန္႔လႊတ္ျခင္း
  ၅။ ဇီဝိတပရိစၥာဂ၊ မိမိ၏အသက္ကုိ္ပင္ စြန္႔လႊတ္ျခင္း ဟူ၍ အရာငါးမ်ိဴးကုိစြန္႔လႊတ္၏။ တနည္းဆုိေသာ္ ဘဝ၏ အရာရာကုိ စြန္႔လႊတ္၏။ ထုိအရာမ်ားအျပင္ ဘဝတြင္ စြန္႔လႊတ္စရာဟူ၍ ဘာတစ္ခုမွ်မက်န္ရွိေတာ့ေပ။ ထုိသုိ႔စြန္႔လႊတ္ရာဝယ္ ရည္ရြယ္ခ်က္မဲ့စြာ အဓိပၸါယ္မဲ့ စြန္႔ပစ္သည္မဟုတ္၊ စြန္႔လႊတ္ျခင္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ အဟုတ္ကား သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ရရွိေရး တနည္း ဘုရားျဖစ္ေရးပင္ျဖစ္၏။ မွန္၏။ သိစရာမွန္က မက်န္ရေအာင္ လုံးဝစုံလင္ အကုန္ျမင္သိႏုိင္ေသာ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ျဖင့္သာ ေလာကေကာင္းက်ိဴး ေလာကုတၱရာေကာင္းက်ိဴးတုိ႔ကုိ အလြန္ျမင့္ျမတ္ေသာ အႏႈိင္းမဲ့ လမ္းစဥ္ျဖင့္ သယ္ပုိးႏုိင္ေပလိမ့္မည္။ ထုိသုိ႔စြန္႔လႊတ္မႈရည္ရြယ္ခ်က္၏ မူလအေၾကာင္းရင္းသည္ကား  မိမိတုိ႔၏ အတြင္းအဇၥ်တၱသႏၱာန္ဝယ္ အလြန္ခုိင္ျမဲစြာတည္ရွိေနေသာ တဏွာ ေလာဘကုိပယ္သတ္ေရးပင္ျဖစ္၏။ တနည္း တဏွာေလာဘကုိ ပယ္သတ္လုိေသာေၾကာင့္ စြန္႔လႊတ္ျခင္းျဖစ္၏။ မွန္၏။ ေကာင္းေကာင္းဆုိးဆုိး အမ်ိဴးမ်ိဴးကုိ တပ္မက္ခင္မင္လုိခ်င္တတ္ေသာ တဏွာကုိ ပယ္သတ္ႏုိင္မွသာလွ်င္ ၃၁ ဘုံသားတုိ႔၏ေကာင္းက်ိဴးကုိ အမြန္ျမတ္ဆုံးနည္းျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေပမည္။ ထုိ႔ျပင္ ထုိစြန္႔လႊတ္မႈသည္ မည္သူ႔အတြက္ စြန္႔လႊတ္သနည္း ဟူမူ ၃၁ ဘုံသားတုိ႔၏ ေကာင္းက်ိဴးခ်မ္းသာအတြက္ စြန္႔လြတ္ျခင္းျဖစ္၏။ လူ႔သားအတြက္သာ ကန္႔သတ္၍ စြန္႔လႊတ္သည္လည္းမဟုတ္၊ သူ႔ႏုိင္ငံ သူ႔လူမ်ိဴး သူ႔အသုိ္င္းအဝုိင္းအတြက္သက္သက္ကုိလည္းမရြယ္ရြယ္၊ သူ၏စြန္႔လႊတ္ျခင္းသည္ လူသားအတြက္လည္းပါ၏။ တိရစၦာန္အတြက္လည္းပါ၏။ အပါယ္ဘုံသားမ်ား ငရဲသားမ်ားအတြက္လည္းပါ၏။ နတ္ေဒဝါမ်ား ျဗဟၼာမ်ားအတြက္လည္းပါ၏။ ေအာက္အဝီစိ ဘုံသားမွစ၍ အထက္ အဇဋာျဗဟၼာဘုံသားမ်ားအတြက္ထိပါဝင္၏။ ထုိသုိ႔ၾကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္လွစြာ စြန္႔လႊတ္ျဖည့္ဆည္းရေသာ ဒါနပါရမီသည္ ျဖည့္က်င့္သူကုိ ေကာင္းျမတ္ေသာ စြမ္းအင္ႏွစ္ရပ္ကုိေပးေလ၏။ ၎စြမ္းအင္ႏွစ္ရပ္ဟူသည္ အတၱဆန္၍ ကုိယ္က်င့္တရားကင္းမဲ့ေစေသာ အေတြးအေခၚ အယူအဆတုိ႔ကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္ေသာ စြမ္းရည္ႏွင့္ ကုိုယ္က်ိဴးမငဲ့ဘဲ ျဖဴစင္သန္႔ရွင္း ျမင့္ျမတ္သည့္ အေတြးအေခၚအယူအဆတုိ႔ကုိ ဖြံ႔ျဖိဴးေစႏုိင္ေသာ စြမ္းရည္တုိ႔ပင္ျဖစ္ပါ၏။ ထုိ႔ျပင္ ထုိဒါနပါရမီစိတ္ဓါတ္သည္ မိမိ၏ ဆုိင္ရာဆုိင္ရာ ေကာင္းမႈကုသုိလ္
လုပ္ငန္းဟူသမွ်ဝယ္ ေက်နပ္စြာလုပ္ေဆာင္ႏုိင္ျခင္း၊
ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိျဖစ္ေစျခင္း၊ ႏွစ္သိမ့္မႈကုိရရွိျခင္း၊ စိတ္ဒုကၡေဝဒနာမ်ားမွလြတ္ေျမာက္ျခင္း ဟူေသာ ေကာင္းက်ိဴးတုိ႔ကုိလည္း လက္ငင္းဒိ႒ ရေစျဖစ္ေစႏုိင္၏။ မွန္၏။ ထုိ္ပါရမီစိတ္ဓါတ္သာ မရွိလွ်င္ ဆုိင္ရာ ေကာင္းမႈကုသုိလ္လုပ္ငန္းဟူသမွ်ဝယ္ ပ်င္းရိျခင္း တက္ၾကြမႈမရွိျခင္း
