Photobucket
ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလုံး ဓမၼအသိဥာဏ္တုိးပြါး၍ ေအးခ်မ္းၾကပါေစ~~~

Sunday, February 3, 2013

အႏႈိင္းမဲ့အျဖည့္ခံ ယေသာဓရာ ( ၈ )


အထက္ပါ စႏၵကိႏၷရီဇာတ္ေတာ္ႏွင့္တကြ အျခားအျခားေသာ မိမိလက္လွမ္းမီရာ ပိဋကစာေပလာ သာဓကမ်ားကုိ ေထာက္ထားပီးေတာ့ မိမိသိသမွ် နားလည္သမွ် ခံစားမိသမွ် အတုိင္းအတာေလးျဖင့္ ယေန႔ေခတ္ကာလရဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးစံနစ္နဲ႔ စုံတြဲအခ်စ္ကုိ သုံးသပ္ၾကည့္မိပါတယ္။ ဒီလုိသုံးသပ္တဲ့အခါမွာ မိမိရဲ့အားနဲခ်က္မ်ားေတြ႔ခဲ့ရင္ ေဝဘန္ေထာက္ျပေပးပါလုိ႔လဲ အထူးေမတၱာရပ္ပါတယ္။ ေဝဘန္ေထာက္ျပသူမ်ားကုိလဲ အျမဲၾကိဴဆုိပါတယ္။  ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ ႏုိင္ငံေတြမွာေတာ့ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာႏုိ္င္ငံမွာ တူေမာင္ႏွံဂေဟဆက္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ ဘုန္းၾကီးပင့္ပီး မဂၤလာဆြမ္းကပ္ၾကတယ္။ မဂၤလာတရားနာၾကတယ္။ ဒီေနရာမွာ မဂၤလာတရားနာၾကတယ္ဆုိလုိ႔ အၾကင္လင္မယားအျဖစ္ လပ္ထပ္ထိိမ္းျမားတာကုိ မဂၤလာတစ္ပါးအေနနဲ႔ ျမတ္ဗုဒၶက မေဟာခဲ့တာအမွန္ပါ။ ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ ( ၃၈ ) ျဖာမဂၤလာတရားေတာ္ထဲမွာ သမီးေပးျခင္း သမီးယူျခင္းဆုိတဲ့ အာဝါဟဝိဝါဟ မဂၤလာလုံးဝမပါပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ ဒီအာဝါဟဝိဝါဟဆုိတဲ့ လက္ထပ္မဂၤလာ သုိ႔မဟုတ္ သမီးေပးျခင္း သမီးယူျခင္းမဂၤလာဟာ ဘုရားရွင္ပြင့္ထြန္းေတာ္မမူမီကတည္းက ရွိခဲ့ လက္ခံက်င့္သုံးခဲ့တဲ့ ဟိႏၵဴတုိ႔ရဲ့ဓေလ့ထုံးစံမဂၤလာပါ။ ဒါကုိ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြက ဆက္လက္ပီး ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ မဂၤလာတရားေတာ္ေတြထဲမွာ ပါသေယာင္ေယာင္နဲ႔ အထင္မွတ္မွားပီး ဆက္လက္က်င့္သုံးေနၾကတာပါ။ ဒါနဲ႔ စပ္မိလုိ႔ ေျပာခ်င္ပါေသးပါတယ္။ ဝါတြင္းမွာ လက္ထပ္မဂၤလာမလုပ္ရဘူး ဆုိတဲ့ အစဥ္အလာဟာလဲ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ဘာမွေတာ့မပတ္သက္ပါဘူး။ လက္ထပ္ျခင္းကိစၥနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ဘယ္လ ဘယ္ရက္ ဘယ္ရာသီ ဘယ္ႏွစ္မွာ က်င္းပရမယ္ဆုိတဲ့ တရာမ်ိဴး တစ္လုံးတစ္ပါဒမွ ျမတ္ဗုဒၶက မေဟာခဲ့ပါဘူး။ တကယ္တန္း ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တာကေတာ့ လက္ထပ္ပီးၾကတဲ့အခါမွာ  လင့္က်င့္ဝတ္ငါးပါး မယားက်င့္ဝတ္ငါးပါး ကုိ လုိက္နာက်င့္သုံးၾကဘုိ႔ကုိပဲ ေဟာပါတယ္။ ဒါ႔အျပင္ လက္ထပ္ပီးၾကတဲ့အခါ ပုတၱဒါရႆသဂၤေဟာ ဆုိတဲ့အတုိင္း မိသားစုကုိ စီးပြါးေရး က်မၼာေရး ပညာေရး လူမႈေရးစတဲ့အရာေတြအပါအဝင္ ေအးခ်မ္းေအာင္ ၾကီးပြါးေအာင္ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းပီး ၾကိဴးစားၾကတာဟာလဲ မဂၤလာတစ္ပါးျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းကုိေဟာပါတယ္။  မဂၤလာဆုိတဲ့အဓိိပၸါယ္က တုိးတက္ၾကီးပြါးေအးခ်မ္းေၾကာင္း နည္းလမ္းေကာင္းေတြကုိ ၾကိဴးစားျခင္း  လုိ႔အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။  ေနာက္ပီးေတာ့ လင္ရယ္မယားရယ္ က်င့္ဝတ္ငါးပါးဆီဆုိေတာ့ ေပါင္းလုိက္ရင္ဆယ္းပါးၾကီးမ်ားေတာင္ျဖစ္ပီး ေန႔စဥ္အိမ္ေထာင္မႈဘဝမွာ ဆယ္ပါးလုံးျဖည့္က်င့္ေနရတဲ့အတြက္ က်င့္ဝတ္ေတြ မ်ားလိုက္တာလုိ႔ထင္ေကာင္းထင္ၾကမယ္။ တကယ္ေတာ့ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္း ဆယ္ပါးဆုိေသာ္လဲပဲ တူရာတူရာကုိ ခ်ဳပ္ၾကည့္လုိက္တဲ့အခါ မိမိဒီလုိေတြ႔မိတယ္။

              ၁။ ႏွစ္ေယာက္အၾကား အျပန္အလွန္ နားလည္မႈ၊ ၂၊ ႏွစ္ေယာက္အၾကား အျပန္အလွန္တန္ဘုိးထားကာ ခ်စ္ၾကင္ ေလးစားမႈ၊ ၃။  ႏွစ္ေယာက္အၾကား အျပန္အလွန္သစၥာရွိမႈ၊ ၄။ နွစ္ေယာက္အၾကား အျပန္အလွန္ယုံၾကည္မႈဆုိတဲ့ ဒီေလးခ်က္ကုိပဲ ေတြ႔မိတယ္။ ဒီအခ်က္ေလးခ်က္သာ တကယ္တည္ရွိေနရင္ ဇနီးေမာင္ႏွံ ႏွစ္ေယာက္အၾကားက အခ်စ္ဆုိတာ ဘယ္ေတာ့မွ ေမွးမွိန္သြားမွာမဟုတ္ဘူးလုိ႔ထင္တယ္။ ဒီလုိအခ်စ္မ်ိဴးနဲ႔သာ မိသားစုဘဝတစ္ခုကုိ တည္ေဆာက္ႏုိင္ရင္ တကယ္စြမ္းအားၾကီးပီး မိသားစုေကာင္းက်ိဴး ေလာကေကာင္းက်ိဴးေတြကုိ တကယ္သယ္ပုိးႏုိင္ၾကလိမ့္မယ္လုိ႔လဲ ယုံၾကည္မိပါတယ္။  တကယ္ေတာ့ ဒီေလးခ်က္ကုိ ဘဝတေလွ်ာက္လုံး ဟန္ခ်က္ညီညီ က်င့္သုံးဘု႔ိအေရးဟာ အလြန္တရာခက္ခဲမယ္လုိ႔ထင္တယ္။ သုိ႔ေသာ္ အဓိကအားျဖင့္ ႏွလုံးသားနဲ႔ ဦးေႏွာက္ဟန္ခ်က္ညီေအာင္ ေပါင္းစပ္ထားတဲ့ ေပါင္းစပ္ႏုိင္တဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးဆုိရင္ေတာ့ ဘာအခက္ခဲမွရွိမယ္မထင္မိပါဘူး။ ဘုရားအေလာင္းေတာ္နဲ႔ ယေသာဓရာတုိ႔ဟာ ဦးေႏွာက္သက္သက္နဲ႔ ေပါင္းဖက္ခဲ့ၾကတာလဲ မဟုတ္သလုိ ႏွလုံးသားသက္သက္နဲ႔လဲ မုိက္တြင္းနက္ခဲ့ၾကတာမဟုတ္ပါဘူး။ တကယ္လုိ႔ ဦးေႏွာက္သက္သက္နဲ႔သာ ေပါင္းဖက္ခဲ့ၾကမယ္ဆုိရင္ ႏွစ္ေယာက္အၾကားမွာ အေပးအယူဆန္ပီး ဆန္ေပးမွဆီရတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရး သုိ႔မဟုတ္ စီးပြါးေရးသေဘာဆန္တဲ့ အက်ိဴးအျမတ္ကုိၾကည့္လြန္းတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးပဲျဖစ္ႏုိင္တာမုိ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ ေက်နပ္စရာအေျခအေနေတြ နဲေနမယ္လုိ႔ထင္မိပါတယ္။  ေနာက္ပီးေတာ့ ဘာစဥ္းစားေတြးေခၚမႈမွမပါဘဲ ႏွလုံးသားသက္သက္နဲ႔သာ မုိက္တြင္းနက္ပီး ဆုံးျဖတ္ခဲ့ ေပါင္းဖက္ခဲ့ၾကမယ္ဆုိရင္လဲ အေတြ႔အၾကဳံနဲ႔ အသိဥာဏ္ရင့္က်က္လာတာနဲ႔အမွ် အေတြးအေခၚ အယူအဆေတြ ေျပာင္းလဲပီး ႏွလုံးသားခံစားခ်က္ဟာလဲ ေျပာင္းလဲသြားႏုိ္င္တာေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ေရး သာယာမႈနဲေနမယ္လုိ႔ထင္မိပါတယ္။

