What does religion teach us? ဘာသာတရားက ကြ်ႏုုပ္တုုိ႔ကုုိ ဘာေတြသင္ၾကားေပးပါသလဲ ( ၂ )

Religion always advises people not to practice any form of discrimination among members of the human society; but some religionists have acted quite contrary to this fundamental teaching and so divided human society in the name of religion. This is indeed a very sad thing.

ဘာသာတရားက လူမႈအဖြဲ႔အစည္း၏အဖြဲ႔ဝင္မ်ားအၾကားမွာ မည္သည့္ခြဲျခားဆက္ဆံမႈမ်ိဴးကုုိမွ် မျပဳက်င့္ရန္ အစဥ္အျမဲသင္ၾကားထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိဳ ႔ေသာ ဘာသာဝင္ေတြဟာ ဤပဓာနအေျခခံက်တဲ့ သင္ၾကားခ်က္ကုုိ ေတာ္ေတာ္ကုုိဆန္႔က်င္ျပီးၾကပါျပီ။ ဘာသာတရားရဲ့ နာမည္ပညတ္ကုုိေခါင္းစဥ္တပ္ျပီး လူ႔အဖြဲ ႔အစည္းကုုိ လုုံးဝခြဲျခမ္းပစ္ခဲ့ၾကတယ္။ အမွန္တကယ္ေတာ့ ဒီလုုပ္ရပ္ေတြဟာ အလြန္ဝမ္းနဲဘြယ္ရာေကာင္းတဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဟုုတ္တယ္။ ယေန႔ ကမၻာေပၚမွာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအခ်င္းခ်င္း ကြဲျပားၾကျပီးေတာ့ မဆုုံးႏုုိင္တဲ့ျပႆနာမ်ား ၾကံဳေတြ႔ေနရျခင္းေတြထဲမွာ ဒီဘာသာတရားခြဲျခားမႈျပႆနာဟာလည္း တစ္ခုုအပါအဝင္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ သမုုိင္းမွာလဲ ေနရာအႏွံ႔ရွိခဲ့ ျဖစ္ပ်က္ခ့ဲသလုုိ ယေန႔ထိလဲပဲ ရွိေနဆဲ ျဖစ္ပြါးေနဆဲပါပဲ။ လူသားဟာ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိ မထိန္းခ်ဳပ္ မေစာင့္စည္း နားမလည္ႏုုိင္သ၍ေတာ့ သူတပါးကုုိ ယိုုးမယ္ဖြဲ႔ အျပစ္ပုုံခ်ရင္း ရႈပ္ေထြးလွတဲ့ျပႆနာဝဲၾသဃထဲမွာ ျမဳတ္တစ္ခါ ေပၚတစ္လွည့္နဲ႔ ဆင္းရဲစြာ က်င္လည္ေနရအုုံးမွာပါ။ အခ်ိဳ ႔ ဘာသာတရားေတြဆုုိရင္ ဘာသာဝင္ခ်င္းတူပါလွ်က္နဲ႔ လူတန္းစားခြဲျခားတဲ့ စနစ္ဆုုိးေၾကာင့္ မမွ်တတဲ့ ခါးသီးရင္နင့္ဖြယ္ရာ ျဖစ္ရပ္ဆုုိးေတြကုုိ ဒီေန႔ထိတုုိင္ အထင္အရွားေတြ႔ျမင္ေနရဆဲပါပဲ။ 

It is only through religion that man can mould his life and destiny to adjust himself and not through any other means. 

" လူသားသည္ သူ၏ဘဝကုုိ ပုုံစံတက်ျဖစ္ဘုုိ႔ႏွင့္ သူ၏ကံၾကမၼာကုုိ သူကုုိယ္တုုိင္အခ်ိဴးစားတက် သဟဇာတျဖစ္ဖုုိ႔ စြမ္းေဆာင္ေပးႏုုိင္သည္ " ဆုုိေသာအခ်က္မွာ ဘာသာတရားရဲ့သင္ၾကားခ်က္ေၾကာင့္သာလွ်င္ျဖစ္ပါတယ္။ အျခားမည္သည့္ နည္းလမ္းေၾကာင့္မွ်မျဖစ္ႏုုိင္ပါဘူး။ 

ဟုုတ္တယ္။ စစ္မွန္တဲ့ဘာသာတရားဟာ လူသားတုုိင္းရဲ့ဘဝေတြကုုိ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ လူမႈပတ္ဝန္းက်င္မွအစ ဝန္းက်င္နယ္ပယ္အားလုုံးနဲ႔ ဆီေလ်ာ္မႈရွိေအာင္ သင္ၾကားေပးတယ္။ ဒါ့အျပင္ လူသားဟာ သူ႔ရဲ့အစြမ္းအစနဲ႔အရည္အခ်င္းကုုိလဲ အာဏာရွင္ တန္ခုုိးရွင္တစ္ဦးတည္းရဲ့ ခ်ဳပ္ကုုိင္မႈေအာက္မွာ ငုုပ္လွ်ိဴးတုုိးဝင္ေနစရာမလုုိဘဲ ဘုုရားျဖစ္တဲ့အထိ လြပ္လပ္စြာ ထုုိးေဖာက္ခြင့္ စြမ္းေဆာင္ခြင့္ ျဖစ္ႏုုိင္ခြင့္ေတြကုုိ ဖြင့္ခ်ေပးတယ္။ သင္ျပေပးတယ္။ ဒီလုုိ လူသားရဲ့ပင္ကုုိယ္သဘာဝစြမ္းပကားကုုိ သဘာဝက်စြာ ဖြင့္ထုုတ္သင္ၾကားေပးရဲတဲ့ ဘာသာတရားသာလွ်င္ အနာဂတ္ကမၻာမွာလႊမ္းမုုိးခြင့္ရပါလိမ့္မယ္။

  Religion teaches us how to conquer ourselves without depending on others. If everyman could learn to do this through his own power and intelligence then what wonderful world this would be to live in peacefully and happily. Man should not blame religion for his own failure. 

ဘာသာတရားဟာ အျခားသူမ်ားကုုိ မီွခုုိအားထားမႈမျပဳဘဲ မိမိကုုိယ္တုုိင္ အခက္အခဲမ်ားကုုိ ဘယ္လုုိေက်ာ္လႊားရမယ္ဆုုိတာကုုိ သင္ၾကားေပးတယ္။ အကယ္၍ လူသားတုုိင္းဟာ ကိုုယ္ပုုိင္စြမ္းအား ကိုုယ္ပုုိင္အသိဥာဏ္မ်ားနဲ႔ ေအာင္ျမင္မႈနည္းလမ္းမ်ားကုုိ တတ္သိနားလည္ႏုုိင္ၾကမယ္ဆုုိရင္ အ့ံၾသေက်နပ္စရာေကာင္းတဲ့ ဒီကမၻာၾကီးထဲမွာ ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ေနထုုိင္ႏုုိင္ၾကပါလိမ့္မယ္။ လူသားဟာ မိမိကုုိယ္တုုိင္ရဲ့ဆုုံးရႈံးမႈအတြက္ ဘာသာတရားကုုိ အျပစ္မတင္သင့္ပါဘူး။

