What does religion teach us? ဘာသာတရားက ကြ်ႏုု္ပ္တုုိ႔ကိုု ဘာေတြသင္ၾကားေပးပါသလဲ ( ၃ )

Religion tells us also that academical knowledge alone is insufficient for a person to develop his insight to find peace and happiness but that he has to develop his intelligence through self-training, discipline and restraint as well. 

   ျငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုုိေတြ႔ရွိခံစားႏုုိင္ရန္ ထုုိးထြင္းသိဥာဏ္ပညာဖြ႔ံျဖိဴးေရးကုုိၾကိဴးစားေနသူအတြက္ တကၠသုုိလ္ေက်ာင္းေတာ္မွသင္ၾကားေပးေသာ အတတ္ပညာႏွင့္အသိပညာမွ်ျဖင့္ မျပည့္စုုံမလုုံေလာက္ပါဘူး။ အမွန္စင္စစ္ ကုုိယ္တုုိင္က်င့္ၾကံအားထုုတ္ျခင္း၊ လမ္းမွန္ညြန္ၾကားထားေသာစည္းကမ္းကုုိလုုိက္နာရုုိေသျခင္းႏွင့္မေကာင္းမႈမွကုုိယ္တုုိင္ခ်ဳပ္တည္း ထိန္းသိမ္းျခင္းတုုိ႔ျဖင့္ အသိဥာဏ္ကုုိဖြ႔ံျဖိဴးေစမွသာလွ်င္ ျငိမ္းခ်မ္းမႈႏွင့္ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုုိ ေတြ႔ရွိခံစားႏုုိင္မွာျဖစ္တယ္လုုိ႔ ဘာသာတရားကသင္ၾကားေပးပါတယ္။ 

  ဗ်ာ..၊ ခင္ဗ်ားက အဲလုုိထင္ေနတာကုုိးး။ တကၠသိုုလ္ေတြကသင္ေပးတဲ့ ပညာရပ္ေတြကုုိ ႏွိမ့္ခ်ျပီးေတာ့ ရႈျမင္ေနတာမဟုုတ္ပါဘူး။ က်ဳပ္ကုုိယ္တုုိင္ တကၠသုုိလ္ေတြမွာ အဆင့္ျမင့္ပညာရပ္ေတြကုုိ သင္ယူခဲ့ဖူးတာပဲေလ။ တကၠသုုိလ္က ပညာရပ္ေတြဟာ ေလာကကုုိ ေကာင္းက်ိဴးေတြျပဳေနတယ္ဆုုိတာလဲ အထင္အရွားပဲဥစၥာ။ ဆုုိလုုိတာက စစ္မွန္ေသာ ေအးခ်မ္းမႈရဲ့ရသကုုိ လုုံျခံဳစြာသုုံးေဆာင္ႏုုိင္ဖုုိ႔နဲ႔ အျပစ္ကင္းစင္ေသာေပ်ာ္ရႊင္မႈရဲ့အရသာကုုိ လြတ္လပ္ႏွစ္ျခိဳက္စြာ ခံစားႏုုိင္ဖုုိ႔အထိ မလုုံေလာက္ဘူးလုုိ႔ ေျပာတာပါ။ အထူးသျဖင့္ ( ေလာကုုတၱရာအဆင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ ေအးခ်မ္းမႈကုုိထားပါအုုံး ) ေလာကီနယ္ပယ္အဆင့္မွာပဲ အတၱစြဲနဲ႔မာနဆုုိတဲ့အစြန္းအထင္းမ်ား ကင္းကင္းရွင္းရွင္းနဲ႔ အျပစ္ကင္းစင္တဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ိဴးကုုိ ခံစားႏုုိင္ဘုုိ႔ေတာင္ မလုုံေလာက္ဘူးလုုိ႔ဆုုိလုုိတာပါ။  ေအာ္ လက္ေတြ႔လား..။ ဒါက လြယ္လြယ္ေလးစဥ္းစားလုုိ႔ရပါတယ္။ ခင္ဗ်ားကုုိယ္တုုိင္လဲ တကၠသုုိလ္မွာ အဆင့္ျမင့္ပညာေတြသင္ယူခဲ့ျပီး အဆင့္ျမင့္ဘြဲ ႔ ဒီဂရီေတြရယူခဲ့တာပဲေလ။  စစ္မွန္တဲ့ေအးခ်မ္းမႈနဲ႔ေပ်ာ္ရႊင္မႈတုုိ႔ရဲ့ အရသာကုုိ ဗ်ာယာမခတ္ဘဲ တည္ျငိမ္စြာခံစားဖူးသလား…၊ ဒါေတြဟာ ေဆးက်မ္းၾကီးဖတ္ရုုံနဲ႔ရႏုုိင္တာမဟုုတ္ဘူးဗ်၊ စာအုုပ္ပါေဆးညႊန္းအတုုိင္း စားသုုံးမွ ( က်င့္သုုံး ) ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့ လက္ေတြ႔က်က် သိရ ခံစားရမွာဗ်…။ အခ်ဳပ္ကေတာ့ဗ်ာ တကၠသုုိလ္မွ အဆင့္ျမင့္ဘြဲ႔ဒီဂရီေတြရရွိသူတုုိင္း ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းမျဖစ္ႏုုိင္ဘူး။ ဒါဆုုိရင္ ျမတ္ဗုုဒၶဆုုိလုုိတဲ့ အဆင့္ျမင့္ေအးခ်မ္းမႈနဲ႔ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုုိ လက္ေတြ႔သုုံးေဆာင္ခြင့္ မရွိႏုုိင္ေသးပါဘူး။ 

  Tolerance, patience and understanding have been advocated by religion whereby man could learn to live peacefully in this world, as otherwise he could descend to a position much worse than that of animals by creating trouble and disturbing others. 

  ဘာသာတရားက အေလးဂရုုျပဳသင္ၾကားေပးထားတဲ့ နားလည္ျခင္းနဲ႔သည္းခံျခင္းတုုိ႔ကုုိ က်င့္သုုံးျခင္းျဖင့္သာလွ်င္ ဤကမၻာေပၚမွ လူသားသည္ ျငိမ္းခ်မ္းစြာေနထုုိင္ေရးကုုိသိနားလည္ႏုုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုုိသာ မက်င့္သုုံးဘူးဆုုိရင္ လူသားဟာ သူတပါးကုုိေႏွာက္ယွက္ျခင္း၊ ဒုုကၡသုုကၡျပႆနာတုုိ႔ကုုိ ဖန္တီးျခင္းျဖင့္ 

တိရစ ၦာန္ထက္အဆုုိးဆုုံးျဖစ္ေသာ အေနအထားသုုိ႔ေရာက္ေအာင္ ေအာက္တန္းက်စြာက်ဴးလြန္ပါလိမ့္မယ္။ 

  ေအာ္…၊ အတုုိင္းအတာလား..။ ထုုထည္ကုုိခ်ျပလုုိ႔မရႏုုိင္တဲ့ နားလည္ျခင္းဆုုိတဲ့သေဘာတရားမွာ အတုုိင္းအတာဆုုိတဲ့အသုုံးအႏႈန္းထက္ အတိမ္အနက္ပဲရွိတယ္လုုိ႔ေျပာရင္ ပုုိျပီးဆီေလ်ာ္ပါတယ္။ တနည္းေျပာရရင္ ထုုထည္နဲ႔ျဒပ္ကုုိကုုိယ္စားမျပဳတဲ့ နားလည္ျခင္းဟာ အဆင့္အလုုိက္ စြမ္းအားေကာင္းေတြရွိတဲ့ လက္နက္ျပင္းတစ္ခုုပါပဲ။ အရာရာရဲ့အေပၚမွာ နက္နက္ရႈိင္းရႈိင္း အရွိအတုုိင္းနားလည္တတ္ျပီဆုုိရင္ ျပႆနာဆုုိတာ ေဝါဟာရအေနနဲ႔ သုုံးစြဲဖုုိ႔ေတာင္ခက္ခဲလာႏုုိင္ပါတယ္။ ေအာ္ .. ဒါလား…။ အားမတန္လုုိ႔မာန္ေလ်ာ့တဲ့ သေဘာမဟုုတ္ဘူးေလဗ်ာ။ အႏုုိင္ယူႏုုိင္လွ်က္နဲ႔ အထက္စီးအေနအထားကေန အနာဂတ္ျဖစ္ေပၚလာႏုုိင္တဲ့ ေကာင္းက်ိဴးဆုုိးျပစ္ကုုိသိနားလည္တဲ့ အေမွ်ာ္အျမင္ေၾကာင့္  ေက်နပ္စြာ ေလွ်ာ့ေပါ့ေပးလုုိက္တာ။ ရက္ေရာစြာ အခြင့္အေရးေပးလုုိက္တာ။ ေမတၱာအေျခခံျပီး ခြင့္လႊတ္ေပးလုုိက္တာ။ ဒါမွသာ တကယ့္သည္းခံျခင္းေလ။ ဟုုတ္တယ္။ ဒီလုုိနားလည္ျခင္းနဲ႔သည္းခံျခင္းႏွစ္မ်ိဴးဟာ အသိဥာဏ္ပညာကုုိကုုိယ္စားျပဳထားတဲ့အတြက္ ေကာင္းက်ိဴးကုုိပဲျဖစ္ေစပါတယ္။ အဲဒီႏွစ္မ်ိဴးမရွိရင္ေတာ့ လူသားဟာ တိရစ ၦာန္ထက္ အဆမ်ားစြာပုုိမုုိဆုုိးရြားတဲ့လုုပ္ရပ္ေတြကုုိ က်ဴးလြန္ႏုုိင္တယ္ဆုုိတာ ေစ့ေစ့ၾကည့္ရင္ ထင္းထင္းျမင္ႏုုိင္ပါတယ္။ သတိမူေတာ့ ျမဴေတာင္ျမင္တယ္ ဆုုိတဲ့စကားလုုိေပါ့ဗ်ာ။  

  To those, who run after a mirage, not knowing the real nature of life and the universe, religion like Buddhism has given them a clear picture of things as they are. 

