လူသားအရင္းအျမစ္

အျပန္အလွန္ေလးစားျခင္းဟာ 
လူအခ်င္းခ်င္းတန္ဘုုိးထားျခင္းရဲ့သေကၤတျဖစ္တယ္။ 

ဒီသေကၤတဟာ လူမႈျပႆနာေတြမျဖစ္ေအာင္ ကာကြယ္ျခင္းျဖစ္တယ္။ လူ႔ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔လူ႔တန္ဘုုိးကုုိထိန္းသိမ္းျခင္းလည္းျဖစ္တယ္။ 

လူအခ်င္းခ်င္းျပႆနာေတြျဖစ္ေနၾကတာဟာ 

လူအခ်င္းခ်င္းတန္ဘုုိးမထားျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္တယ္။ 
အေၾကာင္းရင္းက

 ေမတၱာကရုုဏာကင္းလုုိ႔ပါပဲ။
 ေမတၱာန႔ဲကရုုဏာရွိရင္ 

လူ႔ေလာကၾကီးဟာတန္ဘုုိးမျဖတ္ႏုုိင္တဲ့ ရတနာသုုိက္ၾကီးပမာျဖစ္ေနမွာပဲ။ 

အေၾကာင္းက ရတနာထုုိက္တဲ့ရလာဒ္ေကာင္းေတြကုုိ

ထုုတ္လုုပ္ေပးႏုုိင္တဲ့မြန္ျမတ္တဲ့ရတနာစိတ္ဓာတ္ဟာ  ေမတၱာနဲ႔ကရုုဏာမွစတင္ျမစ္ဖ်ားခံလာတာျဖစ္လုုိ႔ပါပဲ။ 

ဒါေၾကာင့္ ေမတၱာနဲ႔ကရုုဏာဟာ 
လူသားရဲ့မူလအရင္းအျမစ္ စစ္စစ္ျဖစ္တယ္။

*~*~*~*~*~*~*~*

ပင္စည္သန္မွ သီးပြင့္ရ

လူဟူေသာမူလပင္စည္ၾကီးမွ
 ႏုုိင္ငံေရး စီးပြါးေရး လူမႈေရး ပညာေရး က်မၼာေရး 

ဘာသာေရး အႏုုပညာစတဲ့ ခက္မၾကီးေတြေပါက္ဖြားလာတယ္။ 

လူေတြမရွိရင္ ဒါေတြဘာတခုုမွမရွိႏုုိင္ဘူး။ 

လူဆုုိတဲ့ပင္စည္ၾကီးစိမ္းလန္းခုုိင္ခံ့ေနမွ

 ႏုုိင္ငံေရး ပညာေရးစတဲ့ခက္မၾကီးေတြဟာလဲ လွပေဝျဖာေနမွာျဖစ္တယ္။

 ျပည့္စုုံၾကြယ္ဝတဲ့လူမႈအဖြဲ ႔အစည္းၾကီးျဖစ္လာမယ္။ 

ကမ ၻာ့သမုုိင္းကုုိ လူသားေတြကိုုယ္တုုိင္သာေရးၾကတာျဖစ္တယ္။ 

အရာရာဟာလူေတြအေပၚမွာပဲ မူတည္တယ္။ 

လူေတြရဲ့ႏွလုုံးသားမ်ိဴးေစ့ကုုိ ျမတ္ဗုုဒၶရဲ့ဓမၼေျမျပင္မွာ
ဆရာျမတ္တုုိ႔ရဲ့သင္ၾကားျခင္းေရစင္နဲ႔ပက္ဖ်န္းျပီး 
စနစ္တက်ထိေရာက္စြာစုုိက္ပ်ိဴးႏုုိင္ရင္ 

ဥာဏ္ပညာနဲ႔စားသုုံးႏုုိင္တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းမႈအသီးအပြင့္ေတြ 
သီးပြင့္လာမွာဧကန္မလြဲပါပဲ။

*~*~*~*~*~*~*~*

အခက္အခဲဆုုိတာ

အခက္အခဲဆုုိတာ စြမ္းရည္ရွိသူေတြအတြက္ အခြင့္အလမ္းျဖစ္တယ္၊

 ေလွကားထစ္ျဖစ္တယ္၊ မွတ္ေက်ာက္တင္ေပးျခင္းျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ 

အရည္အခ်င္းျပည့္ဝသူေတြဟာ ေတြ႔ၾကံဳလာရတဲ့အခက္အခဲတုုိင္းကုုိ

 ျငီးညဴမေနၾကဘဲ တည္ျငိမ္စြာၾကိဳဆုုိလက္ခံႏုုိင္ၾကတယ္။
 တကယ္ေတာ့ ဘဝမွာေတြ႔ၾကံဳလာရတဲ့ အခက္အခဲတုုိင္းကုုိ
တည္ျငိမ္စြာလက္ခံေျဖရွင္းဖုုိ႔မၾကိဳးစားဘဲ ေရွာင္ရွားဖုုိ႔ရန္ျငင္းဆန္ေနရင္ အခက္အခဲေတြဟာ ေၾကာက္ရြံသူအေပၚပုုိလုုိ႔ဖိအားေပးလာရင္းတုုိးပြါးလာတတ္တယ္။ 

ဒါေၾကာင့္ အခက္အခဲဆုုိတာ ေခါင္းေရွာင္ဖုုိ႔မဟုုတ္ဘူး၊ ေျဖရွင္းဖုုိ႔ျဖစ္တယ္။

*~*~*~*~*~*~*~*

မ်ဥ္းျပိဳင္ႏွစ္ခုု သတိျပဳ

 ခုုိင္မာေျဖာင့္မွန္ေသာရပ္တည္ခ်က္ႏွင့္ေခါင္းမာျခင္းကား 

ကြဲျပားျခားနား၏။ ခုုိင္မာေျဖာင့္မွန္ေသာရပ္တည္ခ်က္သည္ အမွန္တရား၏ရလာဒ္ကုုိေက်နပ္လုုိျခင္းျဖစ္သည္။ မွားမွန္းသိလွ်င္လည္း 

မျငင္းဆန္ဘဲသတၱိရွိရွိ အမွန္ဘက္သုုိ႔ေျပာင္းလဲဝံ့သည္။

ေခါင္းမာျခင္းသည္ အလြဲအမွားကုုိ သာယာျခင္းျဖစ္သည္။ 

မွားမွန္းသိေသာ္လည္း အမွန္ဘက္သုုိ႔ေျပာင္းလဲဝံ့ေသာသတၱိမရွိဘဲ 

အျမဲျငင္းဆန္တင္းခံတတ္ေလ့ရွိသည္။ ထုုိမ်ဥ္းျပဳင္ႏွစ္ခုုကုုိကြဲျပားစြာနားလည္၍ 

မဇၥ်ိမပဋိပဒါက်ေအာင္ က်င့္သုုံးႏုုိင္မွ အတၱပရေလာကႏွစ္ျဖာ
ဖြံ ႔ျဖိဴးတုုိးတက္ေအးခ်မ္းေပမည္။ 

*~*~*~*~*~*~*~*~*