ဟုုတ္တယ္။ ေတြ႔ၾကံဳလာရတဲ့ ေကာင္းေကာင္းဆုုိးဆုုိး အမ်ိဴးမ်ိဴးေသာ ျဖစ္ရပ္တုုိင္းကုုိ ဘယ္လုိတန္ခုုိးရွင္ရဲ့ အလုုိဆႏၵကုုိမွ်လုုိက္ေလ်ာရတာမဟုုတ္ဘဲ( တန္ခုုိးရွင္အလုုိေတာ္က်မဟုုတ္ဘဲ ) လူသားဟာ ကုုိယ္တုုိင္တာဝန္ယူရဲရမယ္။ တာဝန္ခံရဲရမယ္။ အဲဒီတာဝန္ႏွစ္မ်ိဴးပါတဲ့စိတ္နဲ႔ ေက်ာ္လႊားႏုုိင္ရမယ္။ အဲဒီလုုိ မိမိကုုိယ္တုုိင္ တာဝန္လဲယူရဲ တာဝန္လဲခံရဲတဲ့ သတၱိမ်ိဴးကုုိ ေမြးျမဳျပဳစုုႏုုိင္တဲ့ ဘာသာတရားသည္သာ ဖြံ႔ျဖိဴးတုုိးတက္ ေအးခ်မ္းလုုိေသာ ကမၻာၾကီးအတြက္ မရွိမျဖစ္လုုိအပ္ပါတယ္။ ျဖစ္ရပ္တုုိင္းမွာ တန္းခုုိးရွင္တစ္ဦးဦးရဲ့အလုုိေတာ္က်ျဖစ္ရတာပဲဆုုိတဲ့ ( ကုုိယ္တုုိင္တာဝန္ယူရဲ တာဝန္ခံရဲတဲ့ သတၱိကင္းတဲ့ ) အယူဝါဒကုုိ ဥာဏ္ပညာမ်က္စိမွိတ္ျပီးယုုံၾကမယ္ဆုုိလွ်င္ လူသားဟာအက်ဥ္းသားတစ္ဦးအဆင့္ထက္မပုုိႏုုိင္ေတာ့ပါဘူး။ 

Religion teaches us not to become slaves even to our own senses; instead it teaches to calm them down in order to find the way to real happiness. 

ဘာသာတရားဟာ ကြ်န္ေတာ္တုုိ႔ကုုိယ္ပုုိင္စိတ္အာရုုံေတြရဲ့ အထံမွာေတာင္ ေက်းကြ်န္မျဖစ္ဘုုိ႔ရန္ သင္ၾကားေပးပါတယ္။ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ထံမွ် ေက်းကြ်န္မျဖစ္ေစဘဲ စစ္မွန္ေသာေပ်ာ္ရႊင္မႈသုုိ႔သြားရာ လမ္းေၾကာင္းကုုိ ရွာေဖြေတြ႔ရွိႏုုိင္ရန္ စိတ္တည္ျငိမ္ရင့္က်က္ေအးျမေစေရးကုုိ သင္ၾကားေပးပါတယ္။ 

ဟုုတ္တယ္။ လူသားဟာ သူကုုိယ္တုုိင္သာ သူ႔ဘဝရဲ့သခင္ပါပဲ။ ဘာသာတရားက သခင္စိတ္နဲ႔ အထက္တန္းေရာက္ေအာင္ သူကုုိယ္တုုိင္ၾကိဴးစားဘုုိ႔သင္ၾကားေပးတာပါပဲ။ ကုုိယ္ကုုိယ္တုုိင္ သခင္စိတ္နဲ႔မၾကိဴးစားဘဲ မရွိတဲ့တန္ခုုိးရွင္အထံမွာ ေရသာခုုိအေခ်ာင္စိတ္နဲ႔ ဆုုေတာင္းေနမယ္ဆုုိရင္ သူဟာ ေက်းကြ်န္ဘဝက လြတ္ေျမာက္သူမဟုတ္ေသးပါဘူး။ အဲဒီလုုိ ေက်းကြ်န္အယူအဆကုုိစြဲျမဲစြာယုုံၾကည္က်င့္သုုံးေနမယ္ဆုုိရင္လဲ လူသားရဲ့မူလဂုုဏ္သိကၡာနဲ႔တန္ဘုုိးဆုုိတာလဲ မရွိႏုုိင္ေတာ့ပါဘူး။ အေၾကာင္းက လူသားဟာ သူ႔ဘဝကုုိ သူကုုိယ္တုုိင္ျပ႒ာန္းပုုိင္ခြင့္မရွိဘဲ တန္ခုုိးရွင္ကသာ ျပ႒ာန္းဖန္တီးခြင့္ကုုိ တဖက္သတ္ထာဝရ ရယူထားျခင္းေၾကာင့္ပါပဲ၊ 

Religion again teaches us ( without blaming anybody else ) to try to understand our own weakness and to shoulder the responsibility of life by fulfilling our duties and obligations to ourselves as well as to others. 

ဘာသာတရားဟာ ( အျခားဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကုုိမွအျပစ္မတင္ဘဲ ) ကြ်န္ေတာ္တုုိ႔ကုုိယ္တုုိင္ရဲ့အားနဲခ်က္ကုုိ သိရွိနားလည္ေအာင္ၾကိဴးစားဖုုိ႔ တဖန္ထပ္လုုိ႔ သင္ၾကားေပးပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ကြ်န္ေတာ္တုုိ႔ကုုိယ္တုုိင္နဲ႔သူတပါးအတြက္ တာဝန္နဲ႔ဝတၱရားေတြကုုိ ျဖည့္ဆည္းျခင္းျဖင့္ ဘဝရဲ့တာဝန္ကုုိထမ္းေဆာင္ဖုုိ႔ကုုိလည္း လမ္းညႊန္ေပးပါတယ္။ 

ဟုုတ္တယ္။ ကုုိယ္ကုုိယ္တုုိင္ရဲ့ အားနဲခ်က္ကုုိသိျမင္ျခင္းဟာ တန္ုဘုုိးမျဖတ္ႏုုိင္တဲ့ဧရာမအျမတ္အစြန္းၾကီးပဲျဖစ္ပါတယ္။ အရာရာနဲ႔ နယ္ပယ္တုုိင္းမွာ အားနဲခ်က္ကုုိသိရမွ အားသာခ်က္ဆီသုုိ႔ ဆက္လက္ေလွ်ာက္လွမ္းႏုုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကေန႔ကမၻာမွာျဖစ္ေနၾကတဲ့ ျပႆနာရပ္တုုိင္းရဲ့ဇာစ္ျမစ္ကုုိတူးဆြၾကည့္ရင္ လူသားကိုုယ္စီဟာ ကုုိယ္စီအားနဲခ်က္ကုုိ အမွန္အတုုိင္း အရွိအတုုိင္းနားမလည္ျခင္းေၾကာင့္ပဲဆုုိတာ ေစ့ေစ့စဥ္းစားေလ ထင္ရွားေလပါပဲ။ ( ဆက္ရန္ )

What does religion teach us? ဘာသာတရားက ကြ်ႏ္ုုပ္တုုိ႔ကုုိ ဘာေတြသင္ၾကားေပးပါသလဲ? ( ၁ )

Religion teaches us to overcome our difficulties without creating further difficulties. Every problem of life which we come across could be solved if only we know how to practice a rational religion. 