         ေနာက္တစ္ခ်က္က ခ်စ္လုိ႔လဲမဟုတ္ ဦးေႏွာက္လဲမပါဘဲ တနည္းအားျဖင့္ ႏွလုံးသားနဲ႔ အသိဥာဏ္ကုိဘာတစ္ခုမွ ယွဥ္တြဲ မစဥ္းစားခဲ့ဘဲ အေျခအေနအရ သုိ႔မဟုတ္ သနားအားနာမႈအရ သို႔မဟုတ္ ယဥ္ေက်းမႈအရ လက္ထပ္လုိက္ရတာမ်ိဴးေတြလဲ ရွိတတ္ၾကပါတယ္။  ဒီအခ်က္ဟာလဲ အမ်ိဴးသမီးမ်ားအတြက္ အလြန္ဝမ္းနဲစရာပါပဲ။ ယဥ္ေက်းမႈအရ သူ႔အေၾကာင္းကုိယ့္အေၾကာင္း အျပန္အလွန္ဘာတစ္ခုမွမသိဘဲ ( အခ်ိဳ႔ေတာ့ အနဲအက်ဥ္းသိၾက ) မိဘေတြေပးစားတဲ့သူနဲ႔ လပ္ထပ္ၾကရတဲ့ အစဥ္အလာဟာ အိႏၵိယမွာ ဘုရားရွင္ပြင့္ေတာ္မမူမီကတဲက ဒီေန႔အထိ ဟိႏၵဴဘာသာဝင္ေတြ အမ်ားစုလက္ခံက်င့္သုံးေနတဲ့ စံနစ္တစ္ခုပါပဲ။ ( ဒီေန႔ေခတ္မွာေတာ့ အိႏၵိယမွာ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ လက္တြဲေဖၚရွာၾကတဲ့ လူအနဲစုလဲ ရွိလာပါပီ )။ အိႏၵိယရဲ့ လက္ထပ္ထိမ္းျမားျခင္းမဂၤလာနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ အမ်ိဴးသမီးမ်ားရဲ့ ခံစားေနၾကရတဲ့ စိတ္ပုိင္းဒုကၡကုိ သိထားမွ်ေတြထဲက တစ္ခုကုိ အနဲငယ္ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ မိမိ နယူးေဒလီမွာ ဝါရင့္ ဆရာမၾကီးတစ္ဦးထံ အဂၤလိပ္စာက်ဴရွင္တက္ေနစဥ္ ဆရာမၾကီးကုိ ေမးဖူးခဲ့ပါတယ္။ ဒီလက္ရွိက်င့္သုံးေနတဲ့ ဟိႏၵဴဘာသာေရးစံနစ္အရ အိမ္ေထာင္ျပဳခဲ့ရေလေတာ့ ဆရာမၾကီးတုိ႔ အမ်ိဴးသမီးေတြ ေပ်ာ္ပါသလားလုိ႔ေပါ့။ ျပန္ေျဖတာက အိႏၵိယက အိမ္ေထာင္ရွင္မ အမ်ိဴးသမီးအမ်ားစုဟာ မေပ်ာ္ၾကပါဘူးတဲ့။ အိမ္ေထာင္ျပဳပီးလုိ႔ လင့္အိမ္ေနာက္ကုိ လုိက္သြားရပီးကတည္းက ဘဝဟာ အရာရာအက်ဥ္းက်သြားေတာ့တာပဲတဲ့။ အစကတည္းက ခ်စ္လုိ႔မဟုတ္ဘဲ တစ္ေယာက္အေၾကာင္းတစ္ေယာက္သိလုိ႔မဟုတ္ဘဲ  ဟိႏၵဴဘာသာေရးနဲ႔ယဥ္ေက်းမႈ ထုံးစံအရ မိဘေတြေပးစားတာကုိ ယူလုိက္ရတဲ့အတြက္ တစ္သက္တာမွာ ေက်နပ္ ႏွစ္သိမ့္ ပီတိျဖစ္ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြ အရမ္းနဲပါးရပါတယ္တဲ့။ ဒါဟာ ကုိယ္တုိင္ နားနဲ႔ဆတ္ဆတ္ၾကားသိခဲ့ရတဲ့ ဆရာမၾကီးတစ္ေယာက္ရဲ့ ရင္ဖြင့္သံပါ။

        ေနာက္တစ္ခ်က္က ကုိယ္ကိုယ္တုိင္ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိတဲ့ အလြန္လြတ္လပ္ျပီး အမ်ိဴးသမီးအခြင့္အေရးေတြျပည့္ဝပါတယ္ဆုိတဲ့ ဥေရာပမွာက်ျပန္ေတာ့လဲ အိမ္ေထာင္ေရးဘဝသက္တမ္းဟာ မတည္ျမဲ မခုိင္မာၾကသလုိ ေရရွည္ႏွစ္မ်ားစြာၾကာေအာင္ မၾကင္နာ မေပ်ာ္ပုိက္ၾကဘဲ ႏွစ္ကာလခဏအတြင္းမွာပဲ ကြာရွင္းျပတ္စဲၾက၊ မကြာရွင္းေသာ္လဲ မေႏြးေထြး မျငိမ့္ေျငာင္းတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးေတြသာ မ်ားၾကပါတယ္တဲ့။ အထူးသျဖင့္ အသက္အရြယ္ၾကီးလာေလေလ ပုိမုိအထီးက်န္ေလေလျဖစ္ၾကေတာ့တာပါပဲ။ အေၾကာင္းက မိသားစုအေရးထက္ အခြင့္အေရးဆုိတာကုိ ေခါင္းစီးတပ္ပီး ပုဂၢလိကအခြင့္အေရးေတြ ယူလြန္းၾကတာေၾကာင့္ပဲလုိ႔ မိမိယူဆမိပါတယ္။  မိမိဥေရာပမွာေနထုိင္စဥ္မွာ ဥေရာပသားေတြကိုယ္တုိင္ေျပာဖူးပါတယ္။ သူတုိ႔ ရုပ္ဝတၳဳေတြၾကြယ္ဝပါတယ္။ အဆင့္ျမင့္ျမင့္ေနထုိင္ သြားလာ က်င္လည္ရပါတယ္တဲ့။ သုိ႔ေသာ္လဲ သူတုိ႔ေတြ တကယ္မေပ်ာ္ၾကပါဘူးတဲ့။ အေၾကာင္းရင္းကုိ မိမိစဥ္းစားၾကည့္လုိက္ေတာ့ လူမႈေထာက္ပံ့ေရးစံနစ္ ႏုိင္ငံေရးစံနစ္စတာေတြ သိပ္ေကာင္းေသာ္လဲပဲ မိသားစုစံနစ္ဟာ လုံးဝပုံစံပ်က္ယြင္းေနလုိ႔ပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ ဖြ႔ံျဖိဴးမႈရိပ္ျမံဳမွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ စည္းစိမ္ေတြျပည့္စုံေနပါေစ တုိးတက္မႈေတြ  ဘယ္ေလာက္ပဲ ျမင့္မားေနပါေစ မိသားစုစည္းလုံးညီညြတ္မႈ ပ်က္ျပားေနရင္ မိသားစုအတြင္း အျပန္အလွန္နားလည္မႈေတြမတည္ေဆာက္ႏုိင္ရင္ တစ္ကုိယ္ရည္ ပုဂၢလိကအခြင့္အေရးေတြကုိ အသုံးျပဳလြန္းရင္ စည္းစိမ္ေတြ တုိးတက္မႈေတြဆုိတာ အလကားပါပဲ။ အႏွစ္အသားမဲ့ေနမွာပါ။ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ေယာက္တုိ႔ဦးေဆာင္ၾကတဲ့ မိသားစုတစ္ခုဟာ တစ္စိတ္တစ္ဝမ္းထဲ တစ္ခ်စ္ထဲျဖစ္ေနပါမွသာ ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္စရာ မိသားစုဘဝကုိပုိင္ဆုိင္ႏုိင္မွာပါ။

    အဲဒီလူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ အက်ိဴးဆက္ေတြ ဆက္လက္ျဖစ္ေပၚလာတာက လူ႔အခြင့္အေရးေတြေရွ႔တန္းတင္လြန္းတဲ့အခါ မိန္းမကလဲ မိန္းမအခြင့္အေရးဆုိပီးေတာ့ ေရာင့္တက္လာတယ္။ ေယာက်္ားကုိတန္းတူပဲဆုိပီး မထီမဲ့ျပင္လုပ္လာတယ္။ ( တကယ္ေတာ့ မတူလုိ႔ပဲ ေယာက်ာ္းနဲ႔ မိန္းမဆုိပီး ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတာ။ ေယာက်္ားခ်င္းလဲမတူႏုိင္ဘူး။ ေယာက်ာ္းနဲ႔ မိန္းမဆုိေတာ့ ပုိလုိ႔မတူႏုိင္ပါဘူး။ သို႔ေသာ္ လူသားခ်င္းေတာ့တူတယ္။ ဒီေလာက္ပါပဲ။ အျခားအရာရာ ကြဲျပားမႈေတြအမ်ားၾကီးပါ။)  ေယာက်္ားကလဲ သူ႔အခြင့္အေရးဆုိပီး သူ႔ဆႏၵကုိအျပည့္အဝအသုံးခ်တယ္။ ကေလးကလဲ ကေလးအခြင့္အေရးအတြက္ ရက္ရက္စက္စက္ယူတယ္။ ( မူလအေၾကာင္းအရာမွ ေဝးသြားမွာစုိးတာေၾကာင့္ ဒီအေၾကာင္းေတြ ရွင္းျပခ်င္ေသာ္လဲ အေသးစိတ္မေရးလုိေတာ့ပါ )။ ဒီေတာ့ ဘုံမိသားစုရပ္တည္ခ်က္တစ္ခု မိသားစုဘုံညီညြတ္မႈဟာ ေပ်ာက္ဆုံးေနေတာ့တယ္။ ဒီအခါမွာ မိသားစုဘဝရဲ့ သာယာေက်နပ္စရာ ရသေတြဟာ တျဖည္းျဖည္း လုံးပါးပါးရင္းနဲ႔ လုံးဝပ်က္သုဥ္းပီးေတာ့ ကြာရွင္းၾကတဲ့အထိျဖစ္လာၾကတယ္။ ဆုိလုိခ်င္တာက အထက္မွာေျပာျပခဲ့တဲ့ ၁။ အျပန္အလွန္ နားလည္မႈ၊ အျပန္အလွန္တန္ဘုိးထားေလးစားမႈ၊ အျပန္အလွန္သစၥာရွိမႈ၊ အျပန္အလွန္ယုံၾကည္မႈေတြဆုိတာ တစ္ဦးခ်င္းရဲ့ အခြင့္အေရးကုိ အလြန္မယူမိေစဘဲ အျပန္အလွန္ထိန္းညွိေပးတဲ့စံနစ္နဲ႔  မိသားစုရဲ့ ဘုံရည္မွန္းခ်က္ ဘုံေပ်ာ္ရႊင္ေရးအတြက္ အျပန္အလွန္ျဖည့္ဆည္းေပးဘုိ႔ ဗုဒၶက ညႊန္ၾကားခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။


ဥေရာပမွာ အထူးသျဖင့္ မိမိသိသေလာက္ ဖင္လန္ႏုိင္ငံမွာ ဒီအိမ္ေထာင္ေရး ျပႆနာေတြဟာ သိပ္မ်ားပါတယ္။ အေၾကာင္းက တစ္ဦးခ်င္းရဲ့ အခြင့္အေရးေတြကုိေရွ႔တန္းတင္လြန္းပီးေတာ့ မိသားစုရဲ့ ဘုံအခြင့္အေရးကုိ အေလးမေပးတဲ့အခါ မိသားစုစံနစ္ပ်က္ယြင္းေနတာေၾကာင့္ပါပဲ။ ျမတ္ဗုဒၶကေတာ့ ကမၻာၾကီးကုိ စစ္မွန္တဲ့မိသားစု စံနစ္ကစပီးတည္ေဆာက္ဘုိ႔ မိန္႔ၾကားေတာ္မူပါတယ္။ ေနာက္ဆုံး ကမၻာၾကီးဟာ ကမၻာ့မိသားစုၾကီးျဖစ္တဲ့အထိ မိသားစုဂလုိဘယ္လုိက္ေဇးရွင္းကစပီး တည္ေဆာက္ဘုိ႔ ညႊန္ၾကားေတာ္မူတာပါ။ ဒီေန႔ေျပာေနတဲ့ ဂလုိဘယ္လုိက္ေဇးရွင္းဆုိတာဟာ အဓိကအားျဖင့္ နည္းပညာအရ ဆက္သြယ္ေရးေတြ အားေကာင္းလာတာကုိ အေျခခံပီးေတာ့ ျဖစ္လာတာပါ။ တကယ္ေတာ့ လူအခ်င္းခ်င္း မိသားစုအခ်င္းခ်င္းကေတာ့ ဂလုိဘယ္မျဖစ္တဲ့အျပင္ အခြင့္အေရးကုိ ေခါင္းစီးတပ္ပီးေတာ့ ဂလုိဘယ္နဲ႔ပုိလုိ႔အလွမ္းေဝးတဲ့ ဆန္႔က်င္ဘက္ေနရာကုိ ဦးတည္ေနၾကေလရဲ့။  ေနာက္ပီးေတာ့ သူတုိ႔ဥေရာပမွာ  အခ်ိန္အမ်ားစုဟာ အလုပ္ထဲမွာသာ ျမႈတ္ႏွံထားရတာေၾကာင့္ မိသားစုအားလုံး ေႏြးေထြးတဲ့ ၾကင္နာမႈေတြ စုစည္းတည္ေဆာက္ဘုိ႔ အခက္ခဲျဖစ္ၾကရပါတယ္။ သူတုိ႔အေနာက္တုိင္းသားေတြမွာလဲ အခ်စ္စစ္အခ်စ္မွန္ကုိ လုိခ်င္ၾကတာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္လဲ လက္မထပ္ေသးဘဲ အတူေနၾကတဲ့ Living together ဆုိတဲ့စံနစ္ဟာ ေပၚေပါက္လာတာျဖစ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ လက္မထပ္ေသးဘဲ ႏွစ္အနဲငယ္ၾကာၾကာ အတူေနထုိင္ၾကရင္း တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ စမ္းသပ္ၾကရင္း အစမ္းသပ္ခံၾကရင္းနဲ႔ ၾကာရွည္တည္ျမဲတဲ့ အိမ္ေထာင္တစ္ခုျဖစ္ေအာင္ ၾကိဴတင္ျပင္ဆင္ၾကတာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့လဲ သူတုိ႔ေမွ်ာ္မွန္းထားတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးျဖစ္ဘုိ႔အေရးဟာ အလြန္ခက္ခဲရွားပါးၾကတာကုိ ေတြ႔ရ ၾကားရ ျမင္ရခဲ့ပါတယ္။ ဗမာျပည္ဘက္္ကုိျပန္ၾကည့္လုိက္တဲ့အခါ ေရွးတုန္းကေတာ့ ဗမာျပည္မွာ သုံးႏွစ္သုံးမုိး ပုိးပန္းၾကရတာဟာလဲ ခုိင္ျမဲတဲ့ မိသားစုတစ္ခုျဖစ္ေအာင္ တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ အခ်ိန္ေပးေလ့လာၾကရပါပဲ။ အေနာက္တုိင္းမွာေတာ့ လက္မထပ္ဘဲ အတူတူေနပီး တစ္ဦးကုိတစ္ဦးေလ့လာၾကတယ္။ ဗမာျပည္မွာေတာ့ သုံးႏွစ္သုံးမုိး ပုိးပန္းရင္း ေလ့လာၾကရတယ္။ ( ခုေတာ့ ေခတ္ေျပာင္းသြားပီဆုိေတာ့ ဘယ္ေလာက္အထိ အခ်ိန္ယူခဲ့ၾကသလဲဆုိတာ ကာယကံရွင္ေတြ ေမးၾကည့္မွပဲ အတိအက်သိပါေတာ့မယ္။ )

      အထက္မွာေျပာျပခဲ့သလုိ လက္ထပ္ျခင္းဟာ ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ ( ၃၈ ) ျဖာ မဂၤလာထဲမွာ မပါပါဘူး။ သို႔ေသာ္လဲ လက္ထပ္ပီးၾကတဲ့အခါ ျငိမ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ မိသားစုတစ္ခုအျဖစ္နဲ႔ ေရရွည္လက္တြဲႏုိင္မယ့္ နည္းလမ္း သုိ႔မဟုတ္ က်င့္စဥ္ေတြကုိေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶက ညႊန္ၾကားေတာ္မူခ့ဲပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ လင့္က်င့္ဝတ္ မယားက်င့္ဝတ္ဆုိတဲ့ က်င့္ဝတ္ငါးပါးစီအသီးသီးအားျဖင့္ ေပါင္းရင္ ဆယ္ပါးပါ။ ဒါေတြဒီေနရာမွာ အက်ယ္မရွင္းလုိပါ။ ( ရွင္းေစခ်င္ရင္ေတာ့ မဂၤလာဆြမ္းေကြ်းပြဲကုိသာ ပင့္ပါေတာ့လုိ႔ အၾကံျပဳခ်င္ပါတယ္။ :P :) :P ။   ေနာက္ပီးေတာ့ လက္ရွိပစၥကၡဘဝအတြက္ေလးမွ်သာ ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ဘုိ႔မဟုတ္ဘဲ သံသရာတစ္ေလွ်ာက္လုံး အတူလက္တြဲပီး ေလာကေကာင္းက်ိဴး မိသာစုေကာင္းက်ိဴးေတြကုိ ဆင့္ကဲဆင့္ကဲ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ဘုိ႔အတြက္လဲ လမ္းညႊန္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ့

       ၁။ ယုံၾကည္ခ်က္တူရမယ္၊ ဟုတ္တယ္။ ယုံၾကည္ခ်က္မတူတဲ့ လူႏွစ္ေယာက္ ေရရွည္ေပါင္းစပ္ဘုိ႔ မျဖစ္နုိင္ပါဘူး။ သံသရာမဆုိထားနဲ႔ ပစၥကၡမွာေတာင္ ေပါင္းစပ္ဘုိ႔ သိပ္ခက္ပါတယ္။ ယုံၾကည္ခ်က္လုိ႔ဆုိရာမွာ ဘာသာေရးယုံၾကည္ခ်က္၊ စီးပြါးေရး ယုံၾကည္ခ်က္၊ လူမႈေရး ႏုိင္ငံေရး ပညာေရးစတဲ့ လူမႈနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အေရးအရာ အျဖာျဖာေတြမွာ ထပ္တူယုံၾကည္မႈကုိဆုိလုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္လုိ႔ ဒီယုံၾကည္ခ်က္ေတြ မတူညီမႈမ်ားစြာထဲက ေအာင့္၂အီး၂နဲ႔ သီးခံပီး ေပါင္းစပ္ႏုိင္တယ္ဆုိအုံးေတာ့။ လုံးဝ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ နာနာက်င္က်င္နဲ႔ ဘာေက်နပ္စရာမွမရွိတဲ့ မိသားစုဘဝကုိ ရသမဲ့စြာ က်င္လည္ရမွာပါ။
       ၂။ ကုိယ္က်င့္တရားတူမွ်ရမွာပါ။ ဇနီးသည္က ကုိယ္က်င့္တရားေကာင္းပီး ခင္ပြန္းသည္က ကုိယ္က်င့္တရားပ်က္ေနရင္ သုိ႔မဟုတ္ ခင္ပြန္းသည္က သီလျမဲပီး ဇနီးသည္က သီလပ်က္ေနရင္ ပစၥဳပၸန္မွာလဲ မိသားစုရသပ်က္ယြင္းမွာ ျဖစ္သလုိ တမလြန္မွာလဲ ဆုံဆည္းႏုိင္္ဘြယ္မရွိပါဘူး။
      ၃။ စြန္႔လႊတ္မႈတူညီရပါမယ္။ ဘုရားသြားေက်ာင္းတက္ၾကရင္း ရက္ရက္ေရာေရာ တစ္သေဘာထဲ အတူတူလႈၾကမယ္ဆုိရင္၊  ပတ္ဝန္းက်င္အတြက္ လူ႔ေလာကအတြက္ သာသနာအတြက္ ႏုိင္ငံအတြက္ စတဲ့အရာေတြမွာ စြန္႔လႊတ္ေရးစိတ္ထား တူမွ်ၾကမယ္ဆုိရင္ ဘယ္လုိျပႆနာမွ မိသားစုထဲဝင္ေရာက္လာႏုိင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဝင္ေရာက္လာတယ္ဆုိရင္ေတာင္ အတူပူးေပါင္းပီးေတာ့ အလြယ္တကူေျဖရွင္းႏုိင္ၾကမွာပါပဲ။ ခ်စ္ျမဲခ်စ္ သစ္ျမဲသစ္ပီး စည္းလုံးျမဲစည္းလုံးေနၾကမွာပါပဲ။
     ၄။ ပညာေရးတူညီၾကရပါမယ္။ ပညာေရးဆုိလုိ႔ ႏွစ္ေယာက္စလုံး သိပၸံ ဝိဇၨာဘဲြ႔ေတြ တူညီေနရမယ္လုိ႔မဆုိလုိပါဘူး။ တစ္ေယာက္က ေဒါက္တာျဖစ္ပီး တစ္ေယာက္က မာစတာဘြဲ႔ျဖစ္ေနတာမ်ိဴးကုိ မဆုိလုိပါဘူး။ ဆုိလုိတာက အဓိကအားျဖင့္ အသိပညာအရည္အခ်င္းတူညီၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အတတ္ပညာေတြ တူညီၾကေသာ္လဲ အသိပညာေတြ မတူညီၾကတဲ့အခါ မာနေတြျပိဳင္ပီးေတာ့ ကြာရွင္းျပတ္ဆဲၾကရတဲ့ စုံတြဲေတြ သုိ႔မဟုတ္ ျငွိမ္းလုိ႔မရႏုိင္တဲ့ အိမ္တြင္းေရးမီးေတြ အရွိအဟုန္ျပင္းစြာ ေလာင္ကြ်မ္းေနၾကတဲ့ စုံတြဲေတြလဲ ဒုနဲ႔ေဒးပါ။

        အထက္ပါ အခ်က္ေလးခ်က္နဲ႔ညီေအာင္ ေနထုိင္ႏုိင္ၾကတဲ့ စုံတြဲဟာ ပါရမီျဖည့္ဖက္ေတြလုိ႔ေတာင္ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စုံတြဲေတြကုိ အၾကံျပဳခ်င္တာက အိမ္ေထာင္ဖက္သက္သက္မွ် သုိ႔မဟုတ္ ကာမျဖည့္ဖက္သက္သက္မွ်သာ မျဖစ္ေစဘဲ ပါရမီျဖည့္ဖက္သေဘာ သက္ေရာက္တဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးမ်ိဴးတည္ေဆာက္ၾကပါလုိ႔ အၾကံျပဳခ်င္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ပါရမီျဖည့္ဖက္အေနနဲ႔ ခ်စ္ႏုိင္ၾကမွသာ စံျပဳထုိက္တဲ့အိမ္ေထာင္ေရး စံျပဳထုိက္တဲ့ အခ်စ္လုိ႔ေခၚဆုိရမွာပါ။ အဲဒါဟာ အခ်စ္စစ္ပဲလုိ႔လဲ ထင္တယ္။ အဲဒီအခ်စ္စစ္မွာ အတတ္ပညာေတြ သူ႔ဘက္ကုိယ့္ဘက္ စည္းစိ္မ္ေတြ အသုိင္းအဝုိင္းေတြ ေလာကရဲ့အေဆာင္အေယာင္ေတြ စတဲ့အရာေတြကုိ အေျခခံပီး မာနေတြယွဥ္ျပိဳင္ေနၾကမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ခင္ပြန္းသည္အတြက္ ဒီလဘယ္ေလာက္ကုန္တယ္၊ ဇနီးသည္အတြက္ ဘယ္ေလာက္ကုန္တယ္ ဘာေတြကုန္တယ္ ဘာေၾကာင့္ကုန္တယ္စတဲ့ ကုန္က်စားရိတ္ေတြကုိလဲ တုိင္းတာစဥ္းစားေနမွာမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ခင္ပြန္းသည္ကလဲ သူၾကိဴးစားရွာေဖြသမွ်ေတြဟာ သူ႔ခ်စ္ဇနီးအတြက္ ထာဝရအခမဲ့၊ ထာဝရ မာနမဲ႔၊ထာဝရေပးဆပ္ျခင္းနဲ႔၊ ဇနီးသည္ရဲ့ ခင္ပြန္းအေပၚျပဳစုေစာင့္ေရွာက္မႈဟာလဲ အျမဲတန္း အခမဲ့ အျမဲတန္း မာနမဲ့ေတြပဲ ျဖစ္ေနၾကမွာပါ။ သုိ႔ေသာ္ အဲဒီအရာရာမွာ အခမဲ့နဲ႔ မာနမဲ့စြာ ထမ္းေဆာင္ၾကသူတုိ႔ရဲ့ အခ်စ္နဲ႔ ႏွလုံးသားကေတာ့ အႏႈိင္းဆမဲ့နက္ရႈိင္းေနမွာပါ။ နက္ရႈိင္းသေလာက္ ေက်နပ္ႏွစ္သက္မႈေတြဟာလဲ ၾကည္လင္ျမင့္မားေနမွာပါ။ ေနာက္ပီး သူတုိ႔ဘဝရဲ့အရာရာဟာ တစ္သေဘာထဲ တစ္ေသြးထဲ တစ္သားထဲျဖစ္ပီးေတာ့ ႏွစ္လႊာေပါင္းထားတဲ့ စြယ္ေတာ္တစ္ရြက္ထဲျဖစ္ေနမွာအမွန္ျဖစ္သလုိ  ခံစားတတ္တဲ့ ႏွလုံးသားနဲ႔အသဲဟာလဲ မကြဲျပားဘဲ တစ္သားထဲျဖစ္ေနမွာပါ။  ေမခနဲ႔ မလိခေပါင္းစပ္ပီးေတာ့ ဧရာဝတီအေနနဲ႔ ဗမာျပည္ၾကီးကုိအလွဆင္ ေက်းဇူးျပဳေနသလုိ အခ်စ္စစ္နဲ႔ ေပါင္းဖက္ထားႏုိင္ၾကတဲ့ ဇနီးေမာင္ႏွံဟာလဲ ေလာကေကာင္းက်ိဴး ဘဝေကာင္းက်ိဴး ပစၥဳပၸန္သံသရာေကာင္းက်ိဴးေတြကုိ လက္တြဲပီးေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကမယ္ဆုိတာ သံသယျဖစ္ဘြယ္ရာမရွိပါဘူး။ ဘုရားအေလာင္းေတာ္နဲ႔ ယေသာဓရာတုိ႔ဟာ ဘဝအဆက္ဆက္မွာ ဒီနည္းနဲ႔ ဂေဟဆက္ေပါင္းဖက္ခဲ့ၾကတာမုိ႔ ေလာကအတြက္ ကမၻာၾကီးအတြက္ နိဗၺာန္ထိေအာင္ ပုိ႔ေဆာင္နုိင္တဲ့အထိ ေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ( ဆက္လက္ေဖၚျပပါမယ္။)

