Photobucket
ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလုံး ဓမၼအသိဥာဏ္တုိးပြါး၍ ေအးခ်မ္းၾကပါေစ~~~

Sunday, July 27, 2014

ဒုုိင္ယာရီအပုုိင္းအစေလးမ်ား ( ၇ ) ဤခရီးနီးသလား

ဖင္လန္ႏုုိင္ငံတြင္ လူငယ္မ်ားအတြက္ပညာသင္ၾကားေရးသည္ အဆင္ေျပလြယ္ကူလွသည္။ ႏုုိ႔စုုိ႔ကေလးအရြယ္မွစ၍ ( ၇ ) ႏွစ္သားအရြယ္မတုုိင္မီအထိ ကေလးထိန္းေက်ာင္းတြင္ထားၾကသည္။ ကေလးထိန္းေက်ာင္းအတြက္လခကုုိ မိဘ၏အေျခအေနအလိုုက္ ေပးၾကရသည္။ မိဘမ်ားအလုုပ္မရွိလွ်င္ ေက်ာင္းလခေပးရန္မလိုုဘဲ စိတ္ေအးခ်မ္းသာစြာ အခမဲ့ ေက်ာင္းထားႏုုိင္သည္။ အလုုပ္ရွိေသာ မိဘျဖစ္လွ်င္ကား ေက်ာင္းလခေပးၾကရသည္။ ေက်ာင္းတြင္ နံနက္စာ ေန႔လည္စာႏွင့္မုုန္႔ပဲသြားရည္စာတုုိ႔ကုုိလည္း အခမဲ့ေကြ်းလုုိက္ေသးသည္။  ကေလးမ်ား၏ ၾကီးထြားမႈ ဖြံ႔ျဖိဴးမႈႏွင့္ တတ္သိနားလည္မႈတုုိ႔ကုုိ အခ်ိဴးက် ဟန္ခ်က္ညီညီရရွိေစႏုုိင္ေသာ ေစာင့္ေရွာက္မႈႏွင့္ပညာသင္ၾကားမႈတုုိ႔ကုုိ ျဖည့္ဆည္းေပးသည္။ ၎ျဖည့္ဆည္းေပးမႈသည္ ငယ္ရြယ္စဥ္ကေလးဘဝပညာေရးနွင့္ ကေလးေစာင့္ေရွာက္မႈအစိတ္အပုုိင္းႏွစ္ခုုတုုိ႔၏ မကြဲျပားဘဲ တစ္သားတည္းျဖစ္မႈကုုိေဖၚေဆာင္သည္။  ဆုုိလုုိသည္မွာ ကေလးေစာင့္ေရွာက္မႈသည္ပင္ ပညာသင္ၾကားေပးျခင္းျဖစ္သည္။ ေစာင့္ေရွာက္ရင္းျဖင့္ သင့္ေလ်ာ္ေသာပညာရပ္မ်ားကုုိသင္ၾကားေပးသည္။  သိုု႔ေသာ္ ကေလးအသက္ေျခာက္ႏွစ္သုုိ႔ေရာက္ေသာအခါ အေျခခံပညာအလယ္တန္းကုုိတက္ေရာက္ႏုုိင္ရန္ အေျခခံအၾကိဳတန္းကုုိ တစ္ႏွစ္ၾကာတက္ေရာက္ရသည္။ ၎အၾကိဳတန္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္သည္ ကေလးဘဝပညာေရးႏွင့္ေစာင့္ေရွာက္မႈတုုိ႔၏ အစိတ္အပုုိင္းအေနျဖင့္ ကေလးမ်ား၏ တတ္ေျမာက္ေရးကြ်မ္းက်င္မႈကုုိ တုုိးတက္ေစရန္ရည္ရြယ္သည္။ အလြယ္ဆုုိုုရေသာ္ အေျခခံအၾကိဳတန္းသုုိ႔လြယ္ကူစြာတက္ေရာက္ႏုုိင္ရန္ ၾကိဴတင္ျပင္ဆင္ေသာအတန္းလည္းျဖစ္သည္။ ထုုိ႔ျပင္ ထုုိအေျခခံအၾကိဳတန္းအတြက္ မိဘမ်ားမွေငြေၾကးကုုန္က်စရာမလုုိဘဲ အစုုိးရမွေထာက္ပံ့ေသာ အခမဲ့ပညာေရးျဖစ္သည္။ အေျခခံအၾကိဳပညာေရးအတြက္ အမ်ိဴးသားဗဟုုိသင္ရုုိးညႊန္းတန္းကုုိ ဖင္လန္အမ်ိဴးသားပညာေရးအဖြဲ႔မွဆုုံးျဖတ္သည္။ 


   ကေလးအသက္ ( ၇ ) ႏွစ္သုုိ႔ေရာက္ေသာအခါမွစ၍ မသင္မေနရပညာေရးစနစ္အရ အေျခခံပညာေက်ာင္းသုုိ႔စတင္တက္ေရာက္ၾကရသည္။ တစ္တန္းမွစ၍ ကုုိးတန္းအထိကုုိ မသင္မေနရ အေျခခံပညာေရးအျဖစ္သတ္မွတ္ကာ အေျခခံပညာေရးကုုိ ကုုိးႏွစ္ၾကာသင္ၾကားၾကရသည္။ ၎ကုုိးႏွစ္ကုုိ ႏွစ္ပုုိင္းျပန္ခြဲလုုိက္ေသာအခါ တစ္တန္းမွ( ၆ ) တန္းအထိသည္ အေျခခံပညာအလယ္တန္းျဖစ္၍ ( ၇ ) တန္းမွ( ၉ ) တန္းအထိသည္ အထက္တန္းျဖစ္သည္။ ( ၁၀ ) တန္းမွ ( ၁၂ ) တန္းအထိ သုုံးႏွစ္ၾကာသင္ယူရေသာပညာေရးသည္ အဆင့္ျမင့္ပညာေရးျဖစ္သည္။ ဤႏုုိင္ငံတြင္ အေျခခံပညာမူလတန္းဟူ၍ သတ္မွတ္ထားခ်က္မရွိပါ။  ေက်ာင္းသင္ရုုိးညႊန္းတမ္းသည္ အမ်ိဴးသားဗဟုုိသင္ရုုိးညြန္းတမ္းကုုိအေျခခံသည္။  မသင္မေနရပညာေရးကုုိ ကုုိးႏွစ္ၾကာသင္ၾကားျပီးဆုုံးသည့္အခါ ေက်ာင္းသား၏ကုုိယ္ပုုိင္ဆႏၵအေလ်ာက္ တစ္ႏွစ္အပုုိထပ္ဆင့္သင္ယူရန္ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိသည္။ သုုိ႔ေသာ္ မေရြးခ်ယ္လွ်င္လည္းရသည္။ ဤဆႏၵအေလ်ာက္တစ္နွစ္ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိေသာပညာေရးသည္ အထက္တန္းပညာရပ္မ်ားကုုိဆက္လက္သင္ယူႏုုိင္ေစရန္ လူငယ္မ်ားအားတုုိက္တြန္းဘုုိ႔ရန္ႏွင့္ကူညီဘုုိ႔ရန္ ရည္ရြယ္ပါသည္။ အကယ္၍ တကၠသုုိလ္သုုိ႔ဆက္လက္သင္ၾကားလုုိလ်ွင္ ( ၁၂ ) တန္းေအာင္မွသာ တက္ေရာက္သင္ၾကားႏုုိင္သည္။ ထူးျခားသည္မွာ သားသမီးကုုိ မိဘကကုုိယ္ျဖစ္ေစခ်င္သည့္အတုုိင္း ပုုံေဖၚခြင့္မရဘဲ ကေလး၏ဆႏၵအေလ်ာက္သာပညာေရးကုုိလြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေပးထားျခင္းျဖစ္သည္။ လြတ္လပ္စြာေရြးခ်ယ္ခြင့္ေပးထားသည္ဆုုိေသာ္လည္း ေက်ာင္းသားတစ္ဦးတည္း၏ ဆႏၵသက္သက္မွ်ျဖင့္ စိတ္ထင္တုုိင္းေရြးခြင့္မရွိေပ။  သားသမီး ( ေက်ာင္းသား ) ၏ ပညာေရးအေျခအေနႏွင့္ဆႏၵကုုိ ဆရာ ဆရာမမ်ားက အနီးကပ္လက္ေတြ႔က်က် သိျမင္ထားျပီးျဖစ္ရာ ေက်ာင္းသားမိဘမ်ားကုုိေက်ာင္းသုုိ႔ေခၚေဆာင္၍ ကေလး၏အေနအထားကုုိရွင္းျပလွ်က္ အနာဂတ္ပုုံေဖၚေရးကုုိ ေဆြးေႏြးၾကရသည္။ ထုုိသိုု႔ ၁။ မိဘ ၂။ ေက်ာင္းသား ၃။ ဆရာဆရာမတုုိ႔၏ အသီးသီးေသာေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားအရ ေက်ာင္းသား၏ဆႏၵႏွင့္အေနအထားကုုိက္ညီေသာ ပညာေရးကုုိေဇာင္းေပး၍ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေပးလုုိက္ၾကသည္။ အလြန္အတုုယူထုုိက္ေသာ စနစ္တစ္ခုုပင္ျဖစ္သည္။ သံသရာမွ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ သတၱဝါတုုိ႔၏ အၾကိဳက္စရုုိက္အားေလ်ာ္စြာ ျမတ္ဗုုဒၶ၏ ကမၼ႒ာန္းေပးေသာနည္းစနစ္နွင့္တူညီေနသည္ကုုိ သတိျပဳမိသည္။ 