ေက်နပ္မႈကုိမရရွိျခင္းတုိ႔သာ ျဖစ္ေပၚလာေပလိမ့္မည္။  အထူးသျဖင့္ ဒါနပါရမီသည္ သုံးဆယ္တစ္ဘုံသားမ်ားအတြက္ အသားအေရာင္ လူမ်ိဴး အယူဝါဒ ယုံၾကည္မႈ အဆင့္အတန္း ေဒသ ဘုံဌာနစသည္တုိ႔ျဖင့္ မခြဲျခားဘဲ တစ္သားတည္းထားကာ စြန္႔လႊတ္သည္မွန္ေသာ္လည္း ေကာင္းက်ိဴးမရွိေသာ အရာဌာနတြင္ေတာ့ မ်က္ကန္းသေဘာျဖင့္  စြန္႔လႊတ္လိမ့္မည္မဟုတ္ေခ်။ အေၾကာင္းကား ဒါနပါရမီတြင္ အသိဥာဏ္ကပ္ယွဥ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္၏။ ဥပမာအေနျဖင့္ လူဆုိးတစ္ေယာက္သည္ အကူအညီလုိအပ္ေန၏။ ပါရမီရွင္ထံအကူအညီေတာင္း၏။ ပါရမီရွင္၏ အကူအညီျဖင့္ ေလာကအတြက္ အႏၱရာယ္တစ္စုံတစ္ရာျပဳမည့္သူလည္းျဖစ္၏။ ထုိအကူအညီကုိ အလြဲသုံးစား ျပဳမည္ျဖစ္၏။ ထုိ္သုိ႔ေသာ လူစားမ်ိဴး အေျခအေနမ်ိဴးတြင္ ပါရမီရွင္သည္ လုံးဝအကူအညီေပးလိမ့္မည္မဟုတ္ေခ်။ အကယ္၍ အဆိပ္ပင္ေရေလာင္းသကဲ့သုိ႔ အသိဥာဏ္မဲ့စြာ စြန္႔လႊတ္ကူညီလွ်င္လည္း ထုိလုပ္ရပ္သည္ ပါရမီသေဘာမသက္ေရာက္ႏုိင္ေတာ့ေခ်။ အမွန္စင္စစ္ ဒါနပါရမီအရ စြန္႔လႊတ္ျခင္းဟူသည္ ေလာက၏ ေကာင္းက်ိဴးျဖစ္ထြန္းႏုိင္ေသာ အေျခအေန ျဖစ္ရပ္ျဖစ္စဥ္တုိ႔၌သာ အသိဥာဏ္ႏွင့္ယွဥ္၍ စြန္႔လႊတ္ေပးဆပ္ျခင္းျဖစ္ေလ၏။

ဗုဒၶဘာသာ ဇစ္ျမစ္ ( ၁၄ ) ပါရမီဟူသည္ ဘယ္အရာကုိ ေခၚသနည္း

အမ်ိဴးသမီးမ်ား မရႏုိင္ မျဖစ္ႏုိင္ မေရာက္ႏုိင္ေသာ အေျခအေနႏွင့္ ဘဝတုိ႔မွာ
          ၁။ သဗၺညဳဘုရားရွင္ႏွင့္ ပေစၥကဗုဒၶ အျဖစ္
         ၂။ စၾကာဝေတးမင္းအျဖစ္
         ၃။ မဟာျဗဟၼာမင္းအျဖစ္
         ၄။ သိၾကားမင္းအျဖစ္
        ၅။ မာနတ္မင္းအျဖစ္
        ၆။ ဧဟိဘိကၡဳရဟန္းအျဖစ္ တုိ္႔ေပတည္း။ အထက္ပါ အေျခအေနရွိေသာ ဘဝတုိ႔ကုိ ပုိင္ဆုိင္လုိ ျဖစ္လုိပါလွ်င္ အမ်ိဴးသမီးဘဝမွ အမ်ိဴးသားဘဝသုိ႔ ရရွိေရာက္ရိွေအာင္ ဦးစြာပထမ အားထုတ္ၾကရမည္ျဖစ္၏။ အမ်ိဴးသမီးနွင့္ အမ်ိဴးသားတုိ႔အၾကား ႏႈိင္းယွဥ္ေလ့လာစရာမ်ား ေျမာက္မ်ားစြာရွိေသးေသာ္လည္း ဤအေၾကာင္း ဤေနရာတြင္သာ ရပ္ပါမည္။ မူလဦးတည္ေရးသားမႈျဖစ္ေသာ ဗုဒၶဘာသာဇစ္ျမစ္ဆီသုိ႔ျပန္သြားပါမည္။ ဗုဒၶဘာသာ၏ ဇစ္ျမစ္အေၾကာင္းတရားတုိ႔ကုိ ေစ့ငုၾကည့္ေသာအခါ ပါရမီသည္လည္း အဓိကအေၾကာင္းရင္းတြင္ ပါဝင္ေနသည္ကုိ ေတြ႔ရမည္ျဖစ္၏။ ဤေနရာ၌ ပါရမီ၏ ပုဒ္ပါဌ္အဖြင့္အဓိပၸါယ္တုိ႔ကုိ မေရးေတာ့ဘဲ စာဖတ္သူမ်ား အလြယ္တကူနားလည္ႏိုင္ေသာ အဓိပၸါယ္စကားေျပကုိသာ ဦးစားေပး၍ ေရးသားပါမည္။ အမွန္စင္စစ္ ပါရမီဟူသည္ ေကာင္းေကာင္းဆုိးဆုိး အမ်ိဴးအမ်ိဴးျဖစ္ႏုိင္ေသာ မည္သည့္တုန္႔ျပန္ခ်က္ကုိမွ မေမွ်ာ္လင့္ မေၾကာက္ရြ႔ံဘဲ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ ရရွိေရးကုိသာ ေရွးရႈအေလးဂရုျပဳလွ်က္ ဘဝ၏ အရာရာကုိ စြန္႔လႊတ္ေပးဆပ္အနစ္နာခံကာ ေလာကေကာင္းက်ိဴးတုိ႔ကုိ အႏႈိင္းမဲ့ေသာ ကရုဏာ ေမတၱာတုိ႔ျဖင့္ သယ္ပုိးေဆာင္ရြက္ျခင္းပင္ျဖစ္၏။ ထုိ္ပါရမီသည္ ပုဂၢဳိလ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္းကသာ ပုိင္ဆုိင္ေသာသေဘာတရားလည္းမဟုတ္။ ငါတုိ႔ႏွင့္မဆုိင္ ျမင့္ျမတ္ၾကီးက်ယ္ေသာ သူတုိ႔ႏွင့္သာဆုိင္ေသာ လမ္းစဥ္ျဖစ္သည္ ဟူ၍ ဆင္ေျခေပးကာ ေရွာင္လႊဲသင့္ေသာ သေဘာတရားလည္းမဟုတ္ေခ်။ ထုိ႔ျပင္ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ် အာဏာျဖင့္လႊမ္းမုိး ခ်ဳပ္ကုိင္ကာ ခ်ယ္လွယ္ပုိင္ခြင့္လဲမရွိ။ ဥပေဒျဖင့္လည္း ကန္႔သတ္ပိတ္ပင္၍ မရစေကာင္း ျဖစ္ေခ်၏။ ပါရမီလမ္းစဥ္သည္ ျမင့္ျမတ္၏။ လြတ္လပ္၏။ ပြင့္လင္း၏။ က်ယ္ျပန္႔၏။ ျဖဴစင္သန္႔ရွင္း၏။ တည္ၾကည္ခုိင္ခန္႔၏။ ေျဖာင့္မတ္၏။ ျပည့္ဝ၏။ ေအးျမေစ