Saturday, January 19, 2013

အႏႈိင္းမဲ့အျဖည့္ခံ ယေသာဓရာ ( ၇ )


ဟယ္ မင္းယုတ္ အသင္မင္း၏ တဏွာရာဂရမၼက္ေၾကာင့္ အျပစ္ကင္းစင္ၾကင္နာတတ္တဲ့ ငါ့ခ်စ္လင္ကုိ အသင္သတ္လုိက္ေခ်ျပီ။ ငါ့မွာ ေျဖမႏုိင္ဆည္မရ ပူေလာင္ရသကဲ့သုိ႔ သင့္မိခင္လဲ သူ႔လင္သူ႔သားအတြက္ ပူေလာင္ပါေစ။ သင့္ဇနီးလဲ သူ႔လင္ သူ႔သား သူ႔သက္ထားအတြက္ ပူေလာင္ပါေစ လုိ႔ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းၾကိမ္ဆဲပါေတာ့တယ္။ ဒီအခါမွာ ဗာရာဏသီမင္းဟာ စိတ္မပ်က္ဘဲ ဇြဲေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ေရွ႔ကုိတစ္ဆင့္တက္လာျပန္ပါတယ္။ ( ဇြဲဆုေလးမ်ား ရေလမလား ဆုိတဲ့အထင္လဲရွိႏုိင္တာကုိး ) အုိ မယ္စၾကာဝဠာဘြဲ႔ေတာင္ ထုိက္တန္ပီး ရႈမညီး ၾကည့္မဝေအာင္ လွပတဲ့ ခ်စ္ႏွမ၊ ေသာကဖိစီး မငုိျငီးပါနဲ႔။ ခ်စ္ႏွစ္မဟာ အေတြးအျမင္ေတြ ေဝဝါးေနပါေပါ့လား။ ကိႏၷရာရဲ့ ဇနီးမယားဘဝဟာ မခမ္းနား မတင့္တယ္ပါဘူးကြယ္။ ခ်စ္ႏွမတုိ႔ ေနထုိင္ရာ ဟိမဝႏၱာဟာလဲ ေသြ႔ေျခာက္လွပီး လူသူမနီးတဲ့ေတာၾကီးမ်က္မဲမွ်သာျဖစ္ပါတယ္။ အရာရာဝယ္ အလွေဝျဖာပီး ျပီးျပည့္စုံေနတဲ့ ေရႊနန္းေတာ္မွာ ေတာင္ညာစံေဒဝီ အဂၢမေဟသီ မိဖုရားၾကီးအျဖစ္ တင္ေျမွာက္ပါမယ္။ ေလာကရဲ့ စည္းစိမ္မွန္သမွ်ကုိ ခံစားဘုိ႔ ေပ်ာ္ရႊ႔င္ၾကည္ႏူးစြာပဲ လုိက္ခဲ့ပါေတာ့လုိ႔ ဖ်ားေယာင္းေျပာဆုိပါေတာ့တယ္။ ဒီအခါမွာ စႏၵကိႏၷရီမေလးဟာ ဖ်ားေယာင္းမႈေနာက္ မလုိက္ပါဘဲ ေဒါသအမ်က္ ေခ်ာင္းေခ်ာင္းထြက္ကာ ျခေသၤ့ေဟာက္သံကဲ့သုိ႔ အလြန္စူးရွျပင္းထန္ေသာ အသံနဲ႔ ေအာ္ဟစ္ေျပာဆုိပါေတာ့တယ္။ ဟယ္ ယုတ္မာေကာက္က်စ္ ညစ္ညမ္းလွတဲ့ မင္းယုတ္၊ ငါ့ကုိလုိခ်င္၍ ငါ့လင္ကုိသတ္ေသာ္လဲ သင့္လက္ထဲကုိ ငါဘယ္ေတာ့မွမေရာက္ေစရဘူး။ အေရာက္မခံဘူး။ ရဲရဲရင့္ရင့္ ေနာက္မတြန္႔ဘဲ ငါ့ကုိယ္ငါပဲ သတ္ေသလုိက္ေတာ့မယ္လုိ႔ စႏၵကိႏၷရီမေလးက ခုိင္မာျပတ္သြားစြာေျပာလုိက္ပါေတာ့တယ္။

      ဒီအခါမွာ ဗာရာဏသီမင္းဟာ စႏၵကိႏၷရီကုိ ဘယ္လုိမွသိမ္းပုိက္၍ ရမည္မဟုတ္ေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္သြားပါေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမင္ျမင္ခ်င္းပဲ စြဲလမ္းခဲ့တဲ့ တဏွာရမၼက္ဟာလဲ တခဏအတြင္းမွာပဲ ေပ်ာက္ဆုံးခန္းေျခာက္သြားပါေတာ့တယ္။ အစကတည္းက တကယ္စစ္မွန္တဲ့အခ်စ္နဲ႔ ခ်စ္တာမွမဟုတ္ဘဲေလ။ ဒါနဲ႔ ဗာရာဏသီမင္းဟာ မရတဲ့အမဲ သဲနဲ႔ပက္ဆုိသလုိ သစ္ပင္ခ်ဳံႏြယ္တုိ႔ကုိ စားေသာက္ၾကတဲ့ တိရစၦာန္ေတြဟာ ေတာကုိပဲႏွစ္သက္ၾကတယ္။ ခမ္းနာထယ္ဝါတဲ့ လူသားေတြရွိရာအရပ္ကုိ မေပ်ာ္ပုိက္ၾကဘူး လုိ႔ ခႏုိးခနဲ႔ ကဲ့ရဲ့တဲ့စကားနဲ႔ ျပစ္တင္ေျပာဆုိပီး ထြက္ခြါသြားပါေတာ့တယ္။ ဒီေတာ့မွ စႏၵကိႏၷရီမေလးဟာ ခ်စ္လင္ရွိရာကုိ အျမန္ေျပးဆင္းလာပီးေတာ့ ခ်စ္လင္ရဲ့ဦးေခါင္းကုိ ေပါင္ေပၚတင္ပီးေတာ့ ရႈိက္ၾကီးငင္ကာ ဒီလုိ ေအာ္ဟစ္ငုိေၾကြးပါေတာ့တယ္။

     လႈိင္ဂူေတြေပၚမ်ားတဲ့ လွ်ိဴေျမာင္ေတာင္ေတာရဲ့ သာေမာဖြယ္ရာ တုိ႔ေနရာတုိ႔ကမၻာေလးမွာ သည္းလ်ာခ်စ္ၾကင္ ခင္ပြန္းလင္နဲ႔ ခ်စ္ၾကင္ခြင့္ေတြ ေတြ႔ျမင္ခြင့္ေတြ ေဝးရေတာ့မည္မုိ႔ ဒီအပူ ဒီမီးေတာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ထဲဘယ္လုိဆက္လက္ရွင္သန္ႏုိင္ပါေတာ့မလဲ ေမာင္ေတာ္ရယ္။ အမ်ိဴးအစားစုံ အေရာင္အေသြးစုံ အလႊာစုံလွတဲ့ ေက်းငွက္သာရကာေလးေတြနဲ႔ သားရဲတိရစၱာန္တုိ႔ ေပါမ်ားရာ တုိ႔ကမၻာတုိ႔ေနရာေလးဟာ ထူးျခားသာယာ အလွျဖာခဲ့သလုိ ေမာင္ေတာ္နဲ႔ႏွမေတာ္တုိ႔ရဲ့ ခ်စ္ျခင္းဟာလဲ အျမဲပဲသစ္လြင္ၾကည္သာ ေက်နပ္စရာအျပည့္နဲ႔ ၾကည္နူးမဝျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္ ေမာင္ေတာ္ရယ္။ ဒီေတာဒီေတာင္မွာ ဒီအလွဒီရသေတြဟာ ဒီမွ်တင္မကပါဘူးေမာင္ေတာ္၊ တကယ္ေတာ့ေလ သစ္ပင္သစ္ရြက္ သစ္ခက္သစ္လက္ေလးေတြနဲ႔ ျမကမၺလာလုိ ႏူးညံ့ေအာင္ခင္းပီးေတာ့ ခ်စ္တင္းေႏွာခဲ့ရတဲ့ ေဟာဒီေျမတလင္းမွာ ခုလုိစင္းစင္းၾကီးလဲက်ေနတဲ့ ေမာင္ေတာ္ကုိျမင္ရေတာ့ ခ်စ္မဝရႈမျငီးေအာင္  ျမတ္ႏုိးရတဲ့ ႏွမေတာ္အေနနဲ႔ ဘယ္လုိမ်ားခံစားေနရသလဲဆုိတာ ေမာင္ေတာ္မသိႏုိင္ေတာ့ပါဘူးေလ။ ႏွမေတာ္တစ္ေယာက္ထဲ ဘယ္လုိမ်ား အားခဲလု႔ိ ဘယ္အသဲနဲ႔ ဆက္လက္ရွင္ရပါမလဲေမာင္ေတာ္ရယ္။