ဘာသာတရားဟာ အကြ်န္ဳပ္တုုိ႔ကုုိ ေနာက္ထပ္အခက္အခဲတစုုံတရာဆက္လက္မျဖစ္ေစဘဲ လက္ရွိအခက္အခဲကုုိ ေက်ာ္လႊားႏုုိင္ဘုုိ႔ သင္ၾကားေပးပါတယ္။ ဆင္ျခင္တုုံတရားအေျခခံေသာ ဘာသာတရား၏ က်င့္ပုုံက်င့္နည္းကုုိ သိၾကမွသာလွ်င္ သုုိ႔မဟုုတ္ သတိ ပညာကုုိအေျခခံေသာ ဘာသာတရား၏သင္ၾကားခ်က္တုုိ႔ကုုိ သိရွိလုုိက္နာၾကာမွသာလွ်င္ အကြ်န္ဳပ္တုုိ႔ အမွတ္မထင္ၾကံဳေတြ႔ျဖတ္သန္းရေသာ ဘဝျပႆနာတုုိင္းကုုိ ေျဖရွင္းႏုုိင္ပါတယ္။ 

မွန္ပါတယ္။ စစ္မွန္ေသာဘာသာတရားရဲ့သင္ၾကားခ်က္မ်ားကုုိ စစ္မွန္ေအာင္သာ က်င့္သုုံးၾကရင္ လူသားေတြမလုုိလားတဲ့ ျပႆနာတုုိင္းဟာ ကင္းေဝးေနမွာပါ။ ဘာသာတရားကုုိ ကုုိးကြယ္က်င့္သုုံးၾကတဲ့အခါမွာ ဆင္ျခင္တုုံတရား သုုိ႔မဟုုတ္ သတိနဲ႔ ပညာဟာ အလြန္ပဲ အေရးၾကီးလွပါတယ္။ သတိနဲ႔ ပညာလုုံးဝမပါဘဲ တန္ခုုိးရွင္တစ္ဦးဦးကုုိ အရမ္းယုုံ မ်က္ကန္းယုုံ ယုုံၾကည္တတ္တဲ့ မႈိင္းမိခံရတဲ့ယုုံၾကည္မႈမ်ိဴးသက္သက္မွ်နဲ႔သာ ကိုုးကြယ္ၾကမယ္ဆုုိရင္ ျပႆနာတုုိင္းကုုိ ဖိတ္ေခၚရာေရာက္ပါတယ္။ အစြန္းေရာက္တယ္ဆုုိတာဟာ သတိနဲ႔ပညာအားနဲသြားလုုိ႔ သုုိ႔မဟုုတ္ ဆင္ျခင္တုုံတရားပညာနဲ႔ ယုုံၾကည္မႈတုုိ႔ ဟန္ခ်က္မညီမွ်မႈေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမတ္ဗုုဒၶကေတာ့ သဒၶါနဲ႔ပညာမွ်တေအာင္ က်င့္သုုံးတတ္ဖုုိ႔ သင္ၾကားေပးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ 

Man has been endowed with certain extra faculties which animals do not have. If man does not train himself to utilize such faculties he is capable of behaving in a manner much worse than animals. He could train himself against the moral back ground introduced by a religion. But such religious instruction should be given not by threatening them with hell-fire nor by pleasing them by promising a paradise, but by making them to understand why they should observe morality and obtain from evil. 

လူသားဟာ တိရစ ၦာေတြမွာမရွိတဲ့ အခ်ိဳ ႔ပုုိလြန္ေကာင္းျမတ္ေသာ စြမ္းရည္မ်ားနဲ႔ျပည့္စုုံပါတယ္။ တကယ္လုုိ႔ လူသားဟာ တိရစ ၦာန္ထက္ ပုုိလြန္ေကာင္းျမတ္တဲ့ အဲဒီအရည္အေသြးေတြကုုိ အက်ိဴးရွိရွိအသုုံးျပဳဘုုိ႔ မေလ့က်င့္ဘူးဆုုိရင္ တိရစ ၦာထက္အဆုုိးရြားဆုုံးျဖစ္တဲ့ အျပဳအမူေတြကုုိျပဳမူႏုုိင္ပါတယ္။ သူဟာ ဘာသာတရားက အစပ်ိဴးသင္ၾကားေပးထားတဲ့ အေျခခံကုုိယ္က်င့္တရားကုုိလဲ ဆန္႔က်င္ႏုုိင္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေကာင္းကင္ဘုုံနဲ႔ ကတိေပးျပီး ေျမွာက္ပင့္ျခင္း၊ ငရဲမီးနဲ႔ေျခာက္လွန္႔ျခင္းတုုိ႔ မျပဳလုုပ္ဘဲ ဘာေၾကာင့္ ကုုိယ္က်င့္တရားကုုိ က်င့္သုုံးသင့္တယ္၊ ဘာေၾကာင့္ မေကာင္းမႈမွေရွာင္ၾကဥ္သင့္တယ္ဆုုိတာကုုိ နားလည္ေအာင္ရွင္းျပျခင္းျဖင့္သာလွ်င္ ဘာသာတရားသင္ၾကားခ်က္မ်ားကုုိ ေပးသင့္ပါတယ္။ 

မွန္ပါတယ္။ လူသားေတြရဲ့ ထူးျခားေကာင္းျမတ္တဲ့စြမ္းရည္ေတြကုုိ လြဲမွားစြာအသုုံးျပဳခဲ့ၾကတာေၾကာင့္ ကမၻာ့သမုုိင္းမွာ အမည္းစက္ၾကီးေတြ စြန္းထင္းခဲ့ဖူးပါျပီ။ အဲဒီအစြန္းေရာက္အမဲစက္ေတြဟာ တိရစ ၦာထက္ပုုိဆုုိးတဲ့ လူသားေတြရဲ့ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္လွတဲ့ အက်င့္ဆုုိးေတြပါပဲ။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ လူသားရဲ့ မူလပင္ကုုိစြမ္းရည္မ်ားကုုိ အသုုံးတည့္ေအာင္ အသုုံးျပဳဘုုိ႔မစဥ္းစားဘဲ ငရဲမီးနဲ႔ေျခာက္ျပီး ေကာင္းကင္ဘုုံနဲ႔ေျမွာက္တဲ့ သေဘာတရားကုုိ အသားေပးလြန္းခဲ့တဲ့ဘာသာတရားေတြဟာ လူသားရဲ့သဘာဝစြမ္းရည္မ်ားမွ ေသြဖည္ေစျပီး တန္ခုုိးရွင္တစ္ဦးဦးရ့ဲအထံမွာ ကိုုယ္ပုုိင္အစြမ္းအစေတြကုုိ စုုံမွိတ္ျပီးအပ္ႏွံေစပါတယ္။ ဒီေတာ့ လူသားဟာ သူ႔ထက္အရာရာပုုိလြန္တဲ့ တန္ခုုိးရွင္တစ္ဦးရွိတယ္ဆုုိတဲ့ အေျခအျမစ္ကင္းမဲ့ေသာ အစြဲအလမ္းကုုိ ခုုိင္မာလာခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ လူသားရဲ့မူလစြမ္းပကားေတြကုုိ ယုုံၾကည္အားကုုိးမႈထက္ တန္ခုုိးရွင္ကုုိသာ အားကုုိးမႈေတြၾကီးစုုိးလႊမ္းမုုိးခဲ့ျပီး အဲဒီတန္ခုုိးရွင္ကသာ လူသားေတြရဲ့ ေကာင္းေကာင္းဆုုိးဆုုိးအမ်ိဴးမ်ိဴးေသာ အရာရာေတြအတြက္ပဓာနျဖစ္တယ္လုုိ႔ ယုုံမွတ္မွားလာခဲ့ေတာ့တယ္။ 

Human beings cannot be controlled by a government merely by imposing more and more rigid rules. The more the government makes the rules the more would people find out loopholes to break such rules. If man is morally trained by a religion so as to make him understand why he should behave as a good citizen, no problems would arise. 

အစုုိးရတစ္ဖြဲ႔ဟာ ပုုိ၍ပုုိ၍တင္းက်ပ္တဲ့ အမိန္႔ဥပေဒမ်ားကုုိျပဌာန္းရုုံမွ်ျဖင့္ လူသားကုုိ ထိန္းခ်ဳပ္လုုိ႔ရႏုုိင္မွာမဟုုတ္ပါဘူး။ အစုုိးရဟာ တင္းက်ပ္တဲ့အမိန္႔ဥပေဒမ်ားကုုိ ျပဌာန္းေလေလ လူထုုဟာ အဲဒီတင္းက်ပ္တဲ့ အမိန္႔ဥပေဒမ်ားကုုိ ခ်ိဴးေဖာက္ရန္ ထြက္ေပါက္ကုုိရွာေဖြေတြ႔ရွိေလေလပဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဘာသာတရားက လူသားကုုိ ႏုုိင္ငံသားေကာင္းတစ္ေယာက္အျဖစ္ျဖင့္ ကုုိယ္က်င့္သိကၡာတရားကုုိ ဘာေၾကာင့္ေလးစားလုုိက္နာသင့္တယ္ဆုုိတာကုုိ နားလည္ေအာင္ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးလွ်င္ လူမႈျပႆနာေတြဟာ ျဖစ္ေပၚလာမွာ မဟုုတ္ေတာ့ပါဘူး။ 

ဟုုတ္ပါတယ္။ အာဏာရွင္မ်ားၾကီးစုုိးတဲ့ႏုုိင္ငံေတြမွာ ပုုိ၍တင္းက်ပ္လာျပီး မမွ်တတဲ့အမိန္႔အာဏာမ်ားဟာ ျပည္သူလူထုုရဲ့ကုုိယ္က်င့္တရားကုုိ မထိန္းခ်ဳပ္ႏုုိင္ရုုံမွ်မက အာဏာပုုိင္လူတန္းစားတုုိ႔ရဲ့ ကုုိယ္က်င့္တရားကုုိလည္း ေအာက္ဆုုံးအဆင့္သုုိ႔ေရာက္ေစခဲ့တတယ္ဆုုိတာ သမုုိင္းမွာလက္ေတြ႔အထင္အရွားပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီမမွ်တတဲ့ အမိန္႔အာဏာေတြဟာ ကိုုယ့္က်င့္တရားပ်က္ျပားျခင္းထြက္ေပါက္ဆီသုုိ႔ တိတ္တိတ္တမ်ိဴး ထင္ထင္ရွားရွားတဖုုံ ခုုန္ဆင္းသြားၾကေတာ့တာပါပဲ။ ( ဆက္ရန္ ) 

ဒုုိင္ယာရီအပုုိင္းအစေလးမ်ား ( ၇ ) ဤခရီးနီးသလား

ဖင္လန္ႏုုိင္ငံတြင္ လူငယ္မ်ားအတြက္ပညာသင္ၾကားေရးသည္ အဆင္ေျပလြယ္ကူလွသည္။ ႏုုိ႔စုုိ႔ကေလးအရြယ္မွစ၍ ( ၇ ) ႏွစ္သားအရြယ္မတုုိင္မီအထိ ကေလးထိန္းေက်ာင္းတြင္ထားၾကသည္။ ကေလးထိန္းေက်ာင္းအတြက္လခကုုိ မိဘ၏အေျခအေနအလိုုက္ ေပးၾကရသည္။ မိဘမ်ားအလုုပ္မရွိလွ်င္ ေက်ာင္းလခေပးရန္မလိုုဘဲ စိတ္ေအးခ်မ္းသာစြာ အခမဲ့ ေက်ာင္းထားႏုုိင္သည္။ အလုုပ္ရွိေသာ မိဘျဖစ္လွ်င္ကား ေက်ာင္းလခေပးၾကရသည္။ ေက်ာင္းတြင္ နံနက္စာ ေန႔လည္စာႏွင့္မုုန္႔ပဲသြားရည္စာတုုိ႔ကုုိလည္း အခမဲ့ေကြ်းလုုိက္ေသးသည္။  ကေလးမ်ား၏ ၾကီးထြားမႈ ဖြံ႔ျဖိဴးမႈႏွင့္ တတ္သိနားလည္မႈတုုိ႔ကုုိ အခ်ိဴးက် ဟန္ခ်က္ညီညီရရွိေစႏုုိင္ေသာ ေစာင့္ေရွာက္မႈႏွင့္ပညာသင္ၾကားမႈတုုိ႔ကုုိ ျဖည့္ဆည္းေပးသည္။ ၎ျဖည့္ဆည္းေပးမႈသည္ ငယ္ရြယ္စဥ္ကေလးဘဝပညာေရးနွင့္ ကေလးေစာင့္ေရွာက္မႈအစိတ္အပုုိင္းႏွစ္ခုုတုုိ႔၏ မကြဲျပားဘဲ တစ္သားတည္းျဖစ္မႈကုုိေဖၚေဆာင္သည္။  ဆုုိလုုိသည္မွာ ကေလးေစာင့္ေရွာက္မႈသည္ပင္ ပညာသင္ၾကားေပးျခင္းျဖစ္သည္။ ေစာင့္ေရွာက္ရင္းျဖင့္ သင့္ေလ်ာ္ေသာပညာရပ္မ်ားကုုိသင္ၾကားေပးသည္။  သိုု႔ေသာ္ ကေလးအသက္ေျခာက္ႏွစ္သုုိ႔ေရာက္ေသာအခါ အေျခခံပညာအလယ္တန္းကုုိတက္ေရာက္ႏုုိင္ရန္ အေျခခံအၾကိဳတန္းကုုိ တစ္ႏွစ္ၾကာတက္ေရာက္ရသည္။ ၎အၾကိဳတန္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္သည္ ကေလးဘဝပညာေရးႏွင့္ေစာင့္ေရွာက္မႈတုုိ႔၏ အစိတ္အပုုိင္းအေနျဖင့္ ကေလးမ်ား၏ တတ္ေျမာက္ေရးကြ်မ္းက်င္မႈကုုိ တုုိးတက္ေစရန္ရည္ရြယ္သည္။ အလြယ္ဆုုိုုရေသာ္ အေျခခံအၾကိဳတန္းသုုိ႔လြယ္ကူစြာတက္ေရာက္ႏုုိင္ရန္ ၾကိဴတင္ျပင္ဆင္ေသာအတန္းလည္းျဖစ္သည္။ ထုုိ႔ျပင္ ထုုိအေျခခံအၾကိဳတန္းအတြက္ မိဘမ်ားမွေငြေၾကးကုုန္က်စရာမလုုိဘဲ အစုုိးရမွေထာက္ပံ့ေသာ အခမဲ့ပညာေရးျဖစ္သည္။ အေျခခံအၾကိဳပညာေရးအတြက္ အမ်ိဴးသားဗဟုုိသင္ရုုိးညႊန္းတန္းကုုိ ဖင္လန္အမ်ိဴးသားပညာေရးအဖြဲ႔မွဆုုံးျဖတ္သည္။ 