  စၾကာဝဠာနဲ႔ဘဝရဲ့ အစစ္အမွန္သေဘာသဘာဝကုုိမသိဘဲ တံလွ်ပ္ပမာ မေရရာေသာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေနာက္သုုိ႔ ေျပးလုုိက္ေနေသာသူမ်ားအတြက္ ဗုုဒၶဘာသာကဲ့သုုိ႔ေသာဘာသာတရားဟာ စၾကာဝဠာနဲ႔ဘဝတုုိ႔ရဲ့ပကတိအေျခအေနကုုိအရွိအတုုိင္း သိျမင္ႏုုိင္ရန္ ရွင္းလင္းၾကည္လင္ေသာ ရုုပ္ပုုံကုုိ ထုုိသူတုုိ႔အား ေပးျပီးပါျပီ။ 

  တကယ္ေတာ့ ေလာကမွာ တံလွ်ပ္ကုုိေရထင္လုုိ႔ ေရႊသမင္အလုုိက္မွားတဲ့ ကိန္းကုုိေရာက္ဖူးၾကသူမ်ား ဒုုနဲ႔ေဒးပါပဲ။ ဘာျဖစ္ရမွာလဲဗ်…..။ အလုုိက္မွားျပီဆုုိမွေတာ့ ပိုုလုုိ႔ပင္ပန္းမယ္၊အစာေရာ ေရပါငတ္ျပီး ေသဆုံးျခင္းရလာဒ္သာ အဖတ္တင္မွာေပါ့။ တံလွ်ပ္ပါဆုုိမွ.. တကယ္မွေရမဟုုတ္ဘဲကုုိးးး.။ ဒါေပါ့ဗ်ာ... အဲဒီ " ဖြတ္မရ ဓားမဆုုံး "  ျဖစ္တာထက္ပုုိဆုုိးသြားေတာ့တာေပါ့။  ျမတ္ဗုုဒၶကေတာ့ အဲဒီလုုိမျဖစ္ရေအာင္ စၾကာဝဠာထဲမွ သက္ရွိသက္မဲ့အရာရာတုုိင္းရဲ့ သဘာဝသရုုပ္သကန္နဲ႔ သေဘာအဓိပၺါယ္ေတြ နည္းလမ္းေတြကုုိ ပြင့္လင္းျမင္သာစြာ ထင္ထင္ရွားရွား သင္ၾကားေပးထားပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ " အရာရာဟာ ဖန္ဆင္းျခင္းေၾကာင့္မဟုုတ္ဘဲ အေၾကာင္းတရားတုုိ႔ရဲ့ေပါင္းဆုုံမႈေၾကာင့္ အက်ိဴးတရားေတြျဖစ္ေပၚလာရတာျဖစ္တယ္ " ဆုုိတဲ့ ပညာရပ္မ်ိဴးကုုိ ျမတ္ဗုုဒၶကအေသးစိတ္သင္ၾကားေပးျပီးသားပါ။ ဒီေတာ့ အဆင့္ျမင့္ပညာရပ္မ်ားတုုိးတက္လာေလေလ၊ ျမတ္ဗုုဒၶရဲ့သင္ၾကားခ်က္မ်ားဟာ ပြင့္လန္းေဝဆာလာေလေလပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကေန႔ေခတ္မွာ တုုိးတက္လာတဲ့က်ိဴးေၾကာင္းဆက္ႏြယ္မႈပညာရပ္ေတြဟာ ျမတ္ဗုုဒၶရဲ့ဓမၼေတြကုုိ ဝန္းရံေနၾကပါျပီ။ 

  …. သိပ္မွန္တာေပါ့ဗ်ာ…။ ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့ Discoveries ေပါ့။ ခင္ဗ်ားေတာ္ေတာ္ သေဘာေပါက္လာပီ။ က်ဳပ္ကေတာ့  " the ultimate science and arts of all things and greatest and peerless discoveries " လုုိ႔ေတာင္ အျမဲေျပာျပ သင္ၾကားျပေနတာ။  ဒါေၾကာင့္လဲ ဧဟိ ပႆိေကာ၊ ( ကုုိယ္ပုုိင္ စြမ္းအားေတြကုုိေလွ်ာ့ခ်ျပီးေတာ့ ဆုုေတာင္းမေနဘဲ ) ကုုိယ္တုုိင္လက္ေတြ႔လာျပီး သင္ယူၾကည့္စမ္းပါ၊ ေလ့က်င့္ၾကည့္စမ္းပါ လုုိ႔ စိန္ေခၚႏုုိင္တဲ့ ဂုုဏ္ပုုဒ္တစ္ခုုကုုိ တရားဂုုဏ္ေတာ္ထဲမွာ ထည့္သြင္းႏုုိင္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။.. အလုုိ... ခက္ပါေရာလားဗ်ာ…..။ ခင္ဗ်ားကလည္း နက္မေယာင္နဲ႔ တိမ္ေနျပန္ပါျပီ.….။  မသိမုုိက္မဲစြာ မုုိက္ေၾကးခြဲတဲ့စိန္ေခၚမႈမ်ိဴးမဟုုတ္ဘူးေလ။ သူမ်ားက အတင္းအယုုံခုုိင္းလုုိ႔မဟုုတ္ဘဲ ခင္ဗ်ားကုုိယ္တုုိင္ လက္ေတြ႔က်က်သိျမင္နားလည္ျပီးခါမွ ကုုိယ္တုုိင္ဆုုံးျဖတ္ႏုုိင္ဘုုိ႔ ဖိတ္ေခၚရဲတာ၊ ခင္ဗ်ားရဲ့ ကိုုယ္ပုုိင္အရည္အေသြးေတြျမင့္တက္ျပီး ေပ်ာ္ရႊင္ႏုုိင္ေစဘုုိ႔ ဘယ္အရာတစ္ခုုကုုိမွ်လွ်ိဴ ႔ဝွက္သုုိသိပ္မထားဘဲ ဖြင့္ခ်ျပရဲတာကုုိ ဧဟိပႆိက ဂုုဏ္ေတာ္လုုိ႔ဆုုိလုုိတာပါ။ အဲဒီလုုိဖြင့္ခ်တာကလဲ ခင္ဗ်ားေကာင္းက်ိဴးအတြက္သက္သက္ပဲေလ..။ .. အင္း.. ခင္ဗ်ား နားရွင္ျပီဆုုိေတာ့လဲ က်ဳပ္ေျပာရက်ိဴးနပ္တာေပါ့ဗ်ာ။ ေရွ ႔ဆက္ၾကရေအာင္။ 

  The way of establishing peace on earth is not through force and compulsion, but through amity and compassion springing from one's inner heart; this has to be brought about by the study and practice of a religion which alone could show the way to extinction of hate, greed and ignorance. 

 ကမၻာေပၚမွာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္မႈနည္းလမ္းဟာ အင္အားအသုုံးျပဳျခင္း အက်ပ္ကုုိင္ျခင္းေတြနဲ႔ မျဖစ္နုုိင္ပါဘူး။ တကယ္က လူသားရဲ့ အတြင္းႏွလုုံးသားမွထြက္ေပၚလာတဲ့ ခ်စ္ၾကည္မႈ ကရုုဏာျပည့္ဝမႈတုုိ႔နဲ႔သာ ျဖစ္ႏုုိင္ပါတယ္။ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈ မတရားလုုိခ်င္တပ္မက္မႈနဲ႔ မသိမုုိက္မဲမႈေတြကုုိ အျမစ္ျပတ္ရွင္းလင္းေရးနည္းလမ္းကုုိသင္ၾကားေပးထားတဲ့ တစ္ခုုတည္းေသာ ဘာသာတရားကုုိက်င့္သုုံးျခင္း ေလ့လာျခင္းတုုိ႔နဲ႔သာလွ်င္ ဒီျငိမ္းခ်မ္းေရးနည္းလမ္းကုုိ ထိထိေရာက္ေရာက္ ေဖၚ ေဆာင္နုုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ 