     ဒီလုိနဲ႔ စႏၵကိႏၷရီမေလးဟာ ရင္ထဲမွာရွိသမွ်ခံစားခ်က္ေတြကုိ စီကာပတ္ကုံးဖြင့္ထုတ္ပီးေတာ့ ငုိေၾကြးရင္း ကိႏၷရာဖုိေလးရဲ့ရင္ပတ္ေပၚကုိ လက္တင္ထားမိရာ အပူေငြ႔ရွိေသးေၾကာင္းသိရတာေၾကာင့္ ေမာင္ေတာ္အသက္မေသေသးဘူးဆိုတာ သိလုိက္ရပါေတာ့တယ္။ ဒါနဲ႔ ဒီျဖစ္ရပ္ဆုိးကုိ နတ္သူေတာ္စင္မ်ားအေနနဲ႔ မေစာင္မ မကယ္တင္ရေကာင္းလားဆုိပီး ေမာင္ေတာ့္အေပၚမွာ ထားရိွတဲ့ခ်စ္ေဇာစိတ္ေၾကာင့္ နတ္ေတြကုိျပစ္တင္ေဝဘန္ျပန္ပါေတာ့တယ္။ ဒါနဲ႔ သိၾကားမင္းရဲ့ ျမေက်ာက္ျဖာဟာ ကိႏၷရီမေလးရဲ့ ေမာင္ေတာ္ကုိအမွန္ခ်စ္တဲ့ ေမတၱာအရွိန္အဟုန္ေၾကာင့္ ပူျပင္းလာပါေတာ့တယ္။ ဒီေတာ့မွ သိၾကားမင္းက ပုဏၰားေယာင္ဖန္ဆင္းပီးေတာ့ လူ႔ျပည္ကုိဆင္းကာ ကူညီပါေတာ့တယ္။ သိၾကားမင္းဟာ ကိႏၷရာဖုိေလးရဲ့ျမွားဒဏ္ရာကုိ ေရစင္နဲ႔ပက္ဖ်န္းလုိက္တဲ့အခါ ဒဏ္ရာဟာ ခ်က္ခ်င္းပဲေပ်ာက္ကင္းသက္သာပီးေတာ့ မူလပကတိအတုိင္းပဲ က်မၼာသြားပါေတာ့တယ္။ ဒီအခါမွာ ကိႏၷရာေမာင္ႏွံစုံဟာ ပုဏၰားေယာင္ေဆာင္ထားေသာ သိၾကားမင္းကုိ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ေက်းဇူးတင္စကားဆုိၾကပါတယ္။ သိၾကားမင္းကလဲ ဒီေန႔မွစလုိ႔ လူတုိ႔နဲ႔နီးစပ္ရာ လူတုိ႔သြားလာရာျဖစ္တဲ့ ေတာင္ေအာက္ကုိမဆင္းသက္ၾကဖုိ႔နဲ႔ ေတာင္ေပၚမွာသာ ေနထုိင္ၾကဖုိ႔ ေျပာဆုိဆုံးမပီးေတာ့ သူရဲ့ဘုံဗိမာန္ကုိ ျပန္သြားပါေတာ့တယ္။ ကိႏၷရာေမာင္ႏွံစုံဟာလဲ  လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ ေတာင္ေပၚကုိပံ်တက္သြားၾကပါေတာ့တယ္။ ဒီလုိပ်ံတက္ရင္း စႏၵကိႏၷရီမေလးဟာ အလြန္ေက်နပ္ဆြတ္ပ်ံ႔စြာနဲ႔ပဲ ဒီသီခ်င္းေလးကုိ သီဆုိပါေတာ့တယ္။

        လူဆုိးလူသြမ္းကင္းရာ ေငြေတာင္သာသုိ႔ ေမာင္မယ္အတူ သြားၾကစုိ႔ေနာ္။

        ေခ်ာင္းၾကီးေခ်ာင္းငယ္ သြယ္သြယ္စီးရာ ေတာင္ေပၚမွာ ေဝဆာပြင့္ဖူးတဲ့ ပန္းကေလးမ်ားကုိ အတူခူးၾကမယ္ေနာ္။

        ညင္သာေအးျမ သန္႔စင္လွတဲ့ ေတာင္ေပၚေလခ်ိဴေအးကုိ တူေမာင္ႏွံရႈရႈိက္ရင္း သီခ်င္းေတြဆုိၾကမယ္ေနာ္။

         အသဲဘဝင္မွာ အျမဲၾကည္ရႊင္ေစတဲ့ ဂီတခ်ိဴေတြ သီဆုိၾကမယ္ေနာ္ တဲ့။

           စႏၵကိႏၷရီဇာတ္ေတာ္ဟာ အလြန္ေက်နပ္ၾကည္ႏူးစရာ ဒီျဖစ္ရပ္ေလးနဲ႔ အဆုံးသတ္သြားပါတယ္။ ဒီလုိဇာတ္ေတာ္ကုိ အဆုံးသတ္ပီးေတာ့မွ ဘုရားရွင္က ဖခင္ဘုရင္ သုေဒၶါဒနကုိ ဒီလုိမိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။ ယေသာဓရာဟာ ယခုဘဝမွာသာ ငါဘုရားကုိ ေမတၱာနဲ႔သစၥာခုိင္ျမဲစြာေစာင့္စည္းခဲ့တာမဟုတ္၊ ေရွးယခင္ဘဝေတြမွာလဲ ေစာင့္စည္းခဲ့ပါေပတယ္လုိ႔ ခ်ီးက်ဴးစကားမိန္႔ၾကားေတာ္မူပါတယ္။ ဒီေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ယေသာဓရာဟာ ယခင္က စႏၵကိႏၷရီျဖစ္ခဲ့တယ္။ ငါဘုရားကေတာ့ စႏၵကိႏၷရာျဖစ္ခဲ့တယ္လုိ႔ ဇာတ္ေတာ္ကုိေပါင္းထုတ္ နိဂုံးခ်ဳပ္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။

    ဒီဇာတ္ေတာ္ကုိဖတ္ပီးေတာ့ မိမိဒီလုိေကာက္ခ်က္ဆြဲမိပါတယ္။ စႏၵကိႏၷရီမေလးဟာ အခ်စ္စစ္အခ်စ္မွန္နဲ႔ခ်စ္ခဲ့တာေၾကာင့္ သစၥာတည္တာျဖစ္ပါတယ္။ အကယ္၍ တကယ္အခ်စ္စစ္မဟုတ္ပါဘဲနဲ႔ အေျခအေနနဲ႔အေၾကာင္းေၾကာင္းအရ  တူႏွစ္ျဖာဂေဟဆက္ခဲ့မိၾကရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ ၾကည္လင္ေအးျမတဲ့အိမ္ေထာင္ေရး ရသဟာလဲကင္းမဲ့ေနမွာျဖစ္သလုိ သစၥာတည္ျမဲဘုိ႔အေရးဟာလဲ အလြန္ခက္ခဲလိမ့္မယ္လုိ႔ထင္ပါတယ္။ ယေသာဓရာဟာ ဘဝအဆက္ဆက္မွာ အရာရာကုိ ကိန္းဂဏန္းခ်ျပလုိ႔မရႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ေပးဆပ္ျဖည့္ဆည္းခဲ့ေသာ္လဲ ဘယ္အရာတစ္ခုကုိမွ် မေတာင့္တ မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့သလုိ ဘာဆုကုိမွ်လဲ မပန္ဆင္ခဲ့ပါဘူး။ ေမာင္ေတာ္နဲ႔ေသအတူရွင္မကြာ ဘဝအဆက္ဆက္ေပါင္းဖက္ ျဖည့္ဆည္းေပးခ်င္တဲ့ အခ်စ္နဲ႔ ဆႏၵကလြဲလုိ႔ ဘယ္အရာတစ္ခုကုိမွ ပုိင္ဆုိင္ဘုိ႔မၾကိဴးစားခဲ့ပါဘူး။ ေမာင္ေတာ္ကုိ ခ်စ္တဲ့စိတ္နဲ႔ ေပးဆပ္ျဖည့္ဆည္းရုံသက္သက္မွ်ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ လူငယ္မ်ားကုိ အၾကံျပဳခ်င္တာက ပစၥကၡေရတုိျဖစ္တဲ့ ရုပ္ဝတၳဳခ်မ္းသာသက္သက္ကုိသာမၾကည့္ဘဲ ေရရွည္ကုိၾကည့္ပီးေတာ့မွသာ တူႏွစ္ကုိယ္လက္ဆက္သင့္ပါတယ္။ တကယ္လုိ႔ တဒဂၤေရတုိမွ်ကုိသာ သာယာမက္ေမာပီးလက္ဆက္လုိက္ရင္ ေရရွည္မွာေတာ့ ေရႊေက်ာင္းေျပာင္ေျပာင္ ဝမ္းေခါင္ေခါင္ ဆုိတဲ့စကားလုိ ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားတယ္ထင္ရေသာ္လဲ ရင္တြင္းမွာေတာ့ အျမဲပူေလာင္ေနရတတ္ပါတယ္။ အိမ္ေထာင္ေရးရဲ့ ဘယ္လုိသာယာၾကည္ႏူးစရာမွ မခံစားရဘဲ ဒူးနဲ႔မ်က္ရည္ အျမဲသုတ္ေနရတဲ့ ဘဝမ်ိဴးေတြျဖစ္တတ္ပါတယ္။

     အထူးသျဖင့္ ဒီေနရာမွာ အမ်ိဴးသမီးငယ္ေလးမ်ားကုိ ေျပာျပခ်င္တာက တကယ္ႏွလုံးရည္ျပည့္ဝတဲ့ အမ်ိဴးသားကုိ ေရြးခ်ယ္တတ္ပါမွ ပစၥဳပၸန္ေရာ သံသရာမွာပါ ေကာင္းက်ိဴးစီးပြါး မ်ားျပားပီးေတာ့ ထာဝစဥ္ေပ်ာ္ရႊင္ေက်နပ္ႏုိင္တဲ့ မိသားစုဘဝကုိ တည္ေဆာက္ႏုိင္ပါမယ္။ ယေသာဓရာဟာ ႏွလုံးရည္ျပည့္ဝလွတဲ့ ေယာက်ာ္းေကာင္းတစ္ေယာက္ကုိ ေရြးခ်ယ္ႏုိင္ခဲ့တဲ့အတြက္ သံသရာတစ္ေလွ်ာက္လုံးမွာ ေက်နပ္မႈ ေပ်ာ္ရႊင္မႈျပည့္ဝတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးကုိပဲ ရရွိခဲ့တယ္။ ခ်စ္လုိ႔မဝႏုိင္တဲ့ ပီတိရသကုိ အစဥ္အျမဲခံစားခဲ့ရတယ္။ ႏွလုံးရည္ဆုိရာမွာ အသိပညာ အတတ္ပညာအပါအဝင္ ေမတၱာ ကရုဏာ အၾကင္နာ စာနာတရားနဲ႔သစၥာရွိမႈေတြကုိ ဆုိလုိတာပါ။ အခ်ိဴ႔ေသာ အမ်ိဴးသမီးငယ္ေလးမ်ားဟာ ဆုိခဲ့ပီးတဲ့ ႏွလုံးရည္ကုိ လုိလားၾကဖြယ္ရွိေသာ္လဲ တဒဂၤ တခဏ သာယာမႈကုိ ဦးစားေပးမိၾကတဲ့အခါ တစ္သက္လုံး ဘဝအေမွာင္က်ၾကရပါေတာ့တယ္။ ဒါ့အျပင္ အလုိမက်မႈေတြ နာက်ည္းမႈေတြ ကသိကေအာက္ခံစားခ်က္ေတြဟာ အျမဲလုိလုိရင္ထဲမွာ မြန္းက်ပ္ျပည့္သိပ္ေနပီးေတာ့ မွန္းခ်က္နဲ႔ႏွမ္းထြက္မကုိက္ဘဲ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့သမွ်အရာရာ ျပိဳကြဲပ်က္ဆီးကုန္ၾကပါေတာ့တယ္။ ကုန္ရႈံးေတာ့ တစ္ေခါက္၊ လင္ကုန္ရႈံးေတာ့ တစ္သက္လုံးေမွာက္၊ ဆရာကုန္ရႈံးေတာ့ တစ္သံသရာလုံးေမွာက္ဆုိတဲ့ ဆုိရုိးစကားရိွေသာ္လဲ သတိမမူ ဂူမျမင္ျဖစ္ေနတတ္ၾကပါတယ္။ လင္ကုန္ရႈံးလုိ႔တစ္သက္လုံးေမွာက္ေနၾကရတဲ့ အမ်ိဴးသမီးေကာင္းေတြ မ်ားစြာရွိေနႏုိင္ပါတယ္။ ေနာက္ပီးေတာ့ အိမ္ေထာင္မႈ ဘုရားတည္၊ ေဆးမွင္ရည္စုတ္ထုိး၊ ဤသုံးမ်ိဴးခ်က္မပုိင္လွ်င္ ေနာက္ျပင္ရန္ ခက္သည့္အမ်ိဴး  လုိ႔ေရွးကအဆုိရွိပါတယ္။ ဒီအဆုိဟာ ဒီေန႔လဲ မွန္ေနဆဲပါ။ ေနာင္ေခတ္လဲ မွန္ေနအုံးမွာပါပဲ။