   သုုိ႔ေသာ္ အေျခခံအထက္တန္းျဖစ္သည့္ ( ၉ ) တန္းေအာင္ျပီးလွ်င္ အဓိကေရြးခ်ယ္ခြင့္ႏွစ္ခုုရွိသည္။ ၎တုုိ႔မွာ ၁။ အသက္ေမြးအလုုပ္သင္ပညာေရးေက်ာင္းႏွင့္ ၂။ အဆင့္ျမင့္ပညာသင္ေက်ာင္းတုုိ႔ျဖစ္သည္။ အဆုုိပါ ႏွစ္ေက်ာင္းလုုံး၏ ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ကာလမွာ ( ၃ ) ႏွစ္ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ အသက္ေမြးအလုုပ္သင္ပညာေရးေက်ာင္းျပီးဆုုံးေသာအခါ တကၠသုုိလ္သုုိ႔ဆက္လက္တက္ေရာက္လုုိလွ်င္လည္း တက္ေရာက္ခြင့္ရွိသည္။ အကယ္၍ အသက္ေမြးအလုုပ္သင္ပညာေရးေက်ာင္းကုုိမတက္ဘဲ အဆင့္ျမင့္ပညာေရးေက်ာင္းသုုိ႔တက္ေရာက္ကာ ေအာင္ျမင္ျပီးဆုုံးေသာ္လည္း  အလုုပ္သင္ပညာေရးေက်ာင္းကုုိမျဖစ္မေနတက္ေရာက္ၾကရသည္သာျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းမွာ အသက္ေမြးအလုုပ္သင္ပညာေရးေက်ာင္းမွ ေအာင္လက္မွတ္ရရွိထားမွသာလွ်င္ အလုုပ္ရႏုုိင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ သုုိ႔ေသာ္ အဆင့္ျမင့္ပညာေရးေက်ာင္းျပီးဆုုံးမွ အသက္ေမြးအလုုပ္သင္ပညာေရးေက်ာင္းကုုိတက္ေရာက္ကာျပီးဆုုံးပါက အလုုပ္ေကာင္းေကာင္း လစာေကာင္းေကာင္းအတြက္ ပုုိ၍အခြင့္အလမ္းသာေလသည္။ တကၠသုုိလ္ပညာေရးသည္ကား ဘီေအ ဘီအက္စ္စီ ဘြဲ႔တုုိ႔အတြက္ပင္ ၄ ႏွစ္ သုုိ႔မဟုုတ္ ၅ ႏွစ္ၾကာသည့္တုုိင္ သင္ယူၾကရသည္။ ထုုိထုုိဘြဲ႔တုုိ႔အတြက္ စာအလြတ္က်က္မွတ္ျခင္းကုုိ ဦးစားမေပးဘဲ သုုေတသနလုုပ္ငန္းမ်ားကုုိသာ အဓိကဦးစားေပးထားသည္။ 

   ထူးျခားသည္မွာ ကုုိးတန္းအထိပါဝင္ေသာ အေျခခံပညာအဆင့္ႏွင့္ ( ၁၀ ) တန္းမွ ( ၁၂ ) တန္းထိပါဝင္ေသာ အဆင့္ျမင့္ပညာေရးတုုိ႔တြင္ ျပ႒ာန္းစာအုုပ္မ်ား ေဘာလ္ပင္ ခဲတံမ်ားႏွင့္အျခားေသာပညာေရးအသုုံးအေဆာင္ပစၥည္းမ်ားကုုိ အစုုိးရမွ တရားဝင္အခမဲ့ ေထာက္ပ့ံသည္။  မိဘမ်ားမွာ သားသမီးမ်ား၏ ပညာေရးအတြက္ တစ္ျပားတစ္ခ်ပ္မွ ကုုန္က်စရာမလုုိေခ်။ ေက်ာင္းအပ္ခလည္းေပးစရာမလုုိ၊ ေပးရေကာင္းမွန္းလည္း သူတုုိ႔မသိၾကေခ်။ ထုုိ႔ျပင္ ေက်ာင္းတြင္ ေန႔လည္စာကုုိလည္း အခမဲ့ေကြ်းျပန္ေသးသည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ ထမင္းခ်ိဳင့္ထည့္ေပးရေသာ ဒုုကၡမွလည္းကင္းေဝးသြားေတာ့သည္။  ေက်ာင္းက်မၼာေရးႏွင့္အျခားေကာင္းက်ိဴးျဖစ္ေစေသာ ဝန္ေဆာင္မႈမ်ားအတြက္လည္း အေျခခံပညာေက်ာင္းသားႏွင့္အဆင့္ျမင့္ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ အခမဲ့ပင္ျဖစ္သည္။ အေျခခံပညာသင္ ေက်ာင္းသားအားလုုံးသည္ သင္ၾကားေရးႏွင့္အျခားေက်ာင္းလုုပ္ငန္းမ်ားတြင္ လုုိအပ္ခ်က္ျဖစ္ေပၚလွ်င္ျဖစ္ေပၚျခင္း အေထာက္အပံ့ႏွင့္လမ္းညြန္မႈကုုိ ရယူႏုုိင္ခြင့္ရွိသည္။ ဆရာ ဆရာမ်ားသည္လည္း သက္ဆုုိင္ရာ က႑အလုုိက္ တာဝန္ကုုိေက်ပြန္စြာထမ္းေဆာင္ၾကရသည္။ သင္ၾကားေရးဆရာ၊ သင္ေထာက္ကူဆရာ၊ ကေလးမ်ားအားနဲသည့္ဘာသာရပ္ကိုု ျဖည့္စြမ္းေပးမည့္ စပါရွယ္လစ္စ္ထ္ ဆရာတုုိ႔ျဖင့္ ျပည့္စုုံေအာင္ ျဖည့္ဆည္းတာဝန္ေပးထားသည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ပင္ ကေလးမ်ား၏ ပညာေရးအတြက္ မိဘမ်ားသည္ ေငြေရးေၾကးေရးမွအစ အရာရာအတြက္ ပူပန္စရာမလုုိေတာ့ေပ။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ ဆင္းရဲခ်မ္းသာမေရြး အားလုုံးတေျပးညီ ပညာသင္ၾကားခြင့္ရၾကေလသည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ပင္ လူတန္းစားကြာဟမႈသည္လည္း က်ဥ္းေျမာင္းသြားေတာ့သည္။ ပညာသင္ကာလသည္ ႏွစ္စဥ္ ေအာဂတ္စ္လလည္တြင္စတင္၍ ဂြ်န္လဆန္းပုုိင္းတြင္ အဆုုံးသတ္သည္။ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ ရက္ ( ၆၀ ) ေက်ာ္ေက်ာ္ျဖစ္သည္။ 