  ဒါက ဒီလုုိဗ်ာ….။ ေလာဘဆုုိတဲ့ အဆိပ္၊ ေဒါသဆုုိတဲ့ အဆိပ္..၊ ေမာဟဆုုိတဲ့အဆိပ္ေတြဟာ လူသားတုုိင္းရဲ့အတြင္းသႏ ၱာန္မွာ အစဥ္အျမဲကိန္းေအာင္းေနၾကတယ္။ အခ်ိန္ျပည့္အဆိပ္ေတြမိခံထားရတယ္။ အဆိပ္မိခံလူသားတုုိ႔ရဲ့ လုုပ္ရပ္တုုိင္းမွာလဲ အဆိပ္ေတြပံ် ႔ႏွံ႔လုုိ႔ေနတယ္။ ဒီထက္ဆုုိးတာက သာမာန္ပ်ံ ႔ႏွံ႔ေနရုုံမွ်မဟုုတ္ဘဲနဲ႔ အရွိန္အဟုုန္ျပင္းစြာလဲ စီးဆင္းလည္ပတ္ေနၾကတာပဲ….။  ပုုိလုုိ႔ဆုုိးျပန္တာက တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး အျပန္အလွန္ကူးစက္လုုိ႔လဲ ေနျပန္တယ္။ ဒီေတာ့ အဲဒီလုုိ ျပင္းထန္တဲ့အဆိပ္မိခံထားရျပီးကူးစက္ခံေနရသူမ်ားရဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဖၚေဆာင္မႈဟာ ေရရွည္တည္ျမဲႏုုိင္မွာမဟုုတ္သလုုိ အႏွစ္သာရလဲမရွိုႏုုိင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကမၻာေပၚမွ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းတုုိင္း ႏုုိင္ငံတုုိင္းမွာ ( အရိယာသံဃအဖြဲ႔အစည္းမွလြဲရင္ ) ဘယ္တုုန္းကမွ အစဥ္အျမဲျငိမ္းခ်မ္းခဲ့တယ္ဆုုိတာ မရွိပါဘူး..။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအဆိပ္ေတြကုုိ အျမစ္ျပတ္သုုတ္သင္ေရးနည္းလမ္းသာလွ်င္ ျငိမ္းခ်မ္းမႈကုုိအမွန္တကယ္ေဖၚႏုုိင္မွာျဖစ္တယ္လုုိ႔ ဆုုိလုုိတာပါ။ …. ေအးဗ်ာ.. ခင္ဗ်ားက ဥပမာနဲ႔ေတာင္းဆုုိေတာ့လဲ တတ္သမွ် သိသမွ်ေလးေတာ့ လင္းရေပမေပါ့… ဆုုိပါဆုုိ႔ဗ်ာ... ဗိုုင္းရပ္စ္ေတြဝင္ေနတဲ့ ကြန္ျပဳတာမွာ သုုံးလုုိ႔အဆင္မေျပႏုုိင္သလုုိပါပဲ၊ ဒီ .. ေလာ… ေဒါ… ေမာ…ဆုုိတဲ့ ဗုုိင္းရပ္စ္ေတြဝင္ေနရင္ သုုိ႔မဟုုတ္ ကူးစက္ခံထားရရင္ ခင္ဗ်ားရဲ့ ကံသုုံးပါးနဲ႔ျပဳမူသမွ်ဟာလဲ မိမိနဲ႔သူတပါးအတြက္ အဆင္ေျပမွာမဟုုတ္ပါဘူး။ ကြန္ျပဴတာမွာ Anti.virus ကုိ အသုုံးျပဳမွအဆင္ေျပသလုုိ ဖြ႔ံျဖိဴးတုုိးတက္ေရး ေပ်ာ္ရႊင္ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆုုိတာေတြကုုိ တကယ္ခံစားခ်င္ရင္ ခႏၶာထဲက ဗုုိင္းရပ္စ္ေတြ သတ္ဘုုိ႔အေရးၾကီးပါတယ္။ နားၾကအုုံးစုုိ႔ဗ်ာ.. ေနာက္တစ္ပတ္မွ ဆက္ၾကမယ္။ 

  Religion teaches us to return good for evil, overcome anger by love, miserliness by charity and not by adopting any other unscrupulous or violent methods. 

  ဘာသာတရားဟာ အျခားမည္သည့္ မေသခ်ာမေရရာေသာနည္းလမ္းမ်ား သုု႔ိမဟုုတ္ အၾကမ္းဖက္ေသာနည္းလမ္းမ်ားကုုိ အသုုံးမျပဳဘဲ မေကာင္းမႈေတြပေပ်ာက္ကာ ေကာင္းမႈေတြျဖစ္ေပၚလာဘုုိ႔၊ ေမတၱာတရားျဖင့္ ေဒါသကုုိေအာင္ႏုုိင္ဘုုိ႔၊ ႏွေျမာဝန္တုုိျခင္းကုုိ စြန္႔ၾကဲျခင္းနဲ႔ ေက်ာ္လႊားဘုုိ႔ သင္ၾကားေပးပါတယ္။ 

 " မေကာင္းမႈေရွာင္ ေကာင္းမႈေဆာင္ ျဖဴေအာင္စိတ္ကုုိထား " ဆုုိတဲ့လကၤာေလးရဖူးေတာ့ ေကာင္းမႈေတြျဖစ္ေပၚလာဘုုိ႔ ဘာသာတရားကသင္ၾကားေပးတယ္ဆုုိတာေတာ့ ရွင္းပါျပီ။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခုုေလာက္သိခ်င္တယ္…… ၊.. ခင္ဗ်ားနဲ႔ေျပာရင္ တုုိတုုိနဲ႔ကုုိ မျပီးပါလား..……၊  အင္း…ဟုုတ္တယ္…၊  အဲဒါခင္ဗ်ားေမးမယ္ဆုုိလဲ ေမးစရာပါပဲေလ…..။ ဒီလုုိဗ်ာ.. ေမတၱာျဖင့္ေဒါသကုုိေအာင္ႏုုိင္ဘုိ႔ဆုုိတဲ့ေနရာမွာ စစ္ပြဲၾကီးတစ္ပြဲကုုိ လက္နက္ၾကမ္းေတြနဲ႔တုုိက္ခုုိက္အႏုုိင္ယူသလုုိမ်ိဴးကုုိ ဆုုိလုုိတာမဟုတ္္ဘူးေလဗ်ာ…..။  ေလာကရဲ့စစ္ပြဲေတြမွာေတာ့ " အႏုုိင္ရသူကသာေစ၊ ရႈံးသူက နာေစ " ဆုုိတဲ့ သေဘာတရားဟာ အလုုိလုုိကပ္ပါလာတယ္။ ဒီေနရာမွာ ေအာင္ႏုုိ္င္ဘုုိ႔အတြက္ တုုိက္ခုုိက္တယ္ဆုုိတဲ့ အသုုံးအႏႈန္းအစား အသုုံးျပဳတယ္ဆုုိတဲ့ ေဝါဟာရကုုိ သုုံးႏႈန္းရင္ပုုိလုုိ႔ဆီေလ်ာ္မယ္။ " ေအးခ်မ္းဘုုိ႔အတြက္  ေဒါသကုုိ အသုုံးမျပဳဘဲ ေမတၱာကုုိအသုုံးျပဳသင့္တယ္ " လုုိ႔ေျပာရင္ ခင္ဗ်ားအေမးေျပလည္တယ္မလား….။ ေျပပါတယ္ဗ်ာ..။ ဟုုတ္ပီ….၊ တဆက္တည္းဆက္လက္ေျပာခ်င္တာက ေမတၱာဆုုိတာ Win Win မူဝါဒပါ..၊ ဒီမူဝါဒမွာ ႏွစ္ဖက္စလုုံး ေက်နပ္ႏွစ္သက္ဖြယ္ရလာဒ္ေတြ အသီးအသီး ခံစားၾကရမွာပါ….။ ဒီသေဘာတရားကုုိ ျမတ္ဗုုဒၶက လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ( ၂၆၀၀ ) ေက်ာ္ကတည္းက သူကုုိယ္တုုိင္လဲ က်င့္သုုံးခဲ့တယ္၊ ေလာကကုုိလဲ ခ်မွတ္သင္ၾကားေပးခဲ့တာပါ…။ ဒီေန႔ေခတ္က်မွ Win Win policy ကုုိအထူးအဆန္းလုုပ္ျပီး သင္ၾကားေနၾကတာပါဗ်ာ…။ 

   ေဟာထားတဲ့ေဒသနာလား…၊ ရွိတာေပါ့ဗ်ာ….။   ဓမၼပဒ ဂါထာနံပါတ္ ( ၅ ) မွာ န ဟိ ေဝေရန ေဝရာနိ၊ သမၼႏ ၱီဓ ကုုဒါစနံ။ အေဝေရနစ သမၼႏ ၱိ၊ ဧသဓေမၼာ သနႏ ၱေနာ ။ လုုိ႔ ျမတ္ဗုုဒၶေဟာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။  အင္း…ရပါတယ္ဗ်ာ…၊  ခင္ဗ်ားက စိတ္ဝင္စားတယ္ဆုုိေတာ့လဲ ရွင္းသြားေအာင္ လင္းရေပမေပါ့…..။ အဓိပၺါယ္က ဒီလုုိဗ်ာ...

   Hostilities aren't stilled through hostility, regardless. Hostilities are stilled through non-hostility: this, an unending truth. ( translanted by Thanissaro Bhikkhu ) . " ဤေလာက၌ ရန္တုုိ႔သည္ ရန္တုုန္႔မူျခင္းအားျဖင့္ ဘယ္ေသာခါမွမျငိမ္းကုုန္ ၊ ရတုုန္႔မမူသျဖင့္သာလွ်င္ ရန္တုုိ႔သည္ျငိမ္းကုုန္၏။ ဤသုုိ႔ရန္တုုန္႔မမူသျဖင့္ ရန္ျငိမ္းျခင္းသည္ ေရွးအစဥ္အလာ ဓမၼတာသေဘာေပတည္း " တဲ့….။  ဒါက ခင္ဗ်ားသိခ်င္တဲ့ သာဓကမ်ားစြာထဲကတစ္ခုုပါ..။  အခ်ဳပ္သေဘာကေတာ့ မေကာင္းတဲ့အရာမွန္သမွ်ကုုိ ေကာင္းတဲ့အရာေတြနဲ႔အစားထုုိးဖုုိ႔ ဘာသာတရားကသင္ၾကားေပးတာပါပဲ။ 

   အဲဒီလုုိမဟုုတ္ဘဲ " ထိခုုိက္ပ်က္ဆီးျပီးအႏ ၱရာယ္မ်ားေစတဲ့ နည္းလမ္းေတြနဲ႔တုုန္႔ျပန္ဘုုိ႔ သင္ၾကားေပးတယ္ဆုုိရင္ အဲဒါဟာ ဘာသာတရားမဟုုတ္ေတာ့ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ငါေဟာတာသာ မွန္တယ္.. အျခားသူေတြေဟာတဲ့ တရားေတြဟာ အခ်ည္းႏွီးဘဲ..၊ ငါေဟာတဲ့တရားကုုိသာလုုိက္နာေစ…၊ မလုုိက္နာတဲ့သူေတြကုုိ ငရဲအျပစ္ဒဏ္က်ေစ..ဆုုိျပီး စိတ္အလုုိမက်တုုိင္း အျပစ္ေပးအေရးယူကာ ရွင္းလင္းသုုတ္သင္ဘုုိ႔သင္ၾကားေပးထားတဲ့ ဘာသာတရားရွိတယ္ဆုုိရင္ အဲဒါဟာ ဘာသာတရားဆုုိတဲ့ နာမည္နဲ႔ လုုံးဝ လုုံးဝ မထုုိက္တန္ေတာ့ပါဘူး….။ ဘာသာတရားဆုုိတဲ့ နာမည္ကုုိအေရျခံဳထားျပီး သိမ္းပုုိက္ေအာင္ႏုုိင္ေရးလမ္းစဥ္ကုုိခ်မွတ္ထားတဲ့ အာဏာရွင္ ႏုုိင္ငံေရးစနစ္အသြင္