        ပါရမီျဖည့္ဘက္တုိ႔ရဲ့ဘဝမွာေတာ့ ဘုရားအေလာင္းေတာ္က ေရႊဆုိရင္ ယေသာဓရာအေလာင္းက ျမ၊ အေလာင္းေတာ္က ေနဆုိရင္ ယေသာဓရာက လ၊ အေလာင္းေတာ္က ပညာကုိသရုပ္ေဖၚရင္ ယေသာဓရာက အၾကင္နာ ကရုဏာရဲ့ ပုံရိပ္၊ အေလာင္းေတာ္က ႏွလုံးရည္နဲ႔ ဦးေဆာင္သူဆုိရင္ ယေသာဓရာက ႏွလုံးရည္ေနာက္လုိက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးပါရမီေတြစတင္ျဖည့္က်င့္စဥ္ကတဲက သူတုိ႔အိမ္ေထာင္ေရးအတြက္၊ ဒီထက္ ေလာကၾကီးအတြက္၊ ထုိ႔ထက္ ၃၁ ဘုံသားမ်ားရဲ့ စၾကာဝဠာအတြက္ ဘယ္လုိအၾကမ္းဖက္မႈ၊ ေခါင္းပုံျဖတ္မႈ၊ ရက္စက္မႈ၊ ကလိမ္ကက်စ္က်မႈကုိမွ်အသုံးမျပဳဘဲ ႏွလုံးရည္သက္သက္နဲ႔ မဟာဗ်ဴဟာေျမာက္ အဂၢဗ်ဴဟာေျမာက္ ၾကိဴးစားႏုိင္ခဲ့ၾကတယ္။ မိမိ ဒီလုိလဲ ဆက္လက္စဥ္းစားမိပါေသးတယ္။ တကယ္လုိ႔သာ ယေသာဓရာရဲ့အခ်စ္စစ္နဲ႔ ေပးဆပ္မႈသာမပါဝင္ခဲ့ရင္ သုိ႔မဟုတ္ ယေသာဓရာကသာ အရာရာမွာ ကာဆီးကာဆီးနဲ႔ ကန္႔လန္႔တိုက္ေနရင္ ဘုရားပြင့္ဘုိ႔လဲခက္ ဒီသာသနာေပၚေပါက္ဘုိ႔အေရးလဲ အလြန္ခက္ပါလိမ့္မယ္။ အမွန္မွာေတာ့ ယေသာဓရာရဲ့ အခ်စ္နဲ႔ ေပးဆပ္မႈေတြဟာ ဘုရားပြင့္္ဘုိ႔ သာသနာေတာ္ၾကီးေပၚေပါက္ဘုိ႔အတြက္ အလြန္ၾကီးမားတဲ့ အရံအင္အားတစ္ခုလုိ႔ျမင္မိ ခံစားမိ သုံးသပ္မိပါတယ္။ ေယာက်္ားက တိက်ျပတ္သားတဲ့ ဦးေဆာင္မႈကုိ ေပးႏုိင္မယ္၊ မိန္းမကလဲ ေနာက္လုိက္ေကာင္းျဖစ္မယ္ဆုိရင္ စုံတြဲတုိင္း အိမ္ေထာင္ေရးတုိင္း ေရႊနဲ႔ျမ ေနနဲ႔လျဖစ္ေနၾကမယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။ ဒီလုိဒီလုိ ေရးေနတာေတြဟာ လက္မထပ္ၾကရေသးတဲ့ လူငယ္ေလးမ်ားအပါအဝင္ လက္ထပ္ၾကပီးသားစုံတြဲတုိင္း မိသားစုအတြက္၊ ဒီထက္ ရက္ကြက္ ရပ္ေက်းအတြက္၊ ဒီထက္ ျမိဳ႔နယ္ ခရုိင္ ႏုိင္ငံမွစလုိ႔ ေလာကၾကီးအတြက္ စစ္မွန္တဲ့ေမတၱာစစ္ အခ်စ္စစ္ေတြနဲ႔ ( အေလာင္းေတာ္နဲ႔ ယေသာဓရာတုိ႔လုိ ) ေကာင္းက်ိဴးေတြစြမ္းႏုိင္တဲ့ေနရာက ေဆာင္ရြက္ေစလုိတဲ့ ဆႏၵနဲ႔ မိမိခံစားသုံးသပ္မိသမွ်ကုိ တင္ျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ( ဆက္လက္တင္ျပပါမယ္ )

Wednesday, January 9, 2013

အႏႈိင္းမဲ့အျဖည့္ခံ ယေသာဓရာ ( ၆ )

ဒီအခန္းမွာေတာ့ ယေသာဓရာရဲ့ အျဖည့္ခံအေၾကာင္းထက္ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ကုိ သူမဘယ္ေလာက္အထိ ခ်စ္တယ္ဆုိတာကုိ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶဟာ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ကုိ ရရွိေတာ္မူျပီးတဲ့ေနာက္ ခမည္းေတာ္ဘုရင္ၾကီး သုေဒၶါဓနရဲ့ ပင့္ဖိတ္ခ်က္အရ ဇာတိတုိင္းျပည္ျဖစ္တဲ့ ကပိလဝတၳဳကုိ ျပန္ၾကြေတာ္မူပါတယ္။ ကပိလဝတၳဳေရႊနန္းေတာ္ကုိေရာက္တဲ့ေနမွာပဲ ေန႔လည္ဆြမ္းဘုန္းေပးေတာ္မူပီးတဲ့ေနာက္ ခမည္းေတာ္ဘုရင္ၾကီးနဲ႔အဂၢသာဝကႏွစ္ပါးတုိ႔ကုိ ေခၚေဆာင္ျခံရံလွ်က္ ယေသာဓရာမိဖုရား စံျမန္းရာ နန္းေဂဟာကုိ ၾကြျမန္းေတာ္မူပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶဟာ အဆင္သင့္ ခင္းက်င္းျပင္ဆင္ထားပီးျဖစ္တဲ့ ေနရာမွာထုိင္ေတာ္မူပါတယ္။ ထုိင္ပီးတယ္ဆုိရင္ပဲ ယေသာဓရာဟာ ဘုရားရွင္ရဲ့ ဖမ်က္ေတာ္အစုံကုိ လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ကုိင္ပီးေတာ့ ဖမုိးေတာ္ႏွစ္ဖက္ကုိ မ်က္ႏွာကပ္လွ်က္ ဘယ္ညာ အျပန္ျပန္ နစ္ေနာစြာ ရွိခုိးဦးခုိက္ပါတယ္။ ဒီအမူအရာကုိျမင္ေတာ့ ခမည္းေတာ္ဘုရင္ သုေဒၶါဓနက သားေတာ္ျမတ္ဘုရားကုိ ဒီလုိေလွ်ာက္ထားပါတယ္။ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား တပည့္ေတာ္ရဲ့ သမီးေတာ္ဟာ အရွင္ဘုရားက အဖန္ရည္ဆုိးထားတဲ့ အဝတ္ကုိသာ ဝတ္ဆင္ေတာ္မူတယ္ဆုိတာကုိ ၾကားရတဲ့အခါကတဲက အျမဲတန္း အဖန္ရည္ဆုိးထားတဲ့ အဝတ္ကုိသာဝတ္ခဲ့ပါတယ္။ အရွင္ဘုရားက တစ္ရက္မွာ တစ္ထပ္သာဆြမ္းဘုန္းေပးေတာ္မူတယ္ဆုိတဲ့ သတင္းကုိၾကားရျပန္ေတာ့လဲ တစ္ထပ္ထဲကုိသာ စားခဲ့ပါတယ္။ တစ္ဖန္ အရွင္ဘုရားက ဇိမ္ခံပစၥည္းေတြတပ္ဆင္ထားတဲ့ အိပ္ရာေနရာေတြကုိ ပယ္စြန္႔လုိက္ပီဆုိတာကုိ ၾကားရကတဲက ၾကိဴးျပားနဲ႔ရက္ထားတဲ့ ကုတင္ေပၚမွာသာ အိပ္စက္ေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အရွင္ဘုရားက အေမႊးနံ႔သာေတြလဲမသုံး လိမ္းျခယ္ျပင္ဆင္မႈေတြလဲ မလုပ္ေတာ့ဘူးဆုိကတဲက သမီးေတာ္ဟာလဲ မသုံးခဲ့ေတာ့ပါဘူး။ အရွင္ဘုရား ေတာထြက္သြားေတာ္မူတဲ့အခါ ေဆြေတာ္မ်ိဴးေတာ္ေတြ မင္းညီမင္းသားေတြက ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ခြင့္ေပးဘုိ႔ သဝဏ္လႊာအေစာင္ေစာင္ပါးခဲ့ေသာ္လဲ ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္အေပၚကုိမွ မယိမ္းယုိင္ဘဲ တည္ျငိမ္ရင့္က်က္စြာနဲ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ထိန္းသိမ္းေနထုိင္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အလြန္အ့ံၾသခ်ီးမြမ္းထုိက္တဲ့ သမီးေတာ္ျဖစ္ပါတယ္ဘုရားလုိ႔ ယေသာဓရာရဲ့ ႏွလုံးသားနဲ႔ ရပ္တည္ခ်က္ကုိ ခ်ီးက်ဴးစကားေလွ်ာက္ထားခဲ့ပါတယ္။

       ဒီအခါမွာ ျမတ္ဘုရားက ခမည္းေတာ္မင္းၾကီး ယခုအခါမွာ ခမည္းေတာ္ၾကီးကေစာင့္ေရွာက္လွ်က္ရွိသည့္ျပင္ ဥာဏ္ပညာလဲရင့္က်က္ ထက္ျမက္တဲ့ အေနအထားကုိေရာက္ေနပါပီ။ ေရွးယခင္ ယခုလုိမရင့္က်က္ေသးမီ ပါရမီျဖည့္စဥ္ကာလတုန္းကလဲပဲ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ပီးေတာ့ သစၥာျဖင့္ ခ်စ္ခဲ့ဖူးပါပီ ခမည္းေတာ္လုိ႔ မိန္႔ၾကားပီးေတာ့ စႏၵကိႏ႖ရီ ဇာတ္ကုိေဟာေတာ္မူပါတယ္။ ဇာတ္ေတာ္အက်ဥ္းခ်ဳပ္ကေတာ့ ဒီလုိပါ။ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ပါရမီျဖည့္ဆည္းေတာ္မူစဥ္ ဘဝတစ္ခုမွာ ကိႏၷရာအမ်ိဴးမွာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီကိႏၷရာဘဝမွာ ယေသာဓရာအေလာင္းဟာ စႏၵကိႏၷရီျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သူတုိ႔ ႏွစ္ဦးဟာ စႏၵပဗၺတလုိ႔ေခၚတဲ့ ေငြေတာင္မွာ တူႏွစ္ကုိယ္စံေပ်ာ္ေနခဲ့ၾကပါတယ္။ သူတုိ႔စုံေမာင္ႏွံဟာ မုိးရာသီမွာ ေတာင္ေပၚမွာ ေနထုိင္ၾကေသာ္လဲ ေႏြရာသီမွာေတာ့ ေတာင္ေအာက္ကုိဆင္းပီးေတာ့ေပ်ာ္ၾကပါတယ္။ ေတာင္ေအာက္က စမ္းေခ်ာင္းထဲမွာ ေရပက္တမ္းကစားၾကရင္း စုံေမာင္ႏွံ သၾကံန္က်ၾကသလုိ ႏြယ္ပင္ေတြကုိခုိစီးၾကရင္းနဲ႔ ရီးေလးခုိကာ ဒန္းစီးလဲ ကစားၾကပါတယ္။ ပန္းဝတ္မႈံေတြကုိစား ပန္းနံ႔သာေတြကုိလိမ္းျခယ္ ပန္းနဲ႔ယက္ထားတဲ့ပန္းအဝတ္စားေတြကုိဝတ္ဆင္ပီးေတာ့ မပလီမပလာဘဲ တီတီတာ ညီညီညာနဲ႔ ၾကင္နာစြာ တူစံုႏွံေပ်ာ္ရႊင္ေနခဲ့ၾကပါတယ္။ ေငြေရာင္ေတာက္ေနတဲ့သဲေသာင္ျပင္မွာ ပန္းေမြ႔ရာေတြခင္းလုိ႔ ေလ်ာင္းစက္ေပြ႔ဖက္ၾက ေျပးတမ္းလုိက္တမ္းကစားၾကနဲ႔ သူတုိ႔တူစံုအတြက္ေတာ့ စိတ္ညစ္စရာ နာက်င္စရာ ေၾကကြဲစရာ လြမ္းဆြတ္တမ္းတစရာေတြဆုိတာ ပုံျပင္လုိပဲထင္မွတ္ရတဲ့ အေျခအေနမွာပါ။ ဒီလုိသာမန္ေပ်ာ္ရုံမွ်မက ဂီတနဲ႔လဲေပ်ာ္ၾကေလရဲ့။ တစ္ရက္မွာေတာ့ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ကိႏၷရာက ဝါးလုံးကုိဂစ္တာအျဖစ္အသုံးျပဳလုိ႔တီးခတ္ေနခ်ိန္ ကိႏၷရီမေလးကေတာ့ ပန္းဝတ္ပန္းစားေတြဝတ္စား ဆင္ယင္ပီး ကၾကိဴးစုံလင္စြာ အသုံးေတာ္ခံတင္ဆက္ေနပါတယ္။