   ကေလးအသက္ ( ၇ ) ႏွစ္သုုိ႔ေရာက္ေသာအခါမွစ၍ မသင္မေနရပညာေရးစနစ္အရ အေျခခံပညာေက်ာင္းသုုိ႔စတင္တက္ေရာက္ၾကရသည္။ တစ္တန္းမွစ၍ ကုုိးတန္းအထိကုုိ မသင္မေနရ အေျခခံပညာေရးအျဖစ္သတ္မွတ္ကာ အေျခခံပညာေရးကုုိ ကုုိးႏွစ္ၾကာသင္ၾကားၾကရသည္။ ၎ကုုိးႏွစ္ကုုိ ႏွစ္ပုုိင္းျပန္ခြဲလုုိက္ေသာအခါ တစ္တန္းမွ( ၆ ) တန္းအထိသည္ အေျခခံပညာအလယ္တန္းျဖစ္၍ ( ၇ ) တန္းမွ( ၉ ) တန္းအထိသည္ အထက္တန္းျဖစ္သည္။ ( ၁၀ ) တန္းမွ ( ၁၂ ) တန္းအထိ သုုံးႏွစ္ၾကာသင္ယူရေသာပညာေရးသည္ အဆင့္ျမင့္ပညာေရးျဖစ္သည္။ ဤႏုုိင္ငံတြင္ အေျခခံပညာမူလတန္းဟူ၍ သတ္မွတ္ထားခ်က္မရွိပါ။  ေက်ာင္းသင္ရုုိးညႊန္းတမ္းသည္ အမ်ိဴးသားဗဟုုိသင္ရုုိးညြန္းတမ္းကုုိအေျခခံသည္။  မသင္မေနရပညာေရးကုုိ ကုုိးႏွစ္ၾကာသင္ၾကားျပီးဆုုံးသည့္အခါ ေက်ာင္းသား၏ကုုိယ္ပုုိင္ဆႏၵအေလ်ာက္ တစ္ႏွစ္အပုုိထပ္ဆင့္သင္ယူရန္ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိသည္။ သုုိ႔ေသာ္ မေရြးခ်ယ္လွ်င္လည္းရသည္။ ဤဆႏၵအေလ်ာက္တစ္နွစ္ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိေသာပညာေရးသည္ အထက္တန္းပညာရပ္မ်ားကုုိဆက္လက္သင္ယူႏုုိင္ေစရန္ လူငယ္မ်ားအားတုုိက္တြန္းဘုုိ႔ရန္ႏွင့္ကူညီဘုုိ႔ရန္ ရည္ရြယ္ပါသည္။ အကယ္၍ တကၠသုုိလ္သုုိ႔ဆက္လက္သင္ၾကားလုုိလ်ွင္ ( ၁၂ ) တန္းေအာင္မွသာ တက္ေရာက္သင္ၾကားႏုုိင္သည္။ ထူးျခားသည္မွာ သားသမီးကုုိ မိဘကကုုိယ္ျဖစ္ေစခ်င္သည့္အတုုိင္း ပုုံေဖၚခြင့္မရဘဲ ကေလး၏ဆႏၵအေလ်ာက္သာပညာေရးကုုိလြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေပးထားျခင္းျဖစ္သည္။ လြတ္လပ္စြာေရြးခ်ယ္ခြင့္ေပးထားသည္ဆုုိေသာ္လည္း ေက်ာင္းသားတစ္ဦးတည္း၏ ဆႏၵသက္သက္မွ်ျဖင့္ စိတ္ထင္တုုိင္းေရြးခြင့္မရွိေပ။  သားသမီး ( ေက်ာင္းသား ) ၏ ပညာေရးအေျခအေနႏွင့္ဆႏၵကုုိ ဆရာ ဆရာမမ်ားက အနီးကပ္လက္ေတြ႔က်က် သိျမင္ထားျပီးျဖစ္ရာ ေက်ာင္းသားမိဘမ်ားကုုိေက်ာင္းသုုိ႔ေခၚေဆာင္၍ ကေလး၏အေနအထားကုုိရွင္းျပလွ်က္ အနာဂတ္ပုုံေဖၚေရးကုုိ ေဆြးေႏြးၾကရသည္။ ထုုိသိုု႔ ၁။ မိဘ ၂။ ေက်ာင္းသား ၃။ ဆရာဆရာမတုုိ႔၏ အသီးသီးေသာေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားအရ ေက်ာင္းသား၏ဆႏၵႏွင့္အေနအထားကုုိက္ညီေသာ ပညာေရးကုုိေဇာင္းေပး၍ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေပးလုုိက္ၾကသည္။ အလြန္အတုုယူထုုိက္ေသာ စနစ္တစ္ခုုပင္ျဖစ္သည္။ သံသရာမွ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ သတၱဝါတုုိ႔၏ အၾကိဳက္စရုုိက္အားေလ်ာ္စြာ ျမတ္ဗုုဒၶ၏ ကမၼ႒ာန္းေပးေသာနည္းစနစ္နွင့္တူညီေနသည္ကုုိ သတိျပဳမိသည္။ 

   သုုိ႔ေသာ္ အေျခခံအထက္တန္းျဖစ္သည့္ ( ၉ ) တန္းေအာင္ျပီးလွ်င္ အဓိကေရြးခ်ယ္ခြင့္ႏွစ္ခုုရွိသည္။ ၎တုုိ႔မွာ ၁။ အသက္ေမြးအလုုပ္သင္ပညာေရးေက်ာင္းႏွင့္ ၂။ အဆင့္ျမင့္ပညာသင္ေက်ာင္းတုုိ႔ျဖစ္သည္။ အဆုုိပါ ႏွစ္ေက်ာင္းလုုံး၏ ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ကာလမွာ ( ၃ ) ႏွစ္ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ အသက္ေမြးအလုုပ္သင္ပညာေရးေက်ာင္းျပီးဆုုံးေသာအခါ တကၠသုုိလ္သုုိ႔ဆက္လက္တက္ေရာက္လုုိလွ်င္လည္း တက္ေရာက္ခြင့္ရွိသည္။ အကယ္၍ အသက္ေမြးအလုုပ္သင္ပညာေရးေက်ာင္းကုုိမတက္ဘဲ အဆင့္ျမင့္ပညာေရးေက်ာင္းသုုိ႔တက္ေရာက္ကာ ေအာင္ျမင္ျပီးဆုုံးေသာ္လည္း  အလုုပ္သင္ပညာေရးေက်ာင္းကုုိမျဖစ္မေနတက္ေရာက္ၾကရသည္သာျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းမွာ အသက္ေမြးအလုုပ္သင္ပညာေရးေက်ာင္းမွ ေအာင္လက္မွတ္ရရွိထားမွသာလွ်င္ အလုုပ္ရႏုုိင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ သုုိ႔ေသာ္ အဆင့္ျမင့္ပညာေရးေက်ာင္းျပီးဆုုံးမွ အသက္ေမြးအလုုပ္သင္ပညာေရးေက်ာင္းကုုိတက္ေရာက္ကာျပီးဆုုံးပါက အလုုပ္ေကာင္းေကာင္း လစာေကာင္းေကာင္းအတြက္ ပုုိ၍အခြင့္အလမ္းသာေလသည္။ တကၠသုုိလ္ပညာေရးသည္ကား ဘီေအ ဘီအက္စ္စီ ဘြဲ႔တုုိ႔အတြက္ပင္ ၄ ႏွစ္ သုုိ႔မဟုုတ္ ၅ ႏွစ္ၾကာသည့္တုုိင္ သင္ယူၾကရသည္။ ထုုိထုုိဘြဲ႔တုုိ႔အတြက္ စာအလြတ္က်က္မွတ္ျခင္းကုုိ ဦးစားမေပးဘဲ သုုေတသနလုုပ္ငန္းမ်ားကုုိသာ အဓိကဦးစားေပးထားသည္။ 