ေဆာင္သြားပါေတာ့တယ္ " ။ တကယ္ေတာ့ ဘာသာတရားဟာ ႏုုိင္ငံေရးစနစ္တစ္ခုုမဟုုတ္ပါဘူး။ သုုိ႔ေသာ္ ႏုုိင္ငံေရးနဲ႔လဲ မကင္းႏုုိင္ပါဘူး။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ ကင္းလုုိ႔မွမရႏုုိင္ဘဲကုုိးးး..။ " တကယ့္ဘာသာတရားဆုုိတာ လူမႈကိစၥနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ လူမႈေရး စီးပြါးေရး ႏုုိင္ငံေရး ပညာေရးစတဲ့ လူ႔အမႈလူ႔အေရးအရာအားလုုံးကုုိ Win Win policy နဲ႔ ဦးေဆာင္ ေျဖရွင္းတာပါပဲ "…။ .. ရွင္းပါျပီးဗ်ာ..။ ေက်းဇူးပါ..။ က်ုဳပ္ကလဲ ခင္ဗ်ားစိတ္ဝင္စားတာကုုိပဲ ေက်နပ္ေနတာပါ…။ ေနာက္တစ္ပတ္မွ ဆက္ၾကတာေပါ့…။ 

    

    

What does religion teach us? ဘာသာတရားက ကြ်ႏုုပ္တုုိ႔ကုုိ ဘာေတြသင္ၾကားေပးပါသလဲ ( ၂ )

Religion always advises people not to practice any form of discrimination among members of the human society; but some religionists have acted quite contrary to this fundamental teaching and so divided human society in the name of religion. This is indeed a very sad thing.

ဘာသာတရားက လူမႈအဖြဲ႔အစည္း၏အဖြဲ႔ဝင္မ်ားအၾကားမွာ မည္သည့္ခြဲျခားဆက္ဆံမႈမ်ိဴးကုုိမွ် မျပဳက်င့္ရန္ အစဥ္အျမဲသင္ၾကားထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိဳ ႔ေသာ ဘာသာဝင္ေတြဟာ ဤပဓာနအေျခခံက်တဲ့ သင္ၾကားခ်က္ကုုိ ေတာ္ေတာ္ကုုိဆန္႔က်င္ျပီးၾကပါျပီ။ ဘာသာတရားရဲ့ နာမည္ပညတ္ကုုိေခါင္းစဥ္တပ္ျပီး လူ႔အဖြဲ ႔အစည္းကုုိ လုုံးဝခြဲျခမ္းပစ္ခဲ့ၾကတယ္။ အမွန္တကယ္ေတာ့ ဒီလုုပ္ရပ္ေတြဟာ အလြန္ဝမ္းနဲဘြယ္ရာေကာင္းတဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဟုုတ္တယ္။ ယေန႔ ကမၻာေပၚမွာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအခ်င္းခ်င္း ကြဲျပားၾကျပီးေတာ့ မဆုုံးႏုုိင္တဲ့ျပႆနာမ်ား ၾကံဳေတြ႔ေနရျခင္းေတြထဲမွာ ဒီဘာသာတရားခြဲျခားမႈျပႆနာဟာလည္း တစ္ခုုအပါအဝင္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ သမုုိင္းမွာလဲ ေနရာအႏွံ႔ရွိခဲ့ ျဖစ္ပ်က္ခ့ဲသလုုိ ယေန႔ထိလဲပဲ ရွိေနဆဲ ျဖစ္ပြါးေနဆဲပါပဲ။ လူသားဟာ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိ မထိန္းခ်ဳပ္ မေစာင့္စည္း နားမလည္ႏုုိင္သ၍ေတာ့ သူတပါးကုုိ ယိုုးမယ္ဖြဲ႔ အျပစ္ပုုံခ်ရင္း ရႈပ္ေထြးလွတဲ့ျပႆနာဝဲၾသဃထဲမွာ ျမဳတ္တစ္ခါ ေပၚတစ္လွည့္နဲ႔ ဆင္းရဲစြာ က်င္လည္ေနရအုုံးမွာပါ။ အခ်ိဳ ႔ ဘာသာတရားေတြဆုုိရင္ ဘာသာဝင္ခ်င္းတူပါလွ်က္နဲ႔ လူတန္းစားခြဲျခားတဲ့ စနစ္ဆုုိးေၾကာင့္ မမွ်တတဲ့ ခါးသီးရင္နင့္ဖြယ္ရာ ျဖစ္ရပ္ဆုုိးေတြကုုိ ဒီေန႔ထိတုုိင္ အထင္အရွားေတြ႔ျမင္ေနရဆဲပါပဲ။ 

It is only through religion that man can mould his life and destiny to adjust himself and not through any other means. 

" လူသားသည္ သူ၏ဘဝကုုိ ပုုံစံတက်ျဖစ္ဘုုိ႔ႏွင့္ သူ၏ကံၾကမၼာကုုိ သူကုုိယ္တုုိင္အခ်ိဴးစားတက် သဟဇာတျဖစ္ဖုုိ႔ စြမ္းေဆာင္ေပးႏုုိင္သည္ " ဆုုိေသာအခ်က္မွာ ဘာသာတရားရဲ့သင္ၾကားခ်က္ေၾကာင့္သာလွ်င္ျဖစ္ပါတယ္။ အျခားမည္သည့္ နည္းလမ္းေၾကာင့္မွ်မျဖစ္ႏုုိင္ပါဘူး။ 

ဟုုတ္တယ္။ စစ္မွန္တဲ့ဘာသာတရားဟာ လူသားတုုိင္းရဲ့ဘဝေတြကုုိ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ လူမႈပတ္ဝန္းက်င္မွအစ ဝန္းက်င္နယ္ပယ္အားလုုံးနဲ႔ ဆီေလ်ာ္မႈရွိေအာင္ သင္ၾကားေပးတယ္။ ဒါ့အျပင္ လူသားဟာ သူ႔ရဲ့အစြမ္းအစနဲ႔အရည္အခ်င္းကုုိလဲ အာဏာရွင္ တန္ခုုိးရွင္တစ္ဦးတည္းရဲ့ ခ်ဳပ္ကုုိင္မႈေအာက္မွာ ငုုပ္လွ်ိဴးတုုိးဝင္ေနစရာမလုုိဘဲ ဘုုရားျဖစ္တဲ့အထိ လြပ္လပ္စြာ ထုုိးေဖာက္ခြင့္ စြမ္းေဆာင္ခြင့္ ျဖစ္ႏုုိင္ခြင့္ေတြကုုိ ဖြင့္ခ်ေပးတယ္။ သင္ျပေပးတယ္။ ဒီလုုိ လူသားရဲ့ပင္ကုုိယ္သဘာဝစြမ္းပကားကုုိ သဘာဝက်စြာ ဖြင့္ထုုတ္သင္ၾကားေပးရဲတဲ့ ဘာသာတရားသာလွ်င္ အနာဂတ္ကမၻာမွာလႊမ္းမုုိးခြင့္ရပါလိမ့္မယ္။

  Religion teaches us how to conquer ourselves without depending on others. If everyman could learn to do this through his own power and intelligence then what wonderful world this would be to live in peacefully and happily. Man should not blame religion for his own failure. 

ဘာသာတရားဟာ အျခားသူမ်ားကုုိ မီွခုုိအားထားမႈမျပဳဘဲ မိမိကုုိယ္တုုိင္ အခက္အခဲမ်ားကုုိ ဘယ္လုုိေက်ာ္လႊားရမယ္ဆုုိတာကုုိ သင္ၾကားေပးတယ္။ အကယ္၍ လူသားတုုိင္းဟာ ကိုုယ္ပုုိင္စြမ္းအား ကိုုယ္ပုုိင္အသိဥာဏ္မ်ားနဲ႔ ေအာင္ျမင္မႈနည္းလမ္းမ်ားကုုိ တတ္သိနားလည္ႏုုိင္ၾကမယ္ဆုုိရင္ အ့ံၾသေက်နပ္စရာေကာင္းတဲ့ ဒီကမၻာၾကီးထဲမွာ ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ေနထုုိင္ႏုုိင္ၾကပါလိမ့္မယ္။ လူသားဟာ မိမိကုုိယ္တုုိင္ရဲ့ဆုုံးရႈံးမႈအတြက္ ဘာသာတရားကုုိ အျပစ္မတင္သင့္ပါဘူး။