         တစ္ေန႔မွာေတာ့ ပုံျပင္လုိ႔ေတာင္ထင္မွတ္ခဲ့ရတဲ့ အလွည့္အေျပာင္းတစ္ခုဟာ မထင္မွတ္ဘဲျဖစ္ပ်က္လာပါေတာ့တယ္။ ျဖစ္ပ်က္ပုံကေတာ့ ဗာရာဏသီျပည္ကုိ အုပ္စုိးတဲ့ဘုရင္ဟာ ထီးနန္းကုိေခတၱစြန္႔ခြါပီးေတာ့ ဟိမဝႏၱာအရပ္ကုိေတာစကားထြက္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ဒီေန႔ေခတ္ သမတေတြ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ေတြ အပန္းေျဖ အနားယူရင္း ငါးမွ်ားထြက္သလုိျဖစ္မယ္ထင္ပါရဲ့။ ကိႏၷရာေမာင္ႏွံ တူစုံေပ်ာ္ေနၾကတဲ့ စမ္းေခ်ာင္းနားကုိေရာက္ေတာ့ ဝါးလုံးတီးခတ္သံကုိၾကားရတာေၾကာင့္ ေျခသံမၾကားေစဘဲ တုိးတိတ္ညင္သာစြာ သြားေရာက္ၾကည့္ပါေတာ့တယ္။ ဒီအခါမွာ ေပ်ာ့ေပ်ာင္း ႏြဲ႔ေႏွာင္းပီး ကၾကိဴးကကြက္ ထိထိမိမိ  လွလွပပနဲ႔ တင္ဆက္အသံုးေတာ္ခံေနတဲ့ ဟိမဝႏၱာသူ ကိႏၷရီမေလးကုိ ျမင္ရျပန္ေတာ့ ျမင္ျမင္ခ်င္းပဲ ခ်စ္မိၾကိဳက္မိပါေတာ့တယ္။ သာမန္ခ်စ္ရုံၾကိဳက္ရုံမွ်မကဘဲ ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း သိမ္းပုိက္ရယူလုိတဲ့ တဏွာရမၼက္စိတ္ကျပင္းျပလာတာေၾကာင့္ က်ိဴးေၾကာင္းဆုိးေကာင္းကုိ မဆင္ျခင္ေတာ့ဘဲ ကိႏၷရာဖုိေလးကုိ ေလးကုိတင္ကာ ျမွားနဲ႔ပစ္ခြင္းပါေတာ့တယ္။ ျမွားဟာလဲ ကိႏၷရာဖုိေလးရဲ့ ကုိယ္ခႏၶာကုိ တဲ့တဲ့ထိမွန္ေတာ့တယ္။ ျမွားဒဏ္ရာေၾကာင့္ ကိႏၷရာဖုိေလးဟာ ေအာ္ဟစ္ညီးညူကာ ေျမျပင္ကုိလဲက်သြားပါေတာ့တယ္။ ကိႏၷရီမေလးဟာ ခ်စ္လင္ရဲ့စူးရွတဲ့ေအာ္သံကုိ ၾကားရတာေၾကာင့္ ကိႏၷရာဖုိေလးဆီကုိ အျမန္ေျပးသြားပါေတာ့တယ္။ ျဖစ္ပ်က္ပုံအစုံအလင္ကုိေသခ်ာစြာ စစ္ေဆးလုိက္ေတာ့ ခ်စ္လင္ရဲ့ခႏၶာကုိယ္မွာ ျမွားဒဏ္ရာကုိေတြ႔ရတာေၾကာင့္ ေရွ႔ေနာက္ဝဲယာကုိၾကည့္ရႈစုံစမ္းလုိက္တဲ့အခါ တဏွာရမၼက္ေဇာေတြ ေစာေနတဲ့ ျဗဟၼဒတ္မင္းကုိ ျမင္လုိက္ရပါေတာ့တယ္။ ျမင္လုိက္တယ္ဆုိရင္ပဲ ခ်စ္လင္ကုိခ်စ္တဲ့စိတ္ဟုန္ေၾကာင့္ ထိန္းမႏုိင္သိမ္းမရတဲ့ ေဒါသအမ်က္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းထြက္ပါေတာ့တယ္။ ဒါေပမယ့္လုိ႔ အားခ်င္းမမွ်တဲ့မိန္းမသားဘဝမုိ႔ တုန္႔ျပန္ႏုိ္င္တဲ့အင္အားမရွိေလေတာ့ ကိႏၷရာမေလးဟာ ျဗဟၼဒတ္မင္းရဲ့အနီးမွျဖတ္ေျပးပီးေတာ့ ေတာင္ထိပ္ကုိတက္ေျပးပါေတာ့တယ္။ ေတာင္ထိပ္ေပၚကေနပီးေတာ့ ျဗဟၼဒတ္မင္းကုိ ဒီလုိက်ိန္ဆဲပါေတာ့တယ္။

        ဟယ္ ရက္စက္ယုတ္မာလွတဲ့ မင္းရာဇာ ငါခ်စ္ၾကင္ရတဲ့ ငါ့ခ်စ္လင္ဟာ အသင္ရက္စက္တဲ့ ျမွားဒဏ္ခ်က္ေၾကာင့္ ခက္လက္ေဝျဖာတဲ့သစ္ရိပ္မွာ ၾကည္ရႊင္စြာေပ်ာ္ျမဴးရင္း ခ်က္ခ်င္းပဲ အသက္ကင္းကာ ေျမခရရွာပီ။ ဒီအျဖစ္ပ်က္ေၾကာင့္ ငါ့မွာ ေျဖမဆည္ႏုိင္တဲ့ ေသာကေတြနဲ႔ ပူေလာင္ခံစားေနပီ။ ငါခံစားရသလုိ သင့္မိခင္ႏွင့္ သင့္ဇနီးသက္ထားလဲ ပူေလာင္ခံစားပါေစ။ ( ဆက္လက္ေဖၚျပပါမယ္ )

Saturday, December 15, 2012

အႏႈိင္းမဲ့အျဖည့္ခံယေသာဓရာ ( ၅ )


မဒၵီမိဖုရားဟာ သားေလးနဲ႔ သမီးေလးရဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေဆာ့ကစားေနၾကတဲ့ ၾကည္ႏူးဘြယ္ျမင္ကြင္းေလးကုိ မျမင္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ မိခင္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အလြန္တရာပဲ ပူပန္မိပါေတာ့တယ္။ ဒါနဲ႔ ေမာင္ေတာ္ ေဝႆႏၱရာကုိလဲ တရားက်င့္တာပ်က္မွာ စုိးရိမ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ မေမးမိဘဲ သားေလးနဲ႔ သမီးေလးရဲ့ နာမည္ကုိ တေၾကာ္ေၾကာ္ေအာ္ေခၚကာ ေတာၾကီးမ်က္မည္းထဲမွာ တစ္ကုိယ္တည္း ရွာပုံေတာ္ဖြင့္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ရွာပုံေတာ္ခရီးကုိ တစ္ညလုံးလုံး မေနမနားၾကိဴးစားခဲ့ရေသာ္လည္း သားေလးနဲ႔ သမီးေလးရဲ့ အရိပ္အေယာင္ကုိမွ် မေတြ႔မိ မၾကားမိပါဘူး။ ဒါနဲ႔ သူမတုိ႔မိသားစု႔ ေနထုိင္ရာ ေက်ာင္းသခၤန္းေလးဆီကုိ နံနက္လင္းအားၾကီးမွာ ျပန္လာခဲ့ေတာ့တယ္။  ဒီအခါမွာ မဒၵီမိဖုရားရဲ့ ရင္ထဲမွာ ပူေလာင္မႈကလြဲလုိ႔ ဘာခံစားခ်က္ကုိမွ် မသိေတာ့ပါဘူး။ ေခါင္းထဲမွာလဲ မူးေဝေနာက္က်ိတာကလြဲလုိ႔ ဘာမွတ္သိစိတ္မွ ေကာင္းေကာင္းမရွိေတာ့ပါဘူး။ တစ္ေနကုန္ တစ္ေနခန္း ေမာၾကီးပန္းၾကီးနဲ႔ သစ္သီးၾကီးငယ္ သစ္ဥသစ္ဖုတုိ႔ကုိ ရွာခဲ့ရပီးပီ။ ေနာက္ပီးေတာ့ တစ္ညလုံးလုံး မစားႏုိင္ မအိပ္ႏိုင္ဘဲ သားနဲ႔သမီးကုိ ရွာပုံေတာ္ဖြင့္ခဲ့ရပီးပီ။ ဒီေတာ့ ရင္မွာလဲပူ ေခါင္းမွာလဲေဝ ကုိယ္မွာလဲႏြမ္းလ်ေနတဲ့ မဒၵီဟာ မထိ္န္းႏုိင္ေတာ့ဘဲ ေဝႆႏၱရာရဲ့ အနီးမွာ ေမ့ေမ်ာလဲက်သြားပါေတာ့တယ္။

