အသုုံးျပဳတတ္ပါမွ

အမွန္တရားဟူသည္ ေနရာတုုိင္း အခ်ိန္တုုိင္း ပုဂၢိဳလ္တုုိင္းအတြက္အသုုံးမတည့္ေခ်။ 

တခါတရံ အႏ ၱရာယ္ပင္ျဖစ္တတ္ေသး၏။ ကာလ ေဒသ ပုုဂၢလကုုိ သတိဥာဏ္ပညာတုုိ႔ျဖင့္ႏႈိင္းခ်ိန္စိစစ္၍သာလွ်င္ အမွန္တရားကုုိအသုုံးျပဳသင့္၏။ 

သုုိ႔မွသာလွ်င္ အမွန္တရားသည္ေဘးမျဖစ္ဘဲ ေဆးျဖစ္ေပမည္။ 

ေဝေနယ်တုုိ႔အားသစၥာဥာဏ္ဆုုိက္ေအာင္ ျမတ္ဗုုဒၶ၏တရားေဟာၾကားေတာ္မူျခင္းကုုိ

သတိမူ၍ အတုုယူအသုုံးျပဳသင့္၏။ 

*~*~*~*~*~*~*~*

ဟုုိဘက္ကမ္းႏွင့္ဒီဘက္ကမ္း

လုုိခ်င္တပ္မက္ေမာမႈ ့ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈ ့
အမွားအမွန္ႏွင့္အေကာင္းအဆုုိးကုုိမခြဲျခားႏုုိင္မႈ ့
 ေမာက္မာေထာင္လႊားကာ ငါတေကာေကာမႈ ့မနာလုုိမႈ ့
ဝန္တုုိမႈ ့စေသာကိေလသာတရားဆုုိးမ်ားသည္ သာသနာႏွင့္မသက္ဆုုိင္ဘဲ သာသနာျပင္ပတရားတုုိ႔သာျဖစ္၏။ အဆုုိပါတရားဆုုိးမ်ား ထြန္းကားစည္ပင္လွ်င္ သာသနာစစ္သည္ေမွးမွိန္၍ အဆုုိပါတရားဆုုိးမ်ားနဲပါးလွ်င္ သာသနာစစ္သည္ ထြန္းလင္းေတာက္ပေလ၏၊ သာသနာႏွင့္တရားဆုုိးတုုိ႔သည္
 သမုုဒၵရာ၏ ဟုုိဘက္ကမ္းႏွင့္ဒီဘက္ကမ္းပမာသာျဖစ္ေလ၏။ 

*~*~*~*~*~*~*~*

ကြာျခားခ်က္

ပညာရွိတုုိ႔၏ ေဆြးေႏြးျခင္းသည္ အႏုုိင္အရႈံးကုုိ စိတ္မဝင္စား၊

 ဦးစားမေပး၊ အေလးမမူေပ။ အမွန္တရားႏွင့္ေကာင္းက်ိဴ းကုုိသာ အေလးထားကာေရွ  ့တန္းတင္၏။ ျငင္းခုုံျခင္းသုုိ႔မေရာက္၊ အကယ္၍ ျငင္းခုုံမႈျဖစ္ခဲ့လွ်င္လည္း ပညာရပ္ကုုိအေျခခံေသာေၾကာင့္ သမုုိင္းလွ၏။ 
ပညာရပ္ႏွင့္ယဥ္ေက်းမႈအေမြအႏွစ္က်န္ရစ္၏။ 
ပညာမဲ့တုုိ႔၏ ေဆြးေႏြးျခင္းကား အႏုုိင္အရႈံးကုုိသာ စိတ္ဝင္စား၏၊
ဦးစားေပး၏။ အတၱကုုိသာေရွ  ့တန္းတင္ေသာေၾကာင့္ ျငင္းခုုံျခင္းသေဘာသုုိ႔ေရာက္၍
 ေလာကကုုိေကာင္းက်ိဴးမျပဳဘဲ အက်ည္းတန္ေသာသမုုိင္းသာ က်န္ရစ္၏။

*~*~*~*~*~*~*~*

ျမတ္ဗုုဒၶခ်ီးမြမ္းေသာေအာင္ျမင္မူ ့

 ေလာကအျမင္အရေတာ့ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားျခင္း၊ စည္းစိမ္ဥစၥာခ်မ္းသာၾကြယ္ဝျခင္း၊ ရာထူးဂုုဏ္ရွိန္ရွိျခင္း၊ တက္ျခင္း အျခံအရံေပါမ်ားျခင္းစတာေတြဟာ ေအာင္ျမင္ျခင္းေတြပါပဲ။ ဒီအျမင္ကုုိ ဗုုဒၶက မကန္႔ကြက္ပါဘူး။ သုုိ႔ေသာ္ အခ်ိန္မေရြးဆုံးရႈံးပ်က္ဆီးသြားႏုုိင္ျပီး ထာဝရအာမခံခ်က္မရွိတဲ့အေပၚယံေအာင္ျမင္မႈသာျဖစ္လုုိ႔ ျမတ္ဗုုဒၶကမခ်ီးမြမ္းပါဘူး။

ျမတ္ဗုုဒၶအလုုိအရ ေလာ ေဒါ ေမာစတဲ့ ကိေလသာမွန္သမွ်ကုုိ အျမစ္ျပတ္သုုတ္သင္ႏုုိင္ျပီး လြတ္ေျမာက္မႈအရသာကုုိဥာဏ္နဲ႔သိျမင္ခံစားႏုုိင္မွ စစ္မွန္ေသာေအာင္ျမင္မႈလုုိ႔သတ္မွတ္ပါတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွမဆုုံးရႈံးမပ်က္ဆီးႏုုိင္ေတာ့ဘဲ အျမဲထာဝရအာမခံခ်က္ရွိတဲ့ေအာင္ျမင္မႈျဖစ္လုုိ႔ ျမတ္ဗုုဒၶခ်ီးမြမ္းေတာ္မူပါတယ္။ 

*~*~*~*~*~*~*~*