   ထူးျခားသည္မွာ ကုုိးတန္းအထိပါဝင္ေသာ အေျခခံပညာအဆင့္ႏွင့္ ( ၁၀ ) တန္းမွ ( ၁၂ ) တန္းထိပါဝင္ေသာ အဆင့္ျမင့္ပညာေရးတုုိ႔တြင္ ျပ႒ာန္းစာအုုပ္မ်ား ေဘာလ္ပင္ ခဲတံမ်ားႏွင့္အျခားေသာပညာေရးအသုုံးအေဆာင္ပစၥည္းမ်ားကုုိ အစုုိးရမွ တရားဝင္အခမဲ့ ေထာက္ပ့ံသည္။  မိဘမ်ားမွာ သားသမီးမ်ား၏ ပညာေရးအတြက္ တစ္ျပားတစ္ခ်ပ္မွ ကုုန္က်စရာမလုုိေခ်။ ေက်ာင္းအပ္ခလည္းေပးစရာမလုုိ၊ ေပးရေကာင္းမွန္းလည္း သူတုုိ႔မသိၾကေခ်။ ထုုိ႔ျပင္ ေက်ာင္းတြင္ ေန႔လည္စာကုုိလည္း အခမဲ့ေကြ်းျပန္ေသးသည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ ထမင္းခ်ိဳင့္ထည့္ေပးရေသာ ဒုုကၡမွလည္းကင္းေဝးသြားေတာ့သည္။  ေက်ာင္းက်မၼာေရးႏွင့္အျခားေကာင္းက်ိဴးျဖစ္ေစေသာ ဝန္ေဆာင္မႈမ်ားအတြက္လည္း အေျခခံပညာေက်ာင္းသားႏွင့္အဆင့္ျမင့္ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ အခမဲ့ပင္ျဖစ္သည္။ အေျခခံပညာသင္ ေက်ာင္းသားအားလုုံးသည္ သင္ၾကားေရးႏွင့္အျခားေက်ာင္းလုုပ္ငန္းမ်ားတြင္ လုုိအပ္ခ်က္ျဖစ္ေပၚလွ်င္ျဖစ္ေပၚျခင္း အေထာက္အပံ့ႏွင့္လမ္းညြန္မႈကုုိ ရယူႏုုိင္ခြင့္ရွိသည္။ ဆရာ ဆရာမ်ားသည္လည္း သက္ဆုုိင္ရာ က႑အလုုိက္ တာဝန္ကုုိေက်ပြန္စြာထမ္းေဆာင္ၾကရသည္။ သင္ၾကားေရးဆရာ၊ သင္ေထာက္ကူဆရာ၊ ကေလးမ်ားအားနဲသည့္ဘာသာရပ္ကိုု ျဖည့္စြမ္းေပးမည့္ စပါရွယ္လစ္စ္ထ္ ဆရာတုုိ႔ျဖင့္ ျပည့္စုုံေအာင္ ျဖည့္ဆည္းတာဝန္ေပးထားသည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ပင္ ကေလးမ်ား၏ ပညာေရးအတြက္ မိဘမ်ားသည္ ေငြေရးေၾကးေရးမွအစ အရာရာအတြက္ ပူပန္စရာမလုုိေတာ့ေပ။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ ဆင္းရဲခ်မ္းသာမေရြး အားလုုံးတေျပးညီ ပညာသင္ၾကားခြင့္ရၾကေလသည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ပင္ လူတန္းစားကြာဟမႈသည္လည္း က်ဥ္းေျမာင္းသြားေတာ့သည္။ ပညာသင္ကာလသည္ ႏွစ္စဥ္ ေအာဂတ္စ္လလည္တြင္စတင္၍ ဂြ်န္လဆန္းပုုိင္းတြင္ အဆုုံးသတ္သည္။ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ ရက္ ( ၆၀ ) ေက်ာ္ေက်ာ္ျဖစ္သည္။ 

  တဖန္ထူးျခားျပန္သည္မွာ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္တြင္ မည္သည့္က်ဴရွင္သိုု႔မွ်လည္း သြားစရာမလုုိသည့္ျပင္ ေက်ာင္းပိတ္ထားစဥ္ကာလအတြင္းဝယ္ မည္သည့္ေက်ာင္းစာမွ်မၾကည့္ရန္ႏွင့္ ဦးေႏွာက္ႏွင့္စိတ္ကုုိ လြတ္လပ္စြာအနားေပးရန္ ဆရာ ဆရာမမ်ားက ေက်ာင္းသားမ်ားအား မွာၾကားလုုိက္သည္။  ေက်ာင္းဖြင့္ရက္ကာလမ်ားတြင္လည္း အျပင္က်ဴရွင္ဟူသည္ကုုိ သူတုုိ႔ မရွိ မသိ မျမင္ မၾကားဘူးၾကေပ။ အကယ္၍ ေက်ာင္းသားမွ ဘာသာရပ္တစ္ခုုခုုအားနဲသည္ဆုုိလွ်င္ ေက်ာင္းတြင္သာ စပါယ္ရွယ္လစ္စ္ထ္ ဆရာျဖင့္ အပိုုသင္ၾကားေပးသည့္အေလ့အထရွိသည္။ အိမ္တြင္စာက်က္ဘုုိ႔မတုုိက္တြန္းဘဲ ေနာက္ေန႔သင္မည့္စာကုုိ တစ္ေခါက္ဖတ္ထားရန္သာ မွာၾကားသည္။ အိမ္စာကုုိလည္း အလြန္ဆုုံးလုုပ္ရမွ တစ္နာရီသာျဖစ္သည္။ ဤတစ္နာရီသည္လည္း ေန႔စဥ္မဟုုတ္။ ေက်ာင္းသားကုုိ လက္ေတြ႔က်က်နားလည္သည္အထိ သင္ျပသည့္စနစ္ကုုိသာ ဦးစားေပးသည္။  စာအလြတ္က်က္၍ ေျဖခုုိင္းေသာနည္းစနစ္ကုုိအားမေပးေပ။ စာအလြတ္မက်က္ရေသာ္လည္း ကမၻာ့အအဆင့္မီပညာေရးတြင္ ပါဝင္ေနသည္။ ထုုိ႔ျပင္ အဆင့္သတ္မွတ္ရာတြင္လည္း ေရႊျပည္မွာကဲ့သုုိ႔ (1 ) to (10 ) သတ္မွတ္ျခင္းမ်ိဴးမဟုုတ္။ (10 ) to (1 ) သတ္မွတ္သည္ကုုိ  မိမိအေနျဖင့္ အထူးအဆန္းျဖစ္စြာေတြ ႔ရသည္။  အဆင့္ ( ၁၀ ) ရသူသည္အေတာ္ဆုုံးျဖစ္၍ အဆင့္ ( ၁ ) ရသူသည္ အည့ံဆုုံးျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းမွာ ရာခုုိင္ႏႈန္းျဖင့္ အဆင့္ကုုိသတ္မွတ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ အမွတ္္ ( ၁၀၀) ရသူသည္ ရာခုုိင္ႏႈန္းအရ အဆင့္ ( ၁၀ ) ျဖစ္၍ အမွတ္( ၅၀ )ရသူသည္ အဆင့္( ၅ ) ျဖစ္ကာ အမွတ္ ( ၁၀ ) ရသူသည္ အဆင့္ ( ၁ ) ျဖစ္သည္။ အထူးျခားဆုုံးမွာ မိဘမ်ားမွ သားသမီးမ်ား၏ ပညာေရးအတြက္ ေငြေၾကးကုန္က်မႈကုုိ လုုံးဝစိတ္ပူစရာမလုုိျခင္းျဖစ္သည္။ ကေလးမ်ားအတြက္လည္း ေက်ာင္းမွက်ဴရွင္ က်ဴရွင္မွေက်ာင္းသုုိ႔ လုုံးခ်ာလည္သြားလာရေသာ ဂ်ာေအးသူ႔အေမရုုိက္ မုုန္႔လုုံးစကၠဴကပ္ပုုံျပင္ကဲ့သုုိ႔ သံသရာတဝဲဝဲလည္စရာမလုုိေတာ့ေခ်။ အထက္ပါ ေျပာျပခ်က္တုုိ႔မွာ မိမိလက္လွမ္းမီသမွ်တုုိ႔သာျဖစ္ပါသည္။ အျပည့္အစုုံမဟုုတ္ပါ။  ဤအေၾကာင္းအရာတုုိ႔ကုုိ ရန္ကုုန္မွ မိမိ၏ (ဆြမ္းခံၾကြခဲ့ဖူးေသာ) ဆြမ္းဒကာမကုုိ ေျပာျပေသာအခါ ဒကာမက ျပန္ေျပာသည္မွာ " ဦးဇင္း တကယ္ေျပာတာလား " တဲ့။ မယုုံသကၤာစကားလုုံးျဖင့္ တုုန္႔ျပန္မႈကုုိ ခံလုုိက္ရသည္။   ဒကာမေျပာမည္ဆုုိလွ်င္လည္း ေျပာထုုိက္ေပသည္မုုိ႔ တကယ္ေျပာတာပါ ဟူေသာစကားမွလြဲ၍ ႏႈတ္ထြက္မဝံ့ေတာ့ပါ။ ျဖစ္ႏုုိင္လွ်င္ " ကေလးငယ္ေလးျပန္ျဖစ္၍ ဤႏုုိင္ငံတြင္ ပညာေတြကိုု တဝၾကီးသင္ယူခ်င္စမ္းပါဘိ " ဟုုလည္း မျဖစ္ႏုုိင္မွန္းသိလွ်က္ႏွင့္ နစ္ေနာစြာခံစားတမ္းတမိသည္။ ထုုိ႔ထက္ တုုိ႔ေရႊျပည္ၾကီး ဤခရီးကုုိ နီးေစခ်င္လွဘိေတာ့သည္။ ( ဆက္ရန္ )