           ဒါနဲ႔ ေဝႆႏၱရာဟာ မဒၵီမိဖုရားရဲ့ ရင္ကုိစမ္းၾကည့္ေတာ့ အပူေငြ႔ရွိေသးတာေၾကာင့္ အသက္ရွိေသးတယ္ဆုိတာသိရလုိ႔ အေကာင္းဆုံး ျဖစ္ႏုိင္တဲ့ နည္းလမ္းမ်ားနဲ႔ျပဳစု ကုစားေပးလုိက္တဲ့အခါ မဒၵီမိဖုရားဟာ သတိျပန္ရလာပါေတာ့တယ္။ ဒီအခါမွာ မဒၵီက သားနဲ႔သမီးအေၾကာင္းကုိ ေမးေတာ့ ေဝႆႏၱရာက စိတ္ေအးေအးထားပီးနားေထာင္ဘုိ႔နဲ႔ ပါရမီကုသုိလ္အတြက္အေရးၾကီးေၾကာင္းကုိ နားခ်ပီးေတာ့မွ ဇူဇကာပုဏၰားကုိ လႈလုိက္ျပီျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာလုိက္ေတာ့တယ္။ မဒၵီရဲ့ ရင္ထဲမွာ သားနဲ႔သမီးအတြက္ ပူေလာင္လွပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ တျပိဳင္နက္ထဲမွာပဲ  ေမာင္ေတာ္ရဲ့ ေလာကကုိ ကယ္တင္ေရး ဘုရားျဖစ္ေရး ပါရမီျပည့္ဘုိ႔အတြက္ ျဖည့္ေပးရတာကုိ ေက်နပ္မိတယ္။ ဝမ္းထဲမွာ ဘာအစားအစာမွမရွိဘဲ တစ္ေနကုန္ တစ္ညလုံး အစာရွာထြက္ပီး သားနဲ႔သမီးအတြက္ ေမာပန္းခဲ့ရေသာ္လည္း ေမာင္ေတာ္ရဲ့ျမင့္ျမတ္လွတဲ့ အဂၢဗ်ဴဟာရည္မွန္းခ်က္အတြက္မုိ႔ ေျဖသိမ့္ႏုိင္ပါတယ္။ မိသားစုဘဝရဲ့ ေအးခ်မ္းတဲ့ သာယာေက်နပ္မႈေတြကုိ လုိခ်င္ေသာ္လည္း ေမာင္ေတာ္ရဲ့ ေလာကသာယာဝေျပာေရးလုပ္ငန္းစဥ္အတြက္မုိ႔ အံၾကိတ္ပီး ကုိယ့္ကိုယ္ကုိႏွစ္သိမ့္ရတယ္။ ေလာကအတြက္ သူမရဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ေအးခ်မ္းတဲ့မိသားစုဘဝကုိ စေတးရတယ္။ ဒီကိစၥအတြက္ သာမန္အမ်ိဴးသမီးတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ျဖစ္ေစ၊ သားသမီးကုိ ခ်စ္တဲ့ မိခင္ေကာင္းတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ျဖစ္ေစ ေဝႆႏၱရာကုိ စူးရွတဲ့အၾကည့္ မာေက်ာတဲ့စကား ျပင္းထန္တဲ့ စကားလုံး မေက်တဲ့ ရန္ျငိဴးေတြနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းတုန္႔ျပန္မိေတာ့မွာပါ။ တကယ္ေတာ့ မဒၵီဟာ သားနဲ႔သမီးကုိလဲ ခ်စ္တယ္။ ေမာင္ေတာ္ ေဝႆႏၱရာကုိလဲ ခ်စ္တယ္။ ေလာကကုိလဲ ခ်စ္တယ္။ ဒီအခ်စ္ေတြထဲမွာ ေလာကၾကီးအတြက္ ႏွလုံးသားကုိစေတးပီး ဦးေႏွာက္ကုိ ဥိးစားေပးခဲ့တယ္။ ခံစားခ်က္ထက္ အသိဥာဏ္ကုိ ျမွင့္တင္ခဲ့တယ္။  ဒါ့အျပင္ သူမရဲ့အခ်စ္ဟာ မိသားစုတစ္ခုတည္းအတြက္ ကြက္ကြက္ေလးမွ် ခ်စ္တာဟုတ္ဘဲ ေလာကကုိ ပုိလုိ႔အေလးေပးသူျဖစ္ေၾကာင္း လက္ေတြ႔ျပခဲ့တာပါပဲ။ ဒီလုိစံနမူနာေကာင္းေတြျပသႏုိင္ဘုိ႔ဆုိတာ တစ္ေခတ္မွတစ္ခါေပၚေပါက္တာမဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ကမၻာမွ တစ္ခါေပၚတာလဲမဟုတ္ပါဘူး။ သုံးဆယ့္တစ္ဘုံဆုိတဲ့ စၾကာဝဠာကုိ ကယ္တင္ေရးအတြက္ ပါရမီေတာ္ေတြကုိ ျဖည့္က်င့္ေတာ္မူၾကတဲ့ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ေတြရရဲ့ ပါရမီျဖည့္ဖက္ ျဖစ္ပါမွသာ ေပၚေပါက္တတ္တာပါ။ ဒီေနရာမွာ ခ်စ္သူစုံတြဲမ်ားကုိ  အသိေပးခ်င္တာက မိမိခ်စ္သူကုိ သာမန္အိမ္ေထာက္ဖက္ေလာက္မွ်သာ သေဘာမထားဘဲ ပါရမီျဖည့္ဖက္အေနျဖင့္ အျပန္အလွန္ ခ်စ္ၾကပါလုိ႔ မွာခ်င္ပါတယ္။

        မဒၵီဟာ သာမန္အမ်ိဴးသမီးမဟုတ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သာမန္တုန္႔ျပန္မႈေတြနဲ႔ မတုန္႔ျပန္ခဲ့ဘူး။ ျမင့္ျမတ္လွတဲ့ အမ်ိဴးသမီးေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္တာမုိ႔ ဘဝရဲ့အရာရာအတြက္ ဘာကုိမွ ဘယ္လုိဆုကုိမွ မပန္ဆင္ဘဲ အျဖည့္ခံသက္သက္နဲ႔ ေလာကၾကီးအတြက္ ေမာင္ေတာ္နဲ႔အတူ ျဖည့္ဆည္းရင္း ဘဝခရီးကုိ ဆက္ခဲ့တယ္။ ဒီလုိဘဝမ်ိဴးေတြ ဒီလုိျဖစ္ရပ္ေတြဟာ ဘဝအၾကိမ္ၾကိမ္ ေတြ႔ၾကံဳခံစားခဲ့ဖူးပါပီ။ သုိ႔ေသာ္ ေမာင္ေတာ္ကုိ စိတ္မနာရက္ဘူး။ မပစ္ရက္ဘူး။ ဘယ္ပစ္ရက္ပါ့မလဲေလ။ ေလာကအတြက္ ကရုဏာၾကီးမားလွတဲ့ မဟာကရုဏာရွင္ေမာင္ေတာ္၊ ေလာကေကာင္းက်ိဴးသယ္ပုိးေရးအတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ သစၥာမေဖာက္ဖ်က္ခဲ့တဲ့ ေမာင္ေတာ္၊ ေလာကကုိကယ္တင္ေရးအတြက္ ဘယ္လုိအေၾကာင္းေၾကာင္းနဲ႔မွ မူလရည္မွန္းခ်က္ကုိ မေျပာင္းလဲဘဲ စိတ္ဓါတ္တည္ၾကည္ခုိင္မွာလွတဲ့ ေမာင္ေတာ္၊ ေလာကရဲ႔ ခ်စ္တဲ့သူေတြကုိမဆုိထားနဲ႔ ရန္သူကုိေတာင္ သီးခံနားလည္ေပးႏုိင္တဲ့ စိတ္စြမ္းအားၾကီးမားလွတဲ့ေမာင္ေတာ္၊ ဘဝရဲ့ ဘယ္ေနရာ ဘယ္ေဒသပဲေရာက္ေရာက္ သူမဘဝရဲ့ ဂုဏ္သိကၡာကုိ အျပည့္အဝျဖည့္စြမ္းေပးႏုိင္တဲ့ေမာင္ေတာ္၊ သူမအေပၚမွာ ဘယ္လုိအစြန္းအထင္းေလးမွ် မစြန္းထင္းရေလေအာင္ ခုိင္မာတဲ့ကုိယ္က်င့္တရားနဲ႔ ခ်စ္တတ္တဲ့ေမာင္ေတာ္၊  အုိ ေမာင္ရွိတဲ့ မဘဝဟာ အရာရာျပည့္စုံေနသလုိ ခံစားမႈကုိ ေပးႏုိင္တဲ့ ေမာင္ေတာ္ကုိ မဒၵီမိဖုရား မပစ္ႏုိင္ပါဘူး။ အျပစ္မတင္ရက္ဘူး။ ေမာင္ေတာ္ကုိ အေၾကာင္းျပဳျပီးမွ သူမလဲ စိတ္ဓါတ္ေတြ ကိုယ္က်င့္ေတြ သတၱိေတြ ဥာဏ္ပညာေတြ တစ္ဘဝပီး တစ္ဘဝတုိးတက္ ရင့္က်က္လာခဲ့ရသူမုိ႔ ေမာင့္လုိပဲ အရာရာကုိ တည္ျငိမ္ေအာင္ ခံစားႏုိင္ ရင္ဆုိင္ႏုိင္ေနပါပီ။

       မဒၵီက မပစ္ႏုိင္မခြါရက္ ခ်စ္ေပမယ့္ ေဝႆႏၱရာက မဒၵီကုိ စြန္႔လႊတ္ဘုိ႔အေရး ထပ္မံေတြ႔ၾကဳံရျပန္ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ သားနဲ႔သမီးကို လႈပီးလုိ႔ မၾကာခင္ေသာတစ္ေန႔မွာ သိၾကားမင္းဟာ ပုဏၰားေယာင္ေဆာင္ပီး မဒၵီမိဖုရားကုိ အလႈခံပါေတာ့တယ္။ ေဝႆႏၱာရာဟာ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ကုိရရွိေရးအတြက္ တုန္လႈပ္ျခင္း တုန္႔ဆုိင္းျခင္းအလ်ဥ္းမရွိဘဲ မဒၵီကုိလႈလုိက္ျပန္ပါေတာ့တယ္။ ဒီတစ္ၾကိမ္မွာလဲ မဒၵီေၾကကြဲရျပန္ပါပီ။ သုိ႔ေသာ္ မနာက်င္ပါဘူး။ ဆုိ႔နင့္ပူေလာင္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ တည္ျငိမ္ေအာင္ ေျဖသိမ့္ႏုိင္ပါတယ္။ သူမကုိစြန္႔လႈပစ္ရက္တယ္။ သုိ႔ေသာ္ မုန္းလုိ႔ရက္စက္တာမွမဟုတ္ဘဲေလ။ ေမာင္ေတာ္ရဲ့ ႏူးည့ံသိမ္ေမြ႔လွတဲ ႏွလုံးသားရယ္ ခုိင္မာတဲ့ ကုိယ္က်င့္တရားရယ္ ျပတ္သားတဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြရယ္ ေလာကအတြက္ ၾကီးမားျမင့္ျမတ္လွတဲ့ ေမတၱာတရားရယ္ ဒါေတြ ဒါေတြကုိ သူမ နားလည္ထားသူမုိ႔ ေမာင္ေတာ္ကုိ ျမဴတစ္မႈန္ေလာက္မွ် အျပစ္ေတာ္မတင္ရက္ပါဘူး။ ခြင့္လႊတ္နားလည္တဲ့ စိတ္နဲ႔ပဲ ဆက္လက္ပီး ပါရမီျဖည့္ရင္း ခ်စ္ေနမွာပါ ေမာင္ေတာ္ လုိ႔စိတ္ထဲက ေရရြတ္ရင္း ေမာင္ေတာ္ရဲ့ အလႈေတာ္ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကုိလက္ခံခဲ့တယ္။ မဒၵီကုိလႈလုိ႔အပီးမွာ သိၾကားမင္းက သူဟာ ပုဏၰားမဟုတ္္ဘဲ သိၾကားမင္းျဖစ္ေၾကာင္းဖြင့္ေျပာလုိက္တဲ့အတြက္ ေဝႆႏၱရာနဲ႔ မဒၵီဟာ ျပန္လည္ေပါင္းထုတ္တဲ့ ပါရမီခရီးကုိ ဆက္ႏုိင္ခဲ့ျပန္ပါတယ္။ ဇာတ္လမ္းကုိ ဒီေလာက္ပဲ အဆုံးသတ္ပါမယ္။ မဒၵီမိဖုရားရဲ့ အမ်ိဴးသမီးတုိင္း စံနမူနာယူေလာက္တဲ့ မိမိခ်စ္သူရဲ့အေပၚထားရွိတဲ့သေဘာထား ၾကီးျမတ္ပုံကုိ တင္ျပခ်င္တာေလာက္ပဲမုိ႔ပါ။ တစ္ခါ ေဝႆႏၱရာရဲ့ ေလာကအေပၚထားရွိတဲ့ မဟာကရုဏာစိတ္ေၾကာင့္ ပါရမီျဖည့္ရင္း မိသားစုဘဝေတြ အသက္အုိးအိမ္စည္းစိမ္ေတြ ကုိယ္ခႏၶာအစိတ္အပုိင္းေတြ စတဲ့ ဘဝရဲ့ အရာရာကုိ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံခဲ့ရပုံကုိသိေစခ်င္တာေလာက္မုိ႔ ဇာတ္လမ္းမဆုံးေသးေသာ္လည္း ရပ္တန္႔လုိက္ပါတယ္။ ( ဆက္လက္ေဖၚျပမယ္ )

***ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား၏အမွာစကား***