ဟုုတ္တယ္။ ေတြ႔ၾကံဳလာရတဲ့ ေကာင္းေကာင္းဆုုိးဆုုိး အမ်ိဴးမ်ိဴးေသာ ျဖစ္ရပ္တုုိင္းကုုိ ဘယ္လုိတန္ခုုိးရွင္ရဲ့ အလုုိဆႏၵကုုိမွ်လုုိက္ေလ်ာရတာမဟုုတ္ဘဲ( တန္ခုုိးရွင္အလုုိေတာ္က်မဟုုတ္ဘဲ ) လူသားဟာ ကုုိယ္တုုိင္တာဝန္ယူရဲရမယ္။ တာဝန္ခံရဲရမယ္။ အဲဒီတာဝန္ႏွစ္မ်ိဴးပါတဲ့စိတ္နဲ႔ ေက်ာ္လႊားႏုုိင္ရမယ္။ အဲဒီလုုိ မိမိကုုိယ္တုုိင္ တာဝန္လဲယူရဲ တာဝန္လဲခံရဲတဲ့ သတၱိမ်ိဴးကုုိ ေမြးျမဳျပဳစုုႏုုိင္တဲ့ ဘာသာတရားသည္သာ ဖြံ႔ျဖိဴးတုုိးတက္ ေအးခ်မ္းလုုိေသာ ကမၻာၾကီးအတြက္ မရွိမျဖစ္လုုိအပ္ပါတယ္။ ျဖစ္ရပ္တုုိင္းမွာ တန္းခုုိးရွင္တစ္ဦးဦးရဲ့အလုုိေတာ္က်ျဖစ္ရတာပဲဆုုိတဲ့ ( ကုုိယ္တုုိင္တာဝန္ယူရဲ တာဝန္ခံရဲတဲ့ သတၱိကင္းတဲ့ ) အယူဝါဒကုုိ ဥာဏ္ပညာမ်က္စိမွိတ္ျပီးယုုံၾကမယ္ဆုုိလွ်င္ လူသားဟာအက်ဥ္းသားတစ္ဦးအဆင့္ထက္မပုုိႏုုိင္ေတာ့ပါဘူး။ 

Religion teaches us not to become slaves even to our own senses; instead it teaches to calm them down in order to find the way to real happiness. 

ဘာသာတရားဟာ ကြ်န္ေတာ္တုုိ႔ကုုိယ္ပုုိင္စိတ္အာရုုံေတြရဲ့ အထံမွာေတာင္ ေက်းကြ်န္မျဖစ္ဘုုိ႔ရန္ သင္ၾကားေပးပါတယ္။ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ထံမွ် ေက်းကြ်န္မျဖစ္ေစဘဲ စစ္မွန္ေသာေပ်ာ္ရႊင္မႈသုုိ႔သြားရာ လမ္းေၾကာင္းကုုိ ရွာေဖြေတြ႔ရွိႏုုိင္ရန္ စိတ္တည္ျငိမ္ရင့္က်က္ေအးျမေစေရးကုုိ သင္ၾကားေပးပါတယ္။ 

ဟုုတ္တယ္။ လူသားဟာ သူကုုိယ္တုုိင္သာ သူ႔ဘဝရဲ့သခင္ပါပဲ။ ဘာသာတရားက သခင္စိတ္နဲ႔ အထက္တန္းေရာက္ေအာင္ သူကုုိယ္တုုိင္ၾကိဴးစားဘုုိ႔သင္ၾကားေပးတာပါပဲ။ ကုုိယ္ကုုိယ္တုုိင္ သခင္စိတ္နဲ႔မၾကိဴးစားဘဲ မရွိတဲ့တန္ခုုိးရွင္အထံမွာ ေရသာခုုိအေခ်ာင္စိတ္နဲ႔ ဆုုေတာင္းေနမယ္ဆုုိရင္ သူဟာ ေက်းကြ်န္ဘဝက လြတ္ေျမာက္သူမဟုတ္ေသးပါဘူး။ အဲဒီလုုိ ေက်းကြ်န္အယူအဆကုုိစြဲျမဲစြာယုုံၾကည္က်င့္သုုံးေနမယ္ဆုုိရင္လဲ လူသားရဲ့မူလဂုုဏ္သိကၡာနဲ႔တန္ဘုုိးဆုုိတာလဲ မရွိႏုုိင္ေတာ့ပါဘူး။ အေၾကာင္းက လူသားဟာ သူ႔ဘဝကုုိ သူကုုိယ္တုုိင္ျပ႒ာန္းပုုိင္ခြင့္မရွိဘဲ တန္ခုုိးရွင္ကသာ ျပ႒ာန္းဖန္တီးခြင့္ကုုိ တဖက္သတ္ထာဝရ ရယူထားျခင္းေၾကာင့္ပါပဲ၊ 

Religion again teaches us ( without blaming anybody else ) to try to understand our own weakness and to shoulder the responsibility of life by fulfilling our duties and obligations to ourselves as well as to others. 

ဘာသာတရားဟာ ( အျခားဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကုုိမွအျပစ္မတင္ဘဲ ) ကြ်န္ေတာ္တုုိ႔ကုုိယ္တုုိင္ရဲ့အားနဲခ်က္ကုုိ သိရွိနားလည္ေအာင္ၾကိဴးစားဖုုိ႔ တဖန္ထပ္လုုိ႔ သင္ၾကားေပးပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ကြ်န္ေတာ္တုုိ႔ကုုိယ္တုုိင္နဲ႔သူတပါးအတြက္ တာဝန္နဲ႔ဝတၱရားေတြကုုိ ျဖည့္ဆည္းျခင္းျဖင့္ ဘဝရဲ့တာဝန္ကုုိထမ္းေဆာင္ဖုုိ႔ကုုိလည္း လမ္းညႊန္ေပးပါတယ္။ 

ဟုုတ္တယ္။ ကုုိယ္ကုုိယ္တုုိင္ရဲ့ အားနဲခ်က္ကုုိသိျမင္ျခင္းဟာ တန္ုဘုုိးမျဖတ္ႏုုိင္တဲ့ဧရာမအျမတ္အစြန္းၾကီးပဲျဖစ္ပါတယ္။ အရာရာနဲ႔ နယ္ပယ္တုုိင္းမွာ အားနဲခ်က္ကုုိသိရမွ အားသာခ်က္ဆီသုုိ႔ ဆက္လက္ေလွ်ာက္လွမ္းႏုုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကေန႔ကမၻာမွာျဖစ္ေနၾကတဲ့ ျပႆနာရပ္တုုိင္းရဲ့ဇာစ္ျမစ္ကုုိတူးဆြၾကည့္ရင္ လူသားကိုုယ္စီဟာ ကုုိယ္စီအားနဲခ်က္ကုုိ အမွန္အတုုိင္း အရွိအတုုိင္းနားမလည္ျခင္းေၾကာင့္ပဲဆုုိတာ ေစ့ေစ့စဥ္းစားေလ ထင္ရွားေလပါပဲ။ ( ဆက္ရန္ )

What does religion teach us? ဘာသာတရားက ကြ်ႏ္ုုပ္တုုိ႔ကုုိ ဘာေတြသင္ၾကားေပးပါသလဲ? ( ၁ )

Religion teaches us to overcome our difficulties without creating further difficulties. Every problem of life which we come across could be solved if only we know how to practice a rational religion. 

ဘာသာတရားဟာ အကြ်န္ဳပ္တုုိ႔ကုုိ ေနာက္ထပ္အခက္အခဲတစုုံတရာဆက္လက္မျဖစ္ေစဘဲ လက္ရွိအခက္အခဲကုုိ ေက်ာ္လႊားႏုုိင္ဘုုိ႔ သင္ၾကားေပးပါတယ္။ ဆင္ျခင္တုုံတရားအေျခခံေသာ ဘာသာတရား၏ က်င့္ပုုံက်င့္နည္းကုုိ သိၾကမွသာလွ်င္ သုုိ႔မဟုုတ္ သတိ ပညာကုုိအေျခခံေသာ ဘာသာတရား၏သင္ၾကားခ်က္တုုိ႔ကုုိ သိရွိလုုိက္နာၾကာမွသာလွ်င္ အကြ်န္ဳပ္တုုိ႔ အမွတ္မထင္ၾကံဳေတြ႔ျဖတ္သန္းရေသာ ဘဝျပႆနာတုုိင္းကုုိ ေျဖရွင္းႏုုိင္ပါတယ္။ 

မွန္ပါတယ္။ စစ္မွန္ေသာဘာသာတရားရဲ့သင္ၾကားခ်က္မ်ားကုုိ စစ္မွန္ေအာင္သာ က်င့္သုုံးၾကရင္ လူသားေတြမလုုိလားတဲ့ ျပႆနာတုုိင္းဟာ ကင္းေဝးေနမွာပါ။ ဘာသာတရားကုုိ ကုုိးကြယ္က်င့္သုုံးၾကတဲ့အခါမွာ ဆင္ျခင္တုုံတရား သုုိ႔မဟုုတ္ သတိနဲ႔ ပညာဟာ အလြန္ပဲ အေရးၾကီးလွပါတယ္။ သတိနဲ႔ ပညာလုုံးဝမပါဘဲ တန္ခုုိးရွင္တစ္ဦးဦးကုုိ အရမ္းယုုံ မ်က္ကန္းယုုံ ယုုံၾကည္တတ္တဲ့ မႈိင္းမိခံရတဲ့ယုုံၾကည္မႈမ်ိဴးသက္သက္မွ်နဲ႔သာ ကိုုးကြယ္ၾကမယ္ဆုုိရင္ ျပႆနာတုုိင္းကုုိ ဖိတ္ေခၚရာေရာက္ပါတယ္။ အစြန္းေရာက္တယ္ဆုုိတာဟာ သတိနဲ႔ပညာအားနဲသြားလုုိ႔ သုုိ႔မဟုုတ္ ဆင္ျခင္တုုံတရားပညာနဲ႔ ယုုံၾကည္မႈတုုိ႔ ဟန္ခ်က္မညီမွ်မႈေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမတ္ဗုုဒၶကေတာ့ သဒၶါနဲ႔ပညာမွ်တေအာင္ က်င့္သုုံးတတ္ဖုုိ႔ သင္ၾကားေပးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ 

Man has been endowed with certain extra faculties which animals do not have. If man does not train himself to utilize such faculties he is capable of behaving in a manner much worse than animals. He could train himself against the moral back ground introduced by a religion. But such religious instruction should be given not by threatening them with hell-fire nor by pleasing them by promising a paradise, but by making them to understand why they should observe morality and obtain from evil. 