ဒုုိင္ယာရီအပုုိင္းအစေလးမ်ား ( ၆ )

"ျပည့္အင္အားဟူသည္ "

Finland ႏိုင္ငံတြင္ Car parking မရွိေသာ အခ်ိဳ ႔ကုုန္တုုိက္ၾကီးမ်ားသည္
 ျမိဳ ႔ျပင္သုုိ႔ထြက္ၾကသည္။ Car parking ရွိေသာအခ်ိဳ ႔ကုုန္တုုိ္က္ၾကီးမ်ားသည္သာ
 ျမိဳ ႔တြင္းတြင္ရွိပါသည္။
 ျမိ ႔ျပင္တြင္ရွိေသာကုုန္တုုိက္ၾကီးမ်ားသည္ ပစၥည္းအမ်ိဴးအစားလည္းစုုံလင္သလုုိ ကားရပ္နားရန္ေနရာလြတ္သည္လည္း အလွ်ံပယ္ပင္ျဖစ္၍ ေဈ းဝယ္သူမ်ားလည္း စိတ္ခ်မ္းသာ လြတ္လပ္စြာ ဝယ္ယူႏုုိင္ၾကသည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ တစ္ခါတစ္ရံ
လုုိအပ္ေသာပစၥည္းကုုိရႏုုိင္ေရးအတြက္ ျမိဳ ႔ျပင္သုုိ႔ထြက္၍ ေဈ းဝယ္ၾကရသည္။
 ေဈ းတစ္ခုုကုုိတည္ေဆာက္လွ်င္ ေဈ းသက္သက္ကုုိသာ မစဥ္စားဘဲ ေဈ းဝယ္သူတုုိ႔၏ ကားရပ္နားစရာေနရာပါထည့္သြင္းစဥ္းစားသည့္ဥပေဒကား ခုုိင္မာ၍ေနေပျပီ။ ထုုိ႔အတူ အစုုိးရရုုံးမ်ားသုုိ႔သြားလွ်င္လည္း ရုုံးတုုိင္းတြင္ Car parking ရွိေလသည္။ အကယ္၍ ေနရာလြတ္မရွိလွ်င္ ရပ္ခြင့္မရွိေပ။ ရပ္နားရန္သတ္မွတ္ထားေသာ မ်ဥ္းေၾကာင္းအတုုိင္းသာ ယာဥ္မ်ား ရပ္နားၾကရသည္။ ေဆာက္လုုပ္ေရးကုုမၼဏီမွျဖစ္ေစ အစုုိးရမွျဖစ္ေစ လူေနအိမ္ရာမ်ားေဆာက္လုုပ္လွ်င္လည္း Car parking သည္ မရွိမျဖစ္ထည့္သြင္းရသည္။ မထည့္သြင္းဘဲ ေဆာက္လုုပ္ခြင့္မရွိေပ။ အဆုုိပါ Car parking သည္ ေဆာက္လုုပ္ေရးအိမ္ယာမွ အခန္းနွင့္အညီအမွ်သာရွိသည္မဟုုတ္ဘဲ ဧည့္သည္ယဥ္မ်ားအတြက္လည္း သီးသန္႔ Car parking ထည့္သြင္းတည္ေဆာက္ၾကရသည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ပင္ စည္းကမ္းမဲ့စြာ လမ္းေဘးတြင္ယာဥ္ရပ္နားထားျခင္းမ်ိဴးလည္း မရွိုေတာ့သည့္အျပင္ ယဥ္ေၾကာပိတ္ဆုုိ႔မႈႏွင့္အမ်ားျပည္သူတုုိ႔၏ သြားလာေရးကုုိလည္း အေႏွာက္အယွက္မျဖစ္ေတာ့ေပ။
 ျမိဳ ႔သစ္တစ္ခုုကုုိတည္ေဆာက္လွ်င္လည္း လူႏွင့္ပတ္သက္၍ လုုိအပ္ေသာအရာမွန္သမွ် ထည့္သြင္းစဥ္းစားကာတည္ေဆာက္ေပးရသည္။ ဥပမာ က်မၼာေရး ပညာေရး ေရေျမွာင္း လွ်ပ္စစ္မီး လမ္း စသည္တုုိ႔ကုုိ စနစ္တက် ေရရွည္ခုုိင္ခံ့ေအာင္ တည္ေဆာက္ေပးသည္။ လယ္ယာေျမကုုိ အဓမၼသိမ္း၍ အကြက္ရုုိက္ေရာင္းစားျခင္းသက္သက္မွ်သာျဖစ္ျပီးလွ်င္ လူထုုအတြက္မည္သည့္လုုိအပ္ခ်က္ကုုိမွ် ထည့္သြင္းမစဥ္းစားသည့္ ျမိဳ ႔သစ္တည္ေဆာက္မႈမ်ိဴး အလ်ဥ္းမရွိေခ်။ ကုုိယ္ထူကုုိယ္ထလမ္းဟူ၍လည္း လုုံးဝမရွိ မသိ မၾကားဘူးၾကသလုုိ ကုုိယ္ထူကုုိယ္ထလွ်စ္စစ္မီးတပ္ဆင္ျခင္းဟူသည္မွာလည္း သူတုုိ႔အဖုုိ႔ဒ႑ာရီသဖြယ္သာျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ 