  တဖန္ထူးျခားျပန္သည္မွာ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္တြင္ မည္သည့္က်ဴရွင္သိုု႔မွ်လည္း သြားစရာမလုုိသည့္ျပင္ ေက်ာင္းပိတ္ထားစဥ္ကာလအတြင္းဝယ္ မည္သည့္ေက်ာင္းစာမွ်မၾကည့္ရန္ႏွင့္ ဦးေႏွာက္ႏွင့္စိတ္ကုုိ လြတ္လပ္စြာအနားေပးရန္ ဆရာ ဆရာမမ်ားက ေက်ာင္းသားမ်ားအား မွာၾကားလုုိက္သည္။  ေက်ာင္းဖြင့္ရက္ကာလမ်ားတြင္လည္း အျပင္က်ဴရွင္ဟူသည္ကုုိ သူတုုိ႔ မရွိ မသိ မျမင္ မၾကားဘူးၾကေပ။ အကယ္၍ ေက်ာင္းသားမွ ဘာသာရပ္တစ္ခုုခုုအားနဲသည္ဆုုိလွ်င္ ေက်ာင္းတြင္သာ စပါယ္ရွယ္လစ္စ္ထ္ ဆရာျဖင့္ အပိုုသင္ၾကားေပးသည့္အေလ့အထရွိသည္။ အိမ္တြင္စာက်က္ဘုုိ႔မတုုိက္တြန္းဘဲ ေနာက္ေန႔သင္မည့္စာကုုိ တစ္ေခါက္ဖတ္ထားရန္သာ မွာၾကားသည္။ အိမ္စာကုုိလည္း အလြန္ဆုုံးလုုပ္ရမွ တစ္နာရီသာျဖစ္သည္။ ဤတစ္နာရီသည္လည္း ေန႔စဥ္မဟုုတ္။ ေက်ာင္းသားကုုိ လက္ေတြ႔က်က်နားလည္သည္အထိ သင္ျပသည့္စနစ္ကုုိသာ ဦးစားေပးသည္။  စာအလြတ္က်က္၍ ေျဖခုုိင္းေသာနည္းစနစ္ကုုိအားမေပးေပ။ စာအလြတ္မက်က္ရေသာ္လည္း ကမၻာ့အအဆင့္မီပညာေရးတြင္ ပါဝင္ေနသည္။ ထုုိ႔ျပင္ အဆင့္သတ္မွတ္ရာတြင္လည္း ေရႊျပည္မွာကဲ့သုုိ႔ (1 ) to (10 ) သတ္မွတ္ျခင္းမ်ိဴးမဟုုတ္။ (10 ) to (1 ) သတ္မွတ္သည္ကုုိ  မိမိအေနျဖင့္ အထူးအဆန္းျဖစ္စြာေတြ ႔ရသည္။  အဆင့္ ( ၁၀ ) ရသူသည္အေတာ္ဆုုံးျဖစ္၍ အဆင့္ ( ၁ ) ရသူသည္ အည့ံဆုုံးျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းမွာ ရာခုုိင္ႏႈန္းျဖင့္ အဆင့္ကုုိသတ္မွတ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ အမွတ္္ ( ၁၀၀) ရသူသည္ ရာခုုိင္ႏႈန္းအရ အဆင့္ ( ၁၀ ) ျဖစ္၍ အမွတ္( ၅၀ )ရသူသည္ အဆင့္( ၅ ) ျဖစ္ကာ အမွတ္ ( ၁၀ ) ရသူသည္ အဆင့္ ( ၁ ) ျဖစ္သည္။ အထူးျခားဆုုံးမွာ မိဘမ်ားမွ သားသမီးမ်ား၏ ပညာေရးအတြက္ ေငြေၾကးကုန္က်မႈကုုိ လုုံးဝစိတ္ပူစရာမလုုိျခင္းျဖစ္သည္။ ကေလးမ်ားအတြက္လည္း ေက်ာင္းမွက်ဴရွင္ က်ဴရွင္မွေက်ာင္းသုုိ႔ လုုံးခ်ာလည္သြားလာရေသာ ဂ်ာေအးသူ႔အေမရုုိက္ မုုန္႔လုုံးစကၠဴကပ္ပုုံျပင္ကဲ့သုုိ႔ သံသရာတဝဲဝဲလည္စရာမလုုိေတာ့ေခ်။ အထက္ပါ ေျပာျပခ်က္တုုိ႔မွာ မိမိလက္လွမ္းမီသမွ်တုုိ႔သာျဖစ္ပါသည္။ အျပည့္အစုုံမဟုုတ္ပါ။  ဤအေၾကာင္းအရာတုုိ႔ကုုိ ရန္ကုုန္မွ မိမိ၏ (ဆြမ္းခံၾကြခဲ့ဖူးေသာ) ဆြမ္းဒကာမကုုိ ေျပာျပေသာအခါ ဒကာမက ျပန္ေျပာသည္မွာ " ဦးဇင္း တကယ္ေျပာတာလား " တဲ့။ မယုုံသကၤာစကားလုုံးျဖင့္ တုုန္႔ျပန္မႈကုုိ ခံလုုိက္ရသည္။   ဒကာမေျပာမည္ဆုုိလွ်င္လည္း ေျပာထုုိက္ေပသည္မုုိ႔ တကယ္ေျပာတာပါ ဟူေသာစကားမွလြဲ၍ ႏႈတ္ထြက္မဝံ့ေတာ့ပါ။ ျဖစ္ႏုုိင္လွ်င္ " ကေလးငယ္ေလးျပန္ျဖစ္၍ ဤႏုုိင္ငံတြင္ ပညာေတြကိုု တဝၾကီးသင္ယူခ်င္စမ္းပါဘိ " ဟုုလည္း မျဖစ္ႏုုိင္မွန္းသိလွ်က္ႏွင့္ နစ္ေနာစြာခံစားတမ္းတမိသည္။ ထုုိ႔ထက္ တုုိ႔ေရႊျပည္ၾကီး ဤခရီးကုုိ နီးေစခ်င္လွဘိေတာ့သည္။ ( ဆက္ရန္ )


Tuesday, July 22, 2014

ဒုုိင္ယာရီအပုုိင္းအစေလးမ်ား ( ၆ )


"ျပည့္အင္အားဟူသည္ "
Finland ႏိုင္ငံတြင္ Car parking မရွိေသာ အခ်ိဳ ႔ကုုန္တုုိက္ၾကီးမ်ားသည္
 ျမိဳ ႔ျပင္သုုိ႔ထြက္ၾကသည္။ Car parking ရွိေသာအခ်ိဳ ႔ကုုန္တုုိ္က္ၾကီးမ်ားသည္သာ
 ျမိဳ ႔တြင္းတြင္ရွိပါသည္။
 ျမိ ႔ျပင္တြင္ရွိေသာကုုန္တုုိက္ၾကီးမ်ားသည္ ပစၥည္းအမ်ိဴးအစားလည္းစုုံလင္သလုုိ ကားရပ္နားရန္ေနရာလြတ္သည္လည္း အလွ်ံပယ္ပင္ျဖစ္၍ ေဈ းဝယ္သူမ်ားလည္း စိတ္ခ်မ္းသာ လြတ္လပ္စြာ ဝယ္ယူႏုုိင္ၾကသည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ တစ္ခါတစ္ရံ
လုုိအပ္ေသာပစၥည္းကုုိရႏုုိင္ေရးအတြက္ ျမိဳ ႔ျပင္သုုိ႔ထြက္၍ ေဈ းဝယ္ၾကရသည္။
 ေဈ းတစ္ခုုကုုိတည္ေဆာက္လွ်င္ ေဈ းသက္သက္ကုုိသာ မစဥ္စားဘဲ ေဈ းဝယ္သူတုုိ႔၏ ကားရပ္နားစရာေနရာပါထည့္သြင္းစဥ္းစားသည့္ဥပေဒကား ခုုိင္မာ၍ေနေပျပီ။ ထုုိ႔အတူ အစုုိးရရုုံးမ်ားသုုိ႔သြားလွ်င္လည္း ရုုံးတုုိင္းတြင္ Car parking ရွိေလသည္။ အကယ္၍ ေနရာလြတ္မရွိလွ်င္ ရပ္ခြင့္မရွိေပ။ ရပ္နားရန္သတ္မွတ္ထားေသာ မ်ဥ္းေၾကာင္းအတုုိင္းသာ ယာဥ္မ်ား ရပ္နားၾကရသည္။ ေဆာက္လုုပ္ေရးကုုမၼဏီမွျဖစ္ေစ အစုုိးရမွျဖစ္ေစ လူေနအိမ္ရာမ်ားေဆာက္လုုပ္လွ်င္လည္း Car parking သည္ မရွိမျဖစ္ထည့္သြင္းရသည္။ မထည့္သြင္းဘဲ ေဆာက္လုုပ္ခြင့္မရွိေပ။ အဆုုိပါ Car parking သည္ ေဆာက္လုုပ္ေရးအိမ္ယာမွ အခန္းနွင့္အညီအမွ်သာရွိသည္မဟုုတ္ဘဲ ဧည့္သည္ယဥ္မ်ားအတြက္လည္း သီးသန္႔ Car parking ထည့္သြင္းတည္ေဆာက္ၾကရသည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ပင္ စည္းကမ္းမဲ့စြာ လမ္းေဘးတြင္ယာဥ္ရပ္နားထားျခင္းမ်ိဴးလည္း မရွိုေတာ့သည့္အျပင္ ယဥ္ေၾကာပိတ္ဆုုိ႔မႈႏွင့္အမ်ားျပည္သူတုုိ႔၏ သြားလာေရးကုုိလည္း အေႏွာက္အယွက္မျဖစ္ေတာ့ေပ။
 ျမိဳ ႔သစ္တစ္ခုုကုုိတည္ေဆာက္လွ်င္လည္း လူႏွင့္ပတ္သက္၍ လုုိအပ္ေသာအရာမွန္သမွ် ထည့္သြင္းစဥ္းစားကာတည္ေဆာက္ေပးရသည္။ ဥပမာ က်မၼာေရး ပညာေရး ေရေျမွာင္း လွ်ပ္စစ္မီး လမ္း စသည္တုုိ႔ကုုိ စနစ္တက် ေရရွည္ခုုိင္ခံ့ေအာင္ တည္ေဆာက္ေပးသည္။ လယ္ယာေျမကုုိ အဓမၼသိမ္း၍ အကြက္ရုုိက္ေရာင္းစားျခင္းသက္သက္မွ်သာျဖစ္ျပီးလွ်င္ လူထုုအတြက္မည္သည့္လုုိအပ္ခ်က္ကုုိမွ် ထည့္သြင္းမစဥ္းစားသည့္ ျမိဳ ႔သစ္တည္ေဆာက္မႈမ်ိဴး အလ်ဥ္းမရွိေခ်။ ကုုိယ္ထူကုုိယ္ထလမ္းဟူ၍လည္း လုုံးဝမရွိ မသိ မၾကားဘူးၾကသလုုိ ကုုိယ္ထူကုုိယ္ထလွ်စ္စစ္မီးတပ္ဆင္ျခင္းဟူသည္မွာလည္း သူတုုိ႔အဖုုိ႔ဒ႑ာရီသဖြယ္သာျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ 

   ဘတ္စ္ကားစီးလွ်င္လည္း အခ်ိန္တိတိက်က်စီးႏုုိင္သည္။ ဘတ္စ္ကားစီးဘုုိ႔အတြက္ လမ္းထြက္၍ကားမွတ္တုုိင္တြင္ ၾကိဳတင္ေစာင့္ေနစရာမလုုိေခ်။ မသြားခင္ အိမ္တြင္ မိမိသြားမည့္ေနရာကုုိ အင္တာနက္တြင္ ရွာေဖြၾကည့္လုုိက္လွ်င္ ဘယ္ဘတ္စ္ကားက ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္မိနစ္တြင္ ဘယ္ကားမွတ္တုုိင္၌ ဆုုိက္ေရာက္မည္ဆုုိသည္ကုုိ မိနစ္ပုုိင္းအတြင္းသိႏုုိင္သည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ အခ်ိန္ကုုိအလဟႆမကုုန္ဆုုံးေစရဘဲ မိမိသြားလုုိေသာေနရာသိုု႔ အခ်ိန္တိက်စြာေရာက္ႏုုိင္သည္ျဖစ္၍ စိတ္ခ်မ္းသာရသည္။ လမ္းေဘးတြင္ ကားရပ္၍ရေသာ ေနရာမ်ားလည္း ရွိသည္။ သုုိ႔ေသာ္ အခ်ိန္သတ္မွတ္ခ်က္ကုုိေက်ာ္လြန္၍မရ။ ေနရာအလုုိက္ ရပ္နားႏုုိင္သည့္အခ်ိန္ သတ္မွတ္ခ်က္ကြာျခားသည္။ လမ္းေဘးတြင္ စည္းမဲ့ကမ္းမဲ႔ရပ္ထားေသာ ကားမ်ားလည္း မရွိ၊ အကယ္၍ ရွိပါကလည္း ယဥ္စည္းကမ္းဥပေဒကုုိခ်ိဴးေဖာက္ေသာနည္းလမ္းမ်ားကုုိ အသုုံးမျပဳဘဲ တိတိက်က် ထိေရာက္စြာအေရးယူသျဖင့္လမ္းစည္းကမ္းသည္ တည္ျငိမ္ေနေတာ့သည္။
ထုုိ႔ျပင္ အခ်ဳိ ႔မီးပြိဳင့္မ်ားသည္ သတ္မွတ္သည့္အခ်ိန္ေစ့မွသာ စိမ္း ဝါ နီ ကုုိျပသည္မဟုုတ္ပါ။
အကယ္၍ မိမိကားေရွ ႔တည့္တည့္တြင္ မီးနီျပရမည့္အခ်ိန္ဝယ္ တစ္ဖက္မွမီးစိမ္းျပ၍ ျဖတ္ကူးသြားမည့္ကားမရွိပါက ( ကားရွင္းေနလွ်င္ )
မိမိ၏ ေရွ ႔တည့္တည့္မွမီးပိြဳင့္သည္ အနီမျပေတာ့ဘဲ အလုုိအေလ်ာက္ မီးစိမ္းျပကာ
 လႊတ္ေပးလုုိက္သည္ကုုိ အ့ံၾသစြာၾကံဳရဖူးသည္။  ယာဥ္ထိန္းရဲမွ ေဆာင္ရြက္ျခင္းမ်ိဴးမဟုုတ္ဘဲ အလိုုအေလ်ာက္ ေဆာင္ရြက္ေသာ စနစ္ျဖစ္သည္။ စကၤာပူတြင္ေရာက္စဥ္ကလည္း ယာဥ္စည္းကမ္းအလြန္ေကာင္းသည္ကုုိ သတိျပဳမိသည္။ အမွန္စင္စစ္ စကၤာပူတြင္လည္း ယာဥ္အသြားအလာမ်ားလြန္းလွပါသည္။ သုုိ႔ေသာ္ မည္သည့္ေနရာတြင္မွ် ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆုုိ႔မႈမရွိပါေခ်။ ေနရာက်ဥ္းက်ဥ္းေလးဝယ္ အရာရာအခ်ိဳးက် သဟဇာတျဖစ္ကာ ဟန္ခ်က္ညီေအာင္ စီမံႏုုိင္သည့္စြမ္းပကားကုုိ ခ်ီးက်ဴးအ့ံၾသမိသည္။
 ေဆာင္းပါး၏အခန္း ( ၅ ) တြင္ေရးခဲ့သည့္အတုုိင္း ရာသီဥတုု၏ ငဲ့ညွာမႈကင္းမဲ့စြာ ဖိစီးႏွိပ္စက္မႈကုုိခံၾကရေသာ္လည္း လူသားတုုိ႔တည္ေဆာက္ထားေသာ လူမႈစနစ္ ေကာင္းမြန္မႈေၾကာင့္
 ရာသီဥတုု၏ရက္စက္မႈဒဏ္ကုုိလည္း မခံရေတာ့။
 ေအးခဲလြန္းေသာ ေဆာင္းသည္ Finland နိဳင္ငံ၏သဘာဝအလွအမွတ္တံဆိပ္ပင္ျဖစ္သြားေတာ့သည္။ 

  အရင္းစစ္ေတာ့ အျမစ္ေျမကဆုုိသလုုိ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုုသည္ ဤကဲ့သုုိ႔စည္းကမ္းရွိစြာ သြားလာေနထုုိင္တတ္ျခင္းသည္ ေခါင္းေဆာင္တုုိ႔၏ ေခါင္းေဆာင္မႈအရည္အေသြးေကာင္းမြန္ျခင္းသည္ ပဓာနက်ေသာအခ်က္မ်ားတြင္ တစ္ခုုအပါအဝင္ျဖစ္သည္။
အေၾကာင္းမွာ ေခါင္းေဆာင္မႈဟူသည္
တန္ဘုုိးမ်ားကုုိ လက္ေတြ႔ေဆာင္ရြက္မႈအျဖစ္ေျပာင္းယူျခင္း ( Transform values into action )
 ၾကည္လင္ေသာအနာဂတ္အျမင္မ်ားကုုိ လက္ေတြ႔အစစ္အမွန္ျဖစ္ေစျခင္း ( Visions into realities ) အခက္အခဲမ်ားကုုိ မြမ္းမံျပင္ဆင္ေပးျခင္း ( Obstacles into innovations )
 ကြဲျပားျခားနားမႈမ်ားကုုိ တစ္စုုတစ္စည္းတည္း စုုစည္းခုုိင္မာေစျခင္း ( Seperateness into solidarity ) တုုိ႔ျဖစ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္ဟုု မိမိဖတ္မွတ္ရဖူးသည္။ ဖတ္မွတ္ဖူးသည့္အတုုိင္းလည္း ယုုံၾကည္ပါသည္။ ဤကဲ့သုုိ႔ စြမ္းေဆာင္ႏုုိင္ေသာ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကုုိလည္း ဤႏုုိင္ငံလူထုုက သတၱိရွိရွိေရြးခ်ယ္ႏုုိင္ခဲ့ၾကသည္။
ထုုိ႔ေၾကာင့္ အရာရာ၏ တုုိးတက္မႈႏွင့္ဆုုတ္ယုုတ္မႈသည္ ေခါင္းေဆာင္တုုိ႔၏
 ေခါင္းေဆာင္မႈတစ္ခုုတည္းတြင္သာ မူတည္သည္မဟုုတ္္ပါဘဲ ေခါင္းေဆာင္ေရြးခ်ယ္သူတုုိ႔၏ အသိဥာဏ္ႏွင့္သတၱိသည္လည္း အလြန္အေရးၾကီးေသာက႑တြင္ရွိပါေၾကာင္း သတိျပဳသင့္ၾကသည္။ တနည္းဆုုိရေသာ္ ျပည္သူတုုိ႔၏ ပညာအားႏွင့္သတၱိအားသည္သာ ပိုု၍အဓိကက်သည္ဟုုဆုုိလွ်င္လည္း မွားမည္မထင္ပါ။ အေၾကာင္းမွာ အဆုုိပါအင္အားတုုိ႔သည္သာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းကုုိ ေရြးခ်ယ္ေပးႏုုိင္၍ မေကာင္းသူကုုိပယ္ရွားႏုုိင္ေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ အဆုုိပါ ျပည္သူတုုိ႔၏ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းကုုိေရြးခ်ယ္ႏုုိင္ေသာ အသိဥာဏ္ႏွင့္သတၱိေၾကာင့္ ျပည္သူကုုိ အူမ မေတာင့္ေစဘဲ ဝမ္းစာႏွင့္သာနပမ္းလုုံးခုုိင္းထားေသာ ႏုုိင္ငံေရးစနစ္ဆုုိးသည္လည္း သမုုိင္းတြင္ ရယ္စရာဟာသတစ္ခုုအျဖစ္ျဖင့္ ဤႏုုိင္ငံ (Finland) ဝယ္ က်န္ရစ္ခဲ့ေလျပီ။ ျပည္ဖုုံးကားခ်ခဲ့ျပီးေလျပီ။ တနည္းဆုုိေသာ္ ျပည္သူတုုိ႔၏ အသိဥာဏ္ပညာႏွင့္သတၱိအားသည္ တုုိင္းျပည္ဖြံံ႔ျဖိဴးတုုိးတက္ျခင္း၏ အျမဳေတရတနာအစစ္ပင္ျဖစ္သည္။ ျပည့္အင္အားဟူသည္ ထုုိအသိဥာဏ္ပညာႏွင့္
သတၱိတုုိ႔သာျဖစ္သည္။ ( ဆက္ရန္ )



Sunday, July 20, 2014

ဒုုိင္ယာရီအပုုိင္းအစေလးမ်ား ( ၅ )


 "တရားဥပေဒစုုိးမုုိးပါေစ "
ဖင္းလူမ်ိဴးတုုိ႔စားသုုံးၾကသည္မွာ အဓိကအားျဖင့္ ဂ်ံဴ အားလူး အသီးအရြက္ႏွင့္အသားငါးမ်ားျဖစ္သည္။ ဆန္ကုုိစားၾကေသာ္လည္းအနည္းငယ္သာျဖစ္သည္။ ဟင္းသီးဟင္းရြက္တုုိ႔ေဈ းၾကီးေသာ္လည္း အသားငါးက ေဈ းေပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ ဟင္းသီးဟင္းရြက္စုုိက္၍မရေလာက္ေအာင္ ေအးေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ စုုိက္ပ်ိဴးလွ်င္လည္း အပူေပးရုုံၾကီးမ်ားတည္ေဆာက္၍ စုုိက္ရသျဖင့္ အကုုန္အက်မ်ားေလသည္။  (organic horticulture ) သဘာဝေျမၾသဇာသုုံး စုုိက္ပ်ိဴးေရးအတတ္ပညာႏွင့္စုုိက္ပ်ိဴးေရာင္းခ်သျဖင့္ က်မၼာေရးအတြက္သင့္ေတာ္ေသာ္လည္း ျပည္ပမွတင္သြင္းလာေသာစားသုုံးကုုန္မ်ားထက္ ေဈ းလည္းပုုိ၍ၾကီးေလသည္။ အပူေပးရုုံၾကီးမ်ားမတည္ေဆာက္ဘဲ ေျမျပင္တြင္အလြတ္စုုိက္ပ်ိဴး၍ရႏုုိင္ေသာကာလမွာ ေမလမွၾသဂုုတ္လအထိ ေလးလသာရွိသည္။ ထုုိေလးလအတြင္းတြင္သာ ဂ်ံဳမ်ား အခ်ိဳ ႔အသီးအႏွံမ်ားႏွင့္ ေမြးျမဴေရးႏြားမ်ားအတြက္ ျမက္မ်ားကုုိ စုုိက္ပ်ိဴးၾကသည္။  စက္တင္ဘာလတြင္အေအးဓာတ္ဝင္လာေသာေၾကာင့္ သစ္ပင္မ်ားမွ သစ္ရြက္မ်ားေရႊဝါေရာင္ သကၤန္ကုုိဆင္ျမန္းကုုန္ၾကေတာ့သည္။ ေရာ္ရြက္ဝါတုုိ႔ ေျမခၾကေတာ့မည့္ အရိပ္လကၡဏာပင္ျဖစ္သည္။  ေအာက္တုုိဘာလေရာက္လွ်င္ ေရႊဝါေရာင္ရြက္ေဟာင္းေလးမ်ားအားလုုံးေျမခၾကရေတာ့သည္။
 ေျမျပင္တြင္ ေလႏွင္ရာလူးလြန္႔ခြင့္မရၾကေတာ့ဘဲ ေအးခဲေသာႏွင္းေဖြးေဖြးမ်ားေအာက္တြင္ သျဂိဳဟ္ျမႈဳတ္ႏွံျခင္းကုုိ ခံၾကရျပန္ေလဦးမည္။ ထုုိ႔ျပင္ ရြက္ေဟာင္းတုုိ႔ေၾကြက်ျပီးေသာ သစ္ပင္မ်ားသည္ ရြက္သစ္တုုိ႔ျဖင့္တဖန္ထပ္၍ အလွဆင္ႏုုိင္ရန္ ပုုရစ္ဖူးတုုိ႔လည္း ဖူးခြင့္မရၾကေတာ့ျပီ။ ေအးခဲလွေသာေဆာင္းႏွင္းေအာက္ဝယ္ အရြက္ဗလာ ရုုိးတံညွာသက္သက္ျဖင့္သာ အႏႈတ္အမွတ္ ပုုံမွန္အားျဖင့္ ၁၅ မွ ၂၀ ဒီဂရီစင္တီဂရိတ္ရွိေသာ ( ေဒသအလိုုက္ ရာသီဥတုုကြာျခားတတ္သည္၊ တစ္ခါတစ္ရံ အႏႈတ္ ၂၉ / ၃၀ အထိရွိတတ္သည္ ) ေဆာင္းဒဏ္ကုုိ သစ္ကုုိင္းေျခာက္မ်ားအသြင္ အထီးက်န္စြာခံၾကရေတာ့သည္။ အၾကင္နာမဲ့ေသာ ေဆာင္းသည္ သစ္ပင္ပန္းမာလ္တုုိ႔၏သဘာဝအလွတရားကုုိ ရက္စက္စြာဖ်က္ဆီးလုုိက္ေတာ့သည္။ 

  ေႏြရာသီတြင္ ပိတ္ပိတ္ပိန္းကာစိမ္းစုုိေနေသာ ေတာၾကီးမ်ားသည္ ေဆာင္းရာသီေရာက္ေသာအခါ ပင္စည္ႏွင့္သစ္ကုုိင္းမ်ားသာက်န္ရွိေတာ့သျဖင့္ ေတာေတာင္အားလုုံးသည္ ဟင္းလင္းပြင့္ေနၾကသည္။ စတုုဒိသာပတ္ဝန္းက်င္တြင္ ျဖဴေဖြးေအးခဲေနေသာ ႏွင္းပုုံတုုိ႔သည္သာ
( ၆ ) ေျခာက္လေလာက္ၾကာသည္အထိ မင္းမႈေနေတာ့သည္။ ၎ႏွင္းတုုိ႔သည္ ေမလလယ္ေလာက္ေရာက္မွသာလွ်င္ အရည္ေပ်ာ္စီးျခင္းျဖင့္ ႏႈတ္ဆက္ထြက္ခြါသြားၾကေတာ့သည္။ ထုုိအခါမွသာ သစ္ပင္တုုိ႔သည္ သူတုုိ႔၏ ခႏၶာပင္စည္ကုုိ ရြက္သစ္တုုိ႔ျဖင့္တဖန္ျပန္၍ အလွဆင္ႏုုိင္ရန္ ပုုရစ္ဖူးေသာ အညြန္႔ဦးေလးမ်ားျဖင့္ စတင္ေခါင္းျပဴလာၾကသည္။ ေႏြရာသီ၏ ေနေရာင္ႏွင့္အပူဓာတ္သည္ ရြက္ႏုု အဖူးႏုု အပြင့္ႏုုႏွင့္ အသီးႏုုတုုိ႔ကုုိ ၾကင္နာျငင္သာစြာ ၾကိဳဆုုိလုုိက္ၾကသျဖင့္ ေႏြဦး၏အလွသည္ ပုုိ၍သစ္လြင္လာကာ ခ်စ္ခင္စရာသဘာဝအလွျဖင့္ တင့္တယ္ေနေပေတာ့သည္။ ဂြ်န္လေရာက္လွ်င္ သစ္ပင္ေတာေတာင္တုုိ႔ျပန္လည္စိမ္းလန္းလွ်က္ ႏုုိင္ငံကုုိသဘာဝျဖင့္ အလွဆင္လုုိက္သကဲ့သုုိ႔ရွိသည္။ ေအးခဲေသာႏွင္းမ်ားကင္းစင္၍ ပြင့္လင္းေသာေႏြရာသီသုုိ႔ေရာက္သည္ဆုုိလွ်င္ လူမ်ားလည္းအိမ္တြင္းတြင္သာ ခုုိေအာင္းမေနၾကေတာ့ဘဲ အျပင္သုုိ႔ထြက္လာၾကေတာ့သည္။   
  
  အကယ္၍ စုုိက္ပ်ိဴးေရးလုုပ္ငန္းကုုိ လုုပ္ကုုိင္လုုိပါက လုုပ္ငန္းစီမံခ်က္ကုုိ ဥပေဒႏွင့္အညီလုုပ္ထုုံးလုုပ္နည္းက်က် အစုုိးရကုုိတင္ျပလွ်င္ အစုုိးရမွေငြေခ်းေပးသည္။ စုုိက္ပ်ိဴးေရးအတတ္ပညာ ဘယ္အဆင့္ထိတတ္ေျမာက္ေၾကာင္းကုုိပါပူးတြဲတင္ျပရသည္။  အကယ္၍ အရႈံးေပၚေသာေၾကာင့္ အေၾကြးျပန္မဆပ္ႏုုိင္လွ်င္လည္း တိက်ေသာအေထာက္အထားျဖင့္ တင္ျပပါက ထုုိအေၾကြးသည္ ေၾကြးပူမျဖစ္ေတာ့ဘဲ ေၾကြးေအးျဖစ္သြားသည္။ အစုုိးရမွ အျပစ္ေပးအေရးယူျခင္းမ်ိဴး မျပဳလုုပ္ေခ်။ ေရႊျပည္မွာကဲ့သုုိ႔ အမွန္တကယ္  အေၾကြးမဆပ္ႏုုိင္ေသာ လယ္သမားမ်ားကုုိ ကရုုဏာေရွ ႔ထား၍ သက္ညွာစြာ ထမင္းတစ္နပ္ေလွ်ာ့၍စားခုုိင္းေသာသတင္းမ်ိဴးကုုိ ဖင္းလူမ်ိဴးတုု႔ိသာၾကားသိပါက အံ့ၾသမဆုုံးျဖစ္မိမွာ ေသခ်ာသည္။  ေၾကြးေအးျဖစ္၍ အေရးမယူဟုုဆုုိေသာ္လည္း လိမ္လည္တင္ျပ၍ေတာ့မရ။ လိမ္လည္မႈ ရွိ/ မရွိကုုိလည္း စနစ္ႏွင့္နည္းပညာအားေကာင္းေသာေၾကာင့္ အစုုိးရကအလြယ္တကူပင္သိႏုုိင္ေလသည္။ အကယ္၍ အလိမ္မိသြားလွ်င္လည္း သူ႔ဘဝသည္ ထုုိအမဲစက္အစြန္းအထင္းေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္လုုပ္ငန္းမ်ားဆက္လက္လုုပ္ေဆာင္ဘုုိ႔မလြယ္ကူေတာ့ေခ်။ အေၾကာင္းမွာ လိမ္လည္ျခင္းျပစ္မႈကုုိ က်ဴးလြန္ထားေၾကာင္း မွတ္တမ္းသည္ သူ၏ Identity card တြင္ တစ္သက္တာေခ်ဖ်က္၍မရႏုုိင္ေတာ့ဘဲ ဝင္ေရာက္သြားေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ မည္သည့္အမဲစက္ကုုိမွ် မစြန္းထင္းမိေစရန္ ဤႏုုိင္ငံတြင္ အထူးသတိျပဳက်င့္သုုံးေနထုုိင္ၾကရသည္။ ထုုိ႔ျပင္ ဤႏုုိင္ငံတြင္ လုုပ္ငန္းတစ္ခုုခုုအတြက္ ကုုိယ္က်င့္တရားေကာင္းမြန္ေၾကာင္း ရဲစခန္းႏွင့္ရပ္ကြက္တုုိ႔မွ ေထာက္ခံခ်က္လည္းမလုုိပါ။ မည္သည့္ကိစၥပဲလုုပ္လုုပ္ ကုုိယ္ပုုိင္ indentity card ကုုိ စက္တြင္ထည့္ၾကည့္လုုိက္ရုုံမွ်ျဖင့္ သူ႔အေၾကာင္းအားလုုံးပါျပီးသားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကုုိယ္က်င့္တရားေကာင္းမြန္ေၾကာင္း ေထာက္ခံခ်က္မလုုိဘဲ အလုုပ္ကိစၥျပီးစီးႏုုိ္င္ေလသည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ အၾကံအဖန္လုုပ္၍ေထာက္ခံခ်က္ရယူျခင္းမ်ိဴးလည္း
 ကင္းေဝးသြားေတာ့သည္။ ဤသည္မွာ တရားဥပေဒစုုိးမုုိးျခင္း၏ ျပယုုဂ္အစိတ္အပုုိင္းတစ္ခုုျဖစ္၍ တရားဥပေဒက လူကုုိေစာင့္ေရွာက္ေသာ သာဓကလည္းျဖစ္သည္။ 

 မဟာဓမၼပါလဇာတ္ေတာ္တြင္ " ဓေမၼာ ဟေဝ ရကၡတိ ဓမၼစာရိ ံ၊ ဓေမၼာ သုုစိေဏၰာ သုုခ မာဝဟတိ " ဟုု ျမတ္ဗုုဒၶေဟာေတာ္မူသည္။ အဓိပၺါယ္မွာ " တရားဥပေဒကုုိ လုုိက္နာက်င့္သုုံးေသာ လူကုုိ တရားဥပေဒက အကာအကြယ္ေပးႏုုိင္၊ ေစာင့္ေရွာက္ႏုုိင္၏။ တရားဥပေဒကုုိ ခုုိင္မာစြာေရရွည္ေစာင့္ထိန္းက်င့္သုုံးလွ်င္ ခ်မ္းသာအားလုုံးရႏုုိင္သည္ " တဲ့။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတြင္ တရားဥပေဒစုုိးမုုိးမႈ ( the rule of law ) ရွိဖုုိ႔လုုိအပ္ေၾကာင္းေဟာျခင္းျဖစ္သည္ဟုု အလြယ္မွတ္သားႏုုိင္သည္။ မွန္၏။ တရားဥပေဒဟူသည္ လူကေစာင့္ထိန္းက်င့္သုုံးမွသာ အသက္ဝင္ကာ လူကုုိေက်းဇူးျပဳေပးႏုုိင္သည္။ မက်င့္သုုံးပါက မတရားဥပေဒက အသက္ဝင္လာျပီး လူမႈဒုုကၡအဝဝကုုိ  ဖန္တီးမည္မွာ ေသခ်ာလွေတာ့သည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္လူတုုိင္း၏ ေခါင္းႏွင့္ရင္ထဲဝယ္ တရားဥပေဒမ်ား ခုုိင္မာစြာရွင္သန္ေနဘုုိ႔အေရးၾကီးလွသည္။   ေရႊျပည္တြင္ ျမတ္ဗုုဒၶ၏ ဤဓမၼတုုိ႔ကား ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ခ်ီကာ ကိန္းဝပ္ခဲ့ဖူးျပီ။ ထုုိဓမၼမ်ား ပိဋကတ္စာအုုပ္ထဲတြင္သာ ဆက္လက္ကိန္းဝပ္မေနေစဘဲ လူမႈေလာက၏ လက္ေတြ႔ဘဝထဲသုုိ႔ လြတ္လပ္စြာရွင္သန္ခြင့္ရလွ်င္ အတုုိင္းထက္အလြန္ တံခြန္ႏွင့္ကုုကၠား ျဖစ္ေပမည္။ ေရႊျပည္ၾကီးကုုိဖြံ႔ျဖိဴးတုုိးတက္ ေအးခ်မ္းေစႏုုိင္ေသာ  ျမတ္ဗုုဒၶ၏ဓမၼမ်ား လူမႈစတိတ္စင္ျမင့္ေပၚသုုိ႔တက္ေရာက္၍ ခုုိင္မာစြာေနရာယူႏုုိင္ပါေစ၊ ေရႊျပည္သူ/သားအားလုုံးတုုိ႔၏ ႏွလုုံးသားႏွင့္ဦးေႏွာက္တုုိ႔ဝယ္ အျမစ္တြယ္၍ ထက္ျမက္စြာလင္းလက္ႏုုိင္ပါေစဟုုလည္း ဆုုေတာင္းမိသည္။ ထုုိ႔ထက္ အုုပ္ခ်ဳပ္သူလူတန္းတုုိ႔၏ သႏ ၱာန္ဝယ္ ျမတ္ဗုုဒၶ၏ဖြံ႔ျဖိဴးေရး ဓမၼမ်ား အျမစ္တြယ္ပါေစဟုု ပုုိ၍တမ္းတမိသည္။ ( ဆက္ရန္ )



Tuesday, July 15, 2014

ဒုုိင္ယာရီအပုုိင္းအစေလးမ်ား ( ၄ )



ယခင္အာဏာရွင္မ်ား လက္လြန္ခဲ့ေသာ ဧရာဝတီျမစ္ဆုုံဆည္အေရးတြင္ လွ်ပ္စစ္မီးကုုိျပည္ပသုုိ႔ပုုံေအာ၍ေရာင္းစားသည့္ကိစၥလည္း အေရးတၾကီးပါဝင္ေသာျပႆနာ
တစ္ရပ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ အဆုုိပါျပႆနာႏွင့္ပတ္သက္၍ သက္ဆုုိရာဝန္ၾကီးက " လွ်ပ္စစ္မီးမ်ားကုုိျပည္ပသုုိ႔ေရာင္းစားျခင္းသည္ ပုုိလွ်ံေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္ " ဟူေသာ အဆင္ျခင္မဲ့စြာ အေျဖကုုိေပးခဲ့သည္။ ထုုိစကားေျပာျပီး၍ မၾကာမီပင္ လွ်ပ္စစ္မီးမ်ားမလုုံမေလာက္ျဖစ္၍ ျပည္သူမ်ားဆႏၵျပၾကေသာအခါ သမၼတအၾကံေပးတစ္ဦးကလည္း " မီးမလာလွ်င္ ဖေယာင္းတုုိင္မီး ထြန္းေနပါ " ဟုု ကရုုဏာမဲ့စြာဆုုိျပန္သည္။ ေက်းရြာေပါင္း ေျခာက္ေသာင္း ( ၆၀၀၀၀ ) နီးပါးရွိေသာ ေရႊျပည္တြင္ ေက်းရြာတစ္ေသာင္း ( ၁၀၀၀၀ ) ကုုိေလာက္ကုုိေသာ္မွ ႏုုိင္ငံေတာ္အေနျဖင့္ လွ်ပ္စစ္မီးလင္းေအာင္ ေဆာက္ရြက္မေပးႏုုိင္ဘဲ ဤစကားမ်ိဴးေျပာထြက္သည္ကုုိ အ့ံၾသမဆုုံးျဖစ္မိသည္။ 
 ေက်းရြာအခ်ိဳ ႔တုုိ႔တြင္ လွ်ပ္စစ္မီးလင္းေရးအတြက္ ဘုုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားဦးေဆာင္ကာ ရြာသူရြာသားတုုိ႔စုုေပါင္း၍ ကုုိယ့္အားကုုိယ္ကုုိးၾကိဴးစားေနၾကေသာ္လည္း
 သက္ဆုုိင္ရာ၏ ေထာက္ပ့ံမႈအားနဲလြန္းေသာေၾကာင့္ သဘာဝလေရာင္ႏွင့္ၾကယ္ေရာင္ကုုိသာ ေရွးရုုိးစဥ္လာမပ်က္အားကုုိးေနၾကရဆဲပင္ျဖစ္သည္။ ဖင္လန္ႏုုိင္ငံတြင္ ေတာေရာျမိဳ ႔ပါမက်န္ လူရွိေသာေနရာတုုိင္း မီးလင္းေသာ္လည္း လွ်ပ္စစ္မီးပုုိသည္ဟူေသာအသံကုုိ မည္သူမွ်ၾကားဖူးၾကလိမ့္မည္မဟုုတ္ေပ။  အရွင္အႏုုရုုဒၶါအေလာင္းလ်ာ သူငယ္ေလးသည္ မရွိဟူေသာ ေဝါဟာရကုုိမၾကားဘူးသကဲ့သုုိ႔ လွ်ပ္စစ္မီးမရွိ ဟူေသာေဝါဟာကုုိလည္း ဖင္းလူမ်ိဴးတုုိ႔ၾကားဖူးၾကလိမ့္မည္မထင္။



  ထုုိ႔ျပင္ (၂၀၁၂ ) ခုုႏွစ္တြင္ အာတိက္စက္ဝုုိင္းကုုိေက်ာ္ျဖတ္၍ ေျမာက္ဝင္ရုုိးစြန္းသုုိ႔ အလည္အပတ္သြားေရာက္ခဲ့စဥ္ ဖင္လန္ႏုုိင္ငံထိပ္ဖ်ားမွ ေနာ္ေဝႏုုိင္ငံသုုိ႔ျဖတ္ကူးဝင္ရသည္။ ဗီဇာမဲ့ဇုုန္ျဖစ္သျဖင့္ နယ္စပ္တြင္ဘာတစ္ခုုမွ်စစ္ေဆးမႈမရွိဘဲ လြတ္လပ္စြာဝင္ထြက္သြားလာခြင့္ရွိသည္။ ျမိဳ ႔တုုိင္းတြင္ ျမိဳ ႔ဝင္ေၾကးေကာက္ခံေသာ ဂိတ္မရွိ၊ လမ္းမၾကီးတုုိင္းတြင္ လမ္းျဖတ္ကူးခ ေကာက္ခံေသာ ဂိတ္မ်ားလည္း ူမည္သည့္ေနရာမွ်မရွိေသာေၾကာင့္ လမ္းခရီးဖင့္ေႏွးမႈမရွိဘဲ လြယ္ကူလြတ္လပ္စြာသြားလာခြင့္ရသည္မွာလည္း စိတ္ေက်နပ္ဖြယ္ရာအခ်က္တစ္ခုုျဖစ္သည္။ ထုုိ႔ျပင္ လမ္းဟူသမွ်သည္ လႈိင္းတြန္႔ႏွင့္အခ်ိဳင့္အခြက္မ်ားမရွိေသာေၾကာင့္ ပုုိ၍သက္ေသာင့္သက္သာမႈရွိေလသည္။ ရန္ကုုန္မႏ ၱေလး အျမန္လမ္းမၾကီးလည္း ထုုိကဲ့သုုိ႔ျဖစ္လွ်င္ ေကာင္းေလစြဟုု စိတ္မေကာင္းစြာေရရြတ္မိသည္။ ေနာ္ေဝႏုုိင္ငံ၏ ေျမာက္ဝင္ရုုိးစြန္းေဒသသည္ သဘာဝေတာေတာင္ၾကီးမ်ား လွိ်ဴေျမာင္စိမ့္စမ္းမ်ား သစ္ပင္သစ္ေတာၾကီးမ်ားတုုိ႔ျဖင့္ အုုံးဆုုိင္း၍သုုိင္းသုုိင္းဝုုိင္းဝုုိင္းအ့ံၾသေလာက္စြာ လွခ်င္တုုိင္းလွေနေတာ့သည္။ အဆုုိပါ ေတာနက္ၾကီးထဲတြင္ ေက်းရြာေလးမ်ားသည္လည္း ေနခ်င့္စဖြယ္ ရင္ဝယ္စြဲျငိေလာက္ေအာင္ပင္ သစ္လြင္လွပေနသည္ကုုိ တမူထူးစြာေတြ႔ရသည္။ ပုုိ၍အ့ံၾသဖြယ္ေကာင္းသည္မွာ ေဝးလံသီေခါင္ေသာ ထုုိေတာနက္ ေတာင္တန္းၾကီးမ်ားတြင္ လွ်ပ္စစ္မီးလင္းေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ယေန႔ ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစုုထိတုုိင္ ညဥ့္အေမွာင္ကုုိအံတုု၍ သဘာဝေရႊလေရာင္ကုုိသာ အမွီျပဳေနရဆဲျဖစ္ေသာ ေက်းလက္ေန ေရႊျပည္သူ/သားတုုိ႔အား သနားမိသလုုိ ကြာျခားခ်က္ၾကိးမားမႈကုုိလည္း သိေစခ်င္လွသည္။


  ဖြ႔ံျဖိဴးျပီးႏုုိင္ငံတုုိ႔သည္ ေခတ္မီနည္းပညာမ်ားကုုိလည္းတတ္ေျမာက္နားလည္ၾကသည္။ သူတုုိ႔သည္ ေခတ္မီပညာရပ္မ်ားကုုိ အျမဲသစ္ေနေအာင္ၾကံေဆာင္ကာ အဆင့္ျမင့္ေအာင္လည္း ျမွင့္ေနၾကသလုုိ သဘာဝေတာေတာင္တုုိ႔၏ တန္ဘုုိးကုုိလည္းသိျမင္လက္ခံကာ ထိန္းသိမ္းၾကသည္။ တနည္းဆုုိေသာ္ ရွည္လ်ားေသာအနာဂတ္
မ်ိဴးဆက္သစ္မ်ား၏ လူမႈဘဝအတြက္ အၾကင္နာတရားႏွင့္အသိပညာတုုိ႔ေပါင္းစပ္ကာ ေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကသည္။ မိမိ ဟယ္ဆင္ကီျမိဳ ႔တြင္ သီတင္းသုုံးစဥ္ ညဥ့္အခါ ေက်ာင္းဝင္းထဲသုုိ႔ ယုုန္ကေလးမ်ားဝင္လာတတ္ၾကသည္။ လူေနရပ္ကြက္အနီးတြင္ ယုုန္ကေလးမ်ားရွိေနျခင္းသည္ပင္ ျပည္သူတုုိ႔၏လူပီသေသာစိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္ 

တိရစ ၦာန္မ်ားႏွင့္ခ်စ္ၾကည္စြာအတူယွဥ္တြဲေနထုုိင္ႏုုိင္ျခင္းျဖစ္သည္။ ၎သည္ပင္အလွတရားမဟုုတ္ပါေလာ။ ေျပာလုုိသည္မွာ ဖင္လန္ႏုုိင္ငံသည္ သဘာဝအရင္းအျမစ္ သစ္ပင္သစ္ေတာကုုိ ထိန္းသိမ္းထားႏုုိင္သည္။ တစ္ႏုုိင္ငံလုုံးသစ္ေတာမ်ားလႊမ္းဖုုံးထား၍ ျမိဳ႔ဟူသည္မွာလည္း ေတာထဲတြင္သာတည္ရွိေနေလသည္။ သဘာဝေတာေတာင္မွ သန္႔စင္ေသာေလကုုိ အားပါးတရရႈရႈိက္ခြင့္ရသလုုိ ေခတ္မီစြာဖြံ႔ျဖိဴးျခင္း၏အသီးအပြင့္ကုုိလည္း တန္းတူညီမွ်စြာခံစားခြင့္ရွိေလသည္။ ကမၻာတြင္အရွားပါးဆုုံးေသာ ျမန္မာ့ကြ်န္းသစ္အပါအဝင္ အဖုုိးတန္သဘာဝသစ္ေတာၾကီးမ်ား ေျပာင္တလင္းခါေအာင္ကုုန္ဆုုံးပ်က္ျပဳန္းသြားခဲ့ရေသာ ေရႊျပည္ၾကီးအဖုုိ႔မွာေတာ့ ႏွေျမာတသဝမ္းနဲရုုံမွတပါး မည္သုုိ႔တတ္ႏုုိင္ပါေတာ့မည္နည္း။



  ၎ျပင္ ဖင္လန္တြင္ အစုုိးရပုုိင္သစ္ေတာမ်ားလည္းရွိသလုုိ ပုုဂၢလိကပုုိင္သစ္ေတာမ်ားလည္းရွိသည္။ မည္သည့္သစ္ေတာပင္ျဖစ္ေစ ဥပေဒအရ တစ္ပင္ခုုတ္လွ်င္တစ္ပင္ျပန္စုုိက္ရသည္။ ခရစ္စမတ္ပြဲေတာ္တြင္ ခရစ္စမတ္သစ္ပင္ကုုိပင္လွ်င္ ခုုတ္ခြင့္မရွိေပ။ ခရစ္စမတ္ပင္ေရာင္းသည့္ေနရာတြင္သာ ဝယ္ယူ၍အသုုံးျပဳၾကရသည္။ ကုုန္ကုုန္ေျပာရလွ်င္ ကိုုယ္ပုုိင္ျခံဝင္းထဲမွ သစ္ပင္ကုုိပင္လွ်င္ ခုုတ္ခြင့္မရွိ၊ သက္ဆုုိင္ရာသုုိ႔ ခုုိင္လုုံေသာအေၾကာင္းျပခ်က္ကုုိ တင္ျပျပီးမွသာခုုတ္ခြင့္ရွိေလသည္။ သုုိ႔ေသာ္ ဖင္းလူမ်ိဴးတုုိ႔သည္ ယခုုအခါ ဥပေဒ၏တားျမစ္ခ်က္ေၾကာင့္မဟုုတ္ဘဲ သစ္ပင္ကုုိထိန္းသိမ္းျခင္းသည္ သူတုုိ႔၏ ယဥ္ေက်းမႈသဖြယ္ျဖစ္လာခဲ့သည္ကုုိ သိရွိရသည္။
 
 သဘာဝသစ္ေတာႏွင့္ပတ္ဝန္းက်င္ကုုိထိန္းသိမ္းျခင္းသည္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကုုိ ထိန္းသိမ္းျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သူတုုိ႔ေကာင္းေကာင္းနားလည္ကာ လက္ေတြ႔က်င့္သုုံးေနၾကသည္။ အမွန္စင္စစ္ လူသားသတၱဝါသည္ သဘာဝကုုိအမွီျပဳ၍သာ အသက္ရွင္သန္ေနၾကရသည္မဟုုတ္ပါေလာ။ သဘာဝပ်က္ဆီးလွ်င္ လူအဖြဲ႔အစည္းလည္း ပ်က္ဆီးမည္သာျဖစ္သည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ သဘာဝကုုိခ်စ္တတ္ဖုုိ႔ နားလည္တတ္ဖုုိ႔ ခံစားတတ္ဖုုိ႔ အေရးၾကီးလွေလျပီ။ ျမတ္ဗုုဒၶသည္ပင္ ေတာမွာေမြးဖြားခဲ့သည္။ ေတာမွာ တရားက်င့္ခဲ့သည္။ ေတာမွာဘုုရားျဖစ္ခဲ့သည္။ ေတာမွာ တရားဦးကုုိေဟာခဲ့သည္။ သဘာဝေတာေတာင္ကုုိ အမွီျပဳခဲ့သည္။ တန္ဘုုိးထားခဲ့သည္။သစ္ပင္ေတာေတာင္သည္ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ရွင္ ဘုုရားသခင္ျဖစ္ဘုု႔ိအေရးအထိ အစိတ္အပုုိင္းတစ္ရပ္အေနျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳေပးႏုုိင္သည္။  ထုုိ႔ေၾကာင့္ပင္ " ယႆ ရုုကၡႆ ဆာယာယ၊ နိသီေဒယ် သေယယ်ဝါ၊ န တႆ သာခံ ဘေဥၹယ်၊ မိတၱဒုုေဗ ၻာ ဟိ ပါပေကာ " ဟုုေဟာေတာ္မူခဲ့သည္။ လုုိရင္းအဓိပၺါယ္မွာ လူတစ္ေယာက္သည္ သစ္ပင္၏အရိပ္ေအာက္ဝယ္ နားခုုိဖူး အိပ္ဖူးမည္ဆုုိလွ်င္ ထုုိသစ္ပင္၏ အကုုိင္းအခက္ကုုိမွ် မခ်ိဴးျဖတ္သင့္။ အကယ္၍ ခ်ိဴးျဖတ္လွ်င္ ယုုတ္မာသူသာျဖစ္သည္ တဲ့။ ဤေဒသနာကုုိမွီ၍ " အရိပ္ေနေန အခက္ခ်ိဴးခ်ိဴး မလုုပ္သင့္ " ဟုု ေရွးျမန္မာတုုိ႔ ေျပာထုုံးရွိခဲ့ၾကေလသည္။ သုုိ႔စဥ္လွ်က္ ေရႊျပည္တြင္ ရတနာသစ္ေတာၾကီးမ်ား ေျပာင္တလင္းခါေအာင္ ျပဳတ္ျပဳတ္ျပဳန္းသြားခဲ့ရေလျပီ။ မုုိးေလဝသမ်ားလည္းမမွန္ေတာ့။ အပူခ်ိန္မ်ားလည္း ျမင့္သထက္ျမင့္တက္လာေနေခ်ျပီ။ အေၾကာင္းရင္းကုုိအထူးရွာစရာမလုုိဘဲ ရွင္းေလျပီ။ ( ဆက္ရန္ )


*
*
*

***ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား၏အမွာစကား***