လူသားဟာ တိရစ ၦာေတြမွာမရွိတဲ့ အခ်ိဳ ႔ပုုိလြန္ေကာင္းျမတ္ေသာ စြမ္းရည္မ်ားနဲ႔ျပည့္စုုံပါတယ္။ တကယ္လုုိ႔ လူသားဟာ တိရစ ၦာန္ထက္ ပုုိလြန္ေကာင္းျမတ္တဲ့ အဲဒီအရည္အေသြးေတြကုုိ အက်ိဴးရွိရွိအသုုံးျပဳဘုုိ႔ မေလ့က်င့္ဘူးဆုုိရင္ တိရစ ၦာထက္အဆုုိးရြားဆုုံးျဖစ္တဲ့ အျပဳအမူေတြကုုိျပဳမူႏုုိင္ပါတယ္။ သူဟာ ဘာသာတရားက အစပ်ိဴးသင္ၾကားေပးထားတဲ့ အေျခခံကုုိယ္က်င့္တရားကုုိလဲ ဆန္႔က်င္ႏုုိင္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေကာင္းကင္ဘုုံနဲ႔ ကတိေပးျပီး ေျမွာက္ပင့္ျခင္း၊ ငရဲမီးနဲ႔ေျခာက္လွန္႔ျခင္းတုုိ႔ မျပဳလုုပ္ဘဲ ဘာေၾကာင့္ ကုုိယ္က်င့္တရားကုုိ က်င့္သုုံးသင့္တယ္၊ ဘာေၾကာင့္ မေကာင္းမႈမွေရွာင္ၾကဥ္သင့္တယ္ဆုုိတာကုုိ နားလည္ေအာင္ရွင္းျပျခင္းျဖင့္သာလွ်င္ ဘာသာတရားသင္ၾကားခ်က္မ်ားကုုိ ေပးသင့္ပါတယ္။ 

မွန္ပါတယ္။ လူသားေတြရဲ့ ထူးျခားေကာင္းျမတ္တဲ့စြမ္းရည္ေတြကုုိ လြဲမွားစြာအသုုံးျပဳခဲ့ၾကတာေၾကာင့္ ကမၻာ့သမုုိင္းမွာ အမည္းစက္ၾကီးေတြ စြန္းထင္းခဲ့ဖူးပါျပီ။ အဲဒီအစြန္းေရာက္အမဲစက္ေတြဟာ တိရစ ၦာထက္ပုုိဆုုိးတဲ့ လူသားေတြရဲ့ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္လွတဲ့ အက်င့္ဆုုိးေတြပါပဲ။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ လူသားရဲ့ မူလပင္ကုုိစြမ္းရည္မ်ားကုုိ အသုုံးတည့္ေအာင္ အသုုံးျပဳဘုုိ႔မစဥ္းစားဘဲ ငရဲမီးနဲ႔ေျခာက္ျပီး ေကာင္းကင္ဘုုံနဲ႔ေျမွာက္တဲ့ သေဘာတရားကုုိ အသားေပးလြန္းခဲ့တဲ့ဘာသာတရားေတြဟာ လူသားရဲ့သဘာဝစြမ္းရည္မ်ားမွ ေသြဖည္ေစျပီး တန္ခုုိးရွင္တစ္ဦးဦးရ့ဲအထံမွာ ကိုုယ္ပုုိင္အစြမ္းအစေတြကုုိ စုုံမွိတ္ျပီးအပ္ႏွံေစပါတယ္။ ဒီေတာ့ လူသားဟာ သူ႔ထက္အရာရာပုုိလြန္တဲ့ တန္ခုုိးရွင္တစ္ဦးရွိတယ္ဆုုိတဲ့ အေျခအျမစ္ကင္းမဲ့ေသာ အစြဲအလမ္းကုုိ ခုုိင္မာလာခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ လူသားရဲ့မူလစြမ္းပကားေတြကုုိ ယုုံၾကည္အားကုုိးမႈထက္ တန္ခုုိးရွင္ကုုိသာ အားကုုိးမႈေတြၾကီးစုုိးလႊမ္းမုုိးခဲ့ျပီး အဲဒီတန္ခုုိးရွင္ကသာ လူသားေတြရဲ့ ေကာင္းေကာင္းဆုုိးဆုုိးအမ်ိဴးမ်ိဴးေသာ အရာရာေတြအတြက္ပဓာနျဖစ္တယ္လုုိ႔ ယုုံမွတ္မွားလာခဲ့ေတာ့တယ္။ 

Human beings cannot be controlled by a government merely by imposing more and more rigid rules. The more the government makes the rules the more would people find out loopholes to break such rules. If man is morally trained by a religion so as to make him understand why he should behave as a good citizen, no problems would arise. 

အစုုိးရတစ္ဖြဲ႔ဟာ ပုုိ၍ပုုိ၍တင္းက်ပ္တဲ့ အမိန္႔ဥပေဒမ်ားကုုိျပဌာန္းရုုံမွ်ျဖင့္ လူသားကုုိ ထိန္းခ်ဳပ္လုုိ႔ရႏုုိင္မွာမဟုုတ္ပါဘူး။ အစုုိးရဟာ တင္းက်ပ္တဲ့အမိန္႔ဥပေဒမ်ားကုုိ ျပဌာန္းေလေလ လူထုုဟာ အဲဒီတင္းက်ပ္တဲ့ အမိန္႔ဥပေဒမ်ားကုုိ ခ်ိဴးေဖာက္ရန္ ထြက္ေပါက္ကုုိရွာေဖြေတြ႔ရွိေလေလပဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဘာသာတရားက လူသားကုုိ ႏုုိင္ငံသားေကာင္းတစ္ေယာက္အျဖစ္ျဖင့္ ကုုိယ္က်င့္သိကၡာတရားကုုိ ဘာေၾကာင့္ေလးစားလုုိက္နာသင့္တယ္ဆုုိတာကုုိ နားလည္ေအာင္ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးလွ်င္ လူမႈျပႆနာေတြဟာ ျဖစ္ေပၚလာမွာ မဟုုတ္ေတာ့ပါဘူး။ 

ဟုုတ္ပါတယ္။ အာဏာရွင္မ်ားၾကီးစုုိးတဲ့ႏုုိင္ငံေတြမွာ ပုုိ၍တင္းက်ပ္လာျပီး မမွ်တတဲ့အမိန္႔အာဏာမ်ားဟာ ျပည္သူလူထုုရဲ့ကုုိယ္က်င့္တရားကုုိ မထိန္းခ်ဳပ္ႏုုိင္ရုုံမွ်မက အာဏာပုုိင္လူတန္းစားတုုိ႔ရဲ့ ကုုိယ္က်င့္တရားကုုိလည္း ေအာက္ဆုုံးအဆင့္သုုိ႔ေရာက္ေစခဲ့တတယ္ဆုုိတာ သမုုိင္းမွာလက္ေတြ႔အထင္အရွားပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီမမွ်တတဲ့ အမိန္႔အာဏာေတြဟာ ကိုုယ့္က်င့္တရားပ်က္ျပားျခင္းထြက္ေပါက္ဆီသုုိ႔ တိတ္တိတ္တမ်ိဴး ထင္ထင္ရွားရွားတဖုုံ ခုုန္ဆင္းသြားၾကေတာ့တာပါပဲ။ ( ဆက္ရန္ ) 

ဒုုိင္ယာရီအပုုိင္းအစေလးမ်ား ( ၇ ) ဤခရီးနီးသလား

ဖင္လန္ႏုုိင္ငံတြင္ လူငယ္မ်ားအတြက္ပညာသင္ၾကားေရးသည္ အဆင္ေျပလြယ္ကူလွသည္။ ႏုုိ႔စုုိ႔ကေလးအရြယ္မွစ၍ ( ၇ ) ႏွစ္သားအရြယ္မတုုိင္မီအထိ ကေလးထိန္းေက်ာင္းတြင္ထားၾကသည္။ ကေလးထိန္းေက်ာင္းအတြက္လခကုုိ မိဘ၏အေျခအေနအလိုုက္ ေပးၾကရသည္။ မိဘမ်ားအလုုပ္မရွိလွ်င္ ေက်ာင္းလခေပးရန္မလိုုဘဲ စိတ္ေအးခ်မ္းသာစြာ အခမဲ့ ေက်ာင္းထားႏုုိင္သည္။ အလုုပ္ရွိေသာ မိဘျဖစ္လွ်င္ကား ေက်ာင္းလခေပးၾကရသည္။ ေက်ာင္းတြင္ နံနက္စာ ေန႔လည္စာႏွင့္မုုန္႔ပဲသြားရည္စာတုုိ႔ကုုိလည္း အခမဲ့ေကြ်းလုုိက္ေသးသည္။  ကေလးမ်ား၏ ၾကီးထြားမႈ ဖြံ႔ျဖိဴးမႈႏွင့္ တတ္သိနားလည္မႈတုုိ႔ကုုိ အခ်ိဴးက် ဟန္ခ်က္ညီညီရရွိေစႏုုိင္ေသာ ေစာင့္ေရွာက္မႈႏွင့္ပညာသင္ၾကားမႈတုုိ႔ကုုိ ျဖည့္ဆည္းေပးသည္။ ၎ျဖည့္ဆည္းေပးမႈသည္ ငယ္ရြယ္စဥ္ကေလးဘဝပညာေရးနွင့္ ကေလးေစာင့္ေရွာက္မႈအစိတ္အပုုိင္းႏွစ္ခုုတုုိ႔၏ မကြဲျပားဘဲ တစ္သားတည္းျဖစ္မႈကုုိေဖၚေဆာင္သည္။  ဆုုိလုုိသည္မွာ ကေလးေစာင့္ေရွာက္မႈသည္ပင္ ပညာသင္ၾကားေပးျခင္းျဖစ္သည္။ ေစာင့္ေရွာက္ရင္းျဖင့္ သင့္ေလ်ာ္ေသာပညာရပ္မ်ားကုုိသင္ၾကားေပးသည္။  သိုု႔ေသာ္ ကေလးအသက္ေျခာက္ႏွစ္သုုိ႔ေရာက္ေသာအခါ အေျခခံပညာအလယ္တန္းကုုိတက္ေရာက္ႏုုိင္ရန္ အေျခခံအၾကိဳတန္းကုုိ တစ္ႏွစ္ၾကာတက္ေရာက္ရသည္။ ၎အၾကိဳတန္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္သည္ ကေလးဘဝပညာေရးႏွင့္ေစာင့္ေရွာက္မႈတုုိ႔၏ အစိတ္အပုုိင္းအေနျဖင့္ ကေလးမ်ား၏ တတ္ေျမာက္ေရးကြ်မ္းက်င္မႈကုုိ တုုိးတက္ေစရန္ရည္ရြယ္သည္။ အလြယ္ဆုုိုုရေသာ္ အေျခခံအၾကိဳတန္းသုုိ႔လြယ္ကူစြာတက္ေရာက္ႏုုိင္ရန္ ၾကိဴတင္ျပင္ဆင္ေသာအတန္းလည္းျဖစ္သည္။ ထုုိ႔ျပင္ ထုုိအေျခခံအၾကိဳတန္းအတြက္ မိဘမ်ားမွေငြေၾကးကုုန္က်စရာမလုုိဘဲ အစုုိးရမွေထာက္ပံ့ေသာ အခမဲ့ပညာေရးျဖစ္သည္။ အေျခခံအၾကိဳပညာေရးအတြက္ အမ်ိဴးသားဗဟုုိသင္ရုုိးညႊန္းတန္းကုုိ ဖင္လန္အမ်ိဴးသားပညာေရးအဖြဲ႔မွဆုုံးျဖတ္သည္။ 