၏။ နက္ရႈိင္း၏။ အစဥ္အျမဲ ေကာင္းက်ိဴးကုိသာ ဦးတည္၏။ အစဥ္အျမဲ အခြင့္အလမ္းရွိ၏။ ေလာကအတြက္ ဘယ္ေသာအခါမွ် သစၥာမေဖါက္။ မည့္သည့္အေၾကာင္းေၾကာင့္မွ်လည္း ေမတၱာမပ်က္။ အေႏွာက္အယွက္ အဟန္႔အတားမ်ားအတြက္ အာဃာတတရား အျငွိဴးအေတး လုံးဝကင္းေဝး၏။ ေထာင္လႊားေမာက္မာေသာ မာန မရွိ။ ပါရမီ၏ ျမင့္ျမတ္သည့္ ဂုဏ္တုိ႔ကုိ ေဖၚျပရလွ်င္ မ်ားျပားလွ၏။ ခ်ဳပ္၍ဆုိရလွ်င္ ပါရမီဟူသည္ ခြ်တ္ယြင္းအားနဲခ်က္ အျပစ္အနာအဆာကင္းေဝးလွ်က္ အလြန္ျမင့္ျမတ္လွသည့္ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔၏ ေလာကေကာင္းက်ိဴးျပဳ လုပ္ငန္းစဥ္ မူဝါဒသေဘာတရားႏွင့္ က်င့္စဥ္တုိ႔သာလွ်င္ျဖစ္၏ ဟုလည္းဆုိႏုိင္ခ်ိမ့္မည္။   ႏုိင္ငံေတာ္အေျခခံဥပေဒ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းဆုိင္ရာဥပေဒ စသည္တုိ႔တြင္ ပါရမီသေဘာသက္ေရာက္သည့္ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားပါဝင္ေအာင္ ေရးစြဲခ်မွတ္ကာ က်င့္သုံးၾကလွ်င္ ဖြ႔႔႔ံျဖိဴးတုိးတက္ ေအးခ်မ္းေသာ ႏုိင္ငံမ်ား လူမႈအဖြဲ႔အစည္းမ်ား ျဖစ္လာၾကမည္မွာ ဧကန္ဧက ဟုပင္ဆုိခ်င္ပါ၏။ ကုလသမဂၢအဖြဲ႔အစည္းအပါအဝင္ ယေန႔ဖြ႔ံျဖိဴးတုိးတက္ေသာ ႏုိင္ငံႏွင့္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကုိၾကည့္လွ်င္ အနည္းႏွင့္အမ်ား ( အျပည့္အဝမဟုတ္ေသာ္လည္း ) ပါရမီသေဘာသက္ေရာက္သည့္ တရားမွ်တေသာ ဥပေဒတုိ႔ကုိ ခ်မွတ္က်င့္သုံးေနသည္ကုိ ေတြ႔ႏုိင္ပါမည္။ အကယ္၍ မဖြ႔ံျဖိဴး မတုိးတက္ဘဲ ေနာက္က်က်န္ေနခဲ့ေသာ ႏုိင္ငံရွိလွ်င္ ထုိ္ႏုိင္ငံသည္ တရားမွ်တေသာ ဥပေဒႏွင့္ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားကုိ ခ်တ္မွတ္ျခင္းလည္းမရွိ၊ က်င့္သုံးမႈလည္းမရွိ၊ ပါရမီလမ္းစဥ္သေဘာသက္ေရာက္ဘုိ႔ဆုိသည္မွာ စဥ္းစား၍မွ်မရႏုိင္ေသာ ႏုိင္ငံႏွင့္အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္မည္ဟု ယူဆမိ၏။ ထုိပါရမီ ထုိအဆင့္သုိ႔ လူသားတုိင္း တစ္ဆင့္ျပီးတစ္ဆင့္ တျဖည္းျဖည္း ေလွ်က္လွမ္းၾကရမည္ျဖစ္၏။ ေလွ်ာက္လည္း ေလွ်ာက္လွမ္းသင့္၏။ ထုိသုိ႔သာ ေလွ်ာက္လွမ္းၾကလွ်င္ ယေန႔လူသားမ်ား ၾကံဳေတြ႔ေနရေသာ အခက္အခဲမ်ား ျပႆနာမ်ား အနိ႒ာရုံမ်ား ပဋိပကၡမ်ား အားလုံးကင္းေဝး၍ ျငိမ္းေအးေသာ လူ႔သားေလာက ကမၻာၾကီးျဖစ္ေနမည္မွာ ေျမၾကီးလက္ခတ္မလြဲပင္ျဖစ္ေပ၏။ ဘုရားအေလာင္းအစရွိေသာ အေလာင္းေတာ္ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔သည္လည္း တစ္ဆင့္ျပီးတစ္ဆင့္ တစ္ဘဝျပီးတစ္ဘဝ တျဖည္းျဖည္းျဖည့္က်င့္ခဲ့ၾကရ၏။ ဆုိလုိသည္မွာ ငါတုိ႔ႏွင့္အလွမ္းေဝးပါတယ္ ဟု ဆင္ေျခဆင္လက္ေပးကာ ေရွာင္လႊဲစရာမလုိဘဲ လူသားတုိင္း ျဖည့္က်င့္ႏုိင္သည့္လမ္းစဥ္ျဖစ္သည္ ဟု ေျပာလုိရင္းျဖစ္ပါ၏။ ပါရမီကုိ ျဖည့္ဆည္းလုိသူအတြက္ ေနရာေဒသမေရြး အခ်ိန္မေရြး  အလုပ္မေရြး ပုဂၢိဳလ္မေရြး နယ္ပယ္မေရြး ျဖည့္ဆည္းႏုိင္ေသာ အခြင့္အလမ္းရွိ၏။ အသားအေရာင္ခြဲျခားမႈမရွိ၊ လူမ်ိဴးအားျဖင့္လည္း သတ္မွတ္မႈမရွိ၊ ရာထူး ဂုဏ္သိန္ အဆင့္အတန္းလည္း မပုိင္းျခား၊ကုိးကြယ္ယုံၾကည္မႈ ေယာက်ာ္းမိန္းမ ကေလးလူၾကီး ဇာတ္နိမ့္ ဇာတ္ျမင့္ ပညာရွိ ပညာမဲ့ စည္းစိမ္ရွိ စည္းစိမ္မဲ့ ရုပ္အဆင္းလွသူႏွင့္ မလွသူ စသည္တုိ႔ျဖင့္လည္း မတုိင္းတာဘဲ မည့္သည္ေနရာ မည္သည့္အခ်ိန္ မည့္သည့္ ေခတ္ကာလ မည္သည့္ပုဂၢိဳလ္မဆုိ ျဖည့္က်င့္ႏုိင္သည့္ အခြင့္အလမ္းအျပည့္အဝရွိေသာ လမ္းစဥ္ျဖစ္ပါ၏။ ပါရမီကုိ ျဖည့္ဆည္းသူအတြက္ ေလာကၾကီးကပုိ၍ ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းေလေလ ၾကိဴးစားျဖည့္ဆည္းဘုိ႔အတြက္ အခြင့္အလမ္းပုိ၍ေကာင္းေလေလပင္ျဖစ္ေတာ့၏။ အႏွစ္သာရအားျဖင့္ ပါရမီသည္ ျပင္ပအေျခအေန ျဖစ္ရပ္ျဖစ္စဥ္တုိ႔၌ အဓိကအားျဖင့္ အေၾကာင္းမခံဘဲ ပါရမီကုိ ျဖည့္ဆည္းလုိသူ၏ ရင္တြင္း အဇၥ်တၱသႏၱာန္၌ရွိေသာ ကရုဏာႏွင့္ ေမတၱာစြမ္းအားတုိ႔တြင္သာ အဓိကအားျဖင့္ မူတည္ပါ၏။ အမွန္စင္စစ္ ပါရမီဟူသည္ လူသားတုိင္းႏွင့္သက္ဆုိင္ပီး ေလာကေကာင္းက်ိဴးကုိ အထက္တန္းက်က် က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေလးေလးနက္နက္ ထိေရာက္စြာ ေဆာင္ရြက္သယ္ပုိးလုိသူတုိင္း ျဖည့္က်င့္ရမည့္ လမ္းစဥ္လည္းျဖစ္၏ဟုဆုိခ်င္၏။  ထုိလမ္းစဥ္သည္ မဟာယာနဗုဒၶဘာသာ အလုိအရ ပါရမီ ေျခာက္ပါးရွိ၏။ မိမိတုိ႔ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာအလုိအရ ပါရမီဆယ္ပါးရွိေၾကာင္း လူတုိင္းသိၾက၏။ မဟာယာန ဗုဒၶဘာသာ အလုိအရ ပါရမီေျခာက္ပါးသည္ ေအာက္ပါအတုိင္းျဖစ္၏။
          ၁။ ဒါနပါရမီ၊
         ၂။ သီလပါရမီ
         ၃။ ခႏၱီပါရမီ
         ၄။ ဝီရိယပါရမီ
         ၅။ ဈာနပါရမီ ( ဝါ ) သမာဓိပါရမီ
         ၆။ ပညာပါရမီ တုိ႔ပင္ျဖစ္၏။ ထုိ႔ျပင္ မဟာယာနက်မ္းတစ္က်မ္းျဖစ္ေသာ ဒသဘူမိကသုတ္ေတာ္အရ ပါရမီဆယ္ပါးအျဖစ္ေရတြက္လုိလွ်င္ ေအာက္ပါ ပါရမီေလးမ်ိဴးကုိထည့္သြင္းေရတြက္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ျပဆုိေလ၏။
၎တုိ႔မွာ ၁။ ဥပါယပါရမီ
            ၂။ အဓိ႒ာနပါရမီ
            ၃။ ဗလပါရမီ
            ၄။ဥာဏပါရမီ ဟူ၍ျဖစ္ေလ၏။
မိမိတုိ႔၏ ေထရဝါဒက်မ္းစာမ်ားအလုိအရ ပါရမီဆယ္ပါးဟူသည္မွာ ဤသုိ႔ျဖစ္၏။
             ၁။ ဒါနပါရမီ
             ၂။ သီလပါရမီ
             ၃။ ေနကၡမၼပါရမီ
             ၄။ပညာပါရမီ
            ၅။ ဝီရိယပါရမီ
            ၆။ခႏၱီပါရမီ
            ၇။ သစၥာပါရမီ
            ၈။ အဓိ႒ာနပါရမီ
            ၉။ ေမတၱာပါရမီ
           ၁၀။ ဥေပကၡာပါရမီ တုိ႔ေပတည္း။ အထက္ပါ ေထရဝါဒႏွင့္ မဟာယာနဝါဒတုိ႔တြင္လာရွိသည့္ ပါရမီတုိ႔ကုိ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္လွ်င္ ဒါန သီလ ခႏၱီ ဝီရိယ ႏွင့္ ပညာပါရမီဟူေသာငါးပါးတုိ႔သည္ အတူတူပင္ျဖစ္သည္ကုိ ေတြ႔ရမည္ျဖစ္၏။ မဟာယာနတြင္လာရွိေသာ ပါရမီေျခာက္ပါးတြင္ ဈာနပါရမီ ( ဝါ ) သမာဓိပါရမီသည္သာ ကြဲျပားေၾကာင္းေတြ႔ရေပမည္။ ထုိပါရမီတုိ႔၏ တစ္ခုခ်င္းအဓိပၸါယ္အက်ဥ္းမွာ  ဤသုိ႔ျဖစ္၏။

ဗုဒၶဘာသာ ဇစ္ျမစ္ ( ၁၃ ) အမ်ိဴးသားႏွင့္ အမ်ိဴးသမီး မည္သူကပုိ၍ ျမင့္ျမတ္သနည္း

မိမိိတုိ႔ အေရွ႔တုိင္းႏုိင္ငံအမ်ားစုတြင္ အမ်ိဴးသမီးမ်ားအား တစ္ဆင့္ႏွိမ့္၍ လြဲမွားစြာ  ၾကည့္တတ္ၾက ျမင္တတ္ၾက၏။ ထုိသုိ႔ အမ်ိဴးသမီးမ်ားအေပၚ လြဲမွားစြာ ဝမ္းနဲဘြယ္ရာ ႏွိမ္ခ်၍ၾကည့္ရာ၌ အိႏၵိယႏုိင္ငံႏွင့္ အာရပ္မူစလင္ႏုိ္င္ငံအမ်ားစုသည္ အဆုိးရြားဆုံးျဖစ္မည္ဟု ထင္မိ၏။ ၾကည့္ျမင္ပုံမွာ ဤသုိ႔... အမ်ိဴးသမီးမ်ားသည္ အမ်ိဴးသားမ်ားေအာက္ မူလဗီဇအေနျဖင့္ ယုတ္ည့ံၾက၏။ အမ်ိဴးသားမ်ားသည္ အမ်ိဴးသမီးမ်ားထက္ မူလဗီဇအားျဖင့္ ပုိ၍ ျမင့္ျမတ္ၾက၏ဟု ယူဆၾကသတတ္။ ပုိ၍ဆုိးသည့္အခ်က္မွာ  မိန္းမဘဝဟူသည္ ေခြးထီးေလာက္မွ မျမင့္ျမတ္ဟု ထင္မွတ္ယူဆၾကသည္ကုိလည္း မိမိေတြ႔ဖူး ၾကားဖူးသတတ္။ ထုိအျမင္ထုိအယူအဆတုိ႔သည္  လြဲျခင္းၾကီးလြဲ၍ မွားျခင္းၾကီးမွာေလစြ။ တစ္ဖက္သတ္ဆန္လြန္းေလစြ။ အဆင္ျခင္ဥာဏ္ကင္းမဲ့စြာ ေတြးမွေတြးေလစြ။