   ဘတ္စ္ကားစီးလွ်င္လည္း အခ်ိန္တိတိက်က်စီးႏုုိင္သည္။ ဘတ္စ္ကားစီးဘုုိ႔အတြက္ လမ္းထြက္၍ကားမွတ္တုုိင္တြင္ ၾကိဳတင္ေစာင့္ေနစရာမလုုိေခ်။ မသြားခင္ အိမ္တြင္ မိမိသြားမည့္ေနရာကုုိ အင္တာနက္တြင္ ရွာေဖြၾကည့္လုုိက္လွ်င္ ဘယ္ဘတ္စ္ကားက ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္မိနစ္တြင္ ဘယ္ကားမွတ္တုုိင္၌ ဆုုိက္ေရာက္မည္ဆုုိသည္ကုုိ မိနစ္ပုုိင္းအတြင္းသိႏုုိင္သည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ အခ်ိန္ကုုိအလဟႆမကုုန္ဆုုံးေစရဘဲ မိမိသြားလုုိေသာေနရာသိုု႔ အခ်ိန္တိက်စြာေရာက္ႏုုိင္သည္ျဖစ္၍ စိတ္ခ်မ္းသာရသည္။ လမ္းေဘးတြင္ ကားရပ္၍ရေသာ ေနရာမ်ားလည္း ရွိသည္။ သုုိ႔ေသာ္ အခ်ိန္သတ္မွတ္ခ်က္ကုုိေက်ာ္လြန္၍မရ။ ေနရာအလုုိက္ ရပ္နားႏုုိင္သည့္အခ်ိန္ သတ္မွတ္ခ်က္ကြာျခားသည္။ လမ္းေဘးတြင္ စည္းမဲ့ကမ္းမဲ႔ရပ္ထားေသာ ကားမ်ားလည္း မရွိ၊ အကယ္၍ ရွိပါကလည္း ယဥ္စည္းကမ္းဥပေဒကုုိခ်ိဴးေဖာက္ေသာနည္းလမ္းမ်ားကုုိ အသုုံးမျပဳဘဲ တိတိက်က် ထိေရာက္စြာအေရးယူသျဖင့္လမ္းစည္းကမ္းသည္ တည္ျငိမ္ေနေတာ့သည္။
ထုုိ႔ျပင္ အခ်ဳိ ႔မီးပြိဳင့္မ်ားသည္ သတ္မွတ္သည့္အခ်ိန္ေစ့မွသာ စိမ္း ဝါ နီ ကုုိျပသည္မဟုုတ္ပါ။
အကယ္၍ မိမိကားေရွ ႔တည့္တည့္တြင္ မီးနီျပရမည့္အခ်ိန္ဝယ္ တစ္ဖက္မွမီးစိမ္းျပ၍ ျဖတ္ကူးသြားမည့္ကားမရွိပါက ( ကားရွင္းေနလွ်င္ )
မိမိ၏ ေရွ ႔တည့္တည့္မွမီးပိြဳင့္သည္ အနီမျပေတာ့ဘဲ အလုုိအေလ်ာက္ မီးစိမ္းျပကာ
 လႊတ္ေပးလုုိက္သည္ကုုိ အ့ံၾသစြာၾကံဳရဖူးသည္။  ယာဥ္ထိန္းရဲမွ ေဆာင္ရြက္ျခင္းမ်ိဴးမဟုုတ္ဘဲ အလိုုအေလ်ာက္ ေဆာင္ရြက္ေသာ စနစ္ျဖစ္သည္။ စကၤာပူတြင္ေရာက္စဥ္ကလည္း ယာဥ္စည္းကမ္းအလြန္ေကာင္းသည္ကုုိ သတိျပဳမိသည္။ အမွန္စင္စစ္ စကၤာပူတြင္လည္း ယာဥ္အသြားအလာမ်ားလြန္းလွပါသည္။ သုုိ႔ေသာ္ မည္သည့္ေနရာတြင္မွ် ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆုုိ႔မႈမရွိပါေခ်။ ေနရာက်ဥ္းက်ဥ္းေလးဝယ္ အရာရာအခ်ိဳးက် သဟဇာတျဖစ္ကာ ဟန္ခ်က္ညီေအာင္ စီမံႏုုိင္သည့္စြမ္းပကားကုုိ ခ်ီးက်ဴးအ့ံၾသမိသည္။
 ေဆာင္းပါး၏အခန္း ( ၅ ) တြင္ေရးခဲ့သည့္အတုုိင္း ရာသီဥတုု၏ ငဲ့ညွာမႈကင္းမဲ့စြာ ဖိစီးႏွိပ္စက္မႈကုုိခံၾကရေသာ္လည္း လူသားတုုိ႔တည္ေဆာက္ထားေသာ လူမႈစနစ္ ေကာင္းမြန္မႈေၾကာင့္
 ရာသီဥတုု၏ရက္စက္မႈဒဏ္ကုုိလည္း မခံရေတာ့။
 ေအးခဲလြန္းေသာ ေဆာင္းသည္ Finland နိဳင္ငံ၏သဘာဝအလွအမွတ္တံဆိပ္ပင္ျဖစ္သြားေတာ့သည္။ 

  အရင္းစစ္ေတာ့ အျမစ္ေျမကဆုုိသလုုိ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုုသည္ ဤကဲ့သုုိ႔စည္းကမ္းရွိစြာ သြားလာေနထုုိင္တတ္ျခင္းသည္ ေခါင္းေဆာင္တုုိ႔၏ ေခါင္းေဆာင္မႈအရည္အေသြးေကာင္းမြန္ျခင္းသည္ ပဓာနက်ေသာအခ်က္မ်ားတြင္ တစ္ခုုအပါအဝင္ျဖစ္သည္။
အေၾကာင္းမွာ ေခါင္းေဆာင္မႈဟူသည္
တန္ဘုုိးမ်ားကုုိ လက္ေတြ႔ေဆာင္ရြက္မႈအျဖစ္ေျပာင္းယူျခင္း ( Transform values into action )
 ၾကည္လင္ေသာအနာဂတ္အျမင္မ်ားကုုိ လက္ေတြ႔အစစ္အမွန္ျဖစ္ေစျခင္း ( Visions into realities ) အခက္အခဲမ်ားကုုိ မြမ္းမံျပင္ဆင္ေပးျခင္း ( Obstacles into innovations )
 ကြဲျပားျခားနားမႈမ်ားကုုိ တစ္စုုတစ္စည္းတည္း စုုစည္းခုုိင္မာေစျခင္း ( Seperateness into solidarity ) တုုိ႔ျဖစ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္ဟုု မိမိဖတ္မွတ္ရဖူးသည္။ ဖတ္မွတ္ဖူးသည့္အတုုိင္းလည္း ယုုံၾကည္ပါသည္။ ဤကဲ့သုုိ႔ စြမ္းေဆာင္ႏုုိင္ေသာ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကုုိလည္း ဤႏုုိင္ငံလူထုုက သတၱိရွိရွိေရြးခ်ယ္ႏုုိင္ခဲ့ၾကသည္။
ထုုိ႔ေၾကာင့္ အရာရာ၏ တုုိးတက္မႈႏွင့္ဆုုတ္ယုုတ္မႈသည္ ေခါင္းေဆာင္တုုိ႔၏
 ေခါင္းေဆာင္မႈတစ္ခုုတည္းတြင္သာ မူတည္သည္မဟုုတ္္ပါဘဲ ေခါင္းေဆာင္ေရြးခ်ယ္သူတုုိ႔၏ အသိဥာဏ္ႏွင့္သတၱိသည္လည္း အလြန္အေရးၾကီးေသာက႑တြင္ရွိပါေၾကာင္း သတိျပဳသင့္ၾကသည္။ တနည္းဆုုိရေသာ္ ျပည္သူတုုိ႔၏ ပညာအားႏွင့္သတၱိအားသည္သာ ပိုု၍အဓိကက်သည္ဟုုဆုုိလွ်င္လည္း မွားမည္မထင္ပါ။ အေၾကာင္းမွာ အဆုုိပါအင္အားတုုိ႔သည္သာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းကုုိ ေရြးခ်ယ္ေပးႏုုိင္၍ မေကာင္းသူကုုိပယ္ရွားႏုုိင္ေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ အဆုုိပါ ျပည္သူတုုိ႔၏ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းကုုိေရြးခ်ယ္ႏုုိင္ေသာ အသိဥာဏ္ႏွင့္သတၱိေၾကာင့္ ျပည္သူကုုိ အူမ မေတာင့္ေစဘဲ ဝမ္းစာႏွင့္သာနပမ္းလုုံးခုုိင္းထားေသာ ႏုုိင္ငံေရးစနစ္ဆုုိးသည္လည္း သမုုိင္းတြင္ ရယ္စရာဟာသတစ္ခုုအျဖစ္ျဖင့္ ဤႏုုိင္ငံ (Finland) ဝယ္ က်န္ရစ္ခဲ့ေလျပီ။ ျပည္ဖုုံးကားခ်ခဲ့ျပီးေလျပီ။ တနည္းဆုုိေသာ္ ျပည္သူတုုိ႔၏ အသိဥာဏ္ပညာႏွင့္သတၱိအားသည္ တုုိင္းျပည္ဖြံံ႔ျဖိဴးတုုိးတက္ျခင္း၏ အျမဳေတရတနာအစစ္ပင္ျဖစ္သည္။ ျပည့္အင္အားဟူသည္ ထုုိအသိဥာဏ္ပညာႏွင့္
သတၱိတုုိ႔သာျဖစ္သည္။ ( ဆက္ရန္ )