   ကေလးအသက္ ( ၇ ) ႏွစ္သုုိ႔ေရာက္ေသာအခါမွစ၍ မသင္မေနရပညာေရးစနစ္အရ အေျခခံပညာေက်ာင္းသုုိ႔စတင္တက္ေရာက္ၾကရသည္။ တစ္တန္းမွစ၍ ကုုိးတန္းအထိကုုိ မသင္မေနရ အေျခခံပညာေရးအျဖစ္သတ္မွတ္ကာ အေျခခံပညာေရးကုုိ ကုုိးႏွစ္ၾကာသင္ၾကားၾကရသည္။ ၎ကုုိးႏွစ္ကုုိ ႏွစ္ပုုိင္းျပန္ခြဲလုုိက္ေသာအခါ တစ္တန္းမွ( ၆ ) တန္းအထိသည္ အေျခခံပညာအလယ္တန္းျဖစ္၍ ( ၇ ) တန္းမွ( ၉ ) တန္းအထိသည္ အထက္တန္းျဖစ္သည္။ ( ၁၀ ) တန္းမွ ( ၁၂ ) တန္းအထိ သုုံးႏွစ္ၾကာသင္ယူရေသာပညာေရးသည္ အဆင့္ျမင့္ပညာေရးျဖစ္သည္။ ဤႏုုိင္ငံတြင္ အေျခခံပညာမူလတန္းဟူ၍ သတ္မွတ္ထားခ်က္မရွိပါ။  ေက်ာင္းသင္ရုုိးညႊန္းတမ္းသည္ အမ်ိဴးသားဗဟုုိသင္ရုုိးညြန္းတမ္းကုုိအေျခခံသည္။  မသင္မေနရပညာေရးကုုိ ကုုိးႏွစ္ၾကာသင္ၾကားျပီးဆုုံးသည့္အခါ ေက်ာင္းသား၏ကုုိယ္ပုုိင္ဆႏၵအေလ်ာက္ တစ္ႏွစ္အပုုိထပ္ဆင့္သင္ယူရန္ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိသည္။ သုုိ႔ေသာ္ မေရြးခ်ယ္လွ်င္လည္းရသည္။ ဤဆႏၵအေလ်ာက္တစ္နွစ္ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိေသာပညာေရးသည္ အထက္တန္းပညာရပ္မ်ားကုုိဆက္လက္သင္ယူႏုုိင္ေစရန္ လူငယ္မ်ားအားတုုိက္တြန္းဘုုိ႔ရန္ႏွင့္ကူညီဘုုိ႔ရန္ ရည္ရြယ္ပါသည္။ အကယ္၍ တကၠသုုိလ္သုုိ႔ဆက္လက္သင္ၾကားလုုိလ်ွင္ ( ၁၂ ) တန္းေအာင္မွသာ တက္ေရာက္သင္ၾကားႏုုိင္သည္။ ထူးျခားသည္မွာ သားသမီးကုုိ မိဘကကုုိယ္ျဖစ္ေစခ်င္သည့္အတုုိင္း ပုုံေဖၚခြင့္မရဘဲ ကေလး၏ဆႏၵအေလ်ာက္သာပညာေရးကုုိလြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေပးထားျခင္းျဖစ္သည္။ လြတ္လပ္စြာေရြးခ်ယ္ခြင့္ေပးထားသည္ဆုုိေသာ္လည္း ေက်ာင္းသားတစ္ဦးတည္း၏ ဆႏၵသက္သက္မွ်ျဖင့္ စိတ္ထင္တုုိင္းေရြးခြင့္မရွိေပ။  သားသမီး ( ေက်ာင္းသား ) ၏ ပညာေရးအေျခအေနႏွင့္ဆႏၵကုုိ ဆရာ ဆရာမမ်ားက အနီးကပ္လက္ေတြ႔က်က် သိျမင္ထားျပီးျဖစ္ရာ ေက်ာင္းသားမိဘမ်ားကုုိေက်ာင္းသုုိ႔ေခၚေဆာင္၍ ကေလး၏အေနအထားကုုိရွင္းျပလွ်က္ အနာဂတ္ပုုံေဖၚေရးကုုိ ေဆြးေႏြးၾကရသည္။ ထုုိသိုု႔ ၁။ မိဘ ၂။ ေက်ာင္းသား ၃။ ဆရာဆရာမတုုိ႔၏ အသီးသီးေသာေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားအရ ေက်ာင္းသား၏ဆႏၵႏွင့္အေနအထားကုုိက္ညီေသာ ပညာေရးကုုိေဇာင္းေပး၍ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေပးလုုိက္ၾကသည္။ အလြန္အတုုယူထုုိက္ေသာ စနစ္တစ္ခုုပင္ျဖစ္သည္။ သံသရာမွ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ သတၱဝါတုုိ႔၏ အၾကိဳက္စရုုိက္အားေလ်ာ္စြာ ျမတ္ဗုုဒၶ၏ ကမၼ႒ာန္းေပးေသာနည္းစနစ္နွင့္တူညီေနသည္ကုုိ သတိျပဳမိသည္။ 

   သုုိ႔ေသာ္ အေျခခံအထက္တန္းျဖစ္သည့္ ( ၉ ) တန္းေအာင္ျပီးလွ်င္ အဓိကေရြးခ်ယ္ခြင့္ႏွစ္ခုုရွိသည္။ ၎တုုိ႔မွာ ၁။ အသက္ေမြးအလုုပ္သင္ပညာေရးေက်ာင္းႏွင့္ ၂။ အဆင့္ျမင့္ပညာသင္ေက်ာင္းတုုိ႔ျဖစ္သည္။ အဆုုိပါ ႏွစ္ေက်ာင္းလုုံး၏ ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ကာလမွာ ( ၃ ) ႏွစ္ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ အသက္ေမြးအလုုပ္သင္ပညာေရးေက်ာင္းျပီးဆုုံးေသာအခါ တကၠသုုိလ္သုုိ႔ဆက္လက္တက္ေရာက္လုုိလွ်င္လည္း တက္ေရာက္ခြင့္ရွိသည္။ အကယ္၍ အသက္ေမြးအလုုပ္သင္ပညာေရးေက်ာင္းကုုိမတက္ဘဲ အဆင့္ျမင့္ပညာေရးေက်ာင္းသုုိ႔တက္ေရာက္ကာ ေအာင္ျမင္ျပီးဆုုံးေသာ္လည္း  အလုုပ္သင္ပညာေရးေက်ာင္းကုုိမျဖစ္မေနတက္ေရာက္ၾကရသည္သာျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းမွာ အသက္ေမြးအလုုပ္သင္ပညာေရးေက်ာင္းမွ ေအာင္လက္မွတ္ရရွိထားမွသာလွ်င္ အလုုပ္ရႏုုိင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ သုုိ႔ေသာ္ အဆင့္ျမင့္ပညာေရးေက်ာင္းျပီးဆုုံးမွ အသက္ေမြးအလုုပ္သင္ပညာေရးေက်ာင္းကုုိတက္ေရာက္ကာျပီးဆုုံးပါက အလုုပ္ေကာင္းေကာင္း လစာေကာင္းေကာင္းအတြက္ ပုုိ၍အခြင့္အလမ္းသာေလသည္။ တကၠသုုိလ္ပညာေရးသည္ကား ဘီေအ ဘီအက္စ္စီ ဘြဲ႔တုုိ႔အတြက္ပင္ ၄ ႏွစ္ သုုိ႔မဟုုတ္ ၅ ႏွစ္ၾကာသည့္တုုိင္ သင္ယူၾကရသည္။ ထုုိထုုိဘြဲ႔တုုိ႔အတြက္ စာအလြတ္က်က္မွတ္ျခင္းကုုိ ဦးစားမေပးဘဲ သုုေတသနလုုပ္ငန္းမ်ားကုုိသာ အဓိကဦးစားေပးထားသည္။ 