ျမတ္ဗုဒၶ၏ေဒသနာေတာ္မ်ားအရ  ေခြးသည္ အဟိတ္တိရစၦာန္ အပါယ္ဘုံသားျဖစ္ျပီး လုံးဝတရားထူးမရႏုိင္ေသာ ေအာက္တန္းစားသာျဖစ္၍ အမ်ိဴးသမီးသည္ သဟိတ္လူသားျဖစ္ကာ တရားထူးရႏုိင္ေသာ အဆင့္ျမင့္တန္းစားသုဂတိဘုံသားျဖစ္ေလ၏။ အဘိဓမၼာတရားေတာ္အရ ပဋိသေႏၶစိတ္အားျဖင့္လည္း လူသားႏွင့္ေခြးသည္ မတူျခားနားကြဲျပားပါ၏။ ထုိ႔ျပင္ ပစၥဳပၸန္ဘဝရႈေထာင့္အရ အေနအထုိင္ ဆက္ဆံေရး အျပဳအမူ အက်င့္အၾကံ အစားအစာ ေတြးေခၚေမွ်ာ္ျမင္မႈ ယာဥ္ေက်းမႈကုိ လက္ခံက်င့္သုံးမႈ စသည့္ အခ်က္မ်ားတုိ႔ျဖင့္လည္း ျခားနားလြန္းလွ၏။ ထုိအခ်က္တုိ႔ကုိ နဲနဲေလးမွ်မစဥ္းစားဘဲ တမင္ႏွိမ္ခ်ကာ အစဥ္အလာအားျဖင့္မွား၍ အၾကင္နာမဲ့စြာသတ္မွတ္က်င့္သုံးေနျခင္းသည္ ဝမ္းနဲဘြယ္ေကာင္းေလစြ။ ထုိ႔ျပင္ အမ်ိဴးသမီးမ်ားသည္ ယုတ္ည့ံေသာေၾကာင့္ ဘုရားရင္ျပင္၏ အထက္ပစၥယံသုိ႔ မတက္ရ တက္ခြင့္မရွိဟုလည္း ယုံၾကည္ၾကျပန္ေလ၏။ ဤကဲ့သုိ႔ လြဲမွားစြာ ထင္ျမင္နားလည္ ယူဆေနၾကျခင္းသည္ ယာဥ္ေက်းမႈအေနျဖင့္ေရာ ဘာသာတရားအေနျဖင့္ပါ ေရာေထြး ယွက္တင္ကာ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ျပီးလွ်င္ အခ်ိန္ကာလ ၾကာျမင့္စြာ ခုိင္ခံ့တည္ရွိလွ်က္ က်င့္သုံးလာခဲ့ေသာ အမွားတစ္ရပ္ပင္ျဖစ္သည္ဟု ထင္မိ၏။ ဤသုိ႔အမ်ိဴးသမီးမ်ားကုိ ႏွိမ္ခ်၍ လြဲမွားသည့္ အယူအဆ အစဥ္အလာကုိ အမ်ိဴးသမီးမ်ားကုိယ္တုိင္ကေရာ အမ်ိဴးသားမ်ားကပါ ဘယ္ေခတ္ဘယ္ကာလက စတင္ခဲ့သည္မသိရေသာ အလြန္ၾကာျမင့္သည့္ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုက အိႏၵိယႏုိင္ငံႏွင့္အေရွ႔အလယ္ပုိင္း အာရပ္ႏုိင္ငံမ်ားမွ စတင္ျဖစ္ထြန္းကာ က်င့္သုံးခဲ့သည္ဟု ထင္မိ၏။ အထူးသျဖင့္ ကမၻာဦးကာလ အမ်ိဴးသားမ်ား ကာယအား လက္ရုံးအားကုိး၍ လႊမ္းမုိးခဲ့သည့္အခ်ိန္မွစတင္ခဲ့ဟန္ရွိ၏။ ယေန႔ကာလ နည္းပညာမ်ား ထြန္းကားတုိးတက္လာျခင္းေၾကာင့္ ကာယအား လက္ရုံးအားကုိ အသုံးျပဳမႈမ်ားအားနဲလာေသာအခါ ဥာဏအား အသုံးျပဳမႈသည္
ပုိ၍အသုံးဝင္လာသည္ကုိေတြ႔ရ၏။ ဤသုိ႔ဥာဏအားအသုံးျပဳမႈသည္ ခရီးတြင္လွ်က္ အက်ိဴးျဖစ္ထြန္းလာေသာအခါ အမ်ိဴးသမီးမ်ားလည္း အမ်ိဴးသားမ်ားနည္းတူ ရင္ေဘာင္တန္း၍ အတူတြဲကာ ခ်ီတက္ႏုိင္စြမ္း လုပ္ႏုိင္ကုိင္ႏုိင္စြမ္းရွိသည္ကုိေတြ႔လာရ၏။ အမ်ိဴးသမီးမ်ား၏ ကံစြမ္းရည္ ဥာဏ္စြမ္းရည္ထူးတုိ႔သည္ အစဥ္အလာႏွင့္ ယာဥ္ေက်းမႈတုိ႔၏ ကန္႔သတ္မႈေဘာင္အတြင္းမွ ရုန္းထြက္လြတ္ေျမာက္လာၾက၏။ အမ်ိဴးသမီးမ်ားသည္ ကာယအားမွလြဲ၍ ဥာဏအားမနိမ့္က်ေၾကာင္းမွာ ယေန႔ေခတ္ကာလ အေျခအေနမ်ားအရ အထင္အရွားပင္ျဖစ္၏။ သုိ႔ေသာ္ ကမၻာ့သမုိင္းကုိျပန္လည္၍ ၾကည့္လွ်င္မူကား တီထြင္ဖန္တီးလုိစိတ္ျပင္းျပမႈ၊ စြန္႔လႊတ္စြန္႔စားလုိစိတ္ရွိမႈ၊တုိက္ရဲခုိက္ရဲသည့္ ရဲစြမ္းသတၱိရွိမႈတုိ႔၌တြင္မူ အမ်ိဴးသားသည္ အမ်ိဴးသမီးထက္ ေယဘုယ်အားျဖင့္သာသည္ဟု ဆုိက မွားအံ့မထင္။တနည္းဆုိေသာ္ ဦးေဆာင္လုိစိတ္သည္ အမ်ိဴးသားကပုိ၍ အားေကာင္းခဲ့ေလ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ အမ်ိဴးသားမ်ားက လႊမ္းမုိးခဲ့ကာ ျမင့္ျမတ္သူ အရွင္သခင္အျဖစ္ျဖင့္ ေနရာယူခဲ့ၾကဟန္ရွိ၏။ ထုိ႔ျပင္ ယုတ္ည့ံျခင္းႏွင့္ျမင့္ျမတ္ျခင္းတုိ႔သည္ အမ်ိဴးသားျဖစ္ျခင္း အမ်ိဴးသမီးျဖစ္ျခင္းတုိ႔ႏွင့္လုံးဝမသက္ဆုိင္ေခ်။ အမွန္စင္စင္ေသာ္ကား သဒၶါ သီလ သုတ စာဂ ပညာ ဟိရိ ၾသတၱပ တည္းဟူေသာ သူေတာ္ေကာင္းတရား ခုနစ္ပါးကုိလက္ကုိင္ထား၍ က်င့္သုံးသူသည္ ဤဘဝတြင္လည္း ျမင့္ျမတ္၏။ ေနာက္ဘဝတြင္လည္းျမင့္ျမတ္၏။ မိန္းမျဖစ္ေစ ေယာက်ာ္းျဖစ္ေစ အထက္ပါ သူေတာ္တရား ခုနစ္ပါးမရွိ မက်င့္သုံးပါက ယခုဘဝ၌ျဖစ္ေစ ေနာက္ဘဝ၌ျဖစ္ေစ ယုတ္ည့ံသူပင္ျဖစ္၏။ အမွန္စင္စစ္ ျမတ္ဗုဒၶသည္ လူသား၏ အဆင့္အတန္းကုိ သူေတာ္ေကာင္းတရားကုိ အေျခခံ၍ သုံးသပ္ဆုံးျဖတ္၏။ လူသားတစ္ေယာက္၏ အဆင့္အတန္းသည္ အဇၥ်တၱသႏၱာန္ကုိ အရင္းခံကာ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ သူက်င့္သုံးေနေသာ အယူအဆ အက်င့္အၾကံ အေျပာအဆုိတုိ႔တြင္သာ မူတည္ပါ၏။ ရာထူး စည္းစိမ္ ဂုဏ္သိန္ အရွိန္အဝါတုိ႔ကုိ အေျခခံျခင္းလဲမရွိ၊ ဗဟုိလည္းမျပဳေခ်။ တနည္းဆုိေသာ္ ျမတ္ဗုဒၶသည္ လူသား၏ ယုတ္ည့ံမႈႏွင့္ ျမင့္ျမတ္မႈကုိ ျပင္ပသႏၱာန္၌ရွိေသာ အေျခအေန ျဖစ္ရပ္ျဖစ္စဥ္ႏွင့္ အလႊာတုိ႔ကုိၾကည့္၍ မဆုံးျဖတ္ေပ။ လူသား၏ အဇၥ်တၱသႏၱာန္၌ရွိေသာ ပါရမီ အရည္အေသြး စိတ္ဓါတ္သဘာဝႏွင့္ကုိယ္က်င့္တရားတုိ႔ကုိ အေျခခံျပဳ စံနမူနာထား၍သာ ဆုံးျဖတ္၏။ အမ်ိဴးသားျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ျမင့္ျမတ္ျပီးလွ်င္ အမ်ိဴးသမီးျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ယုတ္ည့ံသည္ ဟူေသာ ေဟာၾကားခ်က္ သင္ၾကားခ်က္တုိ႔ကုိလည္း ပိဋကတ္ေတာ္တြင္ မိမိမေတြ႔ဘူးေပ။ နာလည္းမနာၾကားဘူးေပ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အမ်ိဴးသမီးျဖစ္ေစ အမ်ိဴးသားျဖစ္ေစ သဒၶါ သီလစေသာ သူေတာ္ေကာင္းတရားျဖစ္သည့္ မူလလူသားအရင္းအျမစ္ တရားတုိ႔ရွိသူ က်င့္သုံးသူသည္ ျမင့္ျမတ္၏။ ထုိတရားမ်ား ရွိလဲမရွိ က်င့္လဲမက်င့္သုံးသူသည္ ယုတ္ည့ံ၏။ ယေန႔ေပၚျပဳဴလာျဖစ္ေနေသာ စကားလုံးႏွင့္ေျပာရလွ်င္မူကား Human Resources လူသားအရင္းအျမစ္ဟူသည္ ထုိသူေတာ္ေကာင္းတရား ခုနစ္ပါးတုိ႔ပင္ျဖစ္ေလ၏။  ထုိသုိ႔ လူသားအရင္းအျမစ္ျဖစ္သည့္ သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ား ရွင္သန္အားေကာင္းေသာေၾကာင့္ပင္ ယေသာဓရာေလာင္းလ်ာသည္ ျမင့္ျမတ္သည့္ ဘုရားေလာင္းႏွင့္အတူေပါင္းဖက္၍ ပါရမီျဖည့္ႏုိင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္၏။ အႏႈိင္းမဲ့ေလာကေကာင္းက်ိဴးကုိ သယ္ပုိးေတာ္မူသည့္ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ႏွင့္ တြဲဘက္၍ ကူညီလုပ္ကုိင္ႏုိင္စြမ္းရွိခဲ့၏။  အကယ္၍ မိန္းမက ယုတ္ည့ံသည္မွန္လွ်င္ ယေသာဓရာသည္ ဘုရားေလာင္းႏွင့္တြဲဘက္၍ ပါရမီမျဖည့္ႏုိင္ရာ။ တြဲဘက္၍ ေလာကေကာင္းက်ိဴးကုိ မသယ္ပုိးႏုိင္ရာ။  ဆုိလုိသည္မွာ အမ်ိဴးသမီးမ်ားသည္ မူလ သဘာဝလူသားဗီဇ ႏွင့္ လူသားဇာတ္သေဘာအရ အမ်ိဴးသားမ်ားေအာက္ယုတ္ညံ့ၾကသည္မဟုတ္။ မူလသဘာဝလူသား ဗီဇႏွင့္ လူသားဇာတ္အရ  အတူတူပင္ျဖစ္၏။( ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာျဖစ္သည့္ ဖုိမ်ိဴးေစ့ မမ်ိဴးေစ့ တနည္းအားျဖင့္ ကမၼဇရုပ္ကုိမဆုိလုိ။ လူသားဗီဇသဘာဝ တနည္းဆုိေသာ္ လူသားပဋိသေႏၶစိတ္ကုိသာဆုိလုိ၏။ အဘိဓမၼာတြင္ ေယာက်ာ္း ပဋိသေႏၶစိတ္ မိန္းမ ပဋိသေႏၶစိတ္ဟူ၍ သီးျခားမလာ မပါရွိေပ။ ) ဤသုိ႔ ရႈေထာင့္စုံမွ သုံးသပ္ၾကည့္လွ်င္ အမ်ိဴးသမီးျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ယုတ္ည့ံသည္၊ အမ်ိဴးသားျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ျမင့္ျမတ္သည္ဟု ယူဆ၍ မရႏုိင္ေၾကာင္းမွာ ထင္ရွားလွ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္အမ်ိဴးသမီးမ်ားသည္လည္း မိမိတုိ႔ကုိယ္မိမိတုိ႔ ယုတ္ည့ံၾကသည္ဟု ဆက္လက္၍ အထင္မွား အျမင္မွားမျဖစ္ေစလုိ၊ အမ်ိဴးသားမ်ားကလည္း အမ်ိဴးသမီးမ်ားအေပၚ တစ္ဖက္သတ္ အထင္ေသးမႈမ်ိဴးမျဖစ္ေစလုိေပ။ အထူးသျဖင့္ ေျပာလုိသည္မွာ အမ်ိဴးသမီးမ်ားသည္လည္း အမ်ိဴးသားမ်ားနည္းတူ ေလာကအတြက္ အသုံးဝင္တန္ဘုိးရွိေသာ အဆင့္ျမင့္လူသား လူသတၱဝါျဖစ္၏ ဟူသည့္အခ်က္ပင္ျဖစ္ပါ၏။ သုိ႔အတြက္ေၾကာင့္ အမ်ိဴးသမီးထုအေနျဖင့္ မိမိတုိ႔၏မူလစြမ္းပကား အရည္အေသြးတုိ႔ကုိ ေလာကအတြက္ ယေသာဓရာကဲ့သုိ႔ျဖစ္ေစ၊အျခားအျခားေသာပါရမီရွင္တုိ႔ကဲ့သုိ႔ျဖစ္ေစ ၾကိဴးစားေဆာင္ရြက္ႏုိင္ရန္တုိက္တြန္းအပ္ပါ၏။ ( မိမိသည္​ ဤစကားခ်ပ္ကုိ စပ္မိ၍သာအက်ဥ္းခ်ဳပ္၍ တင္ျပျခင္းျဖစ္၏။ အခါအခြင့္သင့္သည့္အခန္းသုိ႔ေရာက္လွ်င္မူ အက်ယ္ေဆြးေႏြးတင္ျပပါအုံးမည္။ ဤအေၾကာင္းအရာသည္ က်ယ္ျပန္႔မႈလည္းရွိသလုိ စိတ္ဝင္စားဘြယ္လည္းေကာင္းပါ၏။ )  သုိ႔ေသာ္ အမ်ိဴးသမီးဘဝျဖင့္ မရႏုိင္ မျဖစ္ႏုိင္ မေရာက္ႏုိ္င္ေသာ အေျခအေနတုိ႔ကားရွိ၏။ ယင္းတုိ႔မွာ.......

ဗုဒၶဘာသာ ဇစ္ျမစ္ ( ၁၂ ) ယေသာဓရာ၏ ေနာက္ဆုံးႏႈတ္ဆက္ျခင္း

ၾကီးစြာေသာလုံ႔လရိွေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေရွးလြန္ေလးျပီးေသာ ကမၻာမ်ားစြာဝယ္ ကုေဋတစ္သိန္းရွစ္ဆယ့္ငါးဆူေသာ ဘုရားရွင္တုိ႔သည္ ပြင့္ထြန္းေပၚေပါက္ခဲ့ၾကပါကုန္၏။ နတ္ထက္နတ္ျဖစ္၍ ျမတ္သထက္ျမတ္ေတာ္မူၾကကုန္ေသာ ထုိထုိမ်ားျပားလွေသာ ဘုရားရွင္တုိ႔၏ အထံေတာ္၌ မ်ားျပားလွေသာ အလႈကုိျဖစ္ေစခဲ့ပါျပီ။ ေျမာက္မ်ားလွစြာေသာ ဆုေတာင္းျခင္းတုိ႔ကုိလဲ
ျပဳခဲ့ပါျပီ။ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား ထုိထုိေလွ်ာက္ဆုိခဲ့ျပီးေသာ သဗၺညဳတဘုရားရွင္တုိ႔၏အထံေတာ္၌သာ အလႈဒါနျပဳ၍ ဆုေတာင္းခဲ့သည္မဟုတ္ပါ။ အျခားတစ္ပါးေသာ ေျခာက္ဆယ့္ေလးကုေဋေသာ ပေစၥကဗုဒၶါတုိ႔သည္လည္းပြင့္ထြန္းေတာ္မူခဲ့ၾကကုန္ျပီးလွ်င္ ထုိထုိေသာ ပေစၥကဗုဒၶါတုိ႔၏ အထံေတာ္၌ ေတာင္းဆုျပဳခဲ့သည္မွာလည္း မ်ားျပားလွပါ၏။ ထုိ႔ျပင္ ကိေလသာအာသေဝါ ကင္းကုန္ျပီးေသာ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္တုိ႔ကား မေရမတြက္ႏုိင္ေအာင္ပင္ ေပၚေပါက္ခ့ဲၾကပါကုန္၏။ ထုိထုိေပၚေပါက္ခဲ့ၾကေသာ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္တုိ႔၏အထံေတာ္တုိ႔၌လည္း
ေျမာက္မ်ားလွစြာ ေတာင္းဆုျပဳခဲ့ပါ၏။ နတ္ထက္နတ္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား တပည့္ေတာ္မဆက္လက္ေလွ်ာက္ထားသည္တုိ႔ကုိ နားၾကားေတာ္မူေစခ်င္ပါ၏ဘုရား။ တရားေတာ္ကုိ ေကာင္းစြာက်င့္ျပီးကုန္ေသာ ဘုရားရွင္တုိ႔၏အထံ၌လည္းေကာင္း၊ တရားကုိ အျမဲမျပတ္ အခါခပ္သိမ္းက်င့္ေလ့ရွိၾကကုန္ေသာ သူေတာ္စင္ ပုဂၢိဳလ္မြန္တုိ႔၏ အထံေတာ္၌လည္းေကာင္း ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္၍ တရားကုိက်င့္ေသာသူသည္ ပစၥဳပၸန္ တမလြန္ ႏွစ္တန္ေသာဘဝတုိ႔၌ ခ်မ္းသာစြာ ေနရအိပ္ရ က်င္လည္ရပါ၏။ တပည့္ေတာ္မသည္ ပါရမီေတာ္တုိ႔ကုိ ကူညီျဖည့္ဆည္းေပးျပီးေသာ ယခုဘဝတြင္ သံသရာကိုျငီးေငြ႔၍ အျခံအရံတစ္ေထာင္ႏွင့္အတူ အိမ္ရာမေထာင္ေသာ ရဟန္းေဘာင္သုိ႔ ေၾကာင့္ၾကမဲ့စြာ အေႏွာက္အယွက္ကင္းေဝးခ်မ္းသာစြာ ဝင္ေရာက္ခဲ့ပါ၏။ ရဟန္းေဘာင္သုိ႔ဝင္ေရာက္ျပီး၍ ရက္သတၱႏွစ္ပတ္မျပည့္မီမွာပင္ ကိေလသာကုန္ခန္း ရဟႏၱာအျဖစ္သုိ႔ေရာက္ခဲ့ပါျပီ။ လူမ်ားစြာတုိ႔သည္ ဆြမ္း သကၤန္း ေက်ာင္း ေဆးဟူေသာ ပစၥည္းေလးပါးတုိ႔ကုိ သမုဒၵရာလႈိင္းတံပုိးကဲ့သုိ႔ အရွိန္အဟုန္ၾကီးမားစြာ ေျမာက္မ်ားစြာပုိ႔ေဆာင္ၾကပါကုန္၏။ တပည့္ေတာ္မသည္ ယခုအခါ ကိေလသာ အသေဝါတုိ႔ကုိ ရႈိ႔ျမိႈဳက္ေလာင္ကြ်မ္းေစျပီးျဖစ္ပါသျဖင့္ အေအးျမဆုံးေသာအရသာတုိ႔တြင္ အျမတ္ဆုံးေအးျမမႈရသကုိခံစားရပါျပီ။ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား၏ အဆုံးအမေတာ္တုိ႔ကုိလဲ လုိက္နာက်င့္သုံးျပီးပါျပီ။ မ်ားျပားလွေသာ ဘဝသံသရာတြင္ ရွင္ေတာ္ဘုရားႏွင့္အတူ ဆင္းရဲဒုကၡအဖုံဖုံ ခ်မ္းသာသုခအစုံစုံကုိ ေက်နပ္ၾကည္ႏူးစြာခံစားျပီးလွ်င္ ယခုအခါ ဧတဒဂ္ငါးတန္ရေသာ ရဟႏၱာေထရီမအျဖစ္သုိ႔ေရာက္လွ်က္ အထြဋ္ျမတ္ဆုံးျဖစ္ေသာ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကုိ သုံးေဆာင္ခံစားႏုိင္ပါျပီ။ ျမင့္ျမတ္ၾကီးက်ယ္လွေသာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား၏ ေကာင္းမႈကုသိုလ္အက်ိဴးငွာ အစဥ္အျမဲ ျဖည့္ဆည္းခဲ့ရေသာ တပည့္ေတာ္မသည္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားကဲ့သုိ႔ေသာ အႏႈိင္းမဲ့သည့္ အေဆြခင္ပြန္းေကာင္းကုိ ဘဝပရမၸရ ဘဝအဆက္ဆက္ရရွိခဲ့ပါ၏။ ေနာက္ဆုံးဘဝျဖစ္ေသာ ယခုအခါတြင္ ေရာက္သင့္ေရာက္ထုိက္ေသာ ကံစိတ္ဥတုအာဟာရ တည္းဟူေသာ အေၾကာင္းတရားေလးပါးတုိ႔ ျပဳျပင္စီရင္ျခင္း အလ်ဥ္းမရွိေသာ နိဗၺာန္သုိ႔ေရာက္ရပါျပီ။ နတ္တကာတုိ႔ထက္နတ္ျဖစ္၍ အျမတ္တကာတုိ႔ထက္ျမတ္ေတာ္မူေသာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား ယခုအခါ တပည့္ေတာ္မအား အတိတ္ကံအားလုံးတုိ႔သည္ ကုန္ပါျပီ။ ပစၥဳပၸန္ကံ မွန္သမွ်သည္လည္း ခ်ဳပ္ဆုံးပါျပီ။ အနာဂတ္ကံ ဟူသမွ်သည္လည္း ပ်က္ဆီးခ်ဳပ္ျငိမ္းခဲ့ပါျပီ။ မၾကာျမင့္မီပင္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳပါေတာ့မည္။ စကၡဳငါးပါးႏွင့္ျပည့္စုံေတာ္မူေသာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား၏ ေျခေတာ္အစုံတုိ႔ကုိ ဂုဏ္ေတာ္အနႏၱကုိအာရုံျပဳလွ်က္ ဦးခုိက္ခဲ့ပါသည္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ၾကီးဘုရားးးး။ ယေသာဓရာေထရီျမတ္ အရွင္မၾကီးသည္ ဘုရားရွင္ကုိ ဤသုိ႔ႏႈတ္ဆက္စကား ေလွ်ာက္ထားျပီး၍ ပရိနိဗၺာန္ဝင္စံသြားခဲ့ေတာ့၏။ ယေသာဓရာေထရီျမတ္၏ ႏႈတ္ဆက္စကားတုိ႔သည္ သာမာန္လူသားတစ္ေယာက္အေနျဖင့္ နားေထာင္ရမည္ဆုိလွ်င္ လြမ္းမိေပမည္။ ဝမ္းနဲငုိေၾကြးမိေပမည္။ ယခုမူေသာ္ကား ေလွ်ာက္ထားသူကား  ယေသာဓရာ ရဟႏၱာေထရီျမတ္အရွင္မ၊ နားေထာင္သူကား သဗၺညဳတဥာဏ္ရွင္ ဘုရားရွင္ကုိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးတုိ႔ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္သာ သံသရာမွထြက္ေျမာက္သည့္ႏႈတ္ဆက္ပြဲသည္ ေအးခ်မ္းေသာရသျဖင့္ ျပီးဆုံးခဲ့ေလ၏။ အမွန္ကုိဆုိရေသာ္  မိမိလည္း ဤစာကုိေရးရင္း ရင္ထဲ၌ လႈိက္လွဲစြာ ဝမ္းနဲဝမ္းသာ ခံစားရပါ၏။ ေအာ္ မိမိသည္ သံသရာတြင္းသားျဖစ္ေပေသးသကုိးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး။ အထူးသျဖင့္ မိမိသည္ယေသာဓရာအေၾကာင္းကုိ ဤမွ် ဋီကာခ်ဲ႔ေနျခင္းသည္ သုေမဓာႏွင့္သုမိတၱာတုိ႔ႏွစ္ဦးသား ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကုိ ခံယူၾကရာဝယ္ ဘဝအဆက္ဆက္က အတူေနထုိင္က်င္လည္ခဲ့ၾက၊ ခ်စ္ၾကင္နာခဲ့ၾက၊ ကုသိုလ္ကုိအတူတူျပဳခဲ့ၾကဖူးေသာ အေၾကာင္းအက်ိဴးတရားအဆက္ဆက္ေၾကာင့္သာ ႏွစ္ေထာင္းအားရေက်နပ္စြာအတူပူးတြဲ၍ ဤကဲ့သုိ႔ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကုိ ခံယူခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းထင္ရွားေစလုိ၍ ျဖစ္ပါ၏။ ထုိ႔ျပင္ အမ်ိဴးသမီးမ်ားအေပၚ လူအမ်ားစု၏ အျမင္မွားေနေသာ အခ်က္အလက္မ်ားကုိလဲ အျမင္မွန္ရေစျပီး အားေပးခ်င္၍လည္းျဖစ္၏။ အျမင္လြဲေနသည့္အရားကား ဤႏွယ္ဤသုိ႔ ျဖစ္သတတ္။ အားေပးခ်င္သည့္အရာကား ဤသုိ႔ဤႏွယ္ျဖစ္သတည္းး။ ဆက္ရန္..........