   ထူးျခားသည္မွာ ကုုိးတန္းအထိပါဝင္ေသာ အေျခခံပညာအဆင့္ႏွင့္ ( ၁၀ ) တန္းမွ ( ၁၂ ) တန္းထိပါဝင္ေသာ အဆင့္ျမင့္ပညာေရးတုုိ႔တြင္ ျပ႒ာန္းစာအုုပ္မ်ား ေဘာလ္ပင္ ခဲတံမ်ားႏွင့္အျခားေသာပညာေရးအသုုံးအေဆာင္ပစၥည္းမ်ားကုုိ အစုုိးရမွ တရားဝင္အခမဲ့ ေထာက္ပ့ံသည္။  မိဘမ်ားမွာ သားသမီးမ်ား၏ ပညာေရးအတြက္ တစ္ျပားတစ္ခ်ပ္မွ ကုုန္က်စရာမလုုိေခ်။ ေက်ာင္းအပ္ခလည္းေပးစရာမလုုိ၊ ေပးရေကာင္းမွန္းလည္း သူတုုိ႔မသိၾကေခ်။ ထုုိ႔ျပင္ ေက်ာင္းတြင္ ေန႔လည္စာကုုိလည္း အခမဲ့ေကြ်းျပန္ေသးသည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ ထမင္းခ်ိဳင့္ထည့္ေပးရေသာ ဒုုကၡမွလည္းကင္းေဝးသြားေတာ့သည္။  ေက်ာင္းက်မၼာေရးႏွင့္အျခားေကာင္းက်ိဴးျဖစ္ေစေသာ ဝန္ေဆာင္မႈမ်ားအတြက္လည္း အေျခခံပညာေက်ာင္းသားႏွင့္အဆင့္ျမင့္ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ အခမဲ့ပင္ျဖစ္သည္။ အေျခခံပညာသင္ ေက်ာင္းသားအားလုုံးသည္ သင္ၾကားေရးႏွင့္အျခားေက်ာင္းလုုပ္ငန္းမ်ားတြင္ လုုိအပ္ခ်က္ျဖစ္ေပၚလွ်င္ျဖစ္ေပၚျခင္း အေထာက္အပံ့ႏွင့္လမ္းညြန္မႈကုုိ ရယူႏုုိင္ခြင့္ရွိသည္။ ဆရာ ဆရာမ်ားသည္လည္း သက္ဆုုိင္ရာ က႑အလုုိက္ တာဝန္ကုုိေက်ပြန္စြာထမ္းေဆာင္ၾကရသည္။ သင္ၾကားေရးဆရာ၊ သင္ေထာက္ကူဆရာ၊ ကေလးမ်ားအားနဲသည့္ဘာသာရပ္ကိုု ျဖည့္စြမ္းေပးမည့္ စပါရွယ္လစ္စ္ထ္ ဆရာတုုိ႔ျဖင့္ ျပည့္စုုံေအာင္ ျဖည့္ဆည္းတာဝန္ေပးထားသည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ပင္ ကေလးမ်ား၏ ပညာေရးအတြက္ မိဘမ်ားသည္ ေငြေရးေၾကးေရးမွအစ အရာရာအတြက္ ပူပန္စရာမလုုိေတာ့ေပ။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ ဆင္းရဲခ်မ္းသာမေရြး အားလုုံးတေျပးညီ ပညာသင္ၾကားခြင့္ရၾကေလသည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ပင္ လူတန္းစားကြာဟမႈသည္လည္း က်ဥ္းေျမာင္းသြားေတာ့သည္။ ပညာသင္ကာလသည္ ႏွစ္စဥ္ ေအာဂတ္စ္လလည္တြင္စတင္၍ ဂြ်န္လဆန္းပုုိင္းတြင္ အဆုုံးသတ္သည္။ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ ရက္ ( ၆၀ ) ေက်ာ္ေက်ာ္ျဖစ္သည္။ 

  တဖန္ထူးျခားျပန္သည္မွာ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္တြင္ မည္သည့္က်ဴရွင္သိုု႔မွ်လည္း သြားစရာမလုုိသည့္ျပင္ ေက်ာင္းပိတ္ထားစဥ္ကာလအတြင္းဝယ္ မည္သည့္ေက်ာင္းစာမွ်မၾကည့္ရန္ႏွင့္ ဦးေႏွာက္ႏွင့္စိတ္ကုုိ လြတ္လပ္စြာအနားေပးရန္ ဆရာ ဆရာမမ်ားက ေက်ာင္းသားမ်ားအား မွာၾကားလုုိက္သည္။  ေက်ာင္းဖြင့္ရက္ကာလမ်ားတြင္လည္း အျပင္က်ဴရွင္ဟူသည္ကုုိ သူတုုိ႔ မရွိ မသိ မျမင္ မၾကားဘူးၾကေပ။ အကယ္၍ ေက်ာင္းသားမွ ဘာသာရပ္တစ္ခုုခုုအားနဲသည္ဆုုိလွ်င္ ေက်ာင္းတြင္သာ စပါယ္ရွယ္လစ္စ္ထ္ ဆရာျဖင့္ အပိုုသင္ၾကားေပးသည့္အေလ့အထရွိသည္။ အိမ္တြင္စာက်က္ဘုုိ႔မတုုိက္တြန္းဘဲ ေနာက္ေန႔သင္မည့္စာကုုိ တစ္ေခါက္ဖတ္ထားရန္သာ မွာၾကားသည္။ အိမ္စာကုုိလည္း အလြန္ဆုုံးလုုပ္ရမွ တစ္နာရီသာျဖစ္သည္။ ဤတစ္နာရီသည္လည္း ေန႔စဥ္မဟုုတ္။ ေက်ာင္းသားကုုိ လက္ေတြ႔က်က်နားလည္သည္အထိ သင္ျပသည့္စနစ္ကုုိသာ ဦးစားေပးသည္။  စာအလြတ္က်က္၍ ေျဖခုုိင္းေသာနည္းစနစ္ကုုိအားမေပးေပ။ စာအလြတ္မက်က္ရေသာ္လည္း ကမၻာ့အအဆင့္မီပညာေရးတြင္ ပါဝင္ေနသည္။ ထုုိ႔ျပင္ အဆင့္သတ္မွတ္ရာတြင္လည္း ေရႊျပည္မွာကဲ့သုုိ႔ (1 ) to (10 ) သတ္မွတ္ျခင္းမ်ိဴးမဟုုတ္။ (10 ) to (1 ) သတ္မွတ္သည္ကုုိ  မိမိအေနျဖင့္ အထူးအဆန္းျဖစ္စြာေတြ ႔ရသည္။  အဆင့္ ( ၁၀ ) ရသူသည္အေတာ္ဆုုံးျဖစ္၍ အဆင့္ ( ၁ ) ရသူသည္ အည့ံဆုုံးျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းမွာ ရာခုုိင္ႏႈန္းျဖင့္ အဆင့္ကုုိသတ္မွတ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ အမွတ္္ ( ၁၀၀) ရသူသည္ ရာခုုိင္ႏႈန္းအရ အဆင့္ ( ၁၀ ) ျဖစ္၍ အမွတ္( ၅၀ )ရသူသည္ အဆင့္( ၅ ) ျဖစ္ကာ အမွတ္ ( ၁၀ ) ရသူသည္ အဆင့္ ( ၁ ) ျဖစ္သည္။ အထူးျခားဆုုံးမွာ မိဘမ်ားမွ သားသမီးမ်ား၏ ပညာေရးအတြက္ ေငြေၾကးကုန္က်မႈကုုိ လုုံးဝစိတ္ပူစရာမလုုိျခင္းျဖစ္သည္။ ကေလးမ်ားအတြက္လည္း ေက်ာင္းမွက်ဴရွင္ က်ဴရွင္မွေက်ာင္းသုုိ႔ လုုံးခ်ာလည္သြားလာရေသာ ဂ်ာေအးသူ႔အေမရုုိက္ မုုန္႔လုုံးစကၠဴကပ္ပုုံျပင္ကဲ့သုုိ႔ သံသရာတဝဲဝဲလည္စရာမလုုိေတာ့ေခ်။ အထက္ပါ ေျပာျပခ်က္တုုိ႔မွာ မိမိလက္လွမ္းမီသမွ်တုုိ႔သာျဖစ္ပါသည္။ အျပည့္အစုုံမဟုုတ္ပါ။  ဤအေၾကာင္းအရာတုုိ႔ကုုိ ရန္ကုုန္မွ မိမိ၏ (ဆြမ္းခံၾကြခဲ့ဖူးေသာ) ဆြမ္းဒကာမကုုိ ေျပာျပေသာအခါ ဒကာမက ျပန္ေျပာသည္မွာ " ဦးဇင္း တကယ္ေျပာတာလား " တဲ့။ မယုုံသကၤာစကားလုုံးျဖင့္ တုုန္႔ျပန္မႈကုုိ ခံလုုိက္ရသည္။   ဒကာမေျပာမည္ဆုုိလွ်င္လည္း ေျပာထုုိက္ေပသည္မုုိ႔ တကယ္ေျပာတာပါ ဟူေသာစကားမွလြဲ၍ ႏႈတ္ထြက္မဝံ့ေတာ့ပါ။ ျဖစ္ႏုုိင္လွ်င္ " ကေလးငယ္ေလးျပန္ျဖစ္၍ ဤႏုုိင္ငံတြင္ ပညာေတြကိုု တဝၾကီးသင္ယူခ်င္စမ္းပါဘိ " ဟုုလည္း မျဖစ္ႏုုိင္မွန္းသိလွ်က္ႏွင့္ နစ္ေနာစြာခံစားတမ္းတမိသည္။ ထုုိ႔ထက္ တုုိ႔ေရႊျပည္ၾကီး ဤခရီးကုုိ နီးေစခ်င္လွဘိေတာ့သည္။ ( ဆက္